Ο Ιεχωβά Ευλογεί το να Τίθεται η Βασιλεία Του Πρώτη
«Δεν είναι ουδείς όστις, αφήσας οικίαν, ή αδελφούς, ή αδελφάς, ή πατέρα, ή μητέρα, . . . ένεκεν . . . του ευαγγελίου, δεν θέλει λάβει εκατονταπλασίονα τώρα εν τω καιρώ τούτω, . . . και εν τω ερχομένω αιώνι [συστήματι πραγμάτων, ΜΝΚ] ζωήν αιώνιον.»—Μάρκ. 10:29, 30.
1. Τι μπορεί να λεχθή σχετικά με την πορεία, την οποία παρώτρυνε ο Ιησούς εις Ματθαίον 6:33 να λάβουν οι ακόλουθοι του;
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, στην επί του όρους ομιλία του, παρώτρυνε: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού.» Μ’ αυτή την παρακίνησι προς τους ακολούθους του τους ενεθάρρυνε να λάβουν όχι μόνο την ορθή και στοργική, ανιδιοτελή πορεία, αλλά, επίσης, τη σοφή πορεία.—Ματθ. 6:33.
2, 3. Ποιες μέλλουσες και παρούσες αμοιβές μας υπόσχεται ο Λόγος του Θεού, αν θέσωμε τη βασιλεία του Θεού πρώτον;
2 Ότι το να έχουν η υπόθεσις του Θεού και η βασιλεία του την πρώτη θέσι στη ζωή μας είναι η πορεία της αληθινής σοφίας, φέρεται επανειλημμένως υπό την προσοχή μας στις Γραφές. Έτσι ο απόστολος Παύλος μάς ενθαρρύνει: «Δεν είναι άδικος ο Θεός, να λησμονήση το έργον σας, και τον κόπον της αγάπης την οποίαν εδείξατε εις το όνομα αυτού . . . Επιθυμούμεν δε να δεικνύη έκαστος υμών την αυτήν σπουδήν προς την πληροφορίαν της ελπίδος μέχρι τέλους· δια να μη γείνητε νωθροί, αλλά μιμηταί των δια πίστεως και μακροθυμίας κληρονομούντων τας επαγγελίας.»—Εβρ. 6:10-12.
3 Όχι ότι οι ευλογίες γι’ αυτούς, οι οποίοι έθεσαν τη βασιλεία του Θεού πρώτον, περιορίζονται στο μέλλον. Καθόλου! Ο Ιεχωβά έχει, επίσης, παρούσες ευλογίες αποθηκευμένες για εκείνους, οι οποίοι θέτουν τη βασιλεία του πρώτον. Ναι, «η ευσέβεια είναι προς πάντα ωφέλιμος, έχουσα επαγγελίαν», όχι μόνο για τη ζωή την ‘μέλλουσαν’, αλλά και για ‘την παρούσαν’ ζωήν. Ακόμη και στη διάρκεια του παρόντος πονηρού συστήματος πραγμάτων αληθεύει ότι «η αγαθοποιός ψυχή θέλει παχυνθή· και όστις ποτίζει, θέλει ποτισθή και αυτός.» Εκτός τούτου, δεν υπεσχέθη μήπως ο Ιησούς ότι όποιος αφήση τα πάντα χάριν του ευαγγελίου «θέλει λάβει εκατονταπλασίονα τώρα»; Και δεν έγραψε ο Παύλος ότι «ο σπείρων με αφθονίαν, και με αφθονίαν θέλει θερίσει»; Ασφαλώς!—1 Τιμ. 4:8· Παροιμ. 11:25· Μάρκ. 10:29, 30· 2 Κορ. 9:6.
ΓΡΑΦΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
4. Διότι έθεσε την υπόθεσι του Θεού πρώτο πράγμα στη ζωή του, ποιες αμοιβές έλαβε ο Μωυσής και θα λάβη ακόμη;
4 Τα παραδείγματα, τα οποία βρίσκονται στο Λόγο του Θεού, υποστηρίζουν αυτές τις Γραφικές αρχές και υποσχέσεις. Για να σημειώσωμε μόλις ένα στις Εβραϊκές Γραφές, υπήρχε ο προφήτης Μωυσής. «Κρίνας τον υπέρ του Χριστού ονειδισμόν μεγαλήτερον πλούτον παρά τους εν Αιγύπτω θησαυρούς», τι μεγάλα προνόμια είχε! Εχρησιμοποιήθη από τον Ιεχωβά για να επιφέρη δέκα καταστρεπτικές πληγές επάνω στην παγκόσμιο δύναμι της Αιγύπτου, για ν’ απελευθερώση τον λαό του από τη δουλεία της Αιγύπτου και να τους οδηγήση με ασφάλεια δια μέσου της Ερυθράς Θαλάσσης, η οποία θάλασσα εκλείσθη επάνω από τους Αιγυπτίους, όταν ο Μωυσής άπλωσε μόλις το χέρι του επάνω της. Εδαπάνησε δύο φορές σαράντα ημέρες στο «όρος του Θεού», συνομιλώντας με τον Ιεχωβά μέσω ενός αγγέλου. Θα μπορούσε να λεχθή ότι ήταν ο κατ’ εξοχήν νομοθέτης· ταυτοχρόνως είχε ευνοηθή με το προνόμιο να καταγράψη από το Λόγο του Θεού περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο που έζησε ποτέ. Ο χώρος δεν μας επιτρέπει να παραθέσωμε περισσότερα από τα προνόμια και τις ευλογίες του, για να μη πούμε τίποτε για όσα του επιφυλάσσονται ακόμη: μια πρόωρη ανάστασις και το προνόμιο να υπηρετήση ως ένας άρχων στη νέα τάξι πραγμάτων του Θεού. Όλα αυτά επειδή ο Μωυσής έθεσε την υπόθεσι του Θεού πρώτη!—Εβρ. 11:26· Έξοδ. 24:18· 34:28.
