ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
της Σκοπιάς
Ελληνική
  • ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΙΣ
  • w66 1/2 σ. 68-73
  • «Κατά την Συνήθειαν Αυτού»

Δεν υπάρχει διαθέσιμο βίντεο για αυτή την επιλογή.

Λυπούμαστε, υπήρξε κάποιο σφάλμα στη φόρτωση του βίντεο.

  • «Κατά την Συνήθειαν Αυτού»
  • Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1966
  • Υπότιτλοι
  • Παρόμοια Ύλη
  • Ο ΙΗΣΟΥΣ ΦΕΡΝΕΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
  • Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
  • ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΜΑΣ
  • Ποια Είναι η Δική σας Θρησκευτική Συνήθεια;
    Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1966
  • Επιληφθήτε της Αιωνίου Ζωής
    Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1973
  • Στη Συναγωγή της Ναζαρέτ
    Ιησούς—Η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή
  • Η Συναγωγή—Εκεί Όπου Κήρυξαν ο Ιησούς και οι Μαθητές Του
    Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—2010
Δείτε Περισσότερα
Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1966
w66 1/2 σ. 68-73

«Κατά την Συνήθειαν Αυτού»

«Εισήλθε κατά την συνήθειαν αυτού εις την συναγωγήν εν τη ημέρα του σαββάτου, και εσηκώθη να αναγνώση.»​—Λουκ. 4:16.

1. Ποιο άγγελμα είχε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής για τον λαό τον πρώτο αιώνα της Κοινής μας Χρονολογίας;

ΤΟ ΔΕΚΑΤΟ πέμπτο έτος της βασιλείας του Τιβερίου Καίσαρος στη Ρώμη έγινε λόγος Θεού προς τον Ιωάννη, τον γυιό του Ζαχαρίου του ιερέως. Ήλθε σε όλη την περίχωρο του Ιορδάνου Ποταμού, «κηρύττων βάπτισμα μετανοίας εις άφεσιν αμαρτιών.» (Λουκ. 3:3) Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής έλεγε στους ακροατάς του αυτό που ήταν γραμμένο στο βιβλίο του Ησαΐου (40:3), και τούς είπε: «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. “Ετοιμάσατε την οδόν του Ιεχωβά, ευθείας κάμετε τας τρίβους αυτού”.» (Λουκ. 3:4, ΜΝΚ) Αυτό εγίνετο διότι κάτι θαυμαστό επρόκειτο να συμβή! Ο Ιωάννης έλεγε: «Μετανοείτε· διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών.» (Ματθ. 3:2) Τι νέα ήσαν αυτά για τον Ιουδαϊκό λαό! Έπρεπε να ετοιμασθούν για την έλευσι του βασιλέως των. Επομένως, ομιλώντας συμβολικώς, «“πάσα φάραγξ θέλει γεμισθή, και παν όρος και βουνός θέλει ταπεινωθή, και τα σκολιά θέλουσι γείνει ευθέα, και αι τραχείαι οδοί ομαλαί. Και πάσα σαρξ θέλει ιδεί το σωτήριον του Θεού”.»​—Λουκ. 3:4-6.

2. (α) Τι έκαμαν πολλοί, οι οποίοι άκουσαν το κήρυγμα του Ιωάννου, και ποιος ενόμισαν ότι πιθανόν να είναι; (β) Πώς απήντησε ο Ιωάννης στην ερώτησι, «Μήποτε αυτός είναι ο Χριστός»;

