Πρόθυμοι να Υπηρετήτε με Ό,τι Έχετε
ΟΤΑΝ ο Ιησούς ήταν επάνω στη γη, ετόνισε την ανάγκη του να εκτιμούμε τις αξίες, του να εργαζώμεθα για ό,τι ήταν πραγματικά αξιόλογο. Έκαμε την παρότρυνσι: «Εργάζεσθε μη δια την τροφήν την φθειρομένην, αλλά δια την τροφήν την μένουσαν εις ζωήν αιώνιον.»—Ιωάν. 6:27.
Ο Ιησούς μίλησε συχνά για αιώνιο ζωή κάτω από τη βασιλεία του Θεού. Αυτό θα ήταν πραγματικά αξιόλογο! Αλλά μια τέτοια ζωή απαιτεί κάτι περισσότερο από φυσική τροφή. Για το λόγο αυτό, ο Ιησούς εδήλωσε: «Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον δια στόματος Ιεχωβά.»—Ματθ. 4:4, ΜΝΚ.
Εν τούτοις, τι πρέπει να κάνουν οι δούλοι του Θεού σχετικά με τις ανάγκες της ζωής, όπως είναι η τροφή και η ενδυμασία; Ο Ιησούς είπε: «Μη μεριμνήσητε λοιπόν, λέγοντες, Τι να φάγωμεν ή τι να πίωμεν, ή τι να ενδυθώμεν; Διότι πάντα ταύτα ζητούσιν οι εθνικοί· επειδή εξεύρει ο Πατήρ σας ο ουράνιος ότι έχετε χρείαν πάντων τούτων.» (Ματθ. 6:31, 32) Ο Θεός θα ευλογούσε τις προσπάθειες των δούλων του ν’ αποκτήσουν ό,τι χρειάζεται καθημερινώς για τη ζωή. Γι’ αυτό ο Ιησούς εδίδαξε τους ακολούθους του να προσεύχωνται: «Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος εις ημάς σήμερον.»—Ματθ. 6:11.
ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑΝ ΜΕ Ο,ΤΙ ΕΙΧΑΝ
Ο Ιησούς και οι πρώτοι Χριστιανοί εκτιμούσαν ότι εκείνο που υπέσχετο ο Θεός ήσαν τα βασικώς αναγκαία πράγματα και όχι μεγάλα πλούτη. Γι’ αυτό, δεν δαπανούσαν τις δυνάμεις των προσπαθώντας ν’ αποταμιεύσουν μεγάλο υλικό πλούτο. Ο ίδιος ο Ιησούς ήταν τόσο απασχολημένος στην υπηρεσία του Θεού ώστε δεν διέθετε χρόνο για μόνιμη τακτοποίησι στη ζωή του. Η Γραφή λέγει γι’ αυτόν: «Ο . . . Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να κλίνη την κεφαλήν.» (Ματθ. 8:20) Συνεκεντρώνετο στην εκτέλεσι του θελήματος του Θεού και είχε εμπιστοσύνη στον Πατέρα του, τον Ιεχωβά, ότι θα εφρόντιζε για τις βασικές ανάγκες του.
Όταν ο Ιησούς εξαπέστειλε τους μαθητάς του για να κάμουν το έργο του Θεού, τους έδειξε ότι δεν επρόκειτο ν’ αποταμιεύσουν επί πλέον αποκτήματα. Είπε: «Μη έχετε χρυσόν, μηδέ άργυρον, μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας σας· μη σακκίον δια την οδόν, μηδέ δύο χιτώνας, μηδέ υποδήματα, μηδέ ράβδον· διότι ο εργάτης είναι άξιος της τροφής αυτού.»—Ματθ. 10:9, 10.
Ο απόστολος Παύλος ειργάζετο μόνο για τ’ αναγκαία της ζωής. Είπε ότι συχνά ευρέθη «εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν πείνη και δίψη, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι.» (2 Κορ. 11:27) Αλλ’ ο Παύλος ουδέποτε εστερήθη τροφής μέχρι θανάτου, ούτε και απέθανε επειδή εξετέθη σε κακό καιρό. Είχε ό,τι εχρειάζετο για να συντηρήται στη ζωή, ώστε να μπορή να υπηρετή τον Θεό.
