Ενθυμού τον Πλάστην σου, με Εκδήλωσιν Αγαθωσύνης
«Ενθυμού τον Πλάστην σου εν ταις ημέραις της νεότητός σου.»—Εκκλησ. 12:1.
1, 2. (α) Από πού παρατίθεται, το εδάφιο Εκκλησιαστής 12:1; (β) Τι είναι η Αγία Γραφή; (γ) Είναι όλοι εξοικειωμένοι με τη Γραφή; (δ) Σας αφορά εσάς;
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ότι η ανωτέρω παραπομπή είναι από το άγιο βιβλίο της Χριστιανικής θρησκείας; Είσθε εξοικειωμένος μ’ αυτό το βιβλίο; Σε μερικά μέρη της γης όπου διαβάζεται Η Σκοπιά οι άνθρωποι δεν ομολογούν ότι είναι Χριστιανοί και δεν είναι εξοικειωμένοι μ’ αυτό. Ίσως εσείς να ζήτε εκεί όπου η Χριστιανική θρησκεία ομολογείται από πολλούς ανθρώπους, αλλά ωστόσο να μην έχετε ιδιαιτέρως ενδιαφερθή γι’ αυτό το θρησκευτικό βιβλίο που λέγεται Αγία Γραφή. Ή πιθανόν να γνωρίζετε και ν’ αγαπάτε την Γραφή. Οπουδήποτε και αν ζήτε ή οποιαδήποτε και αν είναι η θρησκευτική σας κατανόησις, το θέμα που θέλομε να συζητήσωμε, το να ενθυμήσθε τον Πλάστη σας με εκδήλωσι αγαθωσύνης, είναι ένα θέμα που σας αφορά. Το ανωτέρω Γραφικό εδάφιο είναι θρησκευτική συμβουλή προς όλους όσοι έχουν αρκετές σωματικές, διανοητικές και πνευματικές δυνάμεις που τους καθιστούν ικανούς να ενθυμούνται τον Πλάστη των, ο οποίος είναι πραγματικά μεγάλος.
2 Η Σκοπιά αναγνωρίζει ότι σ’ όλα τα μέρη της γης υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι δεν θρησκεύονται, ή, μολονότι θρησκεύονται, δεν είναι Χριστιανοί. Εν τούτοις, υπάρχουν εκφράσεις μέσα στις Άγιες Γραφές οι οποίες περιλαμβάνουν κι εσάς, οποιοσδήποτε και αν είσθε, οποιασδήποτε θρησκείας και αν είσθε, οπουδήποτε και αν ζήτε επάνω στη γη, είτε ειδικώς θρησκεύεσθε είτε όχι. Περιλαμβάνεσθε διότι
Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΝΑ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ, ΙΕΧΩΒΑ ΘΕΟ
3. Ποιοι πρέπει να προσέξουν στη συμβουλή της Γραφής;
3 Πολλές δηλώσεις στη Γραφή δείχνουν ότι άτομα κάθε ηλικίας, άνδρες και γυναίκες, κάθε φυλής και θέσεως στη ζωή περιλαμβάνονται στην υγιά, εποικοδομητική συμβουλή της. Μπορείτε να βρήτε μόνος σας μέσα στο κείμενο της Γραφής το εδάφιο που αναφέρομε εδώ; Το παραθέτομε:
4. (α) Όπως εκφράζεται στον Ψαλμό 148 ποια πράγματα και πρόσωπα πρέπει να αινέσουν τον Πλάστην; (β) Ποιος είναι ο Πλάστης;
4 «Αινείτε τον Γιαχ!» Το όνομα Γιαχ είναι μια συντετμημένη μορφή του ονόματος Ιεχωβά. Ιεχωβά είναι, το προσωπικό όνομα του Θεού, του Δημιουργού. «Αινείτε τον Ιεχωβά εκ των ουρανών αινείτε αυτόν εν τοις υψίστοις. Αινείτε αυτόν πάντες οι άγγελοι αυτού· αινείτε αυτόν πάσαι αι δυνάμεις αυτού. Αινείτε αυτόν, ήλιε και σελήνη· αινείτε αυτόν, πάντα τα άστρα του φωτός. Αινείτε αυτόν οι ουρανοί των ουρανών, και τα ύδατα τα υπεράνω των ουρανών. Ας αινώσι το όνομα του Ιεχωβά· διότι αυτός προσέταξε, και εκτίσθησαν . . . [αινείτε τον Ιεχωβά] βασιλείς της γης, και πάντες λαοί· άρχοντες και πάντες οι κριταί της γης· νέοι τε και παρθένοι, γέροντες μετά νεωτέρων· ας αινώσι το όνομα του Ιεχωβά· διότι το όνομα αυτού μόνου είναι υψωμένον. . . . Αινείτε τον Γιαχ!»—Ψαλμ. 148:1-5, 11-14, ΜΝΚ.