5, 6. Τι ευλογίες έλαβε ο Ιησούς, επειδή ακολούθησε την ιδία του συμβουλή που αναφέρεται εις Ματθαίον 6:33;
5 Έπειτα υπάρχουν τα παραδείγματα στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές του Ιησού και των αποστόλων του. Τι ευλογίες, τι χαρές είχε ο Ιησούς, διότι, σε ηλικία τριάντα ετών, εξέλεξε να κάμη το θέλημα του Θεού αντί ν’ ακολουθήση μια ιδιοτελή υλιστική πορεία! Το Βιβλικό υπόμνημα δεν μας δίνει πολλές λεπτομέρειες, αλλά δεν χρειαζόμεθα μια ιδιαιτέρως γόνιμη και ζωηρή φαντασία για να ιδούμε στην αφήγησί της πόσο γεμάτη από χαρά πρέπει να ήταν η ζωή του Ιησού. Σήμερα ένας γιατρός ή χειρούργος είναι πολύ ευτυχής, όταν μπόρεσε ν’ αποκαταστήση την υγεία και τις δυνάμεις ενός, ο οποίος ασθενούσε σοβαρώς ή ήταν ανίκανος και καταφανώς ανίατος. Εν τούτοις, ο Ιησούς μπορούσε να το κάμη αυτό καθημερινά, αναμφιβόλως πολλές χιλιάδες φορές στη διάρκεια της τριών και ημίσεος ετών διακονίας του. Τι χαρά έπρεπε να φέρη στην καρδιά του το να βλέπη κάθε είδους ασθένεια να εξαφανίζεται στο άγγιγμα της χειρός του! Και να εγείρη ακόμη και νεκρούς ανθρώπους!—Ματθ. 11:5.
6 Ακόμη σπουδαιότερο, όμως, ήταν το πρόγραμμα του πνευματικής θεραπείας. Τι χαρά πρέπει να του είχε φέρει όταν έβλεπε την τάξι του πτωχού Λαζάρου, τους ειλικρινείς και πιστούς αλλά περιφρονημένους και ταπεινούς Ιουδαίους, να έρχωνται σε μια κατάστασι ευνοίας του Θεού, η οποία εξεικονίζετο από τον κόλπο του Αβραάμ! Αλλ’ ακόμη περισσότερο πολύτιμο ήταν το προνόμιο του να πεθάνη για ν’ απολυτρώση το ανθρώπινο γένος, και, επάνω από όλα, τι προνόμιο είχε να τιμήση το όνομα του Πατρός του και να το διεκδικήση με το να κρατήση ακεραιότητα παρ’ όλα όσα Σατανάς ο Διάβολος μπόρεσε να επιφέρη εναντίον του! Εφόσον, καθώς ο ίδιος είπε, περισσότερη ευτυχία υπάρχει στο να δίνη κανείς μάλλον παρά να λαμβάνη, πόση ευτυχία πρέπει να είχε, αφού η ζωή του ήταν τόσο γεμάτη από το να δίνη! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ιεχωβά Θεός ευλογούσε πλουσίως τον Υιό του Ιησού, επειδή ακολουθούσε την ιδία του τη συμβουλή να τηρή ή να ζητή πρώτον τη βασιλεία του Θεού.
7. Πώς ο Ιεχωβά ευλόγησε τους αποστόλους διότι έθεταν τη βασιλεία του Θεού πρώτον στη ζωή τους;
7 Οι απόστολοι ακολουθούσαν το παράδειγμα του Ιησού σ’ αυτό, και ο Ιεχωβά τούς ευλόγησε, επίσης, γι’ αυτό; Βεβαίως το έκαμε. Τι ικανοί, θαρραλέοι και άφοβοι διάκονοι έγιναν εκείνοι οι τέσσερες ταπεινοί αλιείς! Την ημέρα της Πεντηκοστής του 33 μ.Χ. και μόνο «προσετέθησαν . . . έως τρεις χιλιάδες ψυχαί», και εντός ολίγου έγινε ο αριθμός των «ως πέντε χιλιάδες». «Και προσετίθεντο μάλλον πιστεύοντες εις τον Κύριον, πλήθη ανδρών τε και γυναικών.» «Και ο λόγος του Θεού ηύξανε, και επληθύνετο ο αριθμός των μαθητών εν Ιερουσαλήμ σφόδρα», ακόμη δε «και πολύ πλήθος των ιερέων υπήκουον εις την πίστιν.» Και τι θα λεχθή για όλα τα θαύματα, τα οποία μπόρεσαν να κάμουν οι απόστολοι;—Πράξ. 2:41· 4:4· 5:14· 6:7· 3:1-10· 9:32-42.