2 Πλήθη ανθρώπων εξήρχοντο προς την έρημο από ‘Ιεροσόλυμα, και πάσαν την Ιουδαίαν, και πάντα τα περίχωρα του Ιορδάνου’ για να ιδούν αυτόν τον προφήτη, που είχε το «ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου, και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού.» Έτη πλέον, η τροφή αυτού «ήτο ακρίδες και μέλι άγριον.» Αλλά τι άγγελμα ήταν αυτό που εκήρυττε ο Ιωάννης! Στο άκουσμά του πολλοί από τους ακροατάς του ενήργησαν αμέσως. «Και εβαπτίζοντο εν τω Ιορδάνη υπ’ αυτού, εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών.» (Ματθ. 3:4-6) Τα πλήθη ήσαν ανήσυχα και σε πραγματική αναμονή. Καθώς άκουαν τον Ιωάννη να ομιλή και παρατηρούσαν την ειλικρίνειά του είχαν απορίες γι’ αυτόν τον ίδιο τον Ιωάννη. Εσκέπτοντο, «Μήποτε αυτός είναι ο Χριστός»; (Λουκ. 3:15) Ο Ιωάννης έδωσε την απάντησι: «Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι· έρχεται όμως ο ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω το λωρίον των υποδημάτων αυτού· αυτός θέλει σας βαπτίσει εν πνεύματι αγίω και πυρί.» (Λουκ. 3:16) Ο Ιωάννης ανεφέρετο στον Ιησού τον υιό του Θεού, ο οποίος επρόκειτο να έλθη συντόμως σ αυτόν για να βαπτισθή στο ύδωρ.

3. Ποιο θαυματουργό γεγονός συνέβη, όταν εβαπτίσθη ο Ιησούς από τον Ιωάννη;

3 Όταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής έκαμε αυτή την προφητεία για το βάπτισμα των Ιουδαίων με πνεύμα άγιον και πυρ, ο Μεσσίας ή Χριστός δεν είχε ακόμη εμφανισθή. Αλλά στον ωρισμένο χρόνο αυτός ενεφανίσθη. «Αφού δε εβαπτίσθη πας ο λαός, βαπτισθέντος και του Ιησού, και προσευχομένου, ηνοίχθη ο ουρανός, και κατέβη το πνεύμα το άγιον εν σωματική μορφή, ως περιστερά, επ’ αυτόν· και έγεινε φωνή εκ του ουρανού, λέγουσα, Συ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις σε ευηρεστήθην.» (Λουκ. 3:21, 22) Ο Ιησούς ήταν τώρα τριάντα περίπου ετών. Οι άνθρωποι, οι οποίοι εγνώρισαν τον Ιησού, είχαν τη γνώμη ότι ήταν ο γυιός του Ιωσήφ. Εν τούτοις, ο Ιησούς ήταν ο Υιός του Θεού! Ήταν ακριβώς αυτό που είπε η φωνή εκ του ουρανού. Πριν από τριάντα ένα χρόνια ένας άγγελος είχε ειπεί στην παρθένο μητέρα του: «Πνεύμα άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· δια τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον, θέλει ονομασθή Υιός Θεού.»​—Λουκ. 1:35.

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΦΕΡΝΕΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

4. Σκιαγραφήστε τις περιστάσεις των τριών πειρασμών που επέφερε στον Ιησού ο Σατανάς.

4 Όταν ο Ιησούς εξήλθε από τον Ιορδάνη Ποταμό αφού είχε βυθισθή πλήρως κάτω από τα νερά του από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή ήταν πλήρης πνεύματος αγίου. Το πνεύμα του Θεού τον ωδήγησε έξω στην έρημο, όπου παρέμεινε επί σαράντα ημέρες. Έπειτα ο Διάβολος προσπάθησε πολύ επίμονα ν’ απομακρύνη τον Ιησού, τον Υιό του Θεού από τον ουράνιο Πατέρα του μέσω τριών πειρασμών. Ένας πειρασμός ήταν ότι ο Ιησούς, εφόσον ήταν ένας υιός του Θεού, έπρεπε να είναι ικανός να μετατρέψη ένα λίθο σε άρτο, και έτσι να διακόψη την σαρανταήμερη νηστεία του. Εν τούτοις ο Ιησούς σοφά απήντησε: «Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος.» Ο Διάβολος κατέβαλε τότε κάποια άλλη προσπάθεια. Έδειξε σ’ αυτόν όλα τα βασίλεια της οικουμένης σε μια στιγμή χρόνου και είπε στον Ιησού: «Εις σε θέλω δώσει άπασαν την εξουσίαν ταύτην και την δόξαν αυτών· διότι εις εμέ είναι παραδεδομένη και εις όντινα θέλω, δίδω αυτήν· συ λοιπόν εάν προσκυνήσης ενώπιόν μου, σου θέλουσιν είσθαι πάντα. Και αποκριθείς προς αυτόν είπεν ο Ιησούς, Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά· διότι είναι γεγραμμένον, “Θέλεις προσκυνήσει Ιεχωβά τον Θεόν σου, και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει”.» Ο Διάβολος απέτυχε τη δεύτερη φορά στην προσπάθειά του να στρέψη τον Ιησού εναντίον του Πατρός του. Ύστερα, αφού ο Ιησούς ανέβη στο πτερύγιο του ναού στην Ιερουσαλήμ ο Διάβολος είπε στον Ιησού: «Εάν ήσαι ο Υιός του Θεού ρίψον σεαυτόν εντεύθεν κάτω. . . . Είπε προς αυτόν ο Ιησούς, Ότι είναι ειρημένον “Δεν θέλεις πειράσει Ιεχωβά τον Θεόν σου”.​—Λουκ. 4:1-12 ΜΝΚ.

