Διακράτησις Ακεραιότητος

«Τις θέλει αναβή εις το όρος του Ιεχωβά; και τις θέλει σταθή εν τω τόπω τω αγίω αυτού;»—Ψαλμ. 24:3, ΑΣ.

1, 2. (α) Γιατί ο Ιεχωβά ηνέχθη επί πολύν καιρό τους κακοποιούς; (β) Πώς η δικαίωσις του Ιεχωβά συνδέεται με τη διακράτησι ακεραιότητος από τους μάρτυρας του σήμερα;

Ο ΙΕΧΩΒΑ θα μπορούσε να έχη καταστρέψει τους εχθρούς του, περιλαμβανομένου ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, πολύ πριν από τον καιρόν αυτόν, λόγω ελλείψεως ακεραιότητος από μέρους των και της εναντιώσεώς των σ’ αυτόν. Οι σελίδες της ιστορίας μιλούν για αναρίθμητες αιματηρές πράξεις, με ολίγα μόνον εξέχοντα άτομα που χαρακτηρίζονται εκεί ως εκείνοι των οποίων δεν ήταν άξιος ο κόσμος. Μόνο λόγω του μεγάλου ελέους και της μακροθυμίας του Ιεχωβά επετράπη στο ανθρώπινο γένος να ζη. Αυτή η περίοδος ανοχής των κακοποιών παρέσχε άφθονον χρόνον για τη δοκιμασία της ανθρωπίνης ακεραιότητος και για τη σύναξι του μικρού ποιμνίου εκείνων που ‘δεν είναι εκ του κόσμου’ καθώς και χιλιάδων από το μεγάλο πλήθος των «άλλων προβάτων». Ο σκοπός του Ιεχωβά είναι να δώση μια ισχυρή μαρτυρία για το όνομά του πριν από το τέλος του κόσμου, τούτο δε προεσκιάσθη στην πολιτεία του με τον Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου. Ο άρχων εκείνος εξεικόνιζε τον Σατανά ή Διάβολο, τον μεγαλύτερο εχθρό του ανθρώπου, τον θεόν του κόσμου τούτου ή συστήματος πραγμάτων. Με το στόμα του Μωυσέως ο Ιεχωβά τον επληροφόρησε: «Τώρα ήθελον εκτείνει την χείρά μου και ήθελον πατάξει σε και τον λαόν σου με θανατικόν, και ήθελες απολεσθή από της γης· και δια τούτο βεβαίως σε διετήρησα, δια να δείξω εν σοι την δύναμίν μου, και να κηρυχθή το όνομά μου εν πάση τη γη.»—Έξοδ. 9:15, 16, ΜΝΚ.

² Ήταν εντελώς μέσα στη δικαιοδοσία του Θεού το να προτιμήση να αναβάλη την εκτέλεσι των εχθρών του ως τον ωρισμένο του καιρό. Ποιος μπορεί να τον επικρίνη γι’ αυτό; «Τι δε, αν ο Θεός θέλων να δείξη την οργήν αυτού και να κάμη γνωστήν την δύναμιν αυτού, υπέφερε μετά πολλής μακροθυμίας σκεύη οργής κατεσκευασμένα εις απώλειαν; Και δια να γνωστοποιήση τον πλούτον της δόξης αυτού επί σκεύη ελέους, τα οποία προητοίμασεν εις δόξαν, ημάς, τους οποίους εκάλεσεν, ουχί μόνον εκ των Ιουδαίων, αλλά και εκ των εθνών;» (Ρωμ. 9:22-24) Χαίρομε για την προς ημάς χάριν του Θεού και είμεθα ευτυχείς να πληροφορούμε και άλλους στη διάρκεια του περιωρισμένου αυτού καιρού, κατά τον οποίον η χάρις του είναι ακόμη προσιτή. (2 Πέτρ. 3:15) Διότι ο Ιεχωβά θα εξαλείψη όλα τα κοσμικά έθνη κατά τον επικείμενο πόλεμο του στον Αρμαγεδδώνα και έτσι, τέλος, έπειτα από αναμονή 6.000 ετών, θα δικαιώση το άγιό του όνομα. Με χαρά συμμετέχομε μαζί του στην εκπλήρωσι του σκοπού του, διακηρύττοντας το όνομά του και τις κραταιές πράξεις του σε όλη τη γη· και έτσι μπορούμε να κρατήσωμε ακεραιότητα.—Ρωμ. 10:13.