Ο ΙΕΧΩΒΑ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΟΡΑΤΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
8. Με ποιον τρόπο εκτελεί ο Ιεχωβά το έργο του στη γη, όπως φαίνεται από ποια Γραφικά και σύγχρονα παραδείγματα;
8 Ο Ιεχωβά Θεός κατηύθυνε ανέκαθεν να εκτελήται το έργο του επάνω στη γη μ’ ένα τακτικό, ωργανωμένο και αρμονικό τρόπο. Η οικογένεια του Νώε συνειργάσθη μαζί του, όπως ακριβώς η μεγάλη οικογένεια του Αβραάμ συνειργάσθη μαζί του· και αρχίζοντας από τον Μωυσή, ο Ιεχωβά Θεός είχε ένα ολόκληρο έθνος, που τον αντεπροσώπευε, συνεργαζόμενο για την προώθησι του σκοπού του στη γη. Το αυτό συνέβαινε και στις ημέρες του Χριστού και στις ημέρες των αποστόλων του, το ίδιο δε αληθεύει και σήμερα. Τα γεγονότα δείχνουν ότι υπάρχει μια οργάνωσις Χριστιανών μαρτύρων του Ιεχωβά, η οποία κηρύττει το αιώνιον ευαγγέλιον, και ο Ιεχωβά την ευλογεί. Αυτοί οι Χριστιανοί έχουν ως εκδοτικό τους οίκο τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας, αυτοί δε οι ίδιοι κατευθύνονται από ένα όμιλο αφιερωμένων και κεχρισμένων ακολούθων του Χριστού, οι οποίοι βαδίζουν στα ίχνη του, και τους οποίους αποκαλεί ο Ιησούς ‘πιστόν και φρόνιμον δούλον.’—Ματθ. 24:45-47.
9. Σε ποια έκτασι ευλόγησε ο Ιεχωβά την ωργανωμένη προσπάθεια του λαού του, ο οποίος έθεσε τη βασιλεία πρώτον στη ζωή του το 1964;
9 Το έτος 1964 υπήρχαν ένα εκατομμύριο και πλέον διαγγελείς σ’ όλο τον κόσμο, που εκήρυτταν το ‘αιώνιον ευαγγέλιον’ «προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη.» Σε 194 χώρες και νήσους των θαλασσών εκήρυξαν και διένειμαν Γραφές κι εκδόσεις Γραφικού περιεχομένου σε 162 διάφορες γλώσσες, αφιερώνοντας 162 εκατομμύρια ώρες και πλέον σ’ αυτό. Έκαμαν 55 εκατομμύρια περίπου επανεπισκέψεις σε άτομα, και διηύθυναν 740.000 και πλέον Γραφικές μελέτες στα σπίτια των ανθρώπων από μία ως τέσσερες φορές κάθε μήνα.—Αποκάλ. 14:6· Ματθ. 24:14.
10-12. Ποιες ευλογίες ήλθαν στο λαό του Θεού επειδή ακολούθησε αυτή την πορεία;
10 Λόγω του ζήλου των ήλθαν στην προσοχή του κοινού με το ραδιόφωνο, τα προγράμματα τηλεοράσεως και τις εφημερίδες. Ολοένα περισσότερο οι κοσμικές αρχές αναγνωρίζουν τις μεθόδους εκτελέσεως του έργου των, και ολοένα περισσότεροι άνθρωποι διαβάζουν γι’ αυτούς στις εγκυκλοπαίδειες και τα λεξικά. Μόνο στην ευλογία του Ιεχωβά, διότι έθεταν τη βασιλεία του πρώτον, μπορούν ν’ αποδοθούν αυτά τ’ αποτελέσματα ενώπιον της ισχυρής εναντιώσεως που συναντούν.—Ησ. 54:17.
11 Το ότι η ευλογία του Ιεχωβά είναι επάνω στην οργάνωσι, η οποία θέτει τη βασιλεία ως πρώτον, φαίνεται, επίσης, στις πολλές χαρωπές συνελεύσεις που είναι ικανοί να κάνουν κάθε χρόνο—περιοχής, περιφερείας, εθνικές και διεθνείς συνελεύσεις. Αυτές συνέτειναν στο να διαφημισθή το όνομα και η βασιλεία του Ιεχωβά και να τονωθούν πολύ οι Χριστιανοί διάκονοι, οι οποίοι τις παρακολουθούν. Αυτό απεδείχθη ιδιαιτέρως αληθινό στις είκοσι τέσσερες συνελεύσεις, οι οποίες έλαβαν χώραν σε όλο τον κόσμο στη διάρκεια του θέρους του 1963.