Εκείνο, που πρέπει να μάθωμε από τον Ιησού, τον απόστολο Παύλο και τους άλλους ζηλωτάς Χριστιανούς του πρώτου αιώνος, είναι ότι ήσαν ικανοποιημένοι με ό,τι είχαν και υπηρετούσαν τον Θεό με ό,τι είχαν, έστω και αν αυτό ήταν πολύ λίγο. Εκτιμούσαν ότι το κύριο πράγμα ήταν να κάνουν το θέλημα του Ιεχωβά. Καθώς ο Παύλος είπε: «Έμαθον να ήμαι αυτάρκης εις όσα έχω. Εξεύρω να ταπεινώνωμαι, εξεύρω και να περισσεύωμαι· εν παντί τόπω και κατά πάντα είμαι δεδιδαγμένος, και να χορτάζωμαι και να πεινώ, και να περισσεύωμαι και να υστερώμαι.»—Φιλιππησ. 4:11, 12.
ΜΙΜΗΘΗΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ
Σήμερα, οι αφιερωμένοι δούλοι του Θεού πρέπει να μιμηθούν το ωραίο παράδειγμα των πρώτων Χριστιανών. Πρέπει να μάθουν να είναι ικανοποιημένοι με ό,τι έχουν και να υπηρετούν τον Θεό με ό,τι έχουν, άσχετα με το πόσο λίγο μπορεί να είναι αυτό.
Εν τούτοις, μερικές φορές, ένας Χριστιανός, που είναι πτωχός σε υλικά αποκτήματα, πιθανόν να αισθάνεται δισταγμό στο να ενασχοληθή στη διακονία, ειδικά από σπίτι σε σπίτι. Πιθανόν να νομίζη ότι αποτελεί όνειδος για τον Ιεχωβά Θεό και την ορατή του οργάνωσι, εφόσον δεν έχει να φορέση ενδυμασία του συρμού. Πιθανόν η ενδυμασία του να είναι αρκετά παλαιά. Εν τούτοις, ενώ είναι αξιέπαινο για έναν να φορή την πιο καινουργή ενδυμασία του, όταν υπηρετή τον Θεό, δεν υπάρχει ζήτημα μομφής επειδή απλώς ένας δεν έχει ενδύματα του συρμού. Ο Χριστιανός που φορεί παλαιά ενδύματα, όταν κηρύττη το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού, δεν είναι ένας κατωτέρας τάξεως μάρτυς του Ιεχωβά συγκρινόμενος μ’ εκείνον που φορεί τα πιο καλά ενδύματα. Εκείνο που χρειάζεται για την ενδυμασία ενός, είναι να την χαρακτηρίζη καθαρότης και κοσμιότης. Ακόμη και η καινούργια ενδυμασία, αν είναι ακάθαρτη, αποτελεί μομφή.
Ούτε πρέπει ένας να κατέχεται από λυπηρά αισθήματα επειδή δεν έχει να φορέση ωραία παπούτσια. Ίσως να μην έχη διόλου. Αυτό δεν πρέπει να παρεμποδίζη τη διακονία, διότι, ακόμη και αν νομίζη ότι δεν μπορεί να κηρύξη σε κοινότητες, όπου δεν θα είχε το αίσθημα της ανέσεως λόγω της ελλείψεως παπουτσιών, μπορεί να μεταβή σε πολλές χώρες, όπου οι άλλοι άνθρωποι ζουν κάτω από τις ίδιες συνθήκες και δεν θα παρατηρήσουν αν οι κήρυκες της Βασιλείας έχουν παπούτσια ή όχι.
Άσχετα με το πόσο πολλά ή πόσο λίγα έχετε να φορέσετε, μη λησμονείτε ότι Εκείνος που σας απέστειλε είναι αυτός που υπολογίζεται. Αν κάποιος σας ονειδίζη ως έναν από τους δούλους του Θεού, επειδή είσθε πτωχός σε υλικά πράγματα, μπορείτε να του υπενθυμίσετε ότι ο Λόγος του Θεού λέγει, στο εδάφιο Γαλάτας 2:6: «Ο Θεός δεν βλέπει εις πρόσωπον ανθρώπου.» Η καρδιά είναι εκείνη που υπολογίζει ο Θεός, όχι το τι έχει να φορέση ένας άνθρωπος. Όταν οι δούλοι του Θεού είναι φιλόκαλοι και καθαροί, δεν πειράζει το πόσο παλαιά είναι τα ενδύματά των ή πόσο λίγα έχουν. Αποτελούν τιμή για τον Ιεχωβά επειδή εκτελούν το θέλημά του και δεν επιτρέπουν σε μικροτέρας σημασίας ζητήματα να τους κατευθύνουν αλλού. Αυτό ευχαριστεί τον Θεό. Δεν θα Τον ευχαριστούσε όμως το να παραμελήση ένας τη διακονία επειδή είναι πτωχός. Πολλοί, ίσως οι περισσότεροι από τους δούλους του Ιεχωβά δια μέσου των αιώνων υπήρξαν σχετικώς πτωχοί, αλλ’ εν τούτοις, υπηρέτησαν τον Ύψιστον.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ
Ίσως είναι η έλλειψις μιας σχολικής εκπαιδεύσεως, που σας εμποδίζει από το να διακονήτε. Είναι, όμως, αυτό μια απαίτησις; Καθόλου! Οι περισσότεροι από τους μαθητάς του Ιησού ήσαν αυτοί που είχαν λίγη σχολική εκπαίδευσι. Γι’ αυτούς το εδάφιο Πράξεις 4:13 λέγει: «Θεωρούντες δε [οι άρχοντες, οι πρεσβύτεροι, οι γραμματείς και ο αρχιερεύς] την παρρησίαν του Πέτρου και Ιωάννου, και πληροφορηθέντες ότι είναι άνθρωποι αγράμματοι και ιδιώται, εθαύμαζον.»