3. Ποιες τρεις διαρκείς και προσφιλείς ιδιότητες θα εξασκούν εξακολουθητικά οι τηρηταί ακεραιότητος απέναντι του Θεού και όλων των ευπειθών του πλασμάτων;

³ Αφού ο Ιεχωβά υπέμεινε πρόθυμα ονειδισμό για αγαθούς σκοπούς, αρμόζει κι εμείς να υπομείνωμε, διακρατώντας ακεραιότητα, για τον ίδιο λόγο. Το να παραμείνωμε αληθινοί στον Θεό μας είναι απλώς μια λογική απαίτησις. Σε ποιον άλλον θα μπορούσαμε να είμεθα αληθινοί; Ποιος άλλος είναι άξιος τούτου; Δεν υπάρχει κανείς όμοιος με τον Ιεχωβά, κανείς που να έχη τις ιδιότητές του και τον στοργικό του σκοπό, κανείς που να έχη κάμει τόσα πολλά για μας. Έχομε μήπως τις ιδιότητες για να είμεθα αληθινοί, για να κρατήσωμε ακεραιότητα; Στο παρελθόν υποσχεθήκαμε να κρατήσωμε ακεραιότητα, και τούτο για βάσιμους και επαρκείς λόγους. Σήμερα οι λόγοι αυτοί είναι εξίσου βάσιμοι. Η διακράτησις ακεραιότητος σήμερα είναι εξίσου δυνατή όσο και σε οποιονδήποτε άλλον καιρό. Αν υπάρχη κάποια αμφιβολία στη διάνοιά σας, μπορείτε να αναλογισθήτε, Από που ήρθατε; Γιατί αρχίσατε πρωτίστως να βαδίζετε σ’ αυτόν τον δρόμο; (Εβρ. 2:1· 10:32) Ο Ιεχωβά δεν σας απογοήτευσε οποτεδήποτε τον επικαλεσθήκατε με θέρμη. Εξακολουθήστε να τον επικαλήσθε στην προσευχή· αποδείξτε σ’ αυτόν την ειλικρίνειά σας, και θα σας ελευθερώση. Αυτή είναι η περίοδος της δοκιμασίας μας. Αυτός είναι ο καιρός που καθορίζει την τελική μας τύχη. Εκείνοι που υπηρετούν τον παλαιό κόσμο θ’ απογοητευθούν στο τέλος με την καταστροφή του· αλλ’ εκείνοι που δείχνουν αγάπη, εμπιστοσύνη κι ελπίδα στον νέο κόσμο που δημιουργεί ο Ιεχωβά θα συμμερισθούν θριαμβευτικά τις χαρές του και τις ευλογίες του επειδή διεκράτησαν ακεραιότητα.

4-6. (α) Πώς καταδεικνύεται η διακράτησις ακεραιότητος στην πρώτη εντολή του Ιεχωβά και στην εφαρμογή της; (β) Στη δευτέρα του εντολή; (γ) Στην τρίτη του εντολή;

⁴ Ο νόμος του Θεού καθορίζει ένα δίκαιον κανόνα ενεργείας ή αρχήν, ο δε λόγος του παρέχει διευκρινίσεις της κατάλληλης εφαρμογής του. Παραδείγματος χάριν, η πρώτη εντολή του βασικού του νόμου που εδόθη στον αρχαίον Ισραήλ είναι: «Εγώ είμαι Ιεχωβά ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας. Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού.» (Έξοδ. 20:2, 3, ΜΝΚ) Η εφαρμογή τής εντολής αυτής διευκρινίζεται στην ομιλία του Ιησού: «Ουδείς δύναται δύο κυρίους να δουλεύη· διότι ή τον ένα θέλει μισήσει, και τον άλλον θέλει αγαπήσει· ή εις τον ένα θέλει προσκολληθή, και τον άλλον θέλει καταφρονήσει. Δεν δύνασθε να δουλεύητε Θεόν και Μαμμωνά.» (Ματθ. 6:24) Μια περαιτέρω εφαρμογή βρίσκεται στις δηλώσεις: «Δια τιμής ηγοράσθητε· μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων.» (1 Κορ. 7:23) «Τεκνία, φυλάξατε εαυτούς από των ειδώλων.»—1 Ιωάν. 5:21.

⁵ Η δευτέρα εντολή απαγορεύει την κατασκευήν ειδώλου· απαγορεύει την προσκύνησι ή λατρεία ειδώλων, επειδή ο Ιεχωβά είναι Θεός που απαιτεί αποκλειστική αφοσίωσι. Ο Ιησούς εφήρμοσε την εντολή αυτή αρνούμενος να προσκυνήση ή λατρεύση οπωσδήποτε τον Σατανά. (Ματθ. 4:8-10) Οι απόστολοι του Ιησού Πέτρος και Ιωάννης την εφήρμοσαν αρνούμενοι υποταγή στο Σανχεδρίν, το οποίον τους απηγόρευε να μιλούν για τον Ιησούν. Αυτοί απήντησαν: «Αν ήναι δίκαιον ενώπιον του Θεού να ακούωμεν εσάς μάλλον παρά τον Θεόν, κρίνατε· διότι ημείς δεν δυνάμεθα να μη λαλώμεν όσα είδομεν και ηκούσαμεν.» (Πράξ. 4:19, 20) Διεκράτησαν ακεραιότητα.

