Ένας Λαθρέμπορος Ναρκωτικών Αναζητά την Ευτυχία

ΞΕΚΙΝΗΣΑ το εξάωρο ταξίδι μου μέσα από τη βραχώδη Λατινο-Αμερικάνικη ύπαιθρο. Ο πρωινός ήλιος υποσχόταν μια ακόμη ζεστή μέρα. Ακόμη και τώρα, το εικοσάκιλο βάρος στην πλάτη μου μού προξενούσε λίγη δυσφορία. Το είχα κάνει αυτό πολλές φορές πριν. Πίσω μου έρχονταν οι 18 καργκαντόρες μου (κουβαλητές), ο καθένας τους με ένα ανεκτίμητο φορτίο. Γιατί ήταν τόσο ανεκτίμητο; Ήταν φύλλα κόκας, για την παρασκευή κοκαΐνης.

Καθώς άνοιγα το δρόμο μου μέσα από το πυκνό φύλλωμα, αναλογιζόμουν ότι ήμουν ικανός λαθρέμπορος. Ξαφνικά η ονειροπόλησή μου διακόπηκε από μια πιστολιά! Ο φόβος διαπέρασε σαν αστραπή από το μυαλό μου, «Παγιδευτήκαμε από την αστυνομία συνόρων!» Ωστόσο εγώ βρήκα δρόμο διαφυγής. Οι άλλοι από την ομάδα μου δεν τα κατάφεραν τόσο καλά. Τρεις συνελήφθηκαν και θα φυλακίζονταν, ένας τέταρτος πληγώθηκε και αργότερα πέθανε.

Γιατί έβαλα σε κίνδυνο τη ζωή μου κάνοντας λαθρεμπόριο ναρκωτικών; Για να ξεφύγω από τη φτώχεια. Ήμουν ένα από τα δώδεκα παιδιά που γεννήθηκαν από ένα φτωχό ξυλουργό. Όταν ήμουν έξι χρόνων η υγεία του πατέρα μου είχε καταρρεύσει από το ολοένα και μεγαλύτερο φορτίο για να συντηρήσει τα τόσο πολλά παιδιά. Οικονομικά βαδίζαμε από τα λίγα στα λιγότερα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα εργαζόμουν στους αγρούς κοντά στο σπίτι μου. Το ημερομίσθιο ήταν μηδαμινό και οι ώρες εργασίας ατέλειωτες. Μήτε που θυμάμαι πια πόσες φορές η μάνα μου περιποιόταν τα πληγωμένα γόνατά μου και τα κομμένα χέρια μου. Πόσο αποζητούσα την καλή ζωή, να είμαι ευτυχισμένος και να μην έχω ανάγκη!

Η ευκαιρία αυτή μου δόθηκε όταν έγινα 16 ετών. Ο γαμπρός μου περνούσε λαθραία ναρκωτικά από τα σύνορα και μου ζήτησε να δουλέψω μαζί του. Μου προξένησε ίλιγγο η προοπτική που ανοιγόταν μπροστά μου. «Ένας μεγάλος πεζοπόρος όπως εγώ,» σκέφτηκα, «θα μπορούσε να κάνει μια ολόκληρη περιουσία.»

Με την πείρα σύντομα έμαθα τα «κόλπα». Ορισμένοι φίλοι κι εγώ αρχίσαμε να βρίσκουμε μονοπάτια μέσα στους πυκνά δασωμένους λόφους. Επιλέξαμε διάφορα σημεία-κλειδιά για να περνάμε τον ποταμό στα σύνορα. Αυτό έφερνε σε σύγχυση τις φρουρές που περιπολούσαν, γιατί δεν περνούσαμε πάντοτε από το ίδιο μέρος. Υπολογίζαμε συνήθως να φτάσουμε στον προορισμό μας ταυτόχρονα με την άφιξη του φορτηγού που θα έπαιρνε το φορτίο μας. Αλλά ακόμη και τότε ο κίνδυνος να μας ανακαλύψουν ήταν πάντοτε παρών. Τρεις φορές μόλις που ξέφυγα από τη σύλληψη.