12 Μια άλλη επιβεβαίωσις της ευλογίας του Ιεχωβά επάνω σ’ αυτούς τους Χριστιανούς είναι οι πολλές νομικές μάχες που έδωσαν και εκέρδισαν σε πολλές χώρες και οι προσπάθειές των να υπερασπίσουν και υποστηρίξουν νομικώς τα αγαθά νέα. Ούτε μπορεί να παραβλεφθή η αντοχή τους σε οχλαγωγίες καθώς και σε άλλες μορφές διωγμού. Αυτό ήταν ιδιαιτέρως αληθινό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και αμέσως μετά. Ακόμη και πριν από ένα ή δύο έτη οχλαγωγίες με την υποκίνησι του κλήρου εκακοποίησαν τους Μάρτυρας στο Μεξικό και την Κύπρο, και βία εναντίον των εξερράγη προσφάτως σε διάφορα μέρη της Αφρικής, ενώ συνεχίζουν να παρενοχλούνται σε χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Κούβα.—Ματθ. 24:9· Φιλιππησ. 1:7.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑ
13, 14. Ποιό αποτέλεσμα είχε ο διωγμός των μαρτύρων στη Ρωσία;
13 Ένα ιδιαιτέρως χτυπητό παράδειγμα του πώς ο Ιεχωβά ευλογεί το να θέτη κανείς τη βασιλεία του πρώτον παρέχεται από τους μάρτυρες του Ιεχωβά στη Ρωσία και σε άλλες χώρες πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Πιστοποίησις του γεγονότος αυτού έρχεται από τον Βάλτερ Κόλαρτζ, μια αυθεντία στα ζητήματα της συγχρόνου Ρωσίας, στο βιβλίο του Θρησκεία στη Σοβιετική Ένωσι, στο οποίο, αφιερώνει οκτώμιση σελίδες για τους μάρτυρας του Ιεχωβά και τις προσπάθειες της Κομμουνιστικής κυβερνήσεως να τους εξαφανίσουν. Μεταξύ άλλων, λέγει:
14 «Με το να τους εκτοπίζη η Σοβιετική Κυβέρνησις έκαμε το καλύτερο που μπορεί για τη διάδοσι της πίστεώς των. Από την απομόνωσι του χωριού των οι ‘Μάρτυρες’ εφέρθησαν σ’ ένα ευρύτερο κόσμο, έστω και αν αυτός δεν ήταν παρά ο φρικτός κόσμος των στρατοπέδων συγκεντρώσεως και δουλείας . . . Με τη διακήρυξι από τα Σοβιέτ της αμνηστίας το 1955 . . . ενεφανίσθησαν και πάλι σε όλες τις Δυτικές Σοβιετικές Δημοκρατίες. Εγκαθίδρυσαν νέες οργανώσεις στην . . . Άπω Ανατολή και τη Δημοκρατία του Κόμι, . . . στη Σιβηρία και το Καζακστάν όπου είναι ιδιαιτέρως πολυάριθμοι, . . . στις πόλεις ορυχείων Καραγκάντα και Ντζεζγκάν και στο Τεκέλι την Επαρχία Τάλντυ-Κούργκαν, η οποία συνορεύει με την Κίνα. . . . Με λίγα λόγια, το Ρωσικό τμήμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά μπορεί να θεωρήται ως ένα από τα ισχυρότερα στον κόσμο, και δεν υπάρχει ασφαλώς οπουδήποτε αλλού τμήμα, το οποίο να είναι αντικείμενο τόσης εχθρικής διαφημίσεως από τις κοσμικές δυνάμεις. . . .
15. Πώς οι Μάρτυρες στη Ρωσία απέδειξαν ότι είναι φρόνιμοι ως οι όφεις;
15 »Τα διάφορα τμήματα των ‘Μαρτύρων’ στην ΕΣΣΔ βρίσκονται σε στενή σχέσι μεταξύ τους. Η επαφή επιτυγχάνεται με τη βοήθεια επιστολών στις οποίες χρησιμοποιείται μια απλή αλλά ύψιστα χαρακτηριστική γλώσσα κώδικος. Η λέξις ‘οικογένεια’ σημαίνει την Ιεχωβιτική οργάνωσι τμήματος, ‘μητέρα’ σημαίνει την οργάνωσι ως σύνολον, τροφή’ τις Ιεχωβιτικές εκδόσεις και ‘θερισταί’ εκείνους, οι οποίοι λαμβάνουν τα έντυπα. Στις Σοβιετικές αρχές δίδεται το Βιβλικό όνομα ‘Αμμωνίται’. Αυτή η τελευταία λέξις κωδικός δεν ελήφθη τυχαίως. Φαίνεται ότι οι Ιεχωβίται είχαν υπ’ όψι των ένα εδάφιο του Ιεζεκιήλ (25:2) ‘Υιέ ανθρώπου, στήριξον το πρόσωπον σου επί τους υιούς Αμμών, και προφήτευσον κατ’ αυτών’. . .
16-18. Ποια μαρτυρία υπάρχει για τον ωργανωμένο και θαρραλέο ζήλο του λαού του Ιεχωβά στη Ρωσία;
16 »Όσον αφορά, όμως, τις φωτογραφίες, οι οποίες συνοδεύουν τα άρθρα των εφημερίδων εναντίον των Ιεχωβιτών, το κοινό δύσκολα θα μπορούσε να πιστέψη ότι οποιοσδήποτε στη Σοβιετική Ένωσι θα τολμούσε να εκδώση και διανείμη έντυπα εναντίον του καθεστώτος. Πραγματικά, κανένας άλλος όμιλος στη Σοβιετική Ρωσία, είτε θρησκευτικής είτε πολιτικής εμπνεύσεως, δεν σκέφθηκε ποτέ να καταπιαστή σε μια τόσο εκτεταμένη και παράνομη προπαγάνδα και εκδοτικό έργο. Η ζέσις και το θάρρος των Μαρτύρων του Ιεχωβά για την εξάπλωσι της πίστεώς των, έχει, επίσης, τις ρίζες της στην παράδοξη [;] θεολογία των. . .
17 »Κρατούν ακριβείς στατιστικές για τα μέλη των, για τα έντυπα που έχουν διανεμηθή, για τις ώρες που αφιερώθησαν σε Γραφικές μελέτες και ακόμη για την έκτασι, στην οποία διεξάγεται το εκ παραδόσεως από θύρα σε θύρα έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι εκπληκτικό αν το τελευταίο θα μπορούσε να είναι έστω και δυνατό με τις Σοβιετικές συνθήκες, αν λάβη κανείς υπ’ όψι τον κίνδυνο που αυτό περιλαμβάνει για μια παράνομη οργάνωσι. Εν τούτοις, σε μία τουλάχιστον δίκη που αφορούσε Μάρτυρας του Ιεχωβά κατηγορήθησαν για κακοποίησι φιλειρηνικών πολιτών μέσα στα σπίτια των . . . [Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά] στη Ρωσία, επωφελούνται, όπως και σε άλλα μέρη, από κάθε ευκαιρία για να διαφημίσουν τη βασιλεία του Ιεχωβά. Προσπαθούν να κηρύξουν οπουδήποτε και αν βρίσκωνται, σε καταστήματα και ανθρακωρυχεία, σε λεωφορεία και σε οδούς. . . .
18 »Είναι αυτές οι πεποιθήσεις, οι οποίες δίνουν στους ‘Μάρτυρες’ την ηθική και ιδεολογική δύναμι και οι οποίες τους κατέστησαν ικανούς να διαμορφώσουν την πιο αποτελεσματική και ευρύτατα διαδεδομένη παράνομη οργάνωσι, η οποία υπήρξε ποτέ κάτω από Σοβιετικό καθεστώς . . . Στο Καζακστάν ανευρέθησαν ακόμη και μαγνητόφωνα, που εχρησιμοποιούντο για την καταγραφή ομιλιών.»
19. Τι δείχνει το υπόμνημα που εσχημάτισαν στη Ρωσία οι μάρτυρες του Ιεχωβά;
19 Ενώπιον ενός τέτοιου υπομνήματος, ποιος μπορεί ν’ αρνηθή ότι ο Ιεχωβά ευλογεί το λαό του, όταν θέτουν τη βασιλεία του πρώτον; Όλ’ αυτά έγιναν όχι με τη δική των δύναμι αλλά με το άγιο πνεύμα του Θεού, όπως ακριβώς διαβάζομε: «Ουχί δια δυνάμεως, ουδέ δια ισχύος, αλλά δια του πνεύματός μου, λέγει ο Ιεχωβά των δυνάμεων.»—Ζαχ. 4:6, ΜΝΚ.
Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΑΤΟΜΑ
20. Ποιες Γραφικές αρχές εφαρμόζονται στην ευθύνη και την αμοιβή των δούλων του Ιεχωβά;
20 Εφόσον ο Ιεχωβά Θεός ευλογεί τόσο την οργάνωσι, η οποία θέτει τη βασιλεία του πρώτον, δεν είναι λογικό ν’ αναμένωμε ότι θα ευλογούσε, επίσης, άτομα, που κάνουν το ίδιο και τα οποία αποτελούν μια τέτοια οργάνωσι; Ασφαλέστατα, και αυτό ακριβώς δείχνουν τα γεγονότα. Αυτοί οι Χριστιανοί ως άτομα υπηρετούν με διάφορες ιδιότητες, και κάθε είδος υπηρεσίας συνοδεύεται από ειδικές γι’ αυτό ευλογίες, ή με το να συμβαδίζουν με τις παρουσιαζόμενες ευκαιρίες και να επωφελούνται από αυτές. Αυτό βρίσκεται σε αρμονία με τις αρχές που εδήλωσε ο Ιησούς: «Εις πάντα δε εις τον οποίον εδόθη πολύ, πολύ θέλει ζητηθή παρ’ αυτού· και εις όντινα ενεπιστεύθη πολύ, περισσότερον θέλουσιν απαιτήσει παρ’ αυτού», και, «Μακάριον είναι να δίδη τις μάλλον παρά να λαμβάνη.»—Λουκ. 12:48· Πράξ. 20:35.