⁶ Η τρίτη εντολή λέγει: «Μη λάβης το όνομα Ιεχωβά του Θεού σου επί ματαίω· διότι δεν θέλει αθωώσει ο Ιεχωβά τον λαμβάνοντα επί ματαίω το όνομα αυτού.» (Έξοδ. 20:7, ΜΝΚ) Ο Ιησούς εφήρμοσε την εντολή αυτή δείχνοντας ότι δεν πρέπει να περιλαμβάνωμε το όνομα του Ιεχωβά στις υποσχέσεις μας και στους όρκους μας και έπειτα να μη λέγωμε ή πράττωμε την αλήθεια και έτσι να ορκιζώμεθα ψευδώς ή επιορκούμε. Οι ενυπνιαζόμενοι προφήται του Ισραήλ το έκαναν αυτό, προφητεύοντας ψεύδη εν ονόματι του Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά, λοιπόν, κατέστρεψε τους ψευδοπροφήτας εκείνους που ατίμαζαν το όνομά του. (Ιερεμ. 23:16-32) Το ιερό Υπόμνημα του Θεού δείχνει και άλλα όμοια παραδείγματα, για να οδηγήση τους δούλους του στην ορθή κατεύθυνσι.—Ψαλμ. 119:105.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΟΣ

7. Με ποια τρία αρχαία παραδείγματα διακρατήσεως ακεραιότητος αμιλλώνται εκπληκτικά σήμερα οι μάρτυρες του Ιεχωβά;

⁷ Μεταξύ των πολλών παραδειγμάτων ακεραιότητος, μπορούμε εδώ να θυμηθούμε επωφελώς τρία πολύ γνωστά: (1) Τη διακράτησι ακεραιότητος από τον Ιωσήφ με το να αρνηθή να διαπράξη μοιχεία με τη σύζυγο του Πετεφρή. (Γεν. 39:7-12) (2) Την άρνησι των τριών Εβραίων να προσκυνήσουν την χρυσήν εικόνα του Ναβουχοδονόσορος στην πεδιάδα Δουρά παρά τον απειλούμενο θάνατο σε μια κάμινο πυρός. (Δαν. 3:4-6, 16-18) (3) Την άρνησι του Δανιήλ να παραιτηθή του προνομίου του να προσεύχεται στον Ιεχωβά, με κίνδυνο να ριφθή σ ένα λάκκο λεόντων σύμφωνα με τον Μηδοπερσικό νόμο. (Δαν. 6:7-10) Οι περιπτώσεις αυτές αποδεικνύουν πώς οι τηρηταί ακεραιότητος πάντοτε σέβονται τον λόγον του Ιεχωβά και υπακούουν σ’ αυτόν. Σήμερα οι μάρτυρες του Ιεχωβά ενεργούν όμοια, όπως αφθόνως επιβεβαιώνουν οι ιστορικές αφηγήσεις και τα δικαστικά έγγραφα.

8. Με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορούν οι σημερινοί τηρηταί ακεραιότητος να μεγεθύνουν διαρκώς την πίστι, την ελπίδα και την αγάπη των;

⁸ Ο Δημιουργός, για να εμποδίση το να χάσωμε την ακεραιότητά μας, επρομήθευσε στοργικά άφθονη προστασία και επαρκή διδασκαλία. Ένα από αυτά τα βοηθήματα είναι η προσωπική και εκκλησιαστική μελέτη του λόγου του Θεού, της Γραφής. Τι αποθήκην πνευματικού πλούτου αποτελεί ο λόγος του Θεού! Σε καμμιά κατάστασι που μπορεί ν’ αντιμετωπίσωμε, σε καμμιά δυσκολία ή πρόβλημα, δεν είναι ανεπαρκής η συμβουλή του ή η νουθεσία του. Για να εξακολουθήσωμε να βαδίζωμε στο φως του που λάμπει προοδευτικά, χρειάζεται να μελετούμε τη Γραφή με τη βοήθεια θεοκρατικώς παρεχομένων βοηθημάτων μελέτης. Το περιοδικό αυτό και άλλες συγγενείς εκδόσεις αποτελούν προμήθεια του Ιεχωβά στην τράπεζά του και θα είμεθα αγνώμονες αν επρόκειτο να παραμελήσωμε ή περιφρονήσωμε μια τέτοια προμήθεια. (Λουκ. 12:33-37· Ματθ. 24:45-47) Ενισχύεται η πίστις μας όταν χρησιμοποιούμε την προμήθεια αυτή· αυξάνεται η ελπίς μας και προάγεται η ανάπτυξις αγάπης. Ποτέ μη νομίζετε ότι λαμβάνετε πάρα πολλή πνευματική τροφή στη διάρκεια μιας εβδομάδος. Οι αδελφοί στα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά στο Μπρούκλυν κανονικά βρίσκουν ότι συμμετέχουν σε συναθροίσεις και ακούουν τον λόγον του Θεού στη διάρκεια δέκα ωρών και πλέον κάθε εβδομάδα. Επιπρόσθετα κάνουν μελέτη κατ’ ιδίαν. Μήπως σεις ακούετε τον λόγον του Θεού επί πέντε ώρες ή ολιγώτερο, με πολύ ολίγη μελέτη κατ’ ιδίαν; Το να τρεφώμεθα κατάλληλα με πνευματική τροφή μας δίνει δύναμι. Ο Ησαΐας είπε: «Οι προσμένοντες τον Ιεχωβά θέλουσιν ανανεώσει την δύναμιν αυτών θέλουσιν αναβή με πτέρυγας ως αετοί· θέλουσι τρέξει, και δεν θέλουσιν αποκάμει· θέλουσι περιπατήσει, και δεν θέλουσιν ατονήσει.»—Ησ. 40:31, ΑΣ.

