Ο Γάμος ο Οποίος Φέρνει Παγκοσμία Ευφροσύνη
1. Ποια είναι η συνήθης αντίδρασις όταν ένας γάμος λαμβάνη χώρα;
ΕΝΑΣ γάμος είναι ένα ευτυχές γεγονός. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι κάτι στο οποίο απέβλεπαν πολύ καιρό με μια χαρούμενη προσδοκία, και με χαρά γίνονται ετοιμασίες γι’ αυτό. Η οικογένεια και οι φίλοι παρευρίσκονται και συγχαίρουν με το ζεύγος των νεονύμφων. Αλλά ποιος γάμος, προξενεί πραγματική, ολοκάρδια ευφροσύνη σε παγκόσμια κλίμακα; ή ακόμη σ’ εθνική κλίμακα; Σε μερικούς γάμους δίνεται ευρεία δημοσιότης ακόμη δε και επιδοκιμασία αλλά δεν υπάρχει μεγάλη αγαλλίασις.
2. Υπάρχει, μήπως, κάποιος γάμος ο οποίος φέρνει παγκοσμία χαρά; Δώστε αιτίες.
2 Υπάρχει, όμως, ένας γάμος ο οποίος, όχι μόνο εξαιτίας της χαράς που φέρνει η γνώσις του, αλλά και για τα ευτυχή οφέλη που φέρνει σ’ εκατομμύρια ανθρώπων, προμηθεύει πράγματι μια αιτία ευτυχίας σε παγκόσμιο κλίμακα. Εκτεταμένες προετοιμασίες έχουν γίνει γι’ αυτόν τον γάμο. Αυτός και μόνο είναι μια ειδική αιτία ευφροσύνης. Ας αναπτύξουμε όμως το θέμα του σπουδαίου αυτού γάμου και θα ιδούμε πώς οι ανωτέρω δηλώσεις είναι αληθινές.
3. Πότε λαμβάνει, χώρα ο γάμος, και ποια εικόνα έχομε των γεγονότων που περιβάλλουν τον γάμο;
3 Τον γάμο αυτόν πραγματεύεται η Αποκάλυψις στο 19ο κεφάλαιο και η περιγραφή του έρχεται αμέσως μετά την αφήγησι της καταστροφής της Βαβυλώνος της Μεγάλης. Ποια σχέσι έχει αυτό με τον γάμο; Ας προσέξωμε και γι’ αυτό καθώς διαβάζομε την χαρούμενη αφήγησι. Μια ευρεία άποψις των πραγμάτων που θα συνέβαιναν τόσο στον ουρανό όσο και στη γη τον καιρό του γάμου εδόθη στον απόστολο Ιωάννη. Περιγράφοντας αυτά που είδε όταν η Βαβυλών η Μεγάλη έφθασε στο τέλος της, λέγει:
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΕΜΙΓΜΕΝΟΙ
4. Ποια είναι η επίδρασις στους ουρανούς από την καταστροφή της Βαβυλώνος της Μεγάλης;
4 «Και μετά ταύτα ήκουσα ως φωνήν μεγάλην όχλου πολλού εν τω ουρανώ λέγοντος, Αλληλούια [Αινείτε τον Γιαχ], η σωτηρία, και η δόξα, και η τιμή, και η δύναμις ανήκουσιν εις Κύριον τον Θεόν ημών· διότι αληθιναί και δίκαιαι είναι αι κρίσεις αυτού· διότι έκρινε την πόρνην την μεγάλην, ήτις έφθειρε την γην με την πορνείαν αυτής, και εξεδίκησεν εκ της χειρός αυτής το αίμα των δούλων αυτού. Και εκ δευτέρου είπον, Αλληλούια. Και ο καπνός αυτής αναβαίνει εις τους αιώνας των αιώνων.»—Αποκάλ. 19:1-3. (Βλέπε περιθωριακή σημείωσι ΜΝΚ εκδόσεως 1950)
5. Σε ποιον ανήκει πλήρης αίνος για την καταστροφή της Βαβυλώνος της Μεγάλης, και γιατί;
