Ένας Μουσικός Διαλέγει την Αληθινή Αρμονία

Το «Ξύπνα!» παίρνει συνέντευξη από έναν διάσημο μουσικό στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Χανς, γιατί έγινες μουσικός;

Από τότε που ήμουν ακόμα παιδί, με γοήτευε να ακούω μουσική. Στο τέλος της δεκαετίας του 1950, με συνάρπαζε ο ήχος της κιθάρας των ορχηστρικών συγκροτημάτων, όπως Οι Σάντοους και Οι Βέντιουρς. Άρχισα να παίρνω μαθήματα κιθάρας όταν ήμουν 11 χρονών.

Αργότερα ενδιαφέρθηκα για τη μουσική κλασικής κιθάρας και άρχισα να τη μελετάω όταν έγινα 18 χρονών. Το 1971 πέρασα τις τελικές εξετάσεις, που μου έδωσαν τα εφόδια του δασκάλου μουσικής. Για τρία χρόνια, δίδασκα σε νεαρούς και παρέδιδα μαθήματα σε κάποιο ωδείο. Μόλις τότε ήταν που άρχισα να παίζω ‘ελαφρά μουσική’ επαγγελματικά.

Περισσότερο κατά τύχη, το «Βέρντε», ένα ορχηστρικό κομμάτι που έπαιξα στην κιθάρα, έγινε επιτυχία μέσα σε μια νύχτα.

Τι ρόλο παίζει η μουσική στη ζωή σου, σήμερα;

Εξακολουθεί να μου αρέσει να παίζω και να ακούω μουσική και μ’ αυτήν κερδίζω το ψωμί μου. Αλλά τώρα, όπως ξέρεις πολύ καλά, κάτι τελείως διαφορετικό έχει την πρώτη θέση στη ζωή μου.

Πώς έγινε αυτό;

Τον Ιανουάριο του 1977, ένας καινούριος ντραμίστας, ο Βαλ, μπήκε στο συγκρότημά μας. Μόλις μάθαμε ότι ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά, συμφωνήσαμε να μην ανακατευτούμε με την πίστη του, μιας και η θρησκεία είναι προσωπική υπόθεση.

Πήγαμε σε μια περιοδεία και σύντομα αντιληφθήκαμε ότι οι απόψεις του σχετικά με θέματα ηθικής, με τη χρήση του καπνού και με τα θρησκευτικά φεστιβάλ ήταν τελείως διαφορετικές από τις δικές μας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνονται ζωηρές συζητήσεις, σχεδόν καθημερινά. Ο Βαλ χρησιμοποιούσε την Αγία Γραφή για να δίνει απαντήσεις κι αυτό έκανε το ενδιαφέρον μου να αναπτυχθεί.

Τι γνώμη είχες πριν για τη θρησκεία;

Πίστευα ανέκαθεν στον Θεό, κατά κάποιον τρόπο, αλλά ποτέ μου δεν είχα πάει στην εκκλησία από μόνος μου. Πίστευα ότι ο μόνος τρόπος για να καταλάβεις την Αγία Γραφή ήταν να μελετήσεις θεολογία. Ωστόσο, η εκκλησία μου δεν είχε καταφέρει ποτέ να μου δώσει σταθερό θεμέλιο για πίστη, και οι κληρικοί της με είχαν απογοητεύσει.

Από την άλλη μεριά, ο Βαλ μπορούσε πραγματικά να δίνει απαντήσεις στις ερωτήσεις μου. Για παράδειγμα, οι διάφορες συζητήσεις που είχα κάνει πριν, σχετικά με το πού βρήκε ο Κάιν τη γυναίκα του, ποτέ δεν είχαν οδηγήσει σε κάποιο ικανοποιητικό συμπέρασμα. Η εξήγηση που μου δόθηκε, ότι ο Κάιν παντρεύτηκε μια από τις αδελφές του, με ικανοποίησε.—Γένεσις 4:17· 5:4.