9. Για να διακρατήσωμε ακεραιότητα, πώς μπορούμε να εφαρμόσωμε την υγιά συμβουλή που έδωσε ο Παύλος στον Τιμόθεο;

⁹ Ποια συμβουλή έδωσε ο ηλικιωμένος Παύλος στον νεαρό Τιμόθεο, ο οποίος επρόκειτο να εξακολουθήση να ποιμαίνη το ποίμνιον του Ιεχωβά; Του είπε να εξακολουθήση να επιδίδεται στη δημοσία ανάγνωσι, στην προτροπή, στη διδασκαλία· να μελετά αυτά τα πράγματα, να απορροφάται απ’ αυτά, για να είναι η προκοπή του φανερή σε όλους. (1 Τιμ. 4:13-15) Κάνοντας τούτο, και εμείς επίσης δεν θα είμεθα ούτε αργοί ούτε άκαρποι στην επίγνωσι του Ιησού Χριστού και σε καλά έργα. (2 Πέτρ. 1:8) Ο Πέτρος και ο Ιωάννης μπόρεσαν να δώσουν μια μοναδική μαρτυρία ενώπιον του Ιουδαϊκού Ανωτάτου Δικαστηρίου επειδή ήσαν με τον Ιησούν και είχαν διδαχθή απ’ αυτόν. (Πράξ. 4:13, 14) Ο Στέφανος, ανήρ πλήρης πίστεως και πνεύματος αγίου, με τη γνώσι του επέφερε σύγχυσι στους εχθρούς του ευαγγελίου, και δεν μπορούσαν ν’ αντισταθούν στη σοφία και στο πνεύμα με το οποίο μιλούσε. (Πράξ. 6:5, 10) Οι Γραφικές μας μελέτες είναι εποικοδομητικές επειδή εκείνοι που μετέχουν σ’ αυτές είναι μελετημένοι. Μια δημοσία διάλεξις περί της βασιλείας του Ιεχωβά εμπνέει, είναι υποβοηθητική και διδακτική επειδή κάθε προσδιωρισμένος ομιλητής έχει αφιερώσει πολλή σκέψι και χρόνον στην προπαρασκευή της μέσω μελέτης. Οι αδελφοί έρχονται στη συνάθροισι να δώσουν, όχι απλώς να λάβουν. Ενίοτε μια οικοδέσποινα δαπανά πολύν χρόνον για να ετοιμάση υλική τροφή, αλλά δεν χρειάζεται ένα εξαιρετικά μεγάλο γεύμα, ούτε ο τρόπος της φιλοξενίας που είναι κοινός στον παλαιό κόσμο. Η αδελφή της Μάρθας, η Μαρία, εκλέγοντας να λάβη πνευματική γνώσι, επηνέθη από τον Ιησούν διότι εξέλεξε την καλύτερη μερίδα.—Λουκ. 10:38-42.

10, 11. (α) Γιατί και πώς οι μεγαλύτερες συνελεύσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά είναι ουσιώδη βοηθήματα για τη διακράτησι ακεραιότητος; (β) Γιατί η κατάλληλη προσευχή προς τον Ιεχωβά είναι ένα άλλο ουσιώδες βοήθημα;

¹⁰ Για να εμποδισθή η απώλεια της ακεραιότητος, οι Χριστιανικές συνελεύσεις είναι ένα άλλο βοήθημα. Ο Ιεχωβά διέταξε τους άρρενας στον Ισραήλ των αρχαίων χρόνων να εμφανίζωνται ενώπιόν του τρεις φορές το έτος στον τόπο που αυτός εξέλεξε, εκτός από την εβδομαδιαία σύναξί των. Πολύ συχνά ολόκληρη η οικογένεια επήγαινε μαζί για λατρεία. Ποιος ήταν ο σκοπός των συνελεύσεων αυτών; Το Δευτερονόμιον 31:12 (ΜΝΚ) εξηγεί: «Σύναξον τον λαόν, τους άνδρας και τας γυναίκας, και τα παιδία, και τον ξένον σου τον εντός των πυλών σου, δια να ακούσωσι, και δια να μάθωσι, και να φοβώνται Ιεχωβά τον Θεόν σας, και δια να προσέχωσι να εκτελώσι πάντας τους λόγους του νόμου τούτου.» Όλες οι συνελεύσεις, είτε τοπικές, είτε εθνικές, είτε διεθνείς, είναι για τους μάρτυρας του Ιεχωβά—άνδρες, γυναίκες, παιδιά, και κάθε πρόσωπο καλής θελήσεως που ενδιαφέρθηκε προσφάτως. Βρισκόμαστε εκεί μαζί για ν’ ακούσωμε, να μάθωμε, να φοβούμεθα και να υπακούωμε σε όλους τους λόγους του Ιεχωβά. Ο Παύλος ενουθέτησε: «Ας φροντίζωμεν περί αλλήλων, παρακινούντες εις αγάπην και καλά έργα· μη αφίνοντες το να συνερχώμεθα ομού, καθώς είναι συνήθεια εις τινας, αλλά προτρέποντες αλλήλους· και τοσούτω μάλλον, όσον βλέπετε πλησιάζουσαν την ημέραν.»—Εβρ. 10:24, 25.