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

5. Τι βεβαιώνουν και τα τέσσερα Ευαγγέλια σχετικά με τον Ιησού;

5 Ύστερ’ απ’ αυτούς τους τρεις πειρασμούς από τον Διάβολο, ο Ιησούς επέστρεψε νικητής στην περιοχή της Γαλιλαίας. Εκεί στην Γαλιλαία άρχισε να διδάσκη στις συναγωγές και ετιμάτο απ’ όλους. Στην πάροδο του χρόνου ο Ιησούς εταξίδευσε στην πόλι Ναζαρέτ. «Ήλθεν εις την Ναζαρέτ, όπου ήτο ανατεθραμμένος· και εισήλθε κατά την συνήθειαν αυτού εις την συναγωγήν εν τη ημέρα του σαββάτου, και εσηκώθη να αναγνώση.» (Λουκ. 4:16) Όχι μόνο σύμφωνα με τον Λουκά, αλλά, επίσης, σύμφωνα με τον Ματθαίο, τον Μάρκο και τον Ιωάννη ήταν συνήθεια του Ιησού να επισκέπτεται τις συναγωγές στις διάφορες πόλεις της Παλαιστίνης όλη του τη ζωή. Ως παιδί μαζί με τους γονείς του και ως ξυλουργός στη Ναζαρέτ και μετά το βάπτισμά του στον Ιορδάνη Ποταμό, ποτέ δεν αμελούσε το να συναθροίζεται με τους Ιουδαίους το σάββατο στη συναγωγή ή στο ναό στην Ιερουσαλήμ. Εδώ ήταν γι’ αυτόν ο τόπος, όπου έπρεπε να έλθη για να λατρεύση τον Ιεχωβά και ν’ ακούση ό,τι ήταν γραμμένο στον Λόγο της αληθείας του Θεού.

6, 7. (α) Πώς περιγράφει ο Λουκάς μια επίσκεψι του Ιησού την ημέρα του σαββάτου στη συναγωγή στη Ναζαρέτ; (β) Ποια ήταν η αντίδρασις του ακροατηρίου στη συναγωγή το ιδιαίτερο εκείνο σάββατο; (γ) Γιατί θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι ο Ιησούς ήταν ένας ασυνήθης άνθρωπος;

