Μπορείτε να ‘Αποχωρισθείτε’ Ευτυχισμένοι !
ΜΑΘΑΜΕ ότι η παρόρμηση να εκπαιδεύουμε τα μεγάλα παιδιά δεν ελέγχεται τόσο εύκολα. Το να τ’ αποχωριστείτε μπορεί να είναι δύσκολο. Μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να κρατάτε την αναπνοή σας (και τη γλώσσα σας) καθώς τα παιδιά σας μπαίνουν στη ζωή. Και πρέπει να παραμερίσετε την ιδέα των αξιαγάπητων μωρών και να τα δεχτείτε σαν ενήλικες. Χρειάζεται να τα αφήνετε να παίρνουν την ευθύνη για τις αποφάσεις και για τα λάθη τους, ενώ τους κάνετε γνωστό ότι είστε στη διάθεσή τους, εάν σας χρειαστούν.
Θα είστε πάντοτε γονιός και ποτέ δεν θα σταματήσετε να ανησυχείτε για τα παιδιά σας. Αλλά το ενδιαφέρον σας πρέπει να μετριάζεται από την αποδοχή της ανεξαρτησίας τους και από τη γνώση ότι τα έχετε εκπαιδεύσει και ότι τους έχετε ενσταλάξει ηθικές αξίες. Μπορείτε να είσθε βέβαιοι ότι θα πετύχουν!
Δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεστε με την ιδέα ότι το σπίτι σας θα μείνει άδειο. Με το να φύγουν τα παιδιά σας απλώς ανοίγουν καινούργιοι δρόμοι, καινούργιες ευκαιρίες, ακόμη και η ευκαιρία να δώσετε καινούργιο σφρίγος στο γάμο σας. Το σπίτι για λίγο θα φαίνεται άδειο. Μετά από τόσα χρόνια που φροντίζατε για την οικογένεια, θα πρέπει να κάνετε κάποιες προσαρμογές.
Αλλά η ζωή δεν έχει τελειώσει. Απλώς συμπληρώσατε ένα πλήρη κύκλο. Αρχικά ήσαστε μόνον εσείς και ο σύντροφός σας. Μετά ήρθαν τα παιδιά το ένα μετά το άλλο. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα, πολύ πιο γρήγορα από ό,τι μπορούσατε να φανταστείτε. Και τώρα, ο ένας μετά τον άλλο, οι νεαροί μεγάλωσαν και έφυγαν. Είστε ακριβώς εκεί απ’ όπου αρχίσατε· μόνος με το άτομο στο οποίο ορκιστήκατε να περάσετε την υπόλοιπη ζωή σας μαζί του. Αλλά ο σύντροφός σας υπήρχε προτού ακόμη κάνετε τα παιδιά σας και πρέπει ακόμη να σας είναι πολύ αγαπητός.
Γνωρισθείτε με το σύντροφό σας. «Μπορείτε να πάτε κοντά στο νεροχύτη και να φιλήσετε τη σύζυγό σας όποτε θέλετε», λέει ένας πατέρας, κάτι που ίσως «δεν μπορούσατε να κάνετε όταν τα παιδιά ήταν εκεί.» Τώρα έχετε περισσότερο χρόνο να μιλάτε, να ταξιδεύετε, να απολαμβάνετε ο ένας τον άλλον. Μπορείτε ακόμη και να επεκτείνετε την υπηρεσία σας στον Θεό.
Ακόμη και οι χήροι ή οι μεμονωμένοι γονείς δεν είναι ανάγκη να καταθλίβονται από τη μοναξιά. «Κάνετε πράγματα για τους άλλους», παρακινεί η Κάρμεν. «Θα μπορούσα να καθίσω σε μια γωνία και να κλαίω για το θάνατο του συζύγου μου», λέει, «αλλά έμαθα να κάνω διάφορα πράγματα για να απασχολούμαι. Προσκαλώ ανθρώπους σπίτι μου και ενθαρρύνω τους άλλους.»
‘Αλλά φοβάμαι ότι τα παιδιά μου θα με ξεχάσουν’, κραυγάζετε. Δεν υπάρχει ανάγκη να αισθάνεστε έτσι. Μόνα τους και καθώς αγωνίζονται για τη ζωή, τα παιδιά σας, συχνά επισκέπτονται το σπίτι και τη θερμή αγάπη που τους δείχνατε εκεί. Θα σας τηλεφωνούν από καιρό σε καιρό και θα σας λένε τι κάνουν. Μπορεί ακόμη να ζητούν τη συνετή σας συμβουλή. Και από καιρό σε καιρό θα σας επισκέπτονται· όχι τόσο πολύ όσο θα θέλατε, αλλά αρκετά συχνά για ν’ αποδείξουν ότι ακόμη σας αγαπούν.
Επειδή αγαπούσατε τα παιδιά σας αρκετά ώστε να τ’ αφήσετε να φύγουν, πραγματικά δεν τα χάσατε. Η φωτιά της αγάπης που ανάψατε στην καρδιά τους δεν θα σβήσει, εκτός αν εσείς τη σβήσετε. Η ανιδιοτελής αγάπη είναι ακατάλυτη και θ’ αυξάνει, άσχετα με την απόσταση. «Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.»—1 Κορινθίους 13:8.
Αυτό διαβεβαίωσε τους γονείς του, ένας γιος με εκτίμηση, που μένει μακριά από το πατρικό και είναι σχεδόν έτοιμος να παντρευτεί: «Θέλω να ξέρετε όλοι ότι σας αγαπώ πάρα πολύ και μου λείπετε. Αλλά η Γραφή λέει ότι ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του. Θα κάνω το καλύτερο που μπορώ να κρατήσω υψηλά το όνομα της οικογένειας και να το κάνω αξιοσέβαστο. Όταν η Κέλλυ και εγώ γίνουμε ένα, θα σας επισκεπτόμαστε τακτικά.» Και έτσι πρέπει να γίνεται.
[Εικόνα στη σελίδα 11]
Χρησιμοποιείτε τις επισκέψεις σαν ευκαιρίες για να δείχνετε την αγάπη σας ο ένας στον άλλον
[Εικόνα στη σελίδα 12]
Γνωρισθείτε και πάλι με το σύντροφό σας τώρα που έχετε περισσότερο χρόνο μόνοι σας