¹¹ Ο Ιεχωβά έχει επίσης προμηθεύσει το προνόμιο της προσευχής για να μας βοηθήση να κρατήσωμε ακεραιότητα. Κάθε πιστός δούλος του Θεού έχει προσευχηθή και δεν παύει να προσεύχεται. Νίκη εναντίον του αντιδίκου μας του Διαβόλου θα ήταν αδύνατη χωρίς προσευχή. Αλλά για να εισακουσθή, η προσευχή πρέπει να αναπέμπεται με ειλικρίνεια στον Ιεχωβά εν ονόματι του Ιησού. Η προσευχή πρέπει να έχη ως αντικείμενον το ν’ αγιασθή το όνομα του Ιεχωβά, το να έλθη η βασιλεία του και το να γίνη το θέλημά του στη γη όπως και στον ουρανό. Τα πρώτα αυτά πράγματα για τα οποία πρέπει να προσευχώμεθα, ετέθησαν στην εξέχουσα αυτή θέσι από τον Ιησούν. (Ματθ. 6:9-13) Σε ποιον επίγειον άρχοντα θα μπορούσατε να βρήτε άμεση είσοδο με ζητήματα που σ’ αυτόν μπορεί να φαίνωνται μηδαμινά; Σε κανέναν. «Οι οφθαλμοί του Ιεχωβά είναι επί τους δικαίους, και τα ώτα αυτού εις την κραυγήν αυτών.» (Ψαλμ. 34:15, ΑΣ) Ας πλησιάζωμε, λοιπόν, τον Θεό με αίνο και ευχαριστίες, εκχύνοντας τις καρδιές μας σ’ αυτόν προς χάριν άλλων—περιλαμβανομένου πρώτα Αυτού του ιδίου και του ενθρονισμένου Βασιλέως Του και του αφιερωμένου λαού Του, καθώς και ημών των ιδίων ατομικώς. Ο Ιάκωβος έγραψε: «Πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη.» (Ιάκ. 5:16) Μπορούμε να ζητούμε το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά, σοφία και κατανόησι, συγχώρησι και απελευθέρωσι και τα αναγκαία υλικά πράγματα. Ο Παύλος έγραψε: «Μη μεριμνάτε περί μηδενός· αλλ’ εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ’ ευχαριστίας δια της προσευχής και της δεήσεως.» (Φιλιππησ. 4:6) «Καλήτερος ο πτωχός, ο περιπατών εν τη ακεραιότητι αυτού, παρά τον πλούσιον τον διεστραμμένον τα χείλη αυτού και όντα άφρονα.»—Παροιμ. 19:1.

12. Ποιο μέρος παίζει στη διακράτησι εκ μέρους μαζί ακεραιότητος το πνεύμα αγάπης του Ιεχωβά;

¹² Ο Θεός, για να μας κρατήση αξίους της επιδοκιμασίας του, μας έδωσε επίσης το πνεύμα του. Αυτό δεν είναι «πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού». (2 Τιμ. 1:7) Δε υπάρχει διανοητική υγεία σ’ αυτό το παλαιό σύστημα πραγμάτων. Είναι τελείως εκτροχιασμένο ελλιπές αγάπης και ακεραιότητος, όπως οι ιδιότητες αυτές μετρούνται τώρα από τον Κριτήν όλης γης. (Ησ. 28:16, 17) Στον παλαιό κόσμο συχνά τίθεται το ερώτημα, ποιον γνωρίζετε, και όχι ποιος είσθε· και συχνά η εμπορική ή επαγγελματική ηθική αντικαθιστά την απλή τιμιότητα. Εν τούτοις μέσω του λόγου του ο Ιεχωβά έχει αποκαλύψει τον εαυτό του ως την προσωποποίησι της αληθινής αγάπης· μας έδειξε πώς η αγάπη, όχι η ιδιοτέλεια, είναι η διέπουσα αρχή στην οργάνωσί του. Για τούτο, αν έχωμε την αγάπη του Θεού, θ’ αγαπούμε τους αδελφούς μας· διότι πώς μπορούμε ν’ αγαπούμε τον Θεό τον οποίον δεν είδαμε, αν δεν αγαπούμε τους αδελφούς μας που βλέπομε; Η αγάπη μας συνδέει με τον Θεό και την οργάνωσί του σε μια αδιάρρηκτη ενότητα, κάνοντάς μας να υπηρετούμε άλλους επειδή έχομε στην καρδιά μας την αιώνια ευημερία τους. Περί τούτου ο Ιωάννης έγραψε: «Διότι αύτη είναι η αγάπη του Θεού, το να φυλάττωμεν τας εντολάς αυτού· και αι εντολαί αυτού βαρείαι δεν είναι.» (1 Ιωάν. 5:3) Φυσικά δεν είναι· είναι για το καλό μας και η τήρησίς των μας φέρνει πολλές ευλογίες τώρα και αιώνια ζωή στο τέλος. «Εν τούτω είναι τετελειωμένη η αγάπη μεθ’ ημών, δια να έχωμεν παρρησίαν εν τη ημέρα της κρίσεως· . . . Φόβος δεν είναι εν τη αγάπη, αλλ’ η τελεία αγάπη έξω διώκει τον φόβον· διότι ο φόβος έχει κόλασιν· και ο φοβούμενος δεν είναι τετελειωμένος εν τη αγάπη.» (1 Ιωάν. 4:17, 18) Πάνω από μισό εκατομμύριο διαγγελείς της Βασιλείας που είναι τώρα τακτικά δραστήριοι στην αναγγελία της βασιλείας του Ιεχωβά, δείχνουν ότι έχουν το πνεύμα της αγάπης του Θεού και έχουν έτσι κατανικήσει τον φόβον του ανθρώπου και του Διαβόλου και ευφραίνονται να κρατούν ακεραιότητα.