6 Κάποιο ιδιαίτερο σάββατο, για το οποίο μας ομιλεί ο Λουκάς, ο Ιησούς ήταν στη συναγωγή στη Ναζαρέτ. Ο υπηρέτης τού έδωσε το ρόλλο του Ησαΐου, και ο Ιησούς άνοιξε το ρόλλο στο σημείο, το οποίον η Γραφή μάς το αναφέρει ως εξηκοστό πρώτο κεφάλαιο και κατόπιν ανέγνωσε: «“Πνεύμα Ιεχωβά είναι επ’ εμέ· δια τούτο με έχρισε· με απέστειλε δια να ευαγγελίζωμαι προς τους πτωχούς, δια να ιατρεύσω τους συντετριμμένους την καρδίαν, να κηρύξω προς τους αιχμαλώτους ελευθερίαν, και προς τους τυφλούς ανάβλεψιν, να αποστείλω τους συντεθλασμένους εν ελευθερία, δια να κηρύξω ευπρόσδεκτον του Ιεχωβά ενιαυτόν.” Και κλείσας το βιβλίον, απέδωκεν εις τον υπηρέτην, και εκάθισε· πάντων δε οι οφθαλμοί τών εν τη συναγωγή ήσαν ατενίζοντες εις αυτόν. Και ήρχισε να λέγη προς αυτούς, Ότι σήμερον επληρώθη η γραφή αύτη εις τα ώτα υμών.» (Λουκ. 4:18-21, ΜΝΚ) Όταν ο Ιησούς είπε αυτά, πόσο πρέπει να ατένιζαν με έκπληξι τα μάτια εκείνων, οι οποίοι ευρίσκοντο σε τόση απόστασι ώστε να μπορούν ν’ ακούν τους λόγους του. Όλοι, όσοι άκουαν αυτά τα λόγια του προφήτου Ησαΐου, επίστευαν ότι κάποτε θα εξεπληρώνοντο αυτές οι αλήθειες. Ασφαλώς, όμως, όχι σ’ αυτόν τον άνθρωπο! Διότι, αυτός ο Ιησούς έζησε ως τριάντα ετών ηλικίας στη Ναζαρέτ και πλείστοι από εκείνους που ήσαν στη συναγωγή είχαν γνωρισθή με αυτόν. Τώρα τον άκουαν να λέγη: «Σήμερον επληρώθη η γραφή αύτη.» Αυτό πρέπει να τους έφερε σκέψεις. Είχαν μπροστά τους έναν άνθρωπο, που έπρεπε να τον προσέξουν.

7 Εν τούτοις, «πάντες εμαρτύρουν εις αυτόν, και εθαύμαζον δια τους λόγους της χάριτος τους εξερχόμενους εκ του στόματος αυτού, και έλεγον, Δεν είναι ούτος ο υιός του Ιωσήφ;» (Λουκ. 4:22) Οι Ιουδαίοι της Ναζαρέτ, που ήσαν εδώ στη συναγωγή θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι ο Ιησούς ήταν ένας ασυνήθης άνθρωπος, επειδή, όχι πολύ μακριά απ’ εκεί, ένδεκα περίπου χιλιόμετρα προς βορράν, στην Κανά της Γαλιλαίας, είχε κάμει το πρώτο του θαύμα. Ο Ιησούς είχε προσκληθή σε μια εορτή γάμου. Ο οίνος που είχαν προμηθευθή για την περίπτωσι ετελείωσε, και ο Ιησούς είπε προς αυτούς: «Γεμίσατε τας υδρίας ύδατος.» Και εγέμισαν έξη υδρίες ύδατος έως άνω. «Και λέγει προς αυτούς, Αντλήσατε τώρα και φέρετε προς τον αρχιτρίκλινον. . . . Καθώς δε ο αρχιτρίκλινος εγεύθη το ύδωρ εις οίνον μεταβεβλημένον, και δεν ήξευρε πόθεν είναι, . . . φωνάζει τον νυμφίον ο αρχιτρίκλινος, και λέγει προς αυτόν, Πας άνθρωπος πρώτον τον καλόν οίνον βάλλει, και αφού πίωσι πολύ, τότε τον κατώτερον· συ εφύλαξας τον καλόν οίνον έως τώρα. Ταύτην την αρχήν των θαυμάτων έκαμεν ο Ιησούς εν Κανά της Γαλιλαίας, και εφανέρωσε την δόξαν αυτού, και επίστευσαν εις αυτόν οι μαθηταί αυτού.»​—Ιωάν. 2:7-11.

8. Ποια άλλα πράγματα σχετικά με τον Ιησού έπρεπε να εγνώριζαν εκείνοι, οι οποίοι ήσαν στη συναγωγή;

8 Εκείνοι, οι οποίοι ήσαν στη συναγωγή της Ναζαρέτ, πρέπει να εγνώριζαν, επίσης, ότι, όταν ο Ιησούς πήγε στην Ιερουσαλήμ να εορτάση το προηγούμενο Πάσχα, εξεδίωξε τους εμπόρους από το ναό. «Εδίωξε πάντας εκ του ιερού, και τα πρόβατα και τους βόας· και τα νομίσματα των αργυραμοιβών έχυσε, και τας τραπέζας ανέτρεψε· και προς τους πωλούντας τας περιστεράς είπε, Σηκώσατε ταύτα εντεύθεν· μη κάμνετε τον οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου.» (Ιωάν. 2:15-17) Πρέπει να είχαν ακούσει τα συνταρακτικά εκείνα νέα σχετικά με τους αργυραμοιβούς, διότι ‘οι Γαλιλαίοι, είχον ίδει πάντα όσα έκαμεν εν Ιεροσολύμοις, κατά την εορτήν’. (Ιωάν. 4:45) Έπειτα, πρέπει, επίσης, να είχαν ακούσει ότι ο Ιησούς μιλούσε για τη βασιλεία των ουρανών ότι επλησίασε. (Ματθ. 4:17· Μάρκ. 1:14, 15) Και είναι πολύ πιθανόν ότι θα είχαν ακούσει για το δεύτερο θαύμα, που έκαμε ο Ιησούς στην Κανά, τη θεραπεία ενός αγοριού στην Καπερναούμ, όταν κάποιος υπηρέτης του βασιλέως είχε μιλήσει στον Ιησού στην Κανά. Ακριβώς, την ίδια ώρα, που ο Ιησούς είπε, «Ο υιός σου ζη», στον πατέρα στην Κανά, το παιδί στην Καπερναούμ είχε γίνει πάλι καλά. Λόγω αυτού του θαύματος, «επίστευσεν αυτός και όλη η οικία αυτού.» (Ιωάν. 4:46-54) Ειδήσεις αυτού του είδους διεδίδοντο γοργά, στη Ναζαρέτ επίσης.

9, 10. Περιγράψτε το γεγονός, που κατόπιν έλαβε χώραν στη συναγωγή αυτή, αλλά ποια επίδρασι είχε αυτό στο να παρευρίσκεται ο Ιησούς στη συναγωγή;

9 Πολύ πιθανόν αυτό το σάββατο στη συναγωγή στη Ναζαρέτ να εγύριζαν μέσα στις διάνοιές των όλ’ αυτά τα συμβάντα, καθώς ο Ιησούς μιλούσε, και κατόπιν άκουσαν τον Ιησού να λέγη: «Βεβαίως θέλετε με ειπεί την παραβολήν ταύτην, Ιατρέ, θεράπευσον σεαυτόν· όσα ηκούσαμεν ότι έγειναν εν τη Καπερναούμ, κάμε και εδώ εν τη πατρίδι σου.» (Λουκ. 4:23) Αλλά ο Ιησούς είπε προς αυτούς: «Αληθώς σας λέγω, ότι ουδείς προφήτης είναι δεκτός εν τη πατρίδι αυτού.» (Λουκ. 4:24) Όταν ο Ιησούς ανεφέρθη σ’ εκείνα, τα οποία συνέβησαν στις ημέρες του Ηλία και του Ελισσαιέ, «επλήσθησαν πάντες θυμού εν τη συναγωγή, ακούοντες ταύτα. Και σηκωθέντες εξέβαλον αυτόν έξω της πόλεως· και έφεραν αυτόν έως της οφρύος του όρους, επί του οποίου η πόλις αυτών ήτο ωκοδομημένη, δια να κατακρημνίσωσιν αυτόν. Αυτός όμως περάσας δια μέσου αυτών, επορεύετο.» (Λουκ. 4:28-30) Μολονότι οι Ιουδαίοι της Ναζαρέτ προσπάθησαν να θανατώσουν τον Ιησού τότε, εκείνος επέστρεψε στη Ναζαρέτ· και σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, κατά τη συνήθειά του, το σάββατο πήγε στη συναγωγή. Ο Ματθαίος γράφει: «Και ελθών εις την πατρίδα αυτού, εδίδασκεν αυτούς εν τη συναγωγή αυτών, ώστε εξεπλήττοντο και έλεγον, Πόθεν εις τούτον η σοφία αύτη και αι δυνάμεις; . . . Ο δε Ιησούς είπε προς αυτούς, Δεν είναι προφήτης άνευ τιμής, ειμή εν τη πατρίδι αυτού, και εν τη οικία αυτού. Και δεν έκαμεν εκεί πολλά θαύματα δια την απιστίαν αυτών.» (Ματθ. 13:54-58) Παρακαλείσθε, όπως σημειώσετε το εξής, ότι, παρά την προηγουμένη τους προσπάθεια να τον θανατώσουν, ο Ιησούς επήγε πάλι στη συναγωγή στη Ναζαρέτ, «κατά την συνήθειαν αυτού,» εφαρμόζοντας έτσι αυτό που εκήρυττε, «Αγαπάτε τους εχθρούς σας.»​—Ματθ. 5:44.