21, 22. (α) Ποιοι βάσιμοι λόγοι υπάρχουν για να μην είναι όλοι ολοχρόνιοι κήρυκες; (β) Ωστόσο, ποιες ευλογίες λαμβάνουν αν θέτουν τη βασιλεία του Θεού πρώτη στη ζωή τους;
21 Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των Χριστιανών, οι οποίοι συμμετέχουν στο κήρυγμα του αιωνίου ευαγγελίου της βασιλείας του Θεού, μπορούν ν’ αφιερώσουν σ’ αυτό ένα μικρό μόνο τμήμα του χρόνου της εγρηγόρσεώς των. Αυτό πιθανόν να οφείλεται σε οικογενειακές υποχρεώσεις, όπως αυτές που έχουν οι πατέρες και μητέρες, ή λόγω τρυφεράς ηλικίας ή προχωρημένου γήρατος, αλλά μπορεί, επίσης, να οφείλεται και σε σωματική ανικανότητα. Εν τούτοις, οποιαδήποτε και αν είναι η αιτία, τα 96 σχεδόν τοις εκατό του ενός περίπου εκατομμυρίου, οι οποίοι λαμβάνουν μέρος στο κήρυγμα είναι διάκονοι, που διαθέτουν μέρος του χρόνου των ή ευαγγελιζόμενοι εκκλησιών, και επιδιώκουν ένα υποδεικνυόμενο όριο κηρύγματος δέκα ωρών τον μήνα.
22 Ωστόσο, μολονότι ο χρόνος των είναι περιωρισμένος, η αγάπη, η αφοσίωσις και ο ζήλος των δεν είναι περιωρισμένα και, γι’ αυτό, κάνουν σοφή χρήσι κάθε ευκαιρίας που τους παρουσιάζεται. Πολλές είναι οι ενδιαφέρουσες πείρες, που απολαύουν όλοι αυτοί καθώς κηρύττουν από οικία σε οικία, σε επαγγελματίες ή επιχειρηματίες που τους επισκέπτονται ή με τους οποίους συνεργάζονται, και σε συνεργάτες στα μέρη όπου εργάζονται. Με το να θέτουν τη βασιλεία του Θεού πρώτον στη ζωή τους λαμβάνουν πολλές ευλογίες από τον Ιεχωβά. Έτσι ένας Νότιο-Αμερικανός πατέρας δέκα παιδιών αφιερώνει πενήντα και πλέον ώρες τον μήνα στο κήρυγμα του αιωνίου ευαγγελίου, στη διεξαγωγή πέντε εβδομαδιαίων Γραφικών μελετών επί πλέον της διαθέσεως αφθόνων Γραφικών εντύπων σε ανθρώπους κάθε εβδομάδα. Αλλ’ είτε αφιερώνουν πενήντα είτε πέντε ώρες τον μήνα, όλοι αυτοί οι διάκονοι, οι οποίοι δαπανούν μέρος του χρόνου παρηγορούνται από τη Γραφική αρχή ότι ο Θεός απαιτεί από τον καθένα «καθ’ όσα έχει, ουχί καθ’ όσα δεν έχει.»—2 Κορ. 8:12.
Η ΟΛΟΧΡΟΝΙΟΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑ
23. Ποιες ευλογίες αποτελούν τη μερίδα των ολοχρονίων περιοδευόντων αντιπροσώπων της Εταιρίας Σκοπιά;
23 Πολύ περισσότερο ευνοημένοι με κάθε τρόπο είναι εκείνοι, των οποίων οι συνθήκες τούς επιτρέπουν να εκδηλώνουν το ζήλο και την εκτίμησί τους με το να ενασχολούνται στην ολοχρόνιο διακονία, όπως οι δύο χιλιάδες περίπου διάκονοι, οι οποίοι μπορούν να υπηρετούν ως περιοδεύοντες αντιπρόσωποι της Εταιρίας Σκοπιά. Πολλά προνόμια και χαρές απολαύουν καθώς επισκέπτονται τις διάφορες εκκλησίες και περιοχές και παρέχουν υπηρεσίες σε διακόνους ατομικώς, βοηθώντας τους ν’ αυξάνουν σε ωριμότητα και διακονώντας, επίσης, σ’ εκκλησίες και συνελεύσεις του λαού του Ιεχωβά. Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ότι τους ευλογεί ο Ιεχωβά και για το ότι διάγουν μια πλούσια και γεμάτη ζωή επειδή θέτουν τη βασιλεία του Θεού πρώτον στη ζωή τους.
24. Με ποιο τρόπο ευλογούνται ειδικώς οι ολοχρόνιοι διάκονοι, οι οποίοι υπηρετούν στους οίκους Μπέθελ;
24 Περίπου 1.500 Χριστιανοί διάκονοι έχουν το προνόμιο να υπηρετούν σε τόπους που ονομάζονται οίκοι Μπέθελ, οι οποίοι είναι προσηρτημένοι στα γραφεία των τμημάτων. Αυτοί αφιερώνουν σαράντα οκτώ και πλέον ώρες την εβδομάδα σε υπηρεσία γραφείου ή τυπογραφείου, προμηθεύοντας στους Χριστιανούς διακόνους Γραφές και βοηθήματα μελέτης της Γραφής, ή προσφέροντας άλλη βοήθεια. Άλλοι σ’ αυτούς τους οίκους φροντίζουν για τις ανάγκες των αδελφών τους ή ενασχολούνται έτσι, υπηρετώντας ως μάγειροι, νοσοκόμοι ή με οικοκυρικής φύσεως καθήκοντα. Και αυτοί, επίσης, έχουν πολλές ευλογίες, διότι μπορούν να ζουν σ’ ένα Χριστιανικό περιβάλλον ως μέλη μιας Χριστιανικής οικογενείας, της οποίας ο αριθμός των μελών μπορεί να κυμαίνεται από τον πιο μικρόν ως επτακόσια και πλέον, διότι είναι σε θέσι να αφιερώνουν όλες τις δυνάμεις των στο έργο της βασιλείας του Θεού, και μη έχοντας υποχρέωσι ν’ ασχοληθούν, με τις υλικές των ανάγκες. Συγχρόνως αυτοί οι διάκονοι μπορούν να ενασχολούνται στη διακονία του αγρού σε μια μεγαλύτερη έκτασι από ό,τι οι περισσότεροι αδελφοί των μπορούν.
