37 ΔΑΝΙΗΛ
“Αποφάσισε να Μη Μολυνθεί”
Ο ΔΑΝΙΗΛ βρισκόταν μακριά από τον τόπο του. Η οικογένειά του ήταν μία από τις πολλές που είχαν ξεριζωθεί από την πατρίδα τους, τον Ιούδα, και είχαν οδηγηθεί στη μακρινή Βαβυλώνα. Το ταξίδι μπορεί να κράτησε μέχρι και τέσσερις μήνες. Ο Δανιήλ και άλλοι νεαροί από αυτές τις οικογένειες των εξορίστων οδηγήθηκαν στην πρωτεύουσα, μακριά από τους δικούς τους. Τρεις από αυτούς τους Εβραίους νεαρούς, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας, ήταν φίλοι του Δανιήλ. Σύντομα όλοι τους έμαθαν τι ήθελαν από αυτούς οι Βαβυλώνιοι κατακτητές τους: να αφομοιωθούν.
Μακριά από τον τόπο του και την οικογένειά του, ο Δανιήλ αντιμετώπισε τρομερή πίεση να συμβιβάσει την ακεραιότητά του
Ευθύς εξαρχής, ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, διέταξε τον επικεφαλής αυλικό του, τον Ασφενάζ, να τους αλλάξει τα ονόματα. Πολλά εβραϊκά ονόματα αινούσαν τον αληθινό Θεό. Για παράδειγμα, το όνομα «Δανιήλ» σημαίνει «κριτής μου είναι ο Θεός». Αλλά τα βαβυλωνιακά ονόματα συνήθως αινούσαν τους θεούς του τόπου. Στον Δανιήλ δόθηκε το βαβυλωνιακό όνομα Βαλτασάσαρ, το οποίο προφανώς ήταν παρμένο από μια προσευχή με την οποία ζητούσαν από τον ψεύτικο θεό Βηλ να προστατέψει τη ζωή του βασιλιά. Παράλληλα, ο βασιλιάς επιδίωκε επίσης να κάνει αυτούς τους νεαρούς να σκέφτονται και να ενεργούν σαν τους Βαβυλωνίους. Αποφάσισε ότι έπρεπε να διδαχτούν τη γραφή και τη γλώσσα των Χαλδαίων ώστε να είναι σε θέση να τον υπηρετούν στο βασιλικό ανάκτορο. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή.
Ο βασιλιάς διόρισε τον Ασφενάζ να επιβλέπει την εκπαίδευση αυτών των νεαρών αιχμαλώτων. Έπρεπε να τρώνε από τα βασιλικά εδέσματα—τα πιο εκλεκτά φαγητά που υπήρχαν—και να πίνουν το εξαίσιο κρασί του βασιλιά. Ίσως μερικοί νεαροί θεωρούσαν τιμητική αυτή την ειδική μεταχείριση. Αλλά ο Δανιήλ διέκρινε ότι αυτά τα προνόμια εγκυμονούσαν έναν πραγματικό κίνδυνο για τον ίδιο και τους τρεις φίλους του. Τι τον απασχολούσε;
Ο Δανιήλ ίσως να σκέφτηκε κάπως έτσι: “Οι κατακτητές μας ξέρουν ότι ο Νόμος του Ιεχωβά απαγορεύει να τρώμε κάποιες συγκεκριμένες τροφές. Μήπως θα προσπαθήσουν να μας κάνουν να παρακούσουμε τον Ιεχωβά σερβίροντάς μας τροφές που εκείνος έχει κηρύξει ακάθαρτες; Αν μας σερβίρουν κρέας, θα έχουν στραγγίσει το αίμα κατάλληλα ή μήπως θα προσπαθήσουν να μας ξεγελάσουν ώστε να παραβιάσουμε τον νόμο του Ιεχωβά για το αίμα; Ή αν φάμε το κρέας που θα μας δώσουν, μήπως αυτό θα θεωρηθεί συμμετοχή στη λατρεία ενός ψεύτικου θεού; Επίσης, αν μας δώσουν πολύ κρασί να πιούμε, μήπως θα είναι δύσκολο να παραμείνουμε νηφάλιοι;”a
Ο Δανιήλ σίγουρα προσευχήθηκε πολύ και συζήτησε με τους τρεις φίλους του. «Αποφάσισε μέσα στην καρδιά του» τι έπρεπε να κάνει για να ευαρεστήσει τον Ιεχωβά. Κατόπιν πλησίασε τον Ασφενάζ. Με μεγάλη διακριτικότητα, ζήτησε να επιτραπεί στον ίδιο και στους φίλους του να μην τρώνε καμία τροφή που θα μπορούσε να τους μολύνει. Ο Ιεχωβά ήταν με τον Δανιήλ και έκανε τον Ασφενάζ να του δείξει εύνοια. Και πάλι όμως, εκείνος φοβόταν ότι θα επηρεαζόταν η υγεία τους αν δεν έτρωγαν ό,τι τους έδιναν. Ήξερε ότι ο Ναβουχοδονόσορ θα τον θεωρούσε υπόλογο. Ο Δανιήλ δεν είπε τίποτα άλλο εκείνη τη στιγμή. Αργότερα όμως βρήκε το θάρρος να προτείνει μια λύση στον φύλακα τον οποίο είχε διορίσει ο Ασφενάζ υπεύθυνο για αυτούς: Να τους επιτραπεί δοκιμαστικά να τρώνε μόνο λαχανικά και να πίνουν μόνο νερό για δέκα μέρες και κατόπιν να τους συγκρίνουν με τους υπόλοιπους νεαρούς. Ο φύλακας δέχτηκε!
