Ανταποκρίνεσθε στην Πρόκλησι να Κάνετε το Καλύτερο που Μπορείτε;

Σ’ ΕΝΑ συναγωνισμό ή αγώνα δρόμου είναι πολύ φυσικό να κάνη ένας το καλύτερο που μπορεί. Ο καλλιτέχνης, ο οποίος προσπαθεί να κερδίση ένα βραβείο για τα έργα του ζωγραφικής σε μια έκθεσι, είναι πολύ πιθανόν ότι κάνει το καλύτερο που μπορεί, όπως επίσης κι ένας μουσικός, ο οποίος προσπαθεί να κερδίση αναγνώρισι ή βραβείο σ’ ένα φεστιβάλ μουσικής. Ο αθλητής, που είναι ανήσυχος να κερδίση το βραβείο, είναι, επίσης, πολύ πιθανόν ότι θα καταβάλη τις καλύτερες δυνάμεις του.​—1 Κορ. 9:24.

Αλλά τι μπορούμε να πούμε για τους πολλούς άλλους; Δυστυχώς, ολοένα περισσότεροι εργαζόμενοι σε γραφεία και εργοστάσια, μητέρες και οικοδέσποινες στα σπίτια, και σπουδασταί στα σχολεία ενδιαφέρονται ολοένα λιγώτερο στο να δώσουν το καλύτερο που μπορούν. Η τάσις είναι να μένη ένας ευχαριστημένος με το να καλύπτη απλώς τον χρόνο του, δίνοντας μόνο όσο απαιτείται για να είναι τυπικώς εν τάξει.

Η αποτυχία να κάνη ένας το καλύτερο που μπορεί είναι δυνατόν να λεχθή ότι αποτελεί μέρος της ηθικής ασθενείας η οποία μαστίζει τη σύγχρονη γενεά. Λόγω της ‘πληθύνσεως της ανομίας’ και της ηθικής καταπτώσεως που έχουν προλεχθή, υπάρχει σήμερα μια αξιοσημείωτη έλλειψις ευσυνειδησίας, μια έλλειψις της εννοίας της ευθύνης απέναντι στον Θεό· υπάρχει ολοένα λιγώτερη προθυμία να καταβάλλη ένας προσπάθεια να κάνη το καλύτερο που μπορεί.​—Ματθ. 24:12.

Αλλά η ζωή καθώς και η κατοχή σωματικών και διανοητικών ικανοτήτων είναι μια παρακαταθήκη από τον Δημιουργό. Ο καθένας έχει υποχρέωσι να κάμη το καλύτερο που μπορεί σε οτιδήποτε του εδόθη να κάνη. Καθώς συνεβούλευσε ο σοφός Βασιλεύς Σολομών: «Πάντα όσα εύρη η χειρ σου να κάμη, κάμε κατά την δύναμίν σου· διότι δεν είναι πράξις, ούτε λογισμός, ούτε γνώσις, ούτε σοφία, εν τω άδη [τω τάφω] όπου υπάγεις.» Και ο απόστολος Παύλος συμβούλευσε: «Παν ό,τι αν πράττητε, εκ ψυχής εργάζεσθε.» Η υποχρέωσις να εργάζεται ένας ‘κατά την δύναμίν του,’ «εκ ψυχής,» θα μπορούσε να λεχθή ότι είναι τρίπτυχη: Να κάνη ένας όλο εκείνο που έχει να κάνη τόσο καλά όσο αυτό μπορεί να γίνη· να κάνη όσα μπορεί να κάνη έχοντας υπ’ όψιν τις ικανότητες, τις δυνάμεις και τον χρόνο του· και να το κάνη αυτό με το ορθό ελατήριο.​—Εκκλησ. 9:10· Κολ. 3:23.

Για να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε πρέπει να έχετε το νου σας στο έργο σας, να είσθε συγκεντρωμένοι στο έργο που είναι μπροστά σας. Θα βοηθήση, επίσης, πολύ το να έχετε αναπτύξει ενδιαφέρον για το έργο σας και να προσπαθήτε να βρίσκετε ευχαρίστησι σ’ αυτό. Δεν πρέπει να παραβλεφθούν μερικές πρακτικές παρατηρήσεις όπως το να διατηρήσθε σωματικώς σε κατάλληλη κατάστασι με το να έχετε αρκετό ύπνο, να τρέφεσθε κατάλληλα, τόσο από απόψεως ποιότητος όσο και ποσότητος, και ν’ αποφεύγετε όλες τις υπερβολές και πολλές διασκεδάσεις.

Εφόσον η Γραφή περιέχει καλή συμβουλή για να κάνη ένας το καλύτερο που μπορεί, πρέπει ν’ αναμένεται ότι ένας ο οποίος διαβάζει τακτικά την Γραφή θα βοηθήται στο να κάνη το καλύτερο που μπορεί. Μεταξύ των ανθρώπων της Αμερικανικής δημοσίας ζωής, οι οποίοι είχαν την τακτική συνήθεια να διαβάζουν την Γραφή και οι οποίοι ενδιεφέροντο, επίσης, να κάνουν το καλύτερο που μπορούσαν, ήταν ένας πρόεδρος του περασμένου αιώνος, ο Αβραάμ Λίνκολν. Κάποτε είπε: «Αν ήταν ανάγκη να προσπαθώ να διαβάζω, πολύ λιγώτερο ν’ απαντώ, σε όλες τις επιθέσεις που γίνονται εναντίον μου, αυτό το κατάστημα θα είχε κλείση για κάθε άλλη εργασία. Κάνω το κάλλιστο που γνωρίζω πώς​—το καλύτερο που μπορώ· και είμαι διατεθειμένος να εξακολουθήσω να το κάνω ως το τέλος.» Παρεμπιπτόντως, εδώ βλέπομε μία ωφέλεια που προέρχεται από το να κάνη ένας το καλύτερο που μπορεί: τον βοηθεί ν’ ανθίσταται σε άδικες επιθέσεις.

Ανάμεσα σε άλλες αμοιβές που προέρχονται από το να κάνη ένας το καλύτερο που μπορεί είναι ο αυτοσεβασμός, Υπάρχει μια ενδόμυχη ικανοποίησις από την γνώσι του ότι δεν υπεκύψατε στον πειρασμό να κάμετε απρόσεκτο ή αδιάφορο έργο, απλώς επειδή μπορούσατε να είσθε τυπικώς εν τάξει μ’ αυτό· αλλά ότι έχετε πειθαρχήσει τον εαυτό σας κι εκάματε το κάλλιστο που μπορούσατε να κάμετε. Αν εκάματε το κάλλιστο που μπορούσατε σ’ ένα ωρισμένο καθήκον ή διορισμό, οι άλλοι είναι πιθανόν να μην το μάθουν ποτέ αλλά σεις το γνωρίζετε, και, αν το έχετε κάμει, θα έχετε την ικανοποίησι του να γνωρίζετε ότι ανταποκρίνεσθε στην απαίτησι που μπορούσατε να έχετε από τον εαυτό σας. Η Γραφή δείχνει ότι ο απόστολος Παύλος ησθάνετο ικανοποίησι κάνοντας το καλύτερο που μπορούσε, με το ν’ ανταποκρίνεται στους υψηλούς αλλά δυσκόλους κανόνας, όπως το να κηρύττη εκεί όπου κανένας άλλος δεν είχε κηρύξει προηγουμένως και να μη δέχεται οικονομική ενίσχυσι από ορισμένους Χριστιανούς.​—1 Κορ. 9:18· 2 Κορ. 10:15-17.

Κατόπιν, πάλι, υπάρχει η ικανοποίησις που προέρχεται από το να βλέπετε τ’ αποτελέσματα, αν έχετε κάμει το καλύτερο που μπορείτε. Αυτά, φυσικά, θα είναι πολύ καλύτερα αν έχετε κάμει ό,τι μπορούσατε και διότι ήσθε σε θέσι να το κάνετε. Ενεργώντας έτσι, μπορείτε ορθώς ν’ αμειφθήτε μ’ ένα αίσθημα υπερηφανείας γι’ αυτό που επιτύχατε, το οποίο είναι κανονικό και κατάλληλο. Ο άνθρωπος ο οποίος είναι επιτήδειος στο έργο του παρίσταται ενώπιον βασιλέων.​—Παροιμ. 22:29.

Το να κάμετε το καλύτερο που μπορείτε αποτελεί, επίσης, την πορεία της πρακτικής σοφίας, διότι καθιστά λιγώτερο πιθανό το να επικριθήτε από εκείνους για τους οποίους εργάζεσθε ή που είσθε υποχρεωμένος να ευαρεστήσετε. Και ακόμη περισσότερο, μπορεί αυτό πολύ καλά να οδηγήση σε προαγωγή, όπως στην περίπτωσι του Ιωσήφ, του γυιού του πατριάρχου Ιακώβ. Η Γραφή μάς λέγει ότι ο Θεός ήταν μαζί του τόσον όταν ο Ιωσήφ ήταν δούλος του Βασιλικού οίκου όσο και όταν ήταν στη φυλακή, αλλά είναι βέβαιο ότι θα είχε κάμει το καλύτερο που μπορούσε, ώστε να προάγεται κάθε φορά επάνω από όλους τους συντρόφους του.​—Γέν. 39:1-23.

Ένα άλλο Γραφικό παράδειγμα, που δείχνει πόσο σοφό είναι το να κάνωμε το καλύτερο που μπορούμε, βρίσκεται στον πιστό Βασιλέα Εζεκία. Έτσι διαβάζομε σχετικά με αυτόν: «Εις παν έργον . . . έκαμνεν αυτό εξ όλης της καρδίας αυτού, και ευωδούτο.» Ναι, ενεργούσε με όλη του την καρδιά και ο Ιεχωβά τον ευλογούσε.​—2 Χρον. 31:21.

Για ένα Χριστιανό διάκονο, η μεγαλύτερη βοήθεια για να κάνη το καλύτερο μπορεί να είναι το ότι γνωρίζει ότι αυτό ευαρεστεί τον Ιεχωβά Θεό και ότι θ’ αμειφθή από Αυτόν. Και το ότι αυτό περιλαμβάνει όχι απλώς την διακονία του αλλά οτιδήποτε είναι πιθανόν να κάνη γίνεται καταφανές από τους λόγους του αποστόλου Παύλου: «Είτε λοιπόν τρώγετε, είτε πίνετε, είτε πράττετέ τι, πάντα πράττετε εις δόξαν Θεού.» Η δόξα του Θεού ασφαλώς αξίζει το κάλλιστο. Και όπως ο Παύλος έγραψε στους Χριστιανούς δούλους «τους εν Κολοσσαίς»: «Υπακούετε κατά πάντα εις τους κατά σάρκα κυρίους σας, ουχί με οφθαλμοδουλείας, ως ανθρωπάρεσκοι, αλλά με απλότητα καρδίας, φοβούμενοι τον Ιεχωβά . . . εξεύροντες ότι από του Ιεχωβά θέλετε λάβει την ανταπόδοσιν.»​—1 Κορ. 10:31· Κολ. 3:22-24, ΜΝΚ.

Ναι, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να προσπαθή ένας να κάνη το καλύτερο που μπορεί. Συνεπιφέρει αυτοσεβασμό, ικανοποίησι για το έργο που ένας κάνει καθώς επίσης και προσδοκία για επιτυχία και προαγωγή. Για τον αφιερωμένο Χριστιανό διάκονο σημαίνει, επίσης, την αμοιβή της επιδοκιμασίας του Θεού.