Στην αρχή της καριέρας μου λαθρεμπορίας ναρκωτικών γνώρισα μια νεαρή γυναίκα και σύντομα συζούσαμε. Αν και είχα αναπτύξει μια ορισμένη συμπάθεια γι’ αυτή, ποτέ δεν πέρναγε από το μυαλό μου ο νόμιμος γάμος. Ακόμη κι όταν γεννήθηκαν τα δυο παιδιά μας, η στάση μου παρέμενε η ίδια. Εκείνη ανησυχούσε συνέχεια για την υγεία μου και για την ασφάλειά μου.

Ντρέπομαι που το λέω, αλλά θυμάμαι πάρα πολλές φορές που ερχόμουνα στο σπίτι κάθε άλλο παρά νηφάλιος και άρχιζα μόνος μου καυγά που σύντομα οδηγούσε στο ξύλο. Πόσο εγωιστής είχα γίνει! Είχα τυφλωθεί από τη μανία μου να γίνω πλούσιος.

Τα χρόνια εκείνα ένα δέμα 20 κιλών με φύλλα κόκας απέφερε χρηματικό ποσό ισοδύναμο με 125 δολλάρια των Η.Π.Α. στην ξένη αγορά. Ένας εργάτης στο χωριό μου έβγαζε μονάχα ένα δολλάριο τη μέρα, ενώ εγώ σπαταλούσα χιλιάδες πέσος σε πλουσιοπάροχα γεύματα και σε γυναικείες συντροφιές. Αυτό με έκανε να αισθάνομαι σπουδαίος, αλλά ήμουν αληθινά ικανοποιημένος;

Στη διάρκεια των πολυτάραχων εκείνων μερών ήταν που άνοιξα την πόρτα όταν άκουσα κάποιον να κτυπάει παλαμάκια (το ισοδύναμο του να κτυπάς το κουδούνι μιας πόρτας σε άλλες χώρες). Ένας ξένος επισκέπτης στεκόταν στη μπροστινή μου πόρτα. Μετά από σύντομη συζήτηση μου άφησε ένα περιοδικό του Ξύπνα! Στη διάρκεια των επόμενων μηνών, όταν γυρνούσα στο σπίτι μου από τα ταξίδια μου, πάντοτε εύρισκα τα καινούργια τεύχη. Τα αγνοούσα για κάποιο χρονικό διάστημα, μέχρι που έπιασα στα χέρια μου ένα τεύχος που δεν κατάφερα να το αγνοήσω. Έπρεπε να βρω τον γκρίνγκο που μου έφερνε το Ξύπνα!

Η αναζήτηση δεν κράτησε πολύ. Ο Ρολφ Γκράνκβίστ, ένας από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, είχε αρχίσει Γραφική μελέτη με δυο από τους αδελφούς μου, και δεν έχασα καιρό να παρακολουθήσω την επόμενη μελέτη τους. Συζήτησαν από τη Γραφή διάφορα θέματα. Βρήκα τη συζήτηση αναζωογονητική και ζήτησα να κάνω μια προσωπική Γραφική μελέτη στο σπίτι μου για την οικογένειά μου.

Ένας άλλος Μάρτυρας, ένας ντόπιος φούρναρης, στάλθηκε γι’ αυτό. Φυσικά, η πρώτη μου ερώτηση ήταν για το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών. «Τι λέει η Αγία Γραφή γι’ αυτό;» ρώτησα. Ευγενικά, αλλά σταθερά, μου υπέδειξε τους λόγους για τους οποίους αυτό δεν ήταν δεκτό από τον Θεό. Ανάμεσα στα εδάφια που χρησιμοποίησε ήταν το 1 Ιωάννη 4:20 (‘εκείνος που δεν αγαπάει τον αδελφό του, που τον βλέπει, δεν μπορεί να αγαπάει τον Θεό, που δεν τον βλέπει’). Το άγγελμα ήταν καθαρό: Είναι υποκριτικό να λες ότι αγαπάς τον Θεό, όταν απεργάζεσαι τη βλάβη των συνανθρώπων σου.

Αυτό με άφησε σε απορία. Η δραστηριότητά μου ασφαλώς δεν γινόταν δεκτή από τον Θεό, αλλά γιατί δεν μου το είχε πει αυτό ο παπάς; Εκείνος ήξερε ότι εγώ και οι άλλοι κάναμε εμπόριο ναρκωτικών.