10 Ο τόπος των εβδομαδιαίων συναθροίσεων για τους λάτρεις του Θεού στις ημέρες του Ιησού ήταν η συναγωγή και εκεί ήταν ο τόπος όπου μπορούσατε να βρήτε το σάββατο τον Ιησού να διδάσκη. Όταν ήταν στην Ιερουσαλήμ, επήγαινε στο ναό κι εδίδασκε. Ο Ιησούς μιλούσε στα πλήθη, και οι μαθηταί του ήσαν μαζί του για να μαθαίνουν. Ουδέποτε εδίσταζε στο να λέγη την αλήθεια στους Ιουδαίους θρησκευτικούς ηγέτας της εποχής του και τους απεδείκνυε ότι ήσαν υποκριταί.

11. Πού αλλού εκτός της συναγωγής εκήρυττε ο Ιησούς, και πώς απήντησε στον αρχιερέα, ο οποίος τον ερώτησε για τη διδασκαλία του;

11 Βεβαίως, ο Ιησούς εκήρυξε σε πολλά μέρη εκτός από τις συναγωγές. Εδίδασκε τα πλήθη στις πλαγιές των λόφων κοντά στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, και κατά μήκος της παραλίας της. Είχε ομιλήσει εκτεταμένα στους μαθητάς του στο Όρος των Ελαιών, σε ιδιωτικές κατοικίες και στο ναό. Αλλά την ημέρα του σαββάτου θα ευρίσκατε τον Ιησού να διδάσκη στον «οίκον του Θεού ημών.» (Νεεμ. 10:39) Απόδειξις αυτού είναι το ότι, όταν ο Ιησούς ωδηγήθη ενώπιον του αρχιερέως λίγο προτού καθηλωθή στο ξύλο του μαρτυρίου, είπε χωρίς δισταγμό στον αρχιερέα, ο οποίος τον ερώτησε για τους μαθητάς του και για τη διδασκαλία του: «Εγώ παρρησία ελάλησα εις τον κόσμον· εγώ πάντοτε εδίδαξα εν τη συναγωγή και εν τω ιερώ, όπου οι Ιουδαίοι συνέρχονται πάντοτε, και εν κρυπτώ δεν ελάλησα ουδέν. Τι με ερωτάς; ερώτησον τους ακούσαντας, τι ελάλησα προς αυτούς· ιδού, ούτοι εξεύρουσιν όσα είπον εγώ.»​—Ιωάν. 18:19-21.

12. (α) Πώς οι μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα προχωρούν με το έργο των κηρύγματος; (β) Πώς περιγράφει ένας ιστορικός την οργάνωσι της πρώτης Χριστιανοσύνης;

12 Εκείνοι οι άνθρωποι εγνώριζαν, και οι μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα γνωρίζουν, ότι η συνήθεια του Ιησού στη διάρκεια των τριάμισυ ετών της διακονίας του ήταν να παρευρίσκεται στις συναθροίσεις του λαού του Θεού τακτικά και να τους διδάσκη το Λόγο του Θεού εκεί. Γι’ αυτό οι μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα συναθροίζονται τακτικά στις Αίθουσές των Βασιλείας και κηρύττουν και διδάσκουν το Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή, και αυτό το έχουν κάμει συνήθειά των. Και αυτοί, επίσης, ‘παρρησία ελάλησαν εις τον κόσμον’, και οι σημερινοί θρησκευτικοί ηγέται το γνωρίζουν αυτό. Περισσότεροι από 1.034.268 μάρτυρες του Ιεχωβά πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι κατά συνήθεια κάθε μήνα, εξαγγέλλοντας τ’ αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού. Θα τους συναντήσετε να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, να μελετούν τη Γραφή σε ιδιωτικές κατοικίες με ενδιαφερόμενα άτομα και στις Αίθουσές των Βασιλείας. Από τότε, που ένα άτομο αφιερώνει τη ζωή του στο να πράττη το θέλημα του Ιεχωβά και βαπτίζεται, όπως έκαμε ο Ιησούς, οφείλει ν’ αποδεικνύη ότι είναι ένας διάκονος του Θεού όπως ήσαν και οι πρώτοι Χριστιανοί. Στο βιβλίο Σκιαγραφία της Ιστορίαςa αναγράφεται: «Εκείνο, που φαίνεται καθαρά, είναι ότι η διδασκαλία τού από Ναζαρέτ Ιησού ήταν προφητική διδασκαλία του νέου τύπου, ο οποίος άρχισε με τους Εβραίους προφήτας. Δεν ήταν ιερατική, δεν είχε καθιερωμένο ναό ούτε και θυσιαστήριο. Δεν είχε ιεροτελεστίες και τελετές. Η θυσία της ήταν μια ‘θλιμμένη και συντετριμμένη καρδιά’. Η μόνη οργάνωσίς της ήταν μία οργάνωσις κηρύκων, και το κύριο έργο της ήταν το κήρυγμα.»

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΜΑΣ

13. Ποιο καλό παράδειγμα έθεσε ο Ιησούς στη διακονία του που είναι ωφέλιμο για μας σήμερα;

13 Από αυτή ακριβώς την εποχή, που άρχισε ο Ιησούς τη διακονία του, το φθινόπωρο του 29 μ.Χ. μετά το βάπτισμά του, ουδέποτε παραμέλησε τη διακονία του, και έδινε κηρύγματα στον οίκο του Θεού καθώς και σε άλλους δημοσίους χώρους. Έθεσε ένα έξοχο παράδειγμα για τους Χριστιανούς σήμερα οι οποίοι λέγουν «δεν θέλομεν εγκαταλείψει τον οίκον του Θεού ημών.» (Νεεμ. 10:39) Κι εμείς, επίσης, έχομε ανάγκη να μάθωμε και να διδάξωμε. Στον οίκο του Θεού μαθαίνομε την αλήθεια από τον γραπτό Λόγο του Θεού, και αυτό μας καταρτίζει για να δίνωμε καλύτερες ομιλίες καθώς μαθητεύομε ανθρώπους από όλα τα έθνη του κόσμου στην αληθινή Χριστιανική πίστι.​—Ματθ. 28:19.

14. Πώς οι μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα κάνουν πρακτική χρήσι του χρόνου που δαπανούν μαζί στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις;

14 Σ’ όλη την παγκόσμιο οργάνωσι των μαρτύρων του Ιεχωβά υπάρχουν διωργανωμένες σχολές, μία σε κάθε εκκλησία. Αυτή η σχολή ονομάζεται Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας. Σ’ αυτήν κάθε μάρτυς του Ιεχωβά μπορεί να εγγραφή, καθώς, επίσης, και άλλα άτομα που επιθυμούν να εγγραφούν. Σ’ αυτή τη σχολή διακονίας μπορείτε να μάθετε πώς να εκφράζεσθε για να διδάσκετε. Κάθε ένας ανέρχεται με τη σειρά του στην εξέδρα, άνδρες και γυναίκες, και δίνουν στην Αίθουσα Βασιλείας μια σύντομη ομιλία, βασισμένη σε κάποιο Γραφικό εδάφιο. Μερικές φορές δύο ή τρία άτομα έχουν μια Γραφική συζήτησι επάνω στην εξέδρα ως να ήσαν στο σπίτι κάποιου. Οι Γραφικές ομιλίες, είτε δημόσιες είτε κατ’ ιδίαν, βασίζονται στον Λόγο του Θεού. Χρησιμοποιώντας αυτό τον τρόπο διδασκαλίας, μπορεί κανείς να μαθητεύση ανθρώπους απ’ όλα τα έθνη. Αυτός είναι ο τρόπος, με τον οποίο ο Ιησούς απέκτησε τους ακολούθους του. Σήμερα οι μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν την ίδια μέθοδο για να επιστρέψουν τις καρδιές των ανθρώπων στον Δημιουργό τους, τον Ιεχωβά Θεό.