5 Ο Ιεχωβά επαξίως αινείται εδώ διότι έχει κάμει εκδίκησι εναντίον της Βαβυλώνος της Μεγάλης, της παγκοσμίου αυτοκρατορίας της ψευδούς θρησκείας, για όλο το αίμα που έχει χυθή στη γη. Σύμφωνα με τον νόμο του αυτή οφείλει να πληρώση με την ζωή της, διότι ο μόνος τρόπος που μπορεί να εξαλειφθή η ενοχή αίματος από την γη είναι η έκχυσις του αίματος του φονέως. (Αριθμ. 35:33) Έτσι ο Ιεχωβά δεν μπορεί να κατηγορηθή ως άδικος διότι εκτελεί αυτή την κρίσι, διότι είναι αληθής και δίκαιος και σε πλήρη αρμονία με τις αρχές του. Ούτε μπορεί η δόξα για την καταστροφή αυτού του αιμοδιψούς εχθρού του Θεού και του ανθρώπου ν’ αποδοθή στους διεθνείς κομμουνιστάς και ριζοσπάστας των «βασιλέων» οι οποίοι συμμετέχουν στην καταστροφή της, διότι από την εποχή του Νεβρώδ είχε την λαβή της επάνω στα έθνη και αυτά δεν μπόρεσαν ν’ αποσείσουν τον ζυγό. Μόνο στον ωρισμένο καιρό του Ιεχωβά την επιφέρει αυτός ο ίδιος.—Αποκάλ. 17:16· 18:8.
6. Τι συμβολίζεται με το γεγονός ότι ο καπνός από το καύσιμο της «αναβαίνει, εις τους αιώνας των αιώνων»;
6 Για να συμβολισθή ότι η πύρινη καταστροφή της είναι για πάντα και ότι ποτέ δεν θ’ αναζωογονηθή υπάρχει το γεγονός ότι ο καπνός από το καύσιμό της «αναβαίνει εις τους αιώνας των αιώνων.» Τότε η αληθινή Χριστιανοσύνη θα υπερίσχυση για πάντα!
ΜΙΑ ΚΛΗΣΙΣ ΓΙΑ ΑΣΜΑ
7. (α) Τι αποδεικνύει το Αμήν! που έρχεται, ως απάντησι στην κλήσι «Αλληλούια!»; (β) Από ποια υψηλότερη εξουσία έρχεται η περαιτέρω προσταγή «αινείτε τον Θεόν ημών»;
7 Σε απάντησι στην κλήσι, Αλληλούια!» (Αινείτε τον Ιεχωβά!), έρχεται ένα ισχυρό συνδυασμένο Αμήν! (που σημαίνει «Πράγματι· αληθώς· γένοιτο»). Οι φωνές αίνου από τον ουράνιο και επίγειο όχλο υποστηρίζονται από τον ύψιστο ουρανό. Είναι από μια όχι ολιγώτερο εξυψωμένη πηγή σε σύγκρισι με τους διωρισμένους να καθίσουν σε θρόνους στους ουρανούς της παρουσίας του Θεού, όπως εξεικονίζεται από τους ‘είκοσι τέσσαρες πρεσβυτέρους,’ και όλους εκείνους οι οποίοι είναι γύρω από τον κεντρικό θρόνο του Θεού και καλούν συνεχώς την προσοχή στην αγιότητά του, όπως εξεικονίζεται από τα «τέσσερα ζώα.» Αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι αναφωνούν αυτό το ισχυρό Αμήν! Και κατόπιν από μια ακόμη πιο υψηλή εξουσία, από τον ίδιο τον θρόνο, έρχεται η φωνή: «Αινείτε τον Θεόν ημών, πάντες οι δούλοι αυτού, και οι φοβούμενοι αυτόν, και οι μικροί και οι μεγάλοι.» Τίνος φωνή είναι αυτή; Είναι χωρίς αμφιβολία η ιδία φωνή η οποία ωμίλησε πριν από αιώνες όταν ενέπνευσε τους Ψαλμούς, όπως τους Ψαλμούς 22:23· 134:1· 135:1· 115:3, από τους οποίους παρατίθενται οι λόγοι.—Αποκάλ. 19:5.