5. Σεις αποκλείεσθε ή περιλαμβάνεσθε;
5 Ώστε η Γραφή περιλαμβάνει κι εσάς όταν περιλαμβάνει όλο το ανθρώπινο γένος στην πρόσκλησι και την συμβουλή της για τον αίνο του Ιεχωβά, του Πλάστου!
Ο ΙΕΧΩΒΑ, Ο ΠΛΑΣΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΗΓΗ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΣ
6. Εξηγήστε πώς ο Ιεχωβά είναι η πηγή: (α) του αγίου πνεύματος, (β) του φωτός, (γ) του φωτός της αληθείας.
6 Ο Ιεχωβά έχει δύναμι. Η δύναμίς του λειτουργεί μέσω του πνεύματος ή ενεργού δυνάμεώς του. Μια από τις παραπομπές της Γραφής γι’ αυτό το ζήτημα βρίσκεται στα πρώτα εδάφια των Αγίων Γραφών: «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην. Η δε γη ήτο άμορφος και έρημος· και σκότος επί του προσώπου της αβύσσου. Και πνεύμα [ενεργός δύναμις, ΜΝΚ] Θεού εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων. Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω φως· και έγεινε φως· και είδεν ο Θεός το φως ότι ήτο καλόν· και διεχώρισεν ο Θεός το φως από του σκότους.» Εφόσον το πνεύμα του προέρχεται από αυτόν, αυτός είναι η πηγή του και επίσης η πηγή του φυσικού φωτός, όπως αναφέρεται στα εδάφια Γένεσις 1:1-4. Επίσης, το φως της κατανοήσεως και αντιλήψεως προέρχεται από τον Ιεχωβά Θεό. Αυτό τονίζεται με πολύ ενδιαφέροντα τρόπο στο εδάφιο 2 Κορινθίους 4:6: «Διότι ο Θεός ο ειπών να λάμψη φως εκ του σκότους, είναι όστις έλαμψεν εν ταις καρδίαις ημών, προς φωτισμόν της γνώσεως της δόξης του Θεού δια του προσώπου του Ιησού Χριστού.» Ο Θεός ο Πλάστης είναι η πηγή του φωτός της επιλάμψεως της αληθείας.
7. Με ποιο μέσον φωτίζονται οι Χριστιανοί;
7 Μέσω του πνεύματος του Θεού οι Χριστιανοί λαμβάνουν το φως της κατανοήσεως της αληθείας του Λόγου του. «Εις ημάς δε ο Θεός απεκάλυψεν αυτά δια του πνεύματος αυτού . . . Τα του Θεού ουδείς γινώσκει, ειμή το πνεύμα του Θεού. Αλλ’ ημείς . . . ελάβομεν . . . το πνεύμα το εκ του Θεού, δια να γνωρίσωμεν τα υπό του Θεού χαρισθέντα εις ημάς.» (1 Κορ. 2:10-12) Στα τέσσερα πρώτα κεφάλαια αυτού του βιβλίου της Γραφής πολλά γράφονται για την λειτουργία του πνεύματος του Θεού επάνω σε ανθρώπους οι οποίοι είναι Χριστιανοί. Αυτά και άλλα Γραφικά εδάφια δείχνουν ότι ο Ιεχωβά Θεός είναι η πηγή του πνεύματος και η πηγή του φωτός.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ
8. (α) Γιατί πρέπει να ενθυμούμεθα τον Ιεχωβά; (β) Πώς μπορούμε να το κάνωμε αυτό; (γ) Σε τι καταλήγουν το πνεύμα και το φως του Θεού;
8 Ο Ιεχωβά προμηθεύοντας την Βίβλο Του έδωσε στο ανθρώπινο γένος τον γραπτό του Λόγο καθιστά δε και την κατανόησί του δυνατή. Ο Λόγος του καλεί όλα τα άτομα να τον αινούν και δείχνει ότι ως ο μέγας Πλάστης αξίζει αυτόν τον αίνο. Πώς μπορούμε να τον λησμονήσουμε; Αυτός έκαμε όλα αυτά που έχομε και μας έχει καταστήσει ικανούς να έχωμε αυτή την ίδια τη ζωή. Πρέπει, λοιπόν, να τον ενθυμούμεθα; Ναι. Πώς; Ένας τρόπος που μπορούμε να τον ενθυμούμεθα είναι να εκδηλώνωμε ιδιότητες που αυτός επιδοκιμάζει και που φέρνουν σ’ αυτόν αίνο. Όπως ακριβώς η λειτουργία των νόμων του Θεού σχετικά με την ανάπτυξι και την παραγωγή παράγει καρπό ή καρποφορία, έτσι το αποτέλεσμα της λειτουργίας του φωτός και του πνεύματος από τον Ιεχωβά Θεό επάνω στις καρδιές και τις διάνοιες εκείνων που τον αγαπούν αναφέρεται στον Λόγο του ως καρποφορία. Σημειώστε δύο από αυτές τις παραπομπές.
9. (α) Τι είδους καρπός είναι η αγαθωσύνη; (β) Παράγει, μήπως, κακούς καρπούς το πνεύμα του Θεού; (γ) Τι προκύπτει όσον αφορά την καρποφορία ενός ατόμου;
9 «Ο δε καρπός του πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια.» (Γαλ. 5:22, 23) Σ’ αυτό το πέμπτο κεφάλαιο της επιστολής προς Γαλάτας γίνεται ισχυρή αντίθεσις μεταξύ πραγμάτων που είναι καλά και πραγμάτων που δεν είναι καλά. Το πνεύμα του Πλάστου δεν παράγει πράγματα που είναι κακά. Ο ίδιος ο Θεός διεπίστωσε ότι η κτίσις του ήταν καλή, όχι κακή. (Γεν. 1:12, 18, 25, 31) Αυτός ο ίδιος είναι καλός, όχι κακός. (Ψαλμ. 25:7, 8) Αυτό σημαίνει ότι άτομα που θα ήσαν σε αρμονία με τον Ιεχωβά Θεό πρέπει να παράγουν καλά πράγματα, τα πράγματα που αποδεικνύονται ότι είναι καρποφορία του πνεύματος του Θεού.
10. Εξηγείστε πώς συμβαίνει ώστε η καρποφορία του πνεύματος του Ιεχωβά μπορεί να παράγεται σε άνδρες και γυναίκες.
10 Με ποιον τρόπο αποτελούν αυτά την καρποφορία του πνεύματος του Θεού όταν παράγονται σε άνδρες και γυναίκες; Με το ότι άτομα που αγαπούν δικαιοσύνη κάνουν αυτά τα καλά πράγματα επειδή έχουν το πνεύμα του και επιθυμούν να είναι σε αρμονία με τον Θεό. Η αγάπη των για τον Ιεχωβά και για τους υψηλούς κανόνας του Λόγου του της Γραφής τούς παρακινεί να προσαρμοσθούν στις απαιτήσεις του, και μ’ αυτό τον τρόπο οδηγούνται από τον Λόγο και το πνεύμα του Θεού.
11. Σχετικά με το Γαλάτας 5:22, τι ιδιαίτερα απαιτεί το ενδιαφέρον μας τώρα;
11 Θα παρατηρήσετε ότι στην παραπομπή από την επιστολή προς Γαλάτας 5:22, 23 ένα από τα συγκεκριμένα πράγματα που αναφέρονται ότι αποτελούν μέρος της καρποφορίας του πνεύματος είναι η «αγαθωσύνη.» Είναι ιδιαιτέρως η εκδήλωσις αυτής της ιδιότητος της αγαθωσύνης που απαιτεί το ενδιαφέρον μας εδώ.
12. Όσον αφορά το φως της αληθείας από τον Ιεχωβά, ποιο αποτέλεσμα βρίσκομε;
12 Όσον αφορά την καρποφορία του φωτός: «Ο καρπός του πνεύματος είναι εν πάση αγαθωσύνη, και δικαιοσύνη, και αληθεία· εξετάζοντες τι είναι ευάρεστον εις τον Κύριον· και μη συγκοινωνείτε εις τα έργα τα άκαρπα του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε. Διότι τα κρυφίως γινόμενα υπ’ αυτών, αισχρόν έστι και λέγειν.» «Μη γίνεσθε λοιπόν συμμέτοχοι αυτών. Διότι ήσθε ποτέ σκότος, τώρα όμως φως εν Κυρίω· περιπατείτε ως τέκνα φωτός.» (Εφεσ. 5:9-12, 7, 8) Το ενδιαφέρον μας συγκεντρώνεται και πάλι στην «αγαθωσύνη» ως καρποφορία του φωτός της αληθείας, καθώς και του πνεύματος του Θεού.
13. (α) Τι ακολουθεί όσον αφορά τα άτομα που έχουν λάβει την αλήθεια και το πνεύμα του Θεού; (β) Ποια θαυμασία ευκαιρία έχετε;
13 Εφόσον η καρποφορία της αγαθωσύνης είναι το αποτέλεσμα του πνεύματος και της αληθείας του Θεού, αυτή η αγαθωσύνη πρέπει να είναι έκδηλη σ’ εκείνους οι οποίοι έχουν το πνεύμα και την αλήθειά του και οι οποίοι αινούν τον Ιεχωβά τον Πλάστη. Αν αυτή η αγαθωσύνη δεν είναι έκδηλη, δεν υπάρχει ενθύμησις του Πλάστου αλλά αδιαφορία, λησμοσύνη, ή παραμέρισις στο περιθώριο. Αυτό το ίδιο το γεγονός της υπάρξεώς σας ως ενός μέλους του ανθρωπίνου γένους σας δίνει την ευκαιρία να αινείτε και να λατρεύετε τον Πλάστη, Ιεχωβά, ο οποίος αποκαλύπτεται μέσω του Αγίου Λόγου του, της Γραφής. Τι θαυμαστή και ευλογητή ευκαιρία προσφέρεται, όχι μόνο για να έχετε ζωή, αλλά να κάμετε αυτή τη ζωή αξία με το να ενθυμήσθε τον Πλάστη σας, εκδηλώνοντας αγαθωσύνη, για να κερδίσετε την ευδοκία του και μαζί μ’ αυτήν την βεβαίωσι της αιωνίου ζωής! Ο σκοπός του Πλάστου είναι εκείνοι που λαμβάνουν την επιδοκιμασία του να έχουν αιώνια ζωή στο δίκαιο νέο του σύστημα πραγμάτων.
14, 15. (α) Αντιτάσσοντας και παραβάλλοντας το καλό με το κακό, πώς λογικεύονται μερικοί άνθρωποι; (β) Ποιος είναι ο ορθός τρόπος λογικεύσεως στο ζήτημα της επιθυμητής ωφελείας; (γ) όσον αφορά τον χρόνο;
14 Στις αντίστοιχες γλώσσες μας, οποιεσδήποτε και αν είναι, αντιπαραβάλλομε το καλό με το κακό. Η Βίβλος κάνει την ίδια αντίθεσι. Αλλά κάποιος μπορεί πράγματι να πη, «Δεν βλέπω γιατί να κάνω το καλό. Βλέπω ότι αυτοί που κάνουν το κακό προοδεύουν. Δεν βλέπω να τιμωρούνται εκείνοι που κάνουν το κακό. Βλέπω εκείνους που κάνουν καλό να υποφέρουν και βλέπω εκείνους που κάνουν κακό να εκμεταλλεύωνται εκείνους οι οποίοι προσπαθούν να κάνουν καλό. Επομένως, γιατί να κάνω το καλό;» Οι άνθρωποι σκέπτονται μ’ αυτόν τον τρόπο και κάποτε γίνονται πολύ πικροί στην καρδιά. Ο Ιεχωβά το γνωρίζει αυτό και ο Λόγος του το αναγνωρίζει. Το να ευλογήται ένας διότι παράγει τον καρπό της αγαθωσύνης δεν είναι ζήτημα του να επωφελήται ή να ευνοήται από άλλους. Η ευλογία και η εύνοια που πρέπει να ζητούνται είναι αυτές που προέρχονται από τον Θεό τον ίδιο και αυτό γίνεται στον δικό του καιρό. Πρέπει να παρέλθη χρόνος. Αν δεν μας παρεχωρείτο χρόνος για να εκδηλώσωμε αγαθωσύνη, πώς θα μπορούσαμε να εκδηλώσωμε αυτή την επιθυμητή ιδιότητα; Έτσι σε μια εποχή που μπορεί να βλέπετε ότι η καλή διαγωγή δεν είναι δημοφιλής και ίσως ούτε από υλική άποψι επωφελής, τότε ακριβώς είναι ο κατάλληλος καιρός για να εκδηλώσετε σεις αγαθωσύνη κι έτσι ν’ αποδείξετε ότι, άσχετα με το τι κάνουν ή δεν κάνουν οι άλλοι, εσείς αγαπάτε κι ενθυμείσθε τον Πλάστη σας. Πόσο βοηθητικά είναι τα εδάφια:
15 «Επειδή η κατά του πονηρού έργου απόφασις δεν εκτελείται ταχέως, δια τούτο η καρδία των υιών των ανθρώπων είναι όλη έκδοτος εις το να πράττη το κακόν. Αν και ο αμαρτωλός πράττη κακόν εκατοντάκις, και μακροημερεύη, εγώ όμως γνωρίζω βεβαίως ότι θέλει είσθαι καλόν εις τους φοβουμένους τον Θεόν, οίτινες φοβούνται από προσώπου αυτού· εις δε τον ασεβή δεν θέλει είσθαι καλόν, και δεν θέλουσι μακρυνθή αι ημέραι αυτού, αίτινες παρέρχονται ως σκιά· διότι δεν φοβείται από προσώπου του Θεού.»—Εκκλησ. 8:11-13.
16. Έχοντας υπ’ όψιν αυτό που διδάσκει η Γραφή, τι πρέπει να συμπεράνωμε;
16 Ώστε η αργοπορία στην εκτέλεσι της αποφάσεως εναντίον του κακού δεν πρέπει να μας αποθαρρύνη από το να κάνωμε το καλό.
17. Πώς το να έχωμε υπ’ όψιν την εποχή στην οποία ζούμε μας βοηθεί να παράγωμε καλό καρπό;
17 Επίσης λάβετε υπ’ όψιν την εποχή στην οποία ζούμε. Αυτοί οι καιροί είναι δύσκολοι καιροί βίας, ανομίας, ιδιοτελείας, και καιροί όπου εκδηλώνονται τα έργα τα οποία αναφέρονται στα εδάφια 2 Τιμόθεον 3:1-3. «Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί· διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι . . . αφιλάγαθοι.» Έτσι αν βλέπετε ότι οι άνθρωποι είναι αφιλάγαθοι δεν είναι ανάγκη ν’ ασκήτε σεις κακία αλλά είναι πιο επιτακτική ανάγκη να παράγετε εσείς τον καρπό της αγαθωσύνης.
18. Χριστιανοί και μη Χριστιανοί όσον αφορά ποιο πράγμα πρέπει να πληροφορηθούν;
18 Στην περαιτέρω εξέτασι αυτού του θέματος θα βοηθηθήτε με το να το ιδήτε από την άποψι του τι πρέπει να κάνη ένας Χριστιανός ατομικώς όπως αναγράφεται στην Γραφή. Είτε ομολογείτε ότι είσθε Χριστιανός είτε δεν ομολογείτε ότι είσθε Χριστιανός, μπορείτε να ιδήτε τι υποδεικνύει η Γραφή ως την πραγματική Χριστιανική πορεία.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ
19. Ποιοι ορισμοί δείχνουν ότι υπάρχουν πολλά καλά πράγματα που μπορούν να γίνουν;
19 Υπάρχουν πολλά πράγματα που είναι ορθά και καλά σε διαγωγή τα οποία οι Χριστιανοί ως άτομα πρέπει να κάνουν καθημερινά. Αυτά τα πράγματα καταλήγουν στον καρπό της αγαθωσύνης. Η αγαθωσύνη είναι, βασικώς, αυτό που είναι πρέπον. «Είναι καλόν να ψάλλωμεν εις τον Θεόν ημών . . . η αίνεσις πρέπουσα.» (Ψαλμ. 147:1) Η αγαθωσύνη είναι αυτό που είναι πρέπον και κατάλληλο για τους δούλους του Πλάστου σύμφωνα με τον κανόνα του Θεού. Τα καλά πράγματα απεργάζονται ένα καλό τέλος, ένα ορθό κατάλληλο τέλος. Ο Λόγος του Θεού δείχνει στον Χριστιανό ποια πράγματα είναι καλά και σε τι συνίσταται η καλωσύνη. Το εδάφιον Δευτερονόμιον 12:28, ΜΝΚ, λέγει: ‘Πράττε το καλόν και το αρεστόν ενώπιον Ιεχωβά του Θεού σου.’ Το Τρίτο Νέον Διεθνές Λεξικόν του Ουέμπστερ (στην Αγγλική) προσδιορίζει το «καλόν» ως βασικώς να σημαίνη «ενωτικόν, κατάλληλο, πρέπον, αρμόζον,» και την «αγαθωσύνη» ως «ηθική αρετή»· αλλά στην Ελληνική γλώσσα της Γραφής, «ικανό· εξυπηρετικό· καλού ηθικού.» Στην Εβραϊκή της Βίβλου, «καλόν (σε όλη την ποικιλία της σημασίας), ευχάριστο, χρήσιμο, αποτελεσματικό, ωραίο, ορθό, ηθικώς καλό.» Ασφαλώς υπάρχουν πολλά πράγματα που ανταποκρίνονται σ’ αυτούς τους ορισμούς που μπορούν να κάμουν οι Χριστιανοί.—Ιάκ. 3:17, 18.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΩΜΕ ΑΝ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ;
20. (α) Πώς μπορούμε να καθορίσωμε αν ένα πράγμα είναι καλό; (β) Ποια γνώσις εξαρτίζει ένα να το αποφασίση αυτό;
20 Αυτή είναι μια καλή ερώτησις (μια κατάλληλη ερώτησις). Πώς μπορούμε να καθορίσωμε αν μια πορεία ενεργείας ή κάτι που λέγομε ή για το οποίο συνηγορούμε ή υποστηρίζομε είναι καλό; Πώς μπορούμε να γνωρίζομε αν εκδηλώνωμε κακία; Ένας τρόπος είναι να θέσωμε στον εαυτό μας μερικές ερωτήσεις σχετικά με αυτό που κάνομε ή σκοπεύομε να κάνωμε. Μπορούμε να ερωτήσωμε: Είναι αυτό κατάλληλο για ένα πραγματικό Χριστιανό; Μήπως είναι εκτός τόπου; Θα το επεδοκίμαζε ο Πλάστης; Οι πραγματικοί Χριστιανοί γνωρίζουν αν ένα πράγμα είναι κατάλληλο για την ομολογία των όπως ακολουθήσουν τον Χριστό Ιησού. Ο Χριστιανός απόστολος Παύλος είπε σε άλλους Χριστιανούς: «Είμαι δε, αδελφοί μου, και αυτός εγώ πεπεισμένος δια σας, ότι και σεις είσθε πλήρεις αγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι και αλλήλους να νουθετήτε.» (Ρωμ. 15:14) Όταν ο Χριστιανός είναι πλήρης αγαθωσύνης και γνώσεως του Λόγου και των απαιτήσεων του Θεού, είναι εξηρτισμένος για να καθορίση αν ένα πράγμα είναι καλό ή κακό και αν η πορεία του ενεργείας θα παραγάγη την καρποφορία του πνεύματος και του φωτός, που είναι αγαθωσύνη. Ας αναφέρωμε συγκεκριμένα μερικά πράγματα στα οποία ένας πραγματικός Χριστιανός οφείλει να δώση σκεπτική φροντίδα. Εν πρώτοις πώς αυτό επηρεάζει