Ο Βαλ μού χάρισε μια Αγία Γραφή κι εγώ άρχισα αμέσως να τη διαβάζω. Διάβαζα επίσης τις Βιβλικές εκδόσεις που μου έδινε και μετά άρχισα να τον βομβαρδίζω με ερωτήσεις. Είπα στη γυναίκα μου, τη Μπίργκιτ, για τα θαυμάσια πράγματα που μάθαινα, και προς μεγάλη μου χαρά, πήρε μέρος στην τακτική μας Γραφική μελέτη. Αυτά έγιναν στο τέλος του 1977.

Ωφελήθηκες πολύ από τη Γραφική μελέτη, τότε;

Και βέβαια. Μου άνοιξε τα μάτια σχετικά με την απάντηση ενός σημαντικού ερωτήματος, που είχα συζητήσει πολλές φορές με τους φίλους μου. Ποτέ δεν είχαμε καταλήξει σε μια ικανοποιητική απάντηση. Ο καθένας μας ανέπτυσσε τη δική του φιλοσοφία για τη ζωή.

Αυτό που κυριαρχούσε στο μυαλό μου ήταν το γεγονός ότι γεννιέσαι, δουλεύεις, πετυχαίνεις κάτι και μετά πεθαίνεις. Αλλά, αυτό είναι όλο; Τι σκοπός υπάρχει στη ζωή; Για παράδειγμα, ορισμένοι νεαροί αρρωσταίνουν όταν είναι ακόμα μικροί, πριν καλά-καλά ζήσουν τη ζωή τους. Φυσικά πολλά άτομα βρίσκουν στήριγμα στην αβάσιμη ελπίδα ότι κάτι συνεχίζει να υπάρχει μετά το θάνατο. Αλλά αυτή είναι μαύρη παρηγοριά. Εκτός απ’ αυτό, παρατηρούσα ότι οι άνθρωποι δεν είχαν τον τρόπο να τακτοποιήσουν τις εχθρότητες που υπάρχουν τόσο ανάμεσα στις υπερδυνάμεις όσο και ανάμεσα σε άτομα.

Ένιωθα βαθιά συγκίνηση καθώς ανακάλυπτα πόσα πολλά πράγματα μπορεί να μάθει κάποιος από το Λόγο του Θεού, που γράφτηκε για τη δική μας ωφέλεια. Ο Λόγος του Θεού πρόσφερε, όχι μια αβάσιμη ελπίδα, αλλά μια ελπίδα σταθερή και γερά θεμελιωμένη. Η μελέτη της Αγίας Γραφής με βοήθησε να μην απελπίζομαι από τα προβλήματα του κόσμου. Μάλιστα μου έδειξε πώς να τα βγάζω πέρα μ’ αυτά.

Ο Βαλ έμενε μακριά από μας, γι’ αυτό αργότερα κανόνισε να μας επισκέπτεται ένα ζευγάρι που έμενε εκεί κοντά, ο Γκέρχαρντ με τη Μπάρμπαρα. Ήταν κι αυτός μουσικός όπως κι εγώ. Είχα συναντήσει μερικές φορές τον Γκέρχαρντ ενώ εργαζόμουν σε κάποιο στούντιο, αλλά τώρα έμεινα κατάπληκτος βλέποντας πόσο είχε αλλάξει.

Τι είδους αλλαγές εννοείς;

Θυμόμουν τον Γκέρχαρντ μουσικό της ποπ με μακριά μαλλιά, που είχε ύφος αποχαυνωμένου, έπαιρνε πότε-πότε ναρκωτικά και κατά τ’ άλλα, ζούσε χαλαρή ζωή. Τώρα είχε αλλάξει εντελώς· σχεδόν δεν μπορούσες να τον αναγνωρίσεις. Φαινόταν ήρεμος, ισορροπημένος, και η εμφάνισή του ήταν καθαρή και περιποιημένη. Αυτό με εντυπωσίασε πάρα πολύ.