Αυτοί οι άνθρωποι, που είχαν λάβει εκπαίδευσι και που ασκούσαν εξουσία, απορούσαν για το πώς άτομα, που δεν είχαν φοιτήσει στα σχολεία τους, μπορούσαν να έχουν τόση παρρησία. Σύντομα διεπίστωσαν την αιτία, διότι το ίδιο αυτό εδάφιο προσθέτει: «Και ανεγνώριζον αυτούς ότι ήσαν μετά του Ιησού.» Αυτή ήταν η αιτία, για την οποία ήσαν τόσο θαρραλέοι! Είχαν ζήσει μαζί με τον Ιησού και είχαν εκπαιδευθή απ’ αυτόν σε ό,τι ήταν πράγματι σπουδαίο! Τώρα ήσαν εξηρτισμένοι να διδάξουν άλλους για τον Θεό, τη φορά δε αυτή με την πρόσθετη βοήθεια του γεμάτου δύναμι αγίου πνεύματος του Θεού, που είχε εκχυθή επάνω τους. Αυτό θα μπορούσε ν’ ανταναπληρώση με το περιπλέον οποιαδήποτε έλλειψι εκπαιδεύσεως.
Όχι ότι οι πρώτοι Χριστιανοί ήσαν αμαθείς. Καθόλου. Ήσαν ευφυείς άνθρωποι. Συνέβαινε απλώς ότι πολλοί απ’ αυτούς δεν είχαν την ευκαιρία ν’ αποκτήσουν σχολική εκπαίδευσι. Ούτε αυτή η σχολική εκπαίδευσις αποτελούσε κάποιο πλεονέκτημα στα όμματα του Θεού, διότι αυτοί που είχαν υψηλή μόρφωσι έδειχναν συχνά έλλειψι ταπεινοφροσύνης και αντετίθεντο στον Ιησούν, καθώς απεδείχθη από τους άρχοντας και τους γραμματείς και Φαρισαίους.
Λοιπόν, μην αφήνετε κάποια έλλειψι σχολικής εκπαιδεύσεως να σας εμποδίση από τη διακονία. Ο καλύτερος διάκονος που περιεπάτησε ποτέ πάνω σ’ αυτή τη γη δεν είχε δίπλωμα από κάποια σχολή ανωτέρας εκπαιδεύσεως! Αλλ’ ο Ιησούς είχε εκπαιδευθή από τον Θεό μέσω του Λόγου του, που είναι αυτή η ιδία η ανωτάτη εκπαίδευσις. Αυτό είναι εκείνο που χρειάζεσθε. Αν πράγματι έχετε μια σχολική εκπαίδευσι και τη χρησιμοποιήτε προς όφελος της διακονίας, αυτό είναι πολύ καλό, αλλά μη το θεωρείτε ως μια απαίτησι για να γίνετε δούλος του Θεού.