13-15. (α) Για να εκτελέσωμε πλήρως την θεόδοτη διακονία μας, ποιες μη ουσιώδεις απασχολήσεις πρέπει ναι περικόψωμε στοχαστικά; (β) Για τον ίδιο σκοπό, ποιες ορθές απασχολήσεις πρέπει ν’ αυξήσωμε και να εντείνωμε;

¹³ Δεν είναι τώρα καιρός για οποιονδήποτε να υπερβαρυνθή με τις φροντίδες της ζωής αυτής, να αποτελματωθή κάτω από περιττά φορτία και βάρη. Δεν είναι καιρός να περιφέρεται σε παράμερα μονοπάτια που οδηγούν μακριά από την πιστή εκτέλεσι του καθήκοντος. Μην παραμελείτε την υπηρεσία του Ιεχωβά απασχολούμενοι με υλικά πράγματα, όπως μια κοσμική εργασία, οικογενειακή ζωή ή προσωπική τέρψι. Ο Θεός θα θυμωθή αν παρεκκλίνετε επειδή εκτιμάτε τα επίγεια πράγματα περισσότερο από τα ουράνια. Τις πολυτέλειες της σημερινής ζωής, όπως είναι το τελευταίο μοντέλο αυτοκινήτου, δεν τις χρειάζεσθε για να φροντίσετε πιστά για τα συμφέροντα του Νέου Κόσμου. Πολλά λεγόμενα καλά πράγματα του παλαιού αυτού κόσμου μπορούν να γίνουν παγίδες σ’ εμάς στη δράσι μας για τον Νέο Κόσμο. Αντιθέτως, αν εγκολπωθούμε θερμά τη θεόδοτη αποστολή μας και αποταμιεύωμε ουράνιον θησαυρό βοθώντας άλλους να εισέλθουν στην κοινωνία του Νέου Κόσμου, εφαρμόζομε τη Γραφική συμβουλή προς τους διακόνους του Θεού: «Συ δε αγρύπνει εις πάντα, κακοπάθησον, εργάσθητι έργον ευαγγελιστού, την διακονίαν σου κάμε πλήρη.»—2 Τιμ. 4:5.

Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΣ ΤΗΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

¹⁴ Η ακεραιότης εισέρχεται σε κάθε μορφή της ζωής του Χριστιανού. Νομιμοφροσύνη και υπακοή απαιτούνται από μας σε όλα τα πράγματα. Η υπακοή συχνά υπήρξε ένα μάθημα δύσκολο για να το μάθουν πρώην τέκνα απειθείας. Πόσο σπουδαίο, λοιπόν, είναι, να έχωμε αγαθή συνείδησι και ν’ ακολουθούμε την καθοδηγία του πνεύματος του Θεού και όχι την τάσι της σαρκός! Ο Πέτρος ενουθέτησε: «Έχοντες συνείδησιν αγαθήν, ίνα, ενώ σας καταλαλώσιν ως κακοποιούς, καταισχυνθώσιν οι συκοφαντούντες την καλήν σας εν Χριστώ διαγωγήν. Διότι καλήτερον να πάσχητε, εάν ήναι ούτω το θέλημα του Θεού, αγαθοποιούντες, παρά κακοποιούντες.» (1 Πέτρ. 3:16, 17) Μη λησμονείτε, η διακράτησις ακεραιότητος ποτέ δεν ήταν εύκολη· και ο Διάβολος, με τις ορδές του, θα την κάμη ακόμη δυσκολώτερη επειδή έχει ολίγον μόνον καιρόν. «Μη νικάσαι υπό του κακού, αλλά νίκα δια του αγαθού το κακόν.»—Ρωμ. 12:21.