8. (α) Ποια είναι η πηγή της εντολής προς όλους τους δούλους του Θεού να τον αινέσουν; (β) Ποιος είναι λογικώς εκείνος μέσω του οποίου δίδεται η εντολή, και ποιοι πρέπει να υπακούσουν σ’ αυτήν;
8 Ο Ιεχωβά Θεός είναι ο καθήμενος επί του θρόνου, κι εδώ χωρίς αμφιβολία ομιλεί από τον θρόνο του μέσω του αγαπητού του Υιού, δηλαδή, του Ιησού Χριστού, ο οποίος καλείται ο Λόγος του Θεού, ο ενδοξασμένος εκπρόσωπος του Ιεχωβά. (Ιωάν. 1:1· Αποκάλ. 19:13) Στον ουρανό ο Υιός ονομάζεται Μιχαήλ, που σημαίνει «Ποιος είναι όμοιος με τον Θεό;» ένα όνομα που τον συνιστά ως τον διεκδικητή του Θεού, εκείνον ο οποίος διευθετεί αυτό το ζήτημα για πάντα δείχνοντας ότι κανένας δεν μπορεί να παραβληθή με τον Θεό. Ανεγνώρισε τον Ιεχωβά ως τον Θεόν του, και ωμιλούσε συχνά γι’ αυτόν ως τον «Θεόν μου.» (Αποκάλ. 3:12) Απέθανε για να φέρη αίνο στον Πατέρα του. Είναι λογικό η εντολή από τον θρόνο του Θεού να δίδεται μέσω αυτού προς όλους τους αφιερωμένους δούλους του Θεού στην γη τον καιρό της καταστροφής της Βαβυλώνος της Μεγάλης. Γιατί σ’ αυτό το σημείο να αινούμε τον Ιεχωβά Θεό; Εξ αιτίας της εκδηλώσεως της κρίσεως και της δυνάμεώς του και της εκτελέσεως της Βαβυλώνος της Μεγάλης. Οφείλομε να τον φοβούμεθα τώρα ακόμη περισσότερο. Είτε νέοι είτε ηλικιωμένοι, εξέχοντες ή όχι, στην ορατή οργάνωσι του Θεού, φοβείσθε τον Θεό μάλλον παρά τους βασιλείς της γης οι οποίοι θρηνούν για την καταστροφή της Βαβυλώνος, ή ακόμη τα ισχυρά συμβολικά δέκα κέρατα του κοκκίνου θηρίου που χρησιμοποίησε ο Θεός ως κατάλληλα όργανα για την σφαγή της Βαβυλώνος της Μεγάλης.