21. Πώς η λατρεία του Ιεχωβά περιλαμβάνεται στην απόφασί μας;
21 ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ. Θα ευαρεστηθή ή θα δυσαρεστηθή ο Ιεχωβά; Είναι, άρα γε, αυτή η πορεία διαγωγής, η πράξις ή δήλωσις προς αίνον του Ιεχωβά, σε αρμονία με τον Θεό, ο οποίος είναι καλός και δίκαιος; Αν δεν είναι, πώς μπορεί να είναι καλό και κατάλληλο; Ποια ηθική αρετή υπάρχει σε κάτι που δεν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού; Σε ό,τι κάνουν και λέγουν οι Χριστιανοί περιλαμβάνεται η λατρεία του Ιεχωβά. «Μη συμμορφώνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε δια της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.» (Ρωμ. 12:2) Επίσης, πώς επηρεάζονται
22. (α) Ποιο έργο έχουν να κάνουν οι Χριστιανοί; (β) Πώς αυτό περιλαμβάνεται στην απόφασί μας;
22 ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. Στους Χριστιανούς έχει ανατεθή η υπηρεσία των συμφερόντων της βασιλείας του Ιεχωβά Θεού δια Χριστού Ιησού. Το έργο τους στο να φροντίζουν πιστά υπέρ αυτών των συμφερόντων περιστρέφεται γύρω από την προφητική εντολή του Ηγέτου των, Χριστού Ιησού: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη· και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» (Ματθ. 24:14) Προωθείται ή παρεμποδίζεται το κήρυγμα των αγαθών νέων της Βασιλείας; Είναι αυτό κατάλληλο για το ‘αιώνιον ευαγγέλιον,’ που κομίζουν κάτω από αγγελική διεύθυνσι; (Αποκάλ. 14:6) Σχετικά με αυτό πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και
23. Γιατί οι Χριστιανοί πρέπει να βλέπουν την πορεία των ενεργείας υπό το φως της επιδράσεως που έχει επάνω σε άλλα άτομα;
23 ΑΛΛΑ ΑΤΟΜΑ. Άλλοι άνθρωποι μπορούν να επηρεασθούν επωφελώς ή δυσμενώς από την πορεία του Χριστιανού. Το αιώνιον ευαγγέλιον πρέπει να κηρυχθή «εις τους κατοικούντας επί της γης, και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν,» καλώντας όλους να ‘φοβηθούν τον Θεόν, και να δώσουν δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού· και να προσκυνήσουν τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων.’ (Αποκάλ. 14:6, 7) Επειδή οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπηρετούν αυτόν τον Πλάστην και κάνουν έκκλησι και σε άλλους επίσης να τον υπηρετήσουν, πρέπει, να βλέπουν την πορεία των ενεργείας υπό το φως της επιδράσεως που έχει επάνω σε άλλα άτομα και επάνω στη σχέσι αυτών των άλλων ατόμων προς τον Ιεχωβά. Οι Χριστιανοί, με το να ζουν ζωή κατάλληλη για τ’ αγαθά νέα που φέρουν, μπορούν να βοηθήσουν άλλα άτομα να έλθουν σε ευνοϊκή σχέσι με τον Ιεχωβά Θεό, και να λάβουν την ευδοκία του. Επίσης, πολύ πλησίον στον Χριστιανό ως άτομο είναι τα
24. Πού μπορεί να προσφέρη μεγάλη βοήθεια ένας Χριστιανός, και σε ποιους;
24 ΠΡΟΣΦΙΛΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΑ. Οι Χριστιανοί ενδιαφέρονται για την σχέσι των προσφιλών των προσώπων με τον Ιεχωβά Θεό, και μέσα στον στενό, οικείο οικογενειακό κύκλο ο καθένας μπορεί να προσφέρη μεγάλη βοήθεια σε άλλους οι οποίοι είναι πλησίον και προσφιλείς λόγω των οικογενειακών σχέσεων. Εφαρμόζεται η αρχή: «Μη κρύπτης σεαυτόν από της σαρκός σου.» (Ησ. 58:7) Κατόπιν υπάρχει
25. Αριθμήστε καλά πράγματα που μπορούν να γίνουν για την Χριστιανική εκκλησία.
25 Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ. «Άρα λοιπόν ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως.» (Γαλ. 6:10) Είναι καλό να υποστηρίζωμε την Χριστιανική εκκλησία και να φροντίζωμε για τα συμφέροντα και την ευημερία της. Είναι κατάλληλο να παρευρισκώμεθα στις συναθροίσεις της εκκλησίας, να πηγαίνωμε πριν από την ωρισμένη ώρα ενάρξεως των συναθροίσεων, και να συμμετέχωμε σ’ αυτές καθώς μας προσφέρεται η ευκαιρία. Αποτελεί καρπό του πνεύματος του Θεού το να φέρνουν οι γονείς τα τέκνα των κάθε ηλικίας στις συναθροίσεις της εκκλησίας και να φροντίζουν για τα τέκνα των όταν είναι παρόντα, να τα κρατούν σε τάξι, προσεκτικά, ήσυχα, να μη ενοχλούν άλλους, ώστε όλοι όσοι βρίσκονται στην Αίθουσα Βασιλείας, παιδιά και ενήλικες, να μπορούν να λαμβάνουν την πλήρη ωφέλεια της πνευματικής τροφής που προμηθεύεται. Η κατάλληλη φροντίδα για το κτίριο της Αιθούσης Βασιλείας και τις ευκολίες και τις εγκαταστάσεις της είναι καλό. Και σε όλα λαμβάνετε υπ’ όψιν
26. Με τι πραγματεύεται ολόκληρο το ζήτημα της εκδηλώσεως αγαθωσύνης;
26 ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ. Όσον αφορά την ευνοϊκή ή δυσμενή σχέσι με τον Ιεχωβά, αναφέρεται: «Αγαπητέ, μη μιμού το κακόν, αλλά το αγαθόν. Ο αγαθοποιών, εκ του Θεού είναι· ο δε κακοποιών, δεν είδε τον Θεόν.» (3 Ιωάν. 11) Το όλον ζήτημα του να ενθυμούμεθα τον Πλάστη μας με το να εκδηλώνουμε αγαθωσύνη πραγματικά συνδέεται με τις σχέσεις μας με τον Ιεχωβά, τον μεγάλο Δημιουργό.
27. Όσον αφορά τους νέους και τους ηλικιωμένους, ποια σημεία τονίζει η Γραφή;
27 Αυτό αληθεύει για τους αληθινούς Χριστιανούς κάθε ηλικίας: παιδιά, νέους, εφήβους και ηλικιωμένα άτομα. Τόσο οι γονείς όσο και τα τέκνα πρέπει να εμποτισθούν με την σπουδαία Γραφική αλήθεια: «Γνωρίζεται και αυτό το παιδίον εκ των πράξεων αυτού, αν τα έργα αυτού είναι καθαρά, και αν ευθέα.» (Παροιμ. 20:11) Ακόμη κι ένα μικρό αγόρι ή ένα μικρό κορίτσι; Ναι. Γονείς, τι θαυμασία ευκαιρία βρίσκεται μπροστά σας για να φροντίσετε ώστε η δραστηριότης που αναπτύσσει το παιδί σας να είναι με έκδηλο τρόπο αγνή και δικαία!
28. Με τ’ ανωτέρω σημεία υπ’ όψιν μας, τι απομένει σ’ εμάς να κάνωμε;
28 Πρέπει τώρα να δοθή προσοχή στην εφαρμογή των ανωτέρω Βιβλικών αρχών στις διάφορες περιπτώσεις στη ζωή όπου αντιμετωπίζομε την ανάγκη του καθορισμού της πορείας που πρέπει ν’ ακολουθήσωμε και του ποιον οδηγό δίνει η Γραφή για να λαμβάνωμε τις κατάλληλες αποφάσεις. Με άλλα λόγια: κάμετε ειδική εφαρμογή της ανωτέρω ύλης. Παρακαλείσθε βλέπετε το άρθρο που ακολουθεί.
[Πλαίσιο στη σελίδα 469]
Η ΣΧΕΣΙΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΟΙ ΠΡΟΣΦΙΛΕΙΣ ΣΑΣ
ΑΛΛΑ ΑΤΟΜΑ
ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
Ο ΙΕΧΩΒΑ