Αμέσως αρχίσαμε να μελετάμε την Αγία Γραφή τρεις με τέσσερις ώρες τη βδομάδα, χρησιμοποιώντας το βιβλίο Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή. Εφόσον δεν κάπνιζα, δεν έπαιρνα ναρκωτικά και δεν ζούσα ανήθικη ζωή, νόμιζα πως δεν θα χρειαζόταν να κάνω πολλές αλλαγές στη ζωή μου. Όμως, όσο προχωρούσα και γνώριζα τον Θεό, καταλάβαινα ότι οι Χριστιανοί δεν είναι μέρος του κόσμου, που είναι αποξενωμένος από εκείνον, κι αυτό έκανε τη συνείδησή μου πιο ευαίσθητη.

Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε τόσο πολύ στους Μάρτυρες του Ιεχωβά;

Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που πήγαμε σε κάποια Αίθουσα Βασιλείας. Οι άνθρωποι εκεί ήταν τόσο διαφορετικοί απ’ αυτούς στους οποίους ήμουν συνηθισμένος. Καλωσόριζαν ο ένας τον άλλο και ακτινοβολούσαν αγάπη, φιλικότητα—και αρμονία.

Αυτό το κατάλαβα ακόμα περισσότερο στη Διεθνή Συνέλευση «Νικηφόρος Πίστις» που έγινε στο Μόναχο το 1978. Κι εδώ επίσης αυτοί που παρεβρίσκονταν, σέβονταν τους άλλους και άκουγαν προσεκτικά το πρόγραμμα. Αμέσως μετά τη συνέλευση, έπρεπε να κάνω μια επαγγελματική εμφάνιση μπροστά σ’ ένα αρκετά «φυσιολογικό» ακροατήριο στη Βαυαρία. Στη διάρκεια της βραδιάς μερικοί από τους παρόντες, οι οποίοι ήταν κάτω από την επιρροή του αλκοόλ, κατέληξαν να πιαστούν στα μαχαίρια.

Και σε κάτι άλλο διέφεραν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ο κόσμος ξεσηκώνεται με τα διάσημα πρόσωπα. Οπουδήποτε κι αν εμφανιζόμουν παλιά, κυκλοφορούσαν γρήγορα τα νέα, «Να ο Ρίκι Κινγκ!» Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβαινε εδώ. Παρεμπιπτόντως, είναι πολύ σημαντικό για μένα να με φωνάζουν με το κανονικό μου όνομα. Το καλλιτεχνικό μου όνομα, το οποίο είναι καταχωρημένο στο διαβατήριό μου και με το οποίο εκτελώ τις διάφορες επαγγελματικές μου συναλλαγές, το χρησιμοποιώ μόνο σε ό,τι έχει σχέση με το επάγγελμά μου.

Με τον καιρό συνειδητοποίησα ότι ήταν απαραίτητο να κάνω περισσότερες αλλαγές. Η μουσική είχε γίνει η ζωή μου. Όλα περιστρέφονταν γύρω απ’ αυτήν, και η γυναίκα μου είχε προσαρμοστεί σ’ αυτόν τον τρόπο ζωής. Τώρα όμως έμαθα να μην είμαι τόσο απόλυτα απορροφημένος από τη μουσική, έμαθα ότι δεν ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή. Σημειώσαμε ακόμα μεγαλύτερη πρόοδο και βαφτιστήκαμε ως Μάρτυρες του Ιεχωβά το 1979.

Από την προσωπική σου πείρα, μπορείς να μας πεις κάτι σχετικά με την επιρροή που ασκεί η μουσική στους ανθρώπους;

Ναι. Η μουσική επιδρά σε συναισθήματα και τάσεις, και μπορεί να τα κάνει πιο έντονα. Μερικά είδη μουσικής ξεκουράζουν τους ανθρώπους, τους ηρεμούν και τους χαρίζουν φιλική διάθεση. Αυτό το είδος μουσικής δίνει έμφαση στη μελωδία και στην αρμονία, όχι στους έντονους ήχους ή στο ρυθμό.