9. Γιατί η καταστροφή της Βαβυλώνος της Μεγάλης είναι το έξοχο κίνητρο προς την πλήρη ευφροσύνη για τον γάμο του Αρνίου;
9 Η καταστροφή της Βαβυλώνος της Μεγάλης είναι ασφαλώς μια έξοχη αιτία για την πλήρη ευφροσύνη από τον γάμο του Αρνίου, διότι αυτή υπήρξε πάντα ο πιο πικρός εχθρός στη γη εκείνων οι οποίοι εξελέγησαν για να αρραβωνισθούν και να νυμφευθούν το Αρνίον, δηλαδή, να είναι υποψήφια μέλη της νύμφης, του σώματος των 144.000 πνευματικών συγκληρονόμων του, η εκκλησία του. Η Βαβυλών έχει κάμει ό,τι μπορεί για να τους καταστρέψη και να ματαιώση τον γάμο, αλλά ενεργώντας έτσι εστράφη εναντίον του Θεού του ουρανού, του Πατρός ο οποίος διευθετεί τον ουράνιο γάμο για τον Υιό του και του οποίου οι σκοποί δεν μπορούν ν’ αποτύχουν. Αυτός προμηθεύει την Νύμφη, ακριβώς όπως ο Αβραάμ διευθέτησε για νύμφη του υιού και κληρονόμου του Ισαάκ. Έτσι η ημέρα της καταστροφής της μεγάλης, ζηλότυπης πόρνης έρχεται τον καιρό του γάμου της νύμφης του Αρνίου. Αυτό δίνει ασφαλώς μια υπερτάτη χαρά στον ουρανό και τη γη. Ο Ιωάννης λέγει:
10. Ποιοι λόγοι δίδονται από το ουράνιο πλήθος για αγαλλίασι σ’ αυτό το σημείο;
10 «Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων, Αλληλούια, διότι εβασίλευσε Ιεχωβά ο Θεός ο Παντοκράτωρ. Ας χαίρωμεν και ας αγαλλώμεθα, και ας δώσωμεν την δόξαν εις αυτόν· διότι ήλθεν ο γάμος του Αρνίου και η γυνή αυτού ητοίμασεν εαυτήν. Και εδόθη εις αυτήν να ενδυθή βύσσινον καθαρόν και λαμπρόν διότι το βύσσινον είναι τα δικαιώματα των αγίων.»—Αποκάλ. 19:6-8, ΜΝΚ.
11. Ως ποια έκτασι φθάνει η ευφροσύνη στον ουρανό, και παρομοιάζεται με τι;
11 Όπως ο εορτασμός του γάμου συνήθως συνοδεύεται από άσματα, έτσι και σ’ αυτόν τον γάμο ακούονται αλλαλαγμοί ενός μεγάλου χορού από φωνές. Ένα τέταρτο Αλληλούια ηχεί στους ουρανούς από ένα ισχυρό χορό φωνών, όπως ακριβώς συμβαίνει την χαρούμενη ημέρα της ενθρονίσεως ενός νέου βασιλέως.
ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
12. Εφόσον ο Ιεχωβά ανέλαβε την δύναμί του να βασιλεύση το 1914 με το να εγκαταστήση τον Ιησού Χριστό στον θρόνο, γιατί μπορεί να λεχθή σ’ αυτό το τέλος της εποχής ότι «εβασίλευσε Ιεχωβά ο Θεός ο Παντοκράτωρ»;
12 Μήπως ο Ιεχωβά Θεός δεν έχει αναλάβει την μεγάλη του δύναμι το 1914 μ.Χ. και αρχίσει να κυβερνά μέσω της νεωστί εγκαθιδρυμένης Μεσσιανικής βασιλείας του; (Αποκάλ. 11:15-18) Ναι. Γιατί τότε να διακηρύσσεται σ’ αυτό το τέλος του εσχάτου καιρού το ότι έγινε βασιλεύς; Διότι αυτό το γεγονός σημειώνει μια νέα εποχή στη βασιλεία του Ιεχωβά Θεού εξ αιτίας του ότι η Βαβυλών η Μεγάλη υπήρξε μια θρησκευτική αντίπαλος από τον καιρό που η βασιλεία του εγκαθιδρύθη το 1914 και επί πολλούς αιώνες περιεβλήθη με το δικαίωμα να χρίη και να εγκαθιστά βασιλείς στη γη. Πραγματικά, ο πρώτος ανθρώπινος βασιλεύς, ο Νεβρώδ, ο «ισχυρός κυνηγός εναντίον του Ιεχωβά,» έκαμε έναρξι στην αρχαία Βαβυλώνα. Τον καιρό που η αρχαία Βαβυλών κατελήφθη από τον Βασιλέα Κύρο το 539 π.Χ. και απελύθησαν από αυτόν οι αιχμάλωτοί της, ελέχθη στην Σιών: «Ο Θεός σου βασιλεύει!» (Ησ. 52:7) Τώρα, που η Βαβυλών η Μεγάλη κατεστράφη, ο Ιεχωβά βασιλεύει για πάντα χωρίς θρησκευτικό αντίπαλο.
13. Πώς η Νύμφη έκαμε επί αιώνες προετοιμασίες για τον γάμο;
13 Μολονότι ο Πατήρ έκαμε προετοιμασίες από αρκετό καιρό προηγουμένως κι εφρόντισε ώστε ο Υιός του να έχη μια νύμφη, κάνουν άρα γε κάποια προετοιμασία ο Νυμφίος και η Νύμφη; Ασφαλώς κάνουν. Εν πρώτοις, ο Ιησούς Χριστός κατέθεσε την ζωή του γι’ αυτήν, κατόπιν επλήρωσε την αξία αυτού του τιμήματος, την ανθρωπίνη ζωή του, στον Ιεχωβά στον ουρανό. Την εξέθρεψε και φρόντισε γι’ αυτήν, ενώπιον της πιο σκληρής εναντιώσεως της αντιπάλου της να την καταστρέψη με όλα τα δυνατά μέσα, περιλαμβανομένης και της πολιτικής εναντιώσεως που επέφερε εναντίον της. Η Βαβυλών, στην προσπάθειά της να συντρίψη τη Νύμφη, έφερε στο είναι πολλές πόρνες θυγατέρες, τα μέλη των θρησκευτικών της οργανώσεων. Έκανε μια ειδική προσπάθεια να μολύνη τη Νύμφη και να την κάμη να γίνη μια πόρνη σύντροφος των πορνών θυγατέρων της, προσπαθώντας να δελεάση τη νύμφη, να την κάμη να πέση στις ψευδείς διδασκαλίες, ν’ αναμιχθή στην πολιτική, στις κινήσεις συμβιβασμού των πίστεων και με εναντίωσι μέχρι θανάτου. Σ’ όλη αυτή τη μάχη, η Νύμφη παρέμεινε με τον αγαπητό της νυμφίο και με την πλήρη συνεργασία του Πατρός του και αντεπεξήλθε με ασφάλεια.—Ιωάν. 17:11, 19, 20· 5:25-27.
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΥΜΦΗΣ
14. Πώς έκαμε η Νύμφη προετοιμασίες για τον γάμο της, και τι απητείτο από αυτήν;
14 Από το μέρος της Νύμφης, αυτό απαιτούσε μεγάλη προσπάθεια. Απαιτούσε πίστι, απαιτούσε θάρρος και αποφασιστικότητα και αγάπη για τον Ιεχωβά Θεό και για τον υποσχεμένο Νυμφίο της και ώφειλε να μισή την πονηρία και να είναι πλήρως καθαρή και ελευθέρα από μόλυνσι της Βαβυλώνος της Μεγάλης για να κερδίση τη νίκη. Με την καταστροφή της Βαβυλώνος της Μεγάλης μπορεί να λεχθή αναμφισβήτητα ότι η σύζυγος του Αρνίου ετοίμασε εαυτήν. Εξέρχεται από τη δοκιμασία ενδεδυμένη συμβολικό «βύσσινον καθαρόν,» «τα δικαιώματα των αγίων.» Είναι ένα ακηλίδωτο ένδυμα, και αυτές οι δίκαιες πράξεις είναι μια αιτία για να γίνη η «σύζυγος» του Αρνίου. Ήταν ζήτημα ακεραιότητος γι’ αυτήν, και δικαίως ο ουρανός μπορεί να μαρτυρήση ότι «εδόθη εις αυτήν να ενδυθή βύσσινον καθαρόν και λαμπρόν.» Εκέρδισε πλήρη νίκη και τώρα δεν υπάρχει καμμιά αντίπαλος θρησκευτική οργάνωσις στη γη.