Δέκα μέρες αργότερα, το αποτέλεσμα ήταν ολοφάνερο: Οι τέσσερις νεαροί είχαν καλύτερη όψη από όλους τους άλλους! Μάλιστα, η δοκιμή πήγε τόσο καλά ώστε τους επιτράπηκε να συνεχίσουν την ίδια διατροφή. Σαφώς, ο Ιεχωβά είχε ευλογήσει την πίστη και το θάρρος του Δανιήλ και των φίλων του. Ήταν ένα μάθημα που δεν ξέχασαν ποτέ.
Όπως θα δείξει το επόμενο κεφάλαιο, οι τρεις φίλοι του Δανιήλ αντιμετώπισαν αργότερα μια τρομακτική δοκιμασία του θάρρους τους. Όσο για τον Δανιήλ, έζησε γύρω στα 100 χρόνια, και δοκιμάστηκε και το δικό του θάρρος. Χρειάστηκε να αποκαλύψει τη σημασία κάποιων θεόσταλτων ονείρων που είδε ο Ναβουχοδονόσορ, ακόμα και όταν εκείνα τα όνειρα προέλεγαν άσχημα πράγματα για αυτόν τον υπερήφανο βασιλιά και το βασίλειό του. Δεκαετίες αργότερα, ο Δανιήλ ερμήνευσε μια θεϊκή γραφή που εμφανίστηκε σε έναν τοίχο, παρότι εκείνο το άγγελμα καταδίκαζε τον Βαλτάσαρ, τον βασιλιά που κυβερνούσε τότε. Και όταν ήταν πολύ ηλικιωμένος, ο Δανιήλ αντιμετώπισε θανάσιμο κίνδυνο σε έναν λάκκο γεμάτο πεινασμένα λιοντάρια. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, έδειξε το ίδιο θάρρος που είχε δείξει ως νεαρός. Δεν είναι καθόλου παράξενο που ένας άγγελος του Ιεχωβά αποκάλεσε τον Δανιήλ “πολύ αγαπητό άνθρωπο”!
Διαβάστε τη Βιβλική αφήγηση:
Για συζήτηση:
Με ποιους τρόπους έδειξε θάρρος ο Δανιήλ;
Ψάξτε Πιο Βαθιά
1. Αντιφάσκει το εδάφιο Δανιήλ 1:1 με το εδάφιο Ιερεμίας 25:1; (dp σ. 18, 19 ¶14, 15)
2. Πώς επιβεβαιώνει μια βαβυλωνιακή επιγραφή ότι το «θησαυροφυλάκιο του θεού του [Ναβουχοδονόσορα]» όντως υπήρξε; (Δαν. 1:2· it «Θησαυροφυλάκιο» ¶3) Α
© The Trustees of the British Museum. Licensed under CC BY-NC-SA 4.0. Source. Modifications: Box added
Εικόνα Α: Επιγραφή του Ναβουχοδονόσορα, στην οποία γίνεται λόγος για «το θησαυροφυλάκιο» στον ναό του Μερωδάχ
3. Ποιος ήταν ο ρόλος των “μάγων ιερέων”; (Δαν. 1:20· it «Μαγεία και Μαγγανεία» ¶2-6) Β
Εικόνα Β: Βαβυλωνιακή πινακίδα που εξηγεί πώς να «γιατρέψουν» έναν ασθενή που πιστεύουν ότι του επιτέθηκε φάντασμα
4. Τι περιλάμβαναν πιθανώς τα λαχανικά που έτρωγαν ο Δανιήλ και οι τρεις φίλοι του; (Δαν. 1:12· dp σ. 40 ¶25)
Συλλογιστείτε τα Διδάγματα
Ο Δανιήλ ήταν πιστός στον Ιεχωβά ακόμα και όταν ήταν μακριά από την οικογένειά του. Τι μαθαίνουν οι νεαροί από το παράδειγμά του;
Ο Δανιήλ «αποφάσισε μέσα στην καρδιά του» εκ των προτέρων να είναι πιστός. Πώς τον βοήθησε αυτό να δείξει θάρρος; (Δαν. 1:8) Πώς μπορούμε να τον μιμούμαστε; Γ
Εικόνα Γ
Με ποιους άλλους τρόπους μπορείτε να μιμείστε το θάρρος του Δανιήλ στη ζωή σας;
Στοχαστείτε τη Μεγαλύτερη Εικόνα
Τι με διδάσκει αυτή η αφήγηση για τον Ιεχωβά;
Πώς συνδέεται αυτή η αφήγηση με τους σκοπούς του Ιεχωβά;
Τι θα ήθελα να ρωτήσω τον Δανιήλ στην ανάσταση;
Μάθετε Περισσότερα
Παρακολουθήστε ένα βίντεο που παρουσιάζει τα γεγονότα αυτής της Βιβλικής αφήγησης.
Πώς μπορούν οι νεαροί σήμερα να μιμούνται το θάρρος και την οσιότητα του Δανιήλ;