Πόσο Ασυνεπής!

Η θεωρία της εξελίξεως όπως διδάσκεται σήμερα βασίζεται στην πίστι ότι μικρές μεταβολές, αλλαγές στη γενετική ύλη οργανισμών, οικοδομούν ολόκληρο τον κόσμο των ζώντων πλασμάτων, αρχίζοντας από τα στοιχειώδη μόρια κάποιου πρωτογόνου πηλού ή ‘σούπας’. Εν τούτοις, το περιοδικό Σάιενς Νιους της 21ης Σεπτεμβρίου 1968, αναφέρει την εξής παρατήρησι ενός κορυφαίου στα ζητήματα της γενετικής από το δωδέκατο Διεθνές Συνέδριο της Γενετικής στο Τόκιο, που παρακολούθησαν 2.000 επιστήμονες από 53 έθνη: «Πρωτίστης σπουδαιότητας καθήκον της γενετικής του μελλοντικού ανθρωπίνου γένους είναι η προστασία της ανθρωπίνης κληρονομικότητος από τις φυσικές, χημικές και ραδιενεργές μεταβολές.»

Αλλ’ αν οι μεταβολές έχουν πράγματι οικοδομήσει όλα τα θαυμασίως πολύπλοκα και τρομερά ζώντα πράγματα στη γη, τότε γιατί να μη εργασθούν για να ενισχύσουν περισσότερες μεταβολές αντί να επιζητούν προστασία απ’ αυτές; Διότι η αλήθεια αυτού του ζητήματος είναι ότι οι μεταβολές είναι εκφυλιστικής φύσεως, όχι εξελικτικής. Κι εν τούτοις, οι μεταβολές θεωρούνται ότι είναι ο κύριος παράγων της εξελίξεως, ο ακρογωνιαίος λίθος της συγχρόνου θεωρίας. Πόσο κατάλληλα είναι τα λόγια του ψαλμωδού, ο οποίος εδήλωσε: «Είπεν ο άφρων εν τη καρδία αυτού, Δεν υπάρχει Ιεχωβά.»​—Ψαλμ. 14:1, ΜΝΚ.