Όμως έχω παρακολουθήσει και χαρντ-ροκ μουσική να προκαλεί επιθετική και βίαιη διάθεση στους ακροατές, οι οποίοι τελικά προξένησαν έντονο επεισόδιο μπροστά στη σκηνή. Ο δυνατός ρυθμός της μουσικής αυτού του είδους κάνει τους ανθρώπους να αφήνουν τα αισθήματά τους να ξεσπάνε ανεξέλεγκτα.

Τι νομίζεις ότι θα πρέπει να εξετάζει κανείς σχετικά με τη μουσική που διαλέγει να ακούσει;

Πέταξα αρκετούς δίσκους στα σκουπίδια, όταν έμαθα ότι προάγουν τον πνευματισμό και τη δαιμονολατρία. Συνήθως μπορείς να αναγνωρίσεις τέτοιους δίσκους από τα εξώφυλλα και τους στίχους τους.

Είναι λάθος να υποτιμά κανείς την επιρροή που ασκούν οι στίχοι του τραγουδιού. Απ’ ό,τι φαίνεται οι στιχουργοί βρίσκουν κάτι που να ταιριάζει σε κάθε γούστο. Τα νεαρά μουσικά συγκροτήματα συχνά συνθέτουν τραγούδια που βασίζονται στα δικά τους προσωπικά προβλήματα. Αυτά έχουν μεγάλη απήχηση στους νεαρούς, που συχνά ξέρουν τα λόγια απ’ έξω. Οι στίχοι μπορεί να τους ενθαρρύνουν να δοκιμάσουν την «ελευθερία» που προσφέρει η χρήση ναρκωτικών, η κατάχρηση του αλκοόλ ή η ανηθικότητα. Αυτή η ανεκτική τάση έχει χάσει μέρος της δύναμής της σήμερα, αφού η απόλαυση της πλήρους «ελευθερίας» είναι φανερό ότι έχει φέρει προβλήματα από μόνη της.

Λανθασμένες επιθυμίες μπορεί να διεγείρει και η μουσική που είναι για διασκέδαση και για χορό. Ο τραγουδιστής μιλάει για την ευτυχία και την τρυφερότητα και πολλοί ακροατές ίσως πιστεύουν ότι στερούνται αυτά τα πράγματα με τους συντρόφους που έχουν. Συχνά ο καλλιτέχνης ταυτίζεται μ’ αυτά για τα οποία τραγουδάει. Γι’ αυτόν το λόγο και μερικοί γνωστοί μου επαγγελματίες είναι πραγματικοί γυναικοκατακτητές.

Από τη στιγμή που κάποιος βυθίζεται σ’ αυτόν τον κόσμο της φαντασίας, μπορεί να οδηγηθεί στο να ειδωλοποιήσει τον τραγουδιστή. Αυτό μπορεί να αρχίσει πολύ αθώα, ίσως με το να ζητήσει το άτομο ένα αυτόγραφο για να τον θυμάται. Μερικοί όμως φτάνουν στο σημείο να έχουν τον καλλιτέχνη για πρότυπο, και κάνοντάς τον ίνδαλμά τους, τον ειδωλοποιούν. Πιθανόν να κρεμούν τη φωτογραφία του σταρ στον τοίχο και να αρχίζουν να ντύνονται όπως ντύνεται ο σταρ και να προσπαθούν να έχουν την ίδια εμφάνιση μ’ εκείνον, θέτοντας έτσι κατά μέρος τη δική τους προσωπικότητα. Και οι Χριστιανοί θα πρέπει να θυμούνται ότι η λατρεία ανήκει μονάχα στον Θεό.

