Ηρνούντο να Φάγουν Αίμα

● Ο Μινούσιος Φήλιξ, ένας Λατίνος συγγραφεύς του τρίτου αιώνος της Κοινής μας Χρονολογίας, έγραψε ένα διάλογο που ετιτλοφορείτο «Οκτάβιος.» Μέσα σ’ αυτόν προσπάθησε να αναιρέση κατηγορίες εναντίον των Χριστιανών των ημερών του. Μια φήμη που είχε κυκλοφορήσει ήταν ότι αυτοί έπιναν αίμα όταν «κατηχούντο με το σφάξιμο και το αίμα ενός βρέφους.» Περιγράφοντας τις ειδωλολατρικές συνήθειες που έδειχναν τελείαν περιφρόνησιν για τη ζωή και την ιερότητα του αίματος ο Μινούσιος Φήλιξ έδειξε ότι εκείνοι που ωμολογούσαν τη Χριστιανοσύνη τον καιρό εκείνο εσέβοντο τον νόμον του Θεού σχετικώς με το αίμα. Έγραψε: «Οι [ειδωλολάτραι] επίσης δεν είναι ανόμοιοι μ’ εκείνον που καταβροχθίζει τα θηρία από την παλαίστρα, που είναι βαμμένα και κηλιδωμένα με αίμα, ή που έχουν παχύνει με τα μέλη και τα εντόσθια των ανθρώπων. Σε μας είναι παράνομο όχι μόνο να βλέπωμε αλλά και ν’ ακούμε για ανθρωποκτονία· και τόσο πολύ απέχομε από το αίμα ώστε δεν χρησιμοποιούμε τα αίμα ακόμη και των ζώων που είναι φαγώσιμα στη τροφή μας.» (Ο Οκτάβιος του Μινουσίου Φήλικος, Κεφ. 30όν, ως έχει δημοσιευθή εις Οι προ της Νικαίας Πατέρες, Τόμος 4ος, σελίδες 191, 192) Είναι αξιοσημείωτο το ότι ως τον 3ον αιώνα μ.Χ. οι αξιούντες ότι ακολουθούσαν τον Χριστό κατείχαν μια στάσι έναντι του αίματος που ήταν Γραφική και όμοια με εκείνην που κατέχουν οι Χριστιανοί της σήμερον.​—Γεν. 9:3, 4· Πράξ. 5:28, 29· 21:25.