25. (α) Πόσοι υπηρετούν ως ιεραπόστολοι και ειδικοί σκαπανείς; (β) Σε ποιες απαιτήσεις οφείλουν ν’ ανταποκριθούν, και ποιες ευλογίες απολαύουν;
25 Ύστερα υπάρχουν εκείνοι, οι οποίοι υπηρετούν ολοχρονίως στη διακονία του αγρού, και είναι γνωστοί ως σκαπανείς. Μεταξύ αυτών υπάρχουν 7.900 περίπου, οι οποίοι αφιερώνουν 150 ώρες και πλέον τον μήνα στη διακονία του αγρού και οι οποίοι είναι ελεύθεροι για να υπηρετήσουν οπουδήποτε χρειάζονται και οι οποίοι λαμβάνουν οικονομική ενίσχυσι ώστε να μπορούν ν’ αφιερώσουν τόσο από το χρόνο τους στη διακονία τους, είτε ως ιεραπόστολοι είτε ως ειδικοί σκαπανείς. Μέσα στις πολλές χαρές, που έχουν, είναι και το να υπηρετούν σε ξένες χώρες ή να υπηρετούν εκεί, όπου δεν υπάρχουν ωργανωμένες εκκλησίες, εργαζόμενοι κατά γράμμα ως σκαπανείς, όπως ακριβώς έκαμε και ο απόστολος Παύλος, ή βοηθώντας αδύνατες εκκλησίες, επιπρόσθετα με τη διακονία τους στον αγρό.—2 Κορ. 10:16.
26. Πόσοι υπηρετούν ως γενικοί σκαπανείς, ποια είναι η επιδίωξίς των σε ώρες, και ποιες ευλογίες έχουν;
26 Η μεγάλη πλειονότης των ολοχρονίων διακόνων, εν τούτοις, είναι σκαπανείς διάκονοι, 35.000 και πλέον, οι οποίοι αφιερώνουν κάθε μήνα εκατό περίπου ώρες ή περισσότερες στη διακονία και συγχρόνως φροντίζουν συνήθως για τις ανάγκες των με το να εργάζωνται ένα μέρος του χρόνου των ή με το να μεριμνούν για τα οικογενειακά τους καθήκοντα, όπως οι οικοδέσποινες, οι οποίες υπηρετούν ως σκαπανείς. Πολλές ευλογίες απολαύουν καθώς πηγαίνουν καθημερινά από οικία σε οικία, κάνουν επανεπισκέψεις και διεξάγουν οικιακές Γραφικές μελέτες, εκπαιδεύουν λιγώτερο πεπειραμένα άτομα και εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις των προς την τοπική εκκλησία, συχνά ως επίσκοποι ή ως ένας από τους διακονικούς υπηρέτας.—Φιλιππησ. 1:1.
ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΚΑΠΑΝΕΩΣ ΔΙΑΚΟΠΩΝ
27, 28. (α) Όσοι διακονούν μέρος του χρόνου των, λόγω ποιας προμηθείας μπόρεσαν ν’ απολαύουν προσωρινώς την ολοχρόνια υπηρεσία, και ποιες είναι οι απαιτήσεις της; (β) Για ποιους είναι ιδιαιτέρως εφικτή;
27 Ένα άλλο ακόμη ευλογητό προνόμιο, από το οποίο ολοένα περισσότεροι Μάρτυρες θεωρούν προνόμιό τους να επωφεληθούν, είναι το έργο σκαπανέως διακοπών, με το οποίο διάκονοι, που δαπανούν μέρος του χρόνου των, μπορούν ν’ απολαύσουν τις χαρές και τις ευλογίες της ολοχρονίου υπηρεσίας για ένα ή περισσοτέρους μήνες. Οι ελάχιστες απαιτήσεις του είναι να είναι ένας δραστήριος βαπτισμένος διάκονος επί έξη μήνες και να μπορή ν’ αφιερώση πενήντα ώρες σε έργο κηρύγματος τις δύο εβδομάδες και εικοσιπέντε ώρες επί πλέον για τις υπόλοιπες δύο εβδομάδες του μηνός. Πλείστοι σκαπανείς διακοπών αφιερώνουν εκατό ώρες σε έργο κηρύγματος, τις περισσότερες από τις οποίες από οικία σε οικία.