Ρώτησα τον εαυτό μου με ειλικρίνεια, «Μπορείς στ’ αλήθεια να σταματήσεις;» Πρόσφατα είχα μπλεχτεί ακόμη περισσότερο, γιατί είχα κάνει συμφωνίες για να προχωρήσω στην κατασκευή κοκαΐνης από την κόκα. Αλλά βρήκα τη δύναμη από την απόφασή μου να υπηρετήσω τον Ιεχωβά και είπα στους συνεταίρους μου ότι τα παρατούσα. Εκείνοι έμειναν εμβρόντητοι και θύμωσαν. Αλλά παρέμεινα σταθερός στην απόφασή μου—δεν θα ξανακάνω πια λαθρεμπόριο ναρκωτικών!

Καθώς η γνώση μου αύξανε αισθανόμουν ότι τα προβλήματα που είχαν περιπλέξει τη ζωή μου λύνονταν. Διάβαζα το Εβραίους 13:4: «Τίμιος έστω ο γάμος εις πάντας και η κοίτη αμίαντος· τους δε πόρνους και μοιχούς θέλει κρίνει ο Θεός.» Έτσι προχώρησα στη νομιμοποίηση των σχέσεών μου. Μελέτησα το κεφάλαιο «Ανάπτυξις Ευτυχούς Οικογενειακής Ζωής» στο βιβλίο Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή. Η εφαρμογή της ύλης αυτής αύξησε τον σεβασμό ανάμεσα σε μένα και τη σύζυγό μου, και οι γιοι μου μεγάλωναν σε ολοένα και περισσότερο στοργική και ειρηνική ατμόσφαιρα στο σπίτι μας. Το Εβραίους 10:25 συμβουλεύει να μην ‘αφήνουμε το να συνερχώμεθα ομού.’ Η συμμόρφωση με τη νουθεσία αυτή συνέβαλε στην πνευματικότητα της οικογένειάς μας. Τον Ιανουάριο του 1976 αφιέρωσα τη ζωή μου στον Ιεχωβά.

Το έργο κηρύγματος διόγκωνε τις τάξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ο τοπικός ιερέας, ο οποίος ποτέ δεν είχε αποκηρύξει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, τώρα εξοργιζόταν με τους Μάρτυρες που δίδασκαν τον κόσμο τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού. Κάθε Σάββατο στο ραδιοφωνικό του πρόγραμμα επιτιμούσε έντονα τους Μάρτυρες. Οι προσπάθειές του απέβηκαν σε βάρος του. Με αυτό τον τρόπο η προσοχή προσελκύστηκε στο έργο μας, πράγμα που συνεισέφερε στην αύξηση 200% που είχαμε στα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Χάρη στον αυξανόμενο δεσμό στοργής ανάμεσα στη σύζυγό μου και εμένα, και γνωρίζοντας ότι εγώ είχα αποκόψει κάθε δεσμό με το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, είχε αναπτυχθεί μεγάλη περιέργεια ανάμεσα στους συγγενείς μου. Στην αρχή ορισμένοι παρατηρούσαν, περιμένοντας πάρα πολύ γρήγορα να ξαναγυρίσω στις προηγούμενες συνήθειες. Καθώς συνεχίζαμε να κάνουμε προόδους στη ζωή μας με τις Βιβλικές αρχές, όμως, η περιέργεια μετατράπηκε σε ενδιαφέρον. Πόσο ευτυχισμένους μας έκανε που είδαμε δυο από τους αδελφούς μου και τις συζύγους τους να γίνονται Μάρτυρες του Ιεχωβά! Είχα επίσης την πρόσθετη χαρά να υπηρετήσω σαν επίσκοπος στην τοπική εκκλησία.

Πριν από λίγο καιρό, μπόρεσα να ανασκοπήσω τις πολλές περιπέτειες που είχα στη ζωή μου. Αναμνήσεις της περασμένης μου πορείας περνούσαν μέσα από το μυαλό μου, καθώς και πάλι αγωνιζόμουν μέσα από το δύσκολο έδαφος, οδηγώντας το καλοφορτωμένο φορτηγό άλογο δίπλα μου. Κοντά και πίσω μου ήταν οι δυο σύντροφοί μου που ενθάρρυναν τα φορτωμένα τους ζώα να προχωρούν. Μήπως η επιθυμία του εύκολου χρήματος με είχε καταλάβει ξανά; Κάθε άλλο! Τα φορτία αυτά δεν περιείχαν ούτε ένα φύλλο κόκας! Απεναντίας, