Από τους Αναγνώστες Μας
Αντβεντισμός και Ομοφυλόφιλοι
Στο άρθρο σας «Πολλές Θρησκείες—Ποιοι Είναι οι Καρποί Τους;» (8 Ιουνίου 1984), παραθέτετε από το Νιούσγουηκ ότι στην «τελευταία δεκαετία ομοφυλόφιλες ομάδες . . . έχουν ξεπηδήσει στις κύριες αιρέσεις του Προτεσταντισμού και ενέπνευσαν παρόμοιες οργανώσεις ανάμεσα . . . στους Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας . . .» Αυτό υπαινίσσεται ότι οι Αντβεντιστές σαν σύνολο συναινούν στην ομοφυλοφιλία. Αλλά οι δραστήριοι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να βαφτιστούν στο σώμα αυτό. Αυτή η αμαρτία δεν είναι ανεκτή.
Ρ. και Τζ. Ι., Νέα Υόρκη
Το απόσπασμα που χρησιμοποιούσαμε δεν έλεγε ότι οι Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας, σαν οργανωμένο σύνολο, συνηγορούν υπέρ της ομοφυλοφιλίας, αλλά μόνο ότι μερικές ομάδες που ήθελαν αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας έχουν κάνει την εμφάνιση τους ανάμεσα στους Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας. Σε μια εγκύκλιο επιστολή της 23 Απριλίου του 1981, από το Γραφείο του Προέδρου της Γενικής Συνδιάσκεψης των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας, γινόταν δεκτό ότι δρούσαν ομοφυλόφιλοι που είχαν δεσμούς με Αντβεντιστές. Διάκονοι, δάσκαλοι και άλλοι εργάτες πήραν τη συμβουλή να μη συναντιούνται ούτε να συνεργάζονται με τις ομάδες αυτές, παρ’ ότι ενθαρρύνονται να δώσουν χέρι βοήθειας σε μεμονωμένους ομοφυλόφιλους. Τίποτε δε λέγεται σχετικά για την αποκοπή συστηματικών ομοφυλόφιλων που είχαν δεσμούς με τους Αντβεντιστές.—ΟΙ ΕΚΔΟΤΕΣ.
Σώζοντας τα Δάση Μας
Οι επαγγελματίες δασολόγοι γενικά αποδοκιμάζουν το άρθρο σας «Μπορούν να Σωθούν τα Δάση Μας;» (22 Ιουνίου 1984) Ισχυρίζεστε ότι «. . . μια και μόνη αλυσίδα ρεστωράν γρήγορου σερβιρίσματος . . . καταναλίσκει το ισοδύναμο 315 τετραγωνικών μιλίων δάσους ετήσια». Απεναντίας, θα έπρεπε να πείτε ότι 315 τετραγωνικά μίλια δάσος θα χρειάζονταν για να παράγουν την απαιτουμένη ποσότητα κάθε χρόνο για τη συντήρηση τους. Κατόπιν προωθείτε τη δημοφιλή εσφαλμένη αντίληψη λέγοντας ότι η εκτεταμένη καταστροφή τού δάσους τού Αμαζονίου θα «έβαζε σε κίνδυνο την αναπόφευκτη καταστροφή τεράστιας ποσότητας οξυγόνου . . .» Η κοινή λογική μάς λέει ότι σε οποιοδήποτε ώριμο δάσος (ανάμεσα στα οποία και το δάσος του Αμαζονίου) η αποσύνθεση καταναλώνει μια ποσότητα οξυγόνου ίση με αυτή που παράγεται.
Σ. Ε. Μ., Όρεγκον
Η πρώτη δήλωση, σχετικά με την κατανάλωση των προϊόντων ξυλείας από τις αλυσίδες καταστημάτων γρήγορου σερβιρίσματος, είναι από το βιβλίο «Οι Φονιάδες του Δάσους» του Τζακ Σέφερντ, ο οποίος είναι περιβαλλοντολόγος. Ωστόσο, μια παρόμοια σχέση ανάμεσα στα καταστήματα γρήγορου σερβιρίσματος και στον αφανισμό των δασών γίνεται από το Νόρμαν Μάγιερ της Επιτροπής πάνω στην Έρευνα Προτεραιοτήτων για την Τροπική Βιολογία του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας. Σχετικά με το ότι το δάσος του Αμαζονίου είναι μια πολύτιμη πηγή οξυγόνου, το σχόλιο αυτό έγινε από τον Ντανιέλ Βίνταρτ, καθηγητή Καναδέζικου πανεπιστημίου και σύμβουλου της UNESCO. Ενώ το σημείο αυτό θα μπορούσε να είναι συζητήσιμο, και πιθανόν η θαλάσσια φυτική ζωή να παίζει το σημαντικότερο ρόλο για την παροχή οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, ωστόσο φαίνεται να είναι πολύ καλός λόγος για να ερευνηθεί το θέμα αυτό πολύ καλά προτού καταστραφούν τα μεγάλα δάση του κόσμου. Το άρθρο μας έδειξε ότι μερικά εξέχοντα μέτρα διατήρησης έχουν ληφθεί για να σταματήσουν την καταστροφή των δασών της γης, με πολλά καλά παραδείγματα από τη Βόρεια Αμερική. Αλλά ο κύριος κίνδυνος φαίνεται να είναι η ερήμωση που προξενείται στα τροπικά δάση που συμβάλλουν στη βροχή ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των ανεπτυγμένων χωρών.—ΟΙ ΕΚΔΟΤΕΣ.