¹⁵ «Ενδύθητε την πανοπλίαν του Θεού, δια να δυνηθήτε να σταθήτε εναντίον εις τας μεθοδείας του διαβόλου· διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ’ εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις.» (Εφεσ. 6:11, 12) Η πάλη μας δεν είναι εναντίον ανθρωπίνων πλασμάτων ή ανθρωπίνων κυβερνήσεων. Από τώρα οι άρχοντες σε κάθε χώρα πρέπει να γνωρίζουν ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ενδιαφέρονται για την κατάληψι πολιτικής εξουσίας που άλλοι άνθρωποι κατέχουν, ή για την αντικατάστασί της με μια άλλη. Ο Χριστός του Ιεχωβά είναι ήδη ο βασιλεύς του Νέου του Κόσμου, και στον δέοντα καιρό οι πολιτικοί άρχοντες σε όλη αυτή τη γη θα το αντιληφθούν επίσης έντονα. (Αποκάλ. 11:15-18) Το έργο μας είναι να αναγγείλωμε τη βασιλεία του Ιεχωβά υπό τον Χριστόν και να ελευθερώσωμε ανθρώπους καλής θελήσεως από την παγίδα του Σατανά και των πονηρών του πνευμάτων, όπως ακριβώς κι εμείς οι ίδιοι ελευθερωθήκαμε με την αλήθεια του Ιεχωβά. (Ψαλμ. 117· Ιωάν. 8:31, 32) Μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν τα θεοσεβή άτομα, καθώς κι εμείς, να κρατήσουν ακεραιότητα.

16, 17. (α) Πώς νικώνται τώρα εξακολουθητικά οι αόρατοι αλλά πολύ ισχυροί εχθροί του λαού του Ιεχωβά; (β) Μέσα στην κοινωνία του Νέου Κόσμου του Ιεχωβά, πώς μας επηρεάζει η τήρησις ακεραιότητος;

¹⁶ Έχοντας συμφωνήσει, από τον καιρό της αφιερώσεώς μας και εφεξής, ν’ ακολουθήσωμε το Αρνίον, τον ενθρονισμένον Βασιλέα του νέου κόσμου του Ιεχωβά, μπορούμε, υπό την ηγεσία του, να νικήσωμε τον παλαιό κόσμο και τον πονηρόν. Με πιστότητα, με διακράτησι ακεραιότητος, θέτομε στο χέρι του Ιεχωβά την απάντησι στην κακεντρεχή πρόκλησι του Σατανά—την απάντησι που ο Σατανάς δεν μπορεί να αναιρέση, την απάντησι που τον αποδεικνύει ψευδή κατήγορον. «Δια τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, δια να καταστρέψη τα έργα του διαβόλου.» «Και αυτοί ενίκησαν αυτόν [τον Σατανά, τον ψευδή κατήγορον των αδελφών του Χριστού] δια το αίμα του Αρνίου, και δια τον λόγον της μαρτυρίας αυτών και δεν ηγάπησαν την ψυχήν αυτών μέχρι θανάτου.» «Και αύτη είναι η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών.»—1 Ιωάν. 3:8· Αποκάλ. 12:11· 1 Ιωάν. 5:4.

¹⁷ Αλλά πώς η ακεραιότης επηρεάζει τη σχέσι μας προς τους αδελφούς μας; Ο Ιεχωβά τώρα δίδει ειδικά προνόμια και ευθύνες σε υπηρέτας σε μια εκκλησία οι οποίοι πρόθυμα αναλαμβάνουν την ηγεσία στον μόχθο και στη φροντίδα για τα πρόβατα του Ιεχωβά. (Πράξ. 20:28) Ώριμοι διαγγελείς μπορούν να βοηθήσουν άλλους στην από σπίτι σε σπίτι διακονία, παίρνοντάς τους μαζί τους, δείχνοντάς τους πώς να κηρύττουν και εκπαιδεύοντάς τους για να γίνουν όμοιοι των μάρτυρες. Οι σύζυγοι επίσης θα παραμείνουν αληθινοί στις συζύγους των, και οι γυναίκες στους συζύγους των. (Εφεσ. 5:33) Οι τηρηταί ακεραιότητος γονείς θα διδάξουν επίσης και θα εκπαιδεύσουν τα τέκνα των. «Τα τέκνα, υπακούετε εις τους γονείς σας εν Κυρίω· διότι τούτο είναι δίκαιον. “Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα,” ήτις είναι εντολή πρώτη με επαγγελίαν.»—Εφεσ. 6:1, 2.

