«Η Άνωθεν Σοφία»

ΟΙ ΑΚΡΙΔΕΣ δεν είναι πολύ έξυπνες. Οι σκέψεις των δεν είναι σκέψεις ανθρώπων. Αν ένας άνθρωπος μπορούσε δώση ένα μικρό μόνο μέρος της διανοητικής του δυνάμεως σε μια ακρίδα, αυτή η ευνοημένη ακρίδα θα ήταν πολύ σοφώτερη από όλες τις άλλες ακρίδες μαζί. Πόσο πιο ψηλά από τις ακρίδες είναι οι άνθρωποι!

Αλλά προτού φυσιωθήτε από υπερηφάνεια, διαβάστε τι λέγει ο Ησαΐας για τον Ιεχωβά Θεό: «Αυτός είναι ο καθήμενος επί τον γύρον της γης, τόσον υψηλά ώστε οι κάτοικοί της φαίνονται ως ακρίδες.» (Ησαΐας 40:22, Μ.Μ.) Πόσο πιο ψηλά από τους ανθρώπους είναι ο Θεός! «Διότι αι βουλαί μου δεν είναι βουλαί υμών, ουδέ οδοί υμών αι οδοί μου, λέγει Κύριος. Αλλ’ όσον είναι υψηλοί οι ουρανοί από της γης, ούτως αι οδοί μου είναι υψηλότεροι των οδών υμών, και αι βουλαί μου των βουλών υμών.» (Ησαΐας 55:8, 9) Αν ένας άνθρωπος μπορούσε να λάβη μέσα του λίγη από τη σοφία του Θεού, αυτός ο ευνοημένος άνθρωπος θα ήταν σοφώτερος από όλους τους άλλους ανθρώπους, που δεν θα είχαν θεία σοφία.

Ενώ, όμως, δεν είναι δυνατόν για τον αδύνατο άνθρωπο να παραχωρήση οιοδήποτε μέρος από τη διανοητική του δύναμι σε μια ακρίδα, είναι δυνατό για τον Ιεχωβά να μεταδώση τη σοφία του στους ανθρώπους. Μέσω του λόγου του, της Αγίας Γραφής, «ο Κύριος δίδει σοφίαν», «αποταμιεύει υγιεινή σοφία για τους δικαίους.» (Παροιμίαι 2:6, 7, Μετ. Βασ. Ιακ.) Εκείνοι, που αποκτούν κατάλληλη κατανόησι, χρησιμοποιώντας τη σοφία που προέρχεται από τις Γραφές, έχουν μάτια φωτισμένα. Διακρίνουν περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους.—Παροιμίαι 4:7· Εφεσίους 1:18.

Λόγου χάριν, πολλοί άνθρωποι παρατηρούν τους πολέμους, τις πείνες, τις επιδημίες και τις άλλες πολυάριθμες συμφορές που κατέθλιψαν κι εξακολουθούν να καταθλίβουν αυτή τη γενεά από το 1914. Αλλά τυφλά λέγουν ότι αυτά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται». Ενώ μάτια της φωτισμένης από το λόγο του Θεού διανοίας βλέπουν σ’ αυτά τα πράγματα όχι επανάληψι της ιστορίας, αλλά τα προειπωμένα σημεία της παρουσίας του Μεσσίου. Μελετώντας την Αγία Γραφή αυτοί οι άνθρωποι έχουν τον «νουν του Κυρίου» ως προς αυτά τα αξιοσημείωτα γεγονότα και επομένως αντλούν την πληροφορία τους από μια σοφία πολύ ανώτερη από την αποταμιευμένη σοφία όλων των αρίστων στον κόσμο ανθρωπίνων εγκεφάλων, από μια σοφία υψηλότερη από τη σοφία του ανθρώπου όσο είναι υψηλότερη η σοφία του ανθρώπου από τη σοφία της ακρίδας. Δίνουν προσοχή σ’ εκείνα που εγράφησαν αιώνες πριν και που προσδιορίζουν τον καιρό του τέλους αυτού του παρόντος πονηρού συστήματος πραγμάτων.

Ο Ιησούς είπε: «Θέλει εγερθή έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλείαν. Και θέλουσι γείνει κατά τόπους σεισμοί μεγάλοι, και πείναι και λοιμοί . . . και επί της γης στενοχωρία εθνών εν απορία, και θέλει ηχεί η θάλασσα και τα κύματα· οι άνθρωποι θέλουσιν αποψυχεί εκ του φόβου και προσδοκίας των επερχομένων δεινών εις την οικουμένην.»—Λουκάς 21:10, 11, 25, 26.

Ο απόστολος Παύλος λέγει: «Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί [κρίσιμοι, Μ.Ν.Κ.]· διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι, έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής· και τούτους φεύγε. . . . Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες θέλουσι προκόψει εις το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι.»—2 Τιμόθεον 3:1-5, 13.

Ο απόστολος Πέτρος λέγει: «Θέλουσιν ελθεί εν ταις εσχάταις ημέραις εμπαίκται, περιπατούντες κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας· και λέγοντες, Πού είναι η υπόσχεσις της παρουσίας αυτού; διότι αφ’ ης ημέρας οι πατέρες εκοιμήθησαν, τα πάντα διαμένουσιν ούτως απ’ αρχής της κτίσεως.»—2 Πέτρου 3:3, 4

Άνθρωποι που σφαλούν τα μάτια και φράσσουν τ’ αυτιά και κλείνουν τις διάνοιες τους σε μια τέτοια άνωθεν σοφία που μας φωτίζει να διακρίνωμε αυτούς τους κακούς [κρισίμους] καιρούς, θ’ απομείνουν ανόητοι σαν ακρίδες στα μάτια του Θεού. Αν αυτοί περιγελούν τη θεία σοφία που πληροφορεί ότι τα σύγχρονα γεγονότα και οι συμφορές είναι σημεία των εσχάτων ημερών, αν αυτοί για τέτοια συμβάντα επιμένουν να λέγουν ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται» και «τα πάντα διαμένουσιν ούτως απ’ αρχής της κτίσεως», τότε ο ρόλος των και μόνον ως εμπαικτών αποτελεί ένα επιπρόσθετο σημείο.

Αλλά σχετικά με αυτές τις συμφορές που καταθλίβουν το ανθρώπινο γένος, μερικοί κάνουν κάτι χειρότερο από το να εμπαίζουν απλώς. Μερικοί βλασφημούν τον Θεόν και γίνονται αιτία και άλλοι να βλασφημούν. Οι κληρικοί, που ισχυρίζονται ότι υπηρετούν τον Θεόν, πολλές φορές λέγουν ότι Αυτός φέρνει τις συμφορές αυτές στους ανθρώπους ως τιμωρία του κακού, και συχνά λέγουν ότι οι τιμωρίες αυτές έρχονται επειδή οι άνθρωποι σήμερα δεν υποστηρίζουν τα ωργανωμένα εκκλησιαστικά συστήματα του «Χριστιανισμού». Χαρακτηριστικό είναι το εξής που ελήφθη από ένα φυλλάδιο που ετέθη σε κυκλοφορία από Καθολικούς στο Τίμμινς, Οντάριο [Καναδά]: «Έχετε μάθει ότι ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν μια τιμωρία από τον ουρανό για αμαρτίες;» Τέτοιες αναληθείς δηλώσεις στρέφουν τους ανθρώπους μακριά από τον Θεό. Είναι από εκείνο το είδος της σοφίας για την οποία ο Ιεχωβά λέγει: «Η σοφία των σοφών ανθρώπων των θα απολεσθή.» ‘Απόλλυται’ η σοφία αυτή, όταν στρέφωμε το αυτί μας στη θεία σοφία που λέγει ποιος είναι πραγματικά πίσω από τις παρούσες θλίψεις: «Ουαί εις τους κατοικούντας την γην και την θάλασσαν, διότι κατέβη ο Διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει.»—Αποκάλυψις 12:12.

«Η σοφία του κόσμου τούτου είναι μωρία παρά τω Θεώ.» (1 Κορινθίους 3:19) Μη θαμπώνεσθε από τη μωρία. Είναι αλήθεια ότι μερικοί άνθρωποι είναι εξυπνότεροι από άλλους αν τους δούμε από μια κοσμική άποψι. Μήπως δεν είναι επίσης αλήθεια ότι μερικές ακρίδες μπορεί να έχουν ένστικτη σοφία περισσότερη από άλλες; Ακόμη και αν συμβαίνη αυτό, μπροστά σ’ έναν άνθρωπο όλες οι ακρίδες είναι τόσο χαμηλά διανοητικώς, ώστε το πράγμα δεν έχει σημασία. Όμοια, μπροστά στον Θεό όλοι οι άνθρωποι είναι τόσο πολύ κάτω σε σοφία, ώστε κανείς δεν είναι σπουδαίος από διανοητική άποψι. Πραγματικά, ο Θεός γενικώς ευνοεί εκείνους που υστερούν σε κοσμική σοφία: «Επειδή βλέπετε την πρόσκλησίν σας, αδελφοί, ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς. Αλλά τα μωρά του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός, δια να καταισχύνη τους σοφούς· και τα ασθενή του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός, δια να καταισχύνη τα ισχυρά· και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα εξέλεξεν ο Θεός, και τα μη όντα, δια να καταργήση τα όντα. Δια να μη καυχηθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού.»—1 Κορινθίους 1:26-29· Ματθαίος 11:25· Πράξεις 4:13.

Γι’ αυτό, άνθρωποι που θα ήθελαν να είναι πραγματικά σοφοί, θα ζητήσουν ‘την άνωθεν καταβαίνουσαν σοφίαν’, η οποία είναι ειρηνική, λογική, γεμάτη από έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη και ανυπόκριτη. Αυτή η σοφία αποτελεί υπεράσπισιν σ’ αυτούς τους κρισίμους καιρούς· οι άφρονες θ’ αποθάνουν λόγω του ότι δεν θα έχουν αυτή τη σοφία. Ερευνάτε την Αγία Γραφή για τη σοφία αυτή, σαν να πρόκειται για κάτι πολύ μεγαλύτερης αξίας από τον χρυσό και τον άργυρο. Σκάψτε μ’ επιμέλεια γι’ αυτήν, σαν να αναζητούσατε κρυμμένους θησαυρούς. «Εάν δε τις από σας ήναι ελλειπής σοφίας, ας ζητή παρά του Θεού του δίδοντος εις πάντας πλουσίως.»—Παροιμίαι 2:1-5· 10:21· Εκκλησιαστής 7:12· Ιάκωβος 1:5· 3:15-18.