15. Λόγω του γεγονότος ότι ο Νυμφίος και η Νύμφη έχουν κάμει τόσες προετοιμασίες, γιατί η δόξα για τον γάμο δίδεται στον Ιεχωβά;
15 Εφόσον ο Ιεχωβά Θεός ο Παντοκράτωρ είναι Εκείνος ο οποίος τελεί τον γάμο του Υιού του και προμηθεύει τη Νύμφη, είναι κατάλληλο ο ουρανός ‘να δώση την δόξαν εις αυτόν,’ ειδικά εφόσον προείπε και προεικόνισε ότι θα εγίνετο ένας τέτοιος γάμος και αυτός ανέλαβε επί 1900 και πλέον χρόνια να σχηματίση τη Νύμφη. Αυτός καθώς επίσης και ο Νυμφίος και η Νύμφη έχουν κάθε λόγο να κάμουν αυτό το γεγονός ένα ευφρόσυνο εορτασμό.
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΠΙΣΤΟΥΣ
16. Όταν θα πέση η Βαβυλών η Μεγάλη και θα λάβη χώρα τόσο μεγάλη ψαλμωδία, θα είναι όλη η Νύμφη στον ουρανό μαζί με τον Νυμφίο; Εξηγήστε.
16 Όταν ο απόστολος Ιωάννης είδε την όρασι ήταν ακόμη στη γη. Ήταν και αυτός ένας από τους κεκλημένους για να είναι παρών ως μέλος της τάξεως της Νύμφης στο «δείπνον του γάμου του Αρνίου.» Αντιστοίχως, όταν ο Θεός θα εκτελέση σύντομα κρίσι κατά της «πόρνης της μεγάλης,» της Βαβυλώνος της Μεγάλης, θα υπάρχη ακόμη στη γη ένα υπόλοιπο πιστών, κεχρισμένων μελών της τάξεως της Νύμφης, όπως ήταν ο Ιωάννης, οι οποίοι προσδοκούν να είναι παρόντες στο ίδιο μεγάλο ουράνιο δείπνον. Είναι, επομένως, για ειδική ενθάρρυνσι και ωφέλειά των να διαβάσουν τι διέταξε ο Ιεχωβά στον Ιωάννη:
17. Ποια θαυμασία υπόσχεσις παραμένει αληθινή όσον αφορά το υπόλοιπον;
17 «Και λέγει προς εμέ, Μακάριοι οι κεκλημένοι εις το δείπνον του γάμου του Αρνίου. Και λέγει προς εμέ, Ούτοι είναι οι αληθινοί λόγοι του Θεού.»—Αποκάλ. 19:9.
18. Ποια βεβαίωσι έχουν, επομένως, τα μέλη του υπολοίπου;
18 Σ’ αυτά τα νυμφευμένα μέλη της Νύμφης που βρίσκονται ακόμη στη γη υπάρχει βεβαίωσις τώρα ότι θα έχουν πλήρη μερίδα στον εορτασμό. Όταν θα εκτελεσθή η μεγάλη πόρνη θα έχουν ένα λόγο περισσότερο να είναι ευτυχείς, όπως ήταν ο Ιωάννης ο οποίος είδε την όρασι:
19. Ποια ήταν η επίδρασις αυτής της οράσεως στον Ιωάννη, αλλά τι τον συνεβούλευσε ο άγγελος;
19 «Και έπεσον έμπροσθεν των ποδών αυτού, δια να προσκυνήσω αυτόν και λέγει μοι, Πρόσεχε μη κάμης τούτο· εγώ είμαι σύνδουλός σου και των αδελφών σου οίτινες έχουσι την μαρτυρίαν του Ιησού· τον Θεόν προσκύνησον διότι η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας.»—Αποκάλ. 19:10.