18, 19. Ως τηρηταί ακεραιότητος, ποιες καθημερινές ευθύνες και προνόμια έχομε απέναντι των «έξω», είτε εχθρών είτε φίλων;

¹⁸ Και πώς θα επηρεάση η ακεραιότης τη σχέσι μας προς τους ανθρώπους του κόσμου; Η αποστολή μας είναι να πράττωμε το καλό προς όλους, να μη βλάπτωμε κανένα. (1 Θεσ. 5:15) Όσο το δυνατόν περισσότερο πρέπει να ενταθή το έργο του κηρύγματός μας και της διδασκαλίας μας καθώς πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Αυτό σημαίνει να διαβάζωμε από τη Γραφή στους ανθρώπους στα σπίτια των, στις θύρες των, οπουδήποτε είναι δυνατόν—έξω και μέσα από τα τείχη των φυλακών. Ακεραιότης που διακρατείται σε στρατόπεδα σκληρής εργασίας αποδεικνύει ότι και τώρα επίσης ο Ιεχωβά προστατεύει τον λαό του στον λάκκο των λεόντων. Εκεί είναι ευτυχείς επειδή διώκονται υπέρ δικαιοσύνης. Δεν παραπονούνται, επειδή το πνεύμα της δόξης, μάλιστα το πνεύμα του Θεού, αναπαύεται επάνω τους. (1 Πέτρ. 4:13-17) Ούτε η επανάληψις ψευδών ούτε οποιαδήποτε πλημμύρα ψευδούς προπαγάνδας δεν μπορεί να εξαλείψη τον λόγον του Θεού από τις διάνοιές των και τις καρδιές των. Καμμιά προσπάθεια «εγκεφαλικής αποκαθάρσεως» δεν μπορεί να σβήση τη φλεγόμενη πίστι τους, διότι θα είναι έτοιμοι να τιμωρήσουν κάθε παρακοή όταν η υπακοή των θα γίνη πλήρης. (2 Κορ. 10:3-6) Δεν είμεθα δίγνωμοι. Με σταθερότητα και διάκρισι αντιστεκόμεθα στις εκφοβιστικές μεθόδους του Σατανά. (1 Πέτρ. 5:6-11) Αλλά όσο και αν φαίνεται παράδοξο, εμείς που έχομε τη σωματική μας ελευθερία βρισκόμαστε σε μεγαλύτερο κίνδυνο από τις χιλιάδες των φυλακισμένων αδελφών μας. (Εβρ. 13:3) Μπορούμε ν’ αφήσωμε να παρέμβουν μηδαμινά πράγματα; Χαλαρώνομε το χέρι; Προβάλλομε δικαιολογίες; Υπάρχει έργον συνάξεως που πρέπει να γίνη, μάχη που πρέπει να κερδηθή! (Εκκλησ. 11:4) Ας αποδίδωμε, λοιπόν, καθημερινά αίνον στον Ιεχωβά. Ας εξαγοράζωμε καθημερινά τον καιρό για τον εαυτό μας, επειδή οι ημέρες είναι πονηρές.—Εφεσ. 5:16.

¹⁹ Ο τηρητής ακεραιότητος έχει καθαρά χέρια και αγνή καρδιά επειδή ως πιστός φρουρός εξακολουθεί να δίνη προειδοποίησι. (Ιεζ. 3:17-19) Μαζί με τον πιστόν Δαβίδ των αρχαίων χρόνων μπορεί να λέγη: «Δεν εκάθησα μετά ανθρώπων ματαίων· και μετά υποκριτών δεν θέλω υπάγει. Εμίσησα την σύναξιν των πονηρευομένων, και μετά ασεβών δεν θέλω καθίσει, θέλω νίψει εν αθωότητι τας χείράς μου, και θέλω περικυκλώσει το θυσιαστήριόν σου, Ιεχωβά· δια να κάμω να αντηχήση φωνή αινέσεως, και δια να διηγηθώ πάντα τα θαυμάσιά σου. Ιεχωβά, ηγάπησα την κατοίκησιν του οίκου σου, και τον τόπον της σκηνής της δόξης σου.» (Ψαλμ. 26:4-8, ΑΣ) Οι ευθείς βρίσκουν την οδόν του Ιεχωβά φρούριον γι’ αυτούς. Αυτός είναι ασπίς σ’ εκείνους που περιπατούν με ακεραιότητα. Αυτή τους οδηγεί και τους διαφυλάττει για αιώνια ζωή. (Παροιμ. 10:29· 2:7· 11:3· Ψαλμ. 25:21) Μόνο ο Σατανάς και η καταρρέουσα οργάνωσίς του θα προσπαθήσουν να μας εμποδίσουν από το να προοδεύσωμε στην ωριμότητα και να προχωρήσωμε αποφασιστικά προς τη νίκη. Οι αρχαίοι προφήται του Ιεχωβά υπέμειναν και ήσαν πιστοί. Μαζί τους ο Χριστός Ιησούς, οι απόστολοί του και άλλοι πιστοί πρώτοι Χριστιανοί ενώθηκαν θριαμβευτικά στο να λέγουν ‘Τηρείτε ακεραιότητα!’ Και τώρα οι σημερινοί μας αδελφοί, υπομένοντας μεγάλη καταδίωξι, προσθέτουν διαρκώς τις φωνές των προτρέποντάς μας να τηρούμε ακεραιότητα! Η ισχυρή οργάνωσις του Ιεχωβά αόρατη και ορατή στέκει έτοιμη να μας βοηθήση να διακρατήσωμε ακεραιότητα.