28 Πολλοί επωφελήθησαν από αυτή την προμήθεια ενώ ασχολούνται σε κοσμική εργασία οκτώ ώρες ημερησίως επί πέντε ημέρες την εβδομάδα. Εν τούτοις, είναι ένα προνόμιο που συνιστάται ειδικά για εκείνους, οι οποίοι πηγαίνουν ακόμη σε σχολείο, όταν έχουν τις διακοπές των, για οικοδέσποινες, για όσους έχουν εποχιακή εργασία και για συνταξιούχους· για όλους όσοι μπορούν να βλέπουν καθαρά το δρόμο τους να ‘εξαγοράζουν τον καιρόν’. Μερικοί έχουν επωφεληθή από αυτό στη διάρκεια προσωρινής απολύσεώς των από την εργασία ή όταν παραμένουν άεργοι λόγω μιας απεργίας. Πολλοί, επίσης, εθεώρησαν προνόμιό τους να επωφεληθούν από αυτή τη μορφή διακονίας, όταν ο περιοδεύων αντιπρόσωπος της Εταιρίας, ο υπηρέτης περιοχής, επισκέπτεται την εκκλησία.
29, 30. Πόσοι σκαπανείς διακοπών υπηρέτησαν τον Απρίλιο 1965, και πώς η δράσις των ωφέλησε και αυτούς και άλλους;
29 Τον Απρίλιο του 1965, υπήρχαν 25.448 τέτοιοι σκαπανείς διακοπών που εργάσθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και μόνο. Αυτή η πρόσθετη δράσις, το να θέσουν τα συμφέροντα του Θεού πρώτα στη ζωή τους, επέφερε καλό σε όλους. Πολλοί από εκείνους, οι οποίοι έκαμαν υπηρεσία σκαπανέως διακοπών, μπόρεσαν κατόπι να κάμουν καλύτερα τη διακονία τους, όπως ένας διάκονος, ο οποίος προηγουμένως είχε ένα μέσον όρο 9,6 ωρών τον μήνα, αύξησε τον μέσον όρο του ωρών σε 21· και, ιδιαιτέρως, η ποιότης της διακονίας των εβελτιώθη. Άλλοι, πάλι, ως αποτέλεσμα του ότι υπηρέτησαν ως σκαπανείς διακοπών, είδαν το προνόμιο τους να γίνουν τακτικοί ολοχρόνιοι σκαπανείς διάκονοι. Υπήρξε, επίσης, ένα εύκολο βήμα για νεαρά παιδιά, τα οποία έκαμαν έργο σκαπανέως διακοπών στη διάρκεια των σχολικών των ετών για ν’ αναλάβουν ολοχρόνια υπηρεσία όταν συνεπλήρωσαν τη σχολική τους εκπαίδευσι.
30 Το ότι μερικοί μπόρεσαν να κάμουν υπηρεσία σκαπανέως διακοπών έφερε, επίσης, καλό και σε άλλους στην εκκλησία, με τους οποίους συνειργάσθησαν. Σκαπανείς διακοπών μπόρεσαν να βοηθήσουν στην εκπαίδευσι άλλων, να εμπνεύσουν σε άλλους περισσότερο ζήλο, στο να κάμουν περισσότερο και καλύτερο κήρυγμα, με αποτέλεσμα να βοηθηθή σε μεγάλο βαθμό ολόκληρη η εκκλησία σε όλες τις μορφές της διακονίας της Βασιλείας. Ιδιαιτέρως προέκυψαν καλά αποτελέσματα εκεί όπου ο επίσκοπος της εκκλησίας έδωσε καλή υποστήριξι σ’ αυτή τη μορφή διακονίας.
31. Πώς ο Ιεχωβά αποδεικνύεται αληθής στις υποσχέσεις και τις αρχές του;
31 Δεν υπάρχει αμφιβολία, ο Ιεχωβά είναι αληθής στις υποσχέσεις του. Έχει ειπεί στο Λόγο του ότι όποιος σπείρει με αφθονία και με αφθονία θέλει θερίσει, και οι πείρες των διαγγελέων της Βασιλείας του στις ημέρες μας το αποδεικνύουν πλήρως. Συγχρόνως, μας βεβαιώνει, επίσης, ότι αναμένει από τον καθένα μας μόνο καθ’ όσα έχει, όχι καθ’ όσα δεν έχει. Το πολύ μικρής αξίας δίλεπτο που έρριξε η χήρα στο γαζοφυλάκιο του ναού στην Ιερουσαλήμ, ενώ παρατηρούσε ο Ιησούς, είναι εξίσου ευπρόσδεκτο στον Θεό όπως τα πολλά δολλάρια, μάρκα, λίρες ή δραχμές των ευπόρων σήμερα, και αυτή η αρχή εφαρμόζεται, επίσης, στις δυνάμεις μας. (Λουκ. 21:1-4) Στην έκτασι, που δίνει ο καθένας σύμφωνα με ό,τι μπορεί να δώση, στην ίδια έκτασι μπορεί να αναμένη ότι θα ευλογηθή πλουσίως από τον Ιεχωβά με ‘την ευλογίαν η οποία πλουτίζει και εις την οποίαν ο Ιεχωβά δεν προσθέτει λύπην.’ Πολλοί Χριστιανοί διάκονοι ως άτομα, υπηρετώντας έτσι μαζί, αποτελούν μια οργάνωσι, που θα ευλογηθή, ναι, που ευλογείται από τον Ιεχωβά.—Παροιμ. 10:21, ΜΝΚ.