20. Πώς θα μπορούσε να ονομασθή από μερικούς θρησκευομένους το ότι ο Ιωάννης έπεσε και προσεκύνησε, και ποια εξήγησι έδωσε ο άγγελος για την απαγόρευσι τέτοιου πράγματος;
20 Ο άγγελος ήταν χωρίς αμφιβολία εκείνος που είχε αποσταλή από τον Ιησού για να παρουσιάση στον Ιωάννη την αποκάλυψι «με σημεία.» (Αποκάλ. 1:1) Αυτός ο άγγελος δεν θα επέτρεπε ούτε αυτό που θα μπορούσε να ονομασθή «σχετική λατρεία.» Υπενθύμισε στον Ιωάννη ότι μόνο η μεγάλη Πηγή της αποκαλύψεως, ο Ιεχωβά Θεός, έπρεπε να λατρεύεται και ότι κάθε προφητεία ήταν εμπνευσμένη για να φέρη μαρτυρία στον Υιό του Ιεχωβά και κεχρισμένο Βασιλέα, Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι η Αλήθεια, διότι είναι διευθέτησις του Θεού μέσω της οποίας θα κυβερνάται το σύμπαν και μέσω της οποίας το ανθρώπινο γένος μπορεί να κερδίση ζωή. Ο Ιεχωβά είναι ο εμπνευστής της προφητείας, και γι’ αυτό ο άγγελος διέταξε: «Τον Θεόν προσκύνησον.»
Ο ΓΑΜΟΣ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΧΡΟΝΟΥ
21. (α) Πότε τα πρώτα μέλη της Νύμφης ενώνονται με τον Νυμφίο; (β) Τι λαμβάνει χώρα στα μέλη του υπολοίπου που αποθνήσκουν σ’ αυτόν τον καιρό; (γ) Τι μπορεί να λεχθή για το υπόλοιπο, που είναι προσκεκλημένο στον εορτασμό του γάμου, ύστερ’ από την καταστροφή της Βαβυλώνος της Μεγάλης, και πότε είναι ο γάμος πλήρως τετελεσμένος;
21 Αποδείξεις από τις προφητείες της Βίβλου και εκπλήρωσίς των στην εποχή μας δείχνουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε με τον Πατέρα του, τον Ιεχωβά Θεό, στο ναό για κρίσι το 1918 μ.Χ. Έστρεψε πρώτα την προσοχή του στα μέλη της Νύμφης τα οποία εκοιμούντο στον θάνατο και τα ανέστησε. Αυτοί, φυσικά, ενώθηκαν τότε με τον Νυμφίο. Κατόπιν το εδάφιο Αποκάλυψις 14:13 λέγει: «Μακάριοι οι νεκροί οίτινες αποθνήσκουσιν εν Κυρίω από του νυν, Ναι, λέγει το Πνεύμα, δια να αναπαυθώσιν από των κόπων αυτών· και τα έργα αυτών ακολουθούσι με αυτούς.» Έτσι όταν αυτοί αποθνήσκουν ενώνονται αμέσως με τον Νυμφίο στον ουρανό. Φυσικά, ακόμα και ύστερ’ από την καταστροφή της Βαβυλώνος θα έχουν παραμείνει στη γη μερικά κεχρισμένα μέλη του υπολοίπου. Αυτοί στον καιρό τους θ’ αποθάνουν για να λάβουν την μεταλλαγή της φύσεως σε αθάνατο, άφθαρτο πνεύμα για να είναι μαζί με τον αγαπητό των Νυμφίο. Όταν ο τελευταίος από αυτούς αναστηθή στους ουρανούς, τότε θα έχη τελεσθή πλήρως ο γάμος του Αρνίου. Αλλά προτού έλθουν τα μέγιστα οφέλη του γάμου επάνω στο ανθρώπινο γένος ο Νυμφίος οφείλει να διεξαγάγη μια μάχη. Πώς ακριβώς το πράττει αυτό και κατόπιν πώς αυτός και η Νύμφη του αρχίζουν να φροντίζουν για μια «οικογένεια,» θ’ αναμείνωμε να περιγράψουν τα επόμενα τεύχη αυτού του περιοδικού.—1 Κορ. 15:51, 52.