Εκτός αυτού, κανένας αφιερωμένος δούλος του Θεού δεν χρειάζεται να νομίζη ότι έχει πάρα πολύ λίγη γνώσι της Γραφής προκειμένου να κηρύξη στους άλλους. Το ότι αφιερώσατε τη ζωή σας στον Ιεχωβά είναι απόδειξις ότι κατανοείτε κι έχετε εκτίμησι των βασικών σκοπών και απαιτήσεων του Θεού. Αυτά είναι αρκετά για να μιλήτε στους άλλους, διότι είναι περισσότερα απ’ όσα γνωρίζει η μεγίστη πλειοψηφία των ανθρώπων επάνω στη γη. Να είσθε όμοιοι με τον χωλόν άνθρωπο που εθεράπευσε ο απόστολος Πέτρος. Η Γραφή λέγει γι’ αυτόν: «Και αναπηδήσας εστάθη όρθιος και περιεπάτει και εισήλθε μετ’ αυτών εις το ιερόν, περιπατών και πηδών και δοξάζων τον Θεόν.» (Πράξ. 3:8) Αινούσε τον Θεό με τη γνώσι που είχε. Μπορείτε και σεις να κάνετε το ίδιο.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΟΦΑ Ο,ΤΙ ΕΧΕΤΕ
Στις περιπτώσεις, που τα υλικά πράγματα υπολογίζονται, αυτοί, που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στον Θεό, έχουν, βέβαια, ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Γιατί αυτό; Διότι το χρήμα των επιτελεί περισσότερα λόγω του ότι δεν το σπαταλούν σε χαλαρή ζωή, με ανήθικες γυναίκες, με υπερβολικό ποτό, με κάπνισμα ή άσωτες διασκεδάσεις και άλλες υπερβολές. Ούτε διασπαθίζουν το χρήμα των στα τυχηρά παιγνίδια. Μη σπαταλώντας χρήμα με ανόητο τρόπο, οι δούλοι του Θεού έχουν περισσότερα να δαπανούν για τις ανάγκες των.
Εννοείται, εκεί που είναι δυνατόν να επιτύχετε υλική βελτίωσι, μπορείτε να το κάμετε. Αλλ’ αν αυτό σημαίνη το να θυσιάση ένας τα πνευματικά του συμφέροντα για ν’ αποκτήση περισσότερα από τ’ αγαθά αυτού του κόσμου, τότε ο Χριστιανός λέγει, Όχι! Αν αυτό σημαίνη απλώς το να καταστρώση ένας σχέδια για τη ζωή του και τα οικονομικά του με περισσότερη προσοχή, ή να αναζητήση μια εργασία που προμηθεύει μεγαλύτερο εισόδημα χωρίς να διακινδυνεύσουν τα πνευματικά του συμφέροντα, τότε δεν υπάρχει αντίρρησις στο να ενεργήση έτσι.
Ποτέ μη σκεφθήτε ότι τα ωραία ενδύματα, ένα θαυμάσιο σπίτι ή τα πιο εκλεκτά τρόφιμα που θα φάγη ένας, τον κάνουν καλύτερο δούλον του Θεού. Γενικώς, το αντίθετο αληθεύει. Η αφθονία του χρήματος και τα υλικά αποκτήματα αποτελούν συνήθως ένα εμπόδιο στην πνευματικότητα, επειδή ένας μπορεί να ικανοποιηθή με αυτά ακριβώς τα πράγματα. Αυτό θα επεσκότιζε την όρασι ενός για τη νέα τάξι του Θεού και θα μπορούσε να καταλήξη στην παραμέλησι του θελήματος του Θεού. Ο Ιησούς προειδοποίησε γι’ αυτόν τον κίνδυνο, όταν είπε: «Πώς δυσκόλως θέλουσιν εισέλθει εις την βασιλείαν του Θεού οι έχοντες τα χρήματα»! (Λουκ. 18:24) Ίσως, επίσης, αν θα ήσαστε πλούσιος, πιθανόν να καταφρονούσατε τον συνάνθρωπό σας, με αποτέλεσμα να έχετε ίσως την τάσι ν’ αγνοήσετε το να τον διακονήτε.
Λοιπόν, να είσθε ευχαριστημένος με ό,τι έχετε και να υπηρετήτε τον Θεό άσχετα με την κατάστασι στην οποία βρίσκεσθε. Μην ανησυχείτε πάρα πολύ, αν είσθε πτωχός σε υλικά πράγματα. Στη νέα τάξι του Θεού όλοι εκείνοι που είναι άξιοι ζωής θα ευλογηθούν με πολλά υλικά πράγματα, διότι τώρα θέτουν τα πνευματικά συμφέροντα πρώτα. Σ’ εκείνο τον καιρό θ’ αγάλλωνται με ειρήνη κι ευημερία, χρησιμοποιώντας μάλιστα πράγματα που τώρα άλλοι άνθρωποι του κόσμου τούτου συσσωρεύουν: «Επειδή ο Θεός εις τον άνθρωπον τον αρεστόν ενώπιον αυτού δίδει σοφίαν, και γνώσιν, και χαράν· εις δε τον αμαρτωλόν δίδει περισπασμόν, εις το να προσθέτη και να επισωρεύη, δια να δώση αυτά εις τον αρεστόν ενώπιον αυτού.»—Εκκλησ. 2:26· Ιησ. Ναυή 24:13.
Ναι, να είσθε πρόθυμοι να υπηρετήτε τον Θεό με ό,τι έχετε και αυτός θα σας ευλογήση με ζωή, υγεία και αφθονία στη δικαία του νέα τάξι, που τώρα είναι τόσο πλησίον!