Πώς καταφέρνεις και συνδυάζεις τις επαγγελματικές με τις Χριστιανικές σου υποχρεώσεις;

Αν χρειαζόταν να εξακολουθώ να κάνω περιοδείες με κάποιο συγκρότημα για να κερδίζω τα προς το ζην, σίγουρα δεν θα ήθελα να συνεχίσω ως επαγγελματίας μουσικός. Πριν, όταν έπρεπε να ταξιδεύω συνέχεια βδομάδες ολόκληρες, παρατηρούσα ότι η πίεση του κόσμου γινόταν πιο δυνατή κι εγώ γινόμουν πιο αδύναμος. Αναγνώρισα ότι ήταν επιτακτική η ανάγκη που είχα για τις εβδομαδιαίες συναθροίσεις και για τη συναναστροφή με τους συγχριστιανούς μου! Τώρα που η κατάστασή μου έχει αλλάξει, είμαι σε θέση να επιμελούμαι τις επιπρόσθετες ευθύνες που έχω ως πρεσβύτερος στην τοπική εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Τώρα συνθέτω και γράφω μουσικά κομμάτια στο σπίτι. Η ηχογράφηση γίνεται αργότερα σε κάποιο στούντιο. Μερικές φορές εμφανίζομαι σε διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, πράγμα που σημαίνει ότι λείπω από το σπίτι για λίγο καιρό. Φυσικά, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, όπως επίσης και τις Απόκριες, δεν κάνω τέτοιου είδους εμφανίσεις, παρ’ όλο που σ’ αυτές τις περιόδους οι μουσικοί κερδίζουν τα περισσότερα χρήματα. Αν ήμουν διαρκώς πολυάσχολος, παίζοντας σχεδόν κάθε βράδυ, θα καταστρεφόταν η ανεκτίμητη πίστη μου.

Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω βρει τη Γραφική ελπίδα του δίκαιου νέου συστήματος και είναι επιθυμία μου να μεταδώσω αυτή τη χαρά σ’ όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται. Πηγαίνω τακτικά από σπίτι σε σπίτι στη γειτονιά μου, μεταδίδοντας το άγγελμα της Βασιλείας. Εφόσον μπορώ να προγραμματίζω το χρόνο μου εγώ ο ίδιος, τα μεσημέρια διεξάγω συχνά Γραφικές μελέτες με ενδιαφερόμενα άτομα. Η γυναίκα μου κι εγώ είχαμε τη μεγάλη χαρά να βοηθήσουμε μια τετραμελή οικογένεια να βρει την αλήθεια της Αγίας Γραφής.

Πώς βλέπεις το μέλλον;

Παλιά, όποτε σκεφτόμουν τον ανταγωνισμό των εξοπλισμών, την πείνα, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και άλλα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο, και σκεφτόμουν ότι δεν υπάρχει καμιά πραγματική ελπίδα για αλλαγή, αναρωτιόμουν αν η ζωή είχε κάποιο σκοπό. Τώρα βλέπω τα πράγματα από διαφορετική σκοπιά, επειδή ξέρω ότι ο Θεός κρατάει τα πάντα κάτω από έλεγχο. Όπως δείχνουν και τα εδάφια Ψαλμός 37:37, 38, ΜΝΚ, το μέλλον εκείνων που είναι με την πλευρά του Θεού ‘θα είναι ειρηνικό’, αλλά ‘το μέλλον των ασεβών πραγματικά θα αποκοπεί’.

Τα λόγια του εδαφίου Αποκάλυψις 21:4 εξακολουθούν να με συναρπάζουν: «Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα [προηγούμενα πράγματα (ΜΝΚ)] παρήλθον». Αυτό θα σημάνει το τέλος της αρρώστιας και του θανάτου, ναι, όλων των κακών ‘προηγούμενων πραγμάτων’. Τότε, η γη θα γίνει ειρηνικός παράδεισος.

Όπως η μελέτη της Αγίας Γραφής έφερε αληθινή αρμονία στη ζωή μου, έτσι και ο Θεός θα φέρει σ’ όλη τη δημιουργία παγκόσμια αρμονία και ειρήνη.—Συζήτηση με τον Χανς Λίνγκενφελντερ.

[Εικόνα στη σελίδα 13]

Η ζωή μου ως μουσικού άρχισε να αλλάζει το 1977

[Εικόνα στη σελίδα 15]

Ο Χανς (ο κιθαρίστας στο κέντρο, προς τα αριστερά) δίπλα στη γυναίκα του, καθώς απολαμβάνουν τη συναναστροφή με τους συγχριστιανούς τους