15, 16. Αφού μάθουν πώς να κηρύττουν και να διδάσκουν, τι κάνουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά;

15 Οι μάρτυρες του Ιεχωβά γνωρίζουν ότι η πίστις έρχεται εξ ακοής. Αν πρέπει κάποιος ν’ ακούση, τότε είναι ανάγκη να υπάρχη κήρυξ. Με το να έχουν κάμει συνήθειά των να συναθροίζωνται στον οίκον του Θεού, οι μάρτυρες του Ιεχωβά μαθαίνουν πώς να διδάσκουν και να κηρύττουν. Από τις Αίθουσές των Βασιλείας αποστέλλονται να διδάξουν και να κηρύξουν, ακριβώς όπως ο απόστολος Παύλος είπε ότι θα συνέβαινε. «Πώς θέλουσι κηρύξει, εάν δεν αποσταλώσι;» (Ρωμ. 10:10-15) Ο Παύλος τονίζει εδώ αυτό που είχε είπει ο Ιησούς λίγες ημέρες προτού αναληφθή στους ουρανούς: «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς.»​—Ματθ. 28:19.

16 Το να είναι ένας Χριστιανός διάκονος του Θεού σήμερα δεν σημαίνει ότι πρέπει να στέκη σ’ έναν άμβωνα και να κηρύττη σ’ ένα ακροατήριο μέσα σε κάποιο εκκλησιαστικό οίκημα. Σημαίνει ότι κάθε Χριστιανός ως άτομο οφείλει ν’ αφήνη το φως να λάμπη με το να ομιλή την αλήθεια του Λόγου του Θεού σε κάθε ευκαιρία. Το φως του λάμπει, όχι μόνο στους συνήθεις τόπους συναθροίσεως, «τον οίκον του Θεού ημών», αλλά όταν δίνη μια Γραφική ομιλία σ’ ένα άτομο ή σ’ ένα μικρό όμιλο οπουδήποτε σε ολόκληρο τον κόσμο. Αφήνετε να «λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων, δια να ίδωσι τα καλά σας έργα, και δοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς»;​—Ματθ. 5:16.

17. Ποια πρόσκλησι αποστέλλουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά σε ανθρώπους όλων των εθνών;

17 Όλοι οι άνθρωποι από όλα τα έθνη προσκαλούνται να συνδεθούν με τους μάρτυρας του Ιεχωβά στις Αίθουσές των Βασιλείας και να συμμετάσχουν στις πέντε Γραφικές συναθροίσεις των μελέτης, περιλαμβανομένης και της εγγραφής στη Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας, Αυτές οι διδακτικές Γραφικές συναθροίσεις γίνονται κάθε εβδομάδα για την οικοδομή της διανοίας και για λήψι ακριβούς γνώσεως του Λόγου του Θεού. Διατηρείτε στη μνήμη σας ότι Ιησούς ποτέ δεν εγκατέλειψε «τον οίκον του Θεού ημών.» «Κατά την συνήθειαν αυτού», έπρεπε να είναι εκεί για να μαθαίνη και να διδάσκη. Θα πράξωμε καλά να το κάνωμε κι εμείς, επίσης, συνήθειά μας. «Δεν θέλομεν εγκαταλείψει τον οίκον του Θεού ημών» ούτε εμείς. Έχομε ανάγκη να γνωρίζωμε την αλήθεια. Ας πηγαίνωμε εκεί όπου μπορούμε να την βρούμε.

[Υποσημειώσεις]

a Υπό Χ. Γ. Ουέλς, Τρίτη Έκδοσις, Αναθεωρημένη και Εκ Νέου Τακτοποιημένη από τον Συγγραφέα, σελίδες 522, 523, Σεπτέμβριος 1921.

    Ελληνικές Εκδόσεις (1950–2026)
    Αποσύνδεση
    Σύνδεση
    • Ελληνική
    • Κοινή Χρήση
    • Προτιμήσεις
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Όροι Χρήσης
    • Πολιτική Απορρήτου
    • Ρυθμίσεις Απορρήτου
    • JW.ORG
    • Σύνδεση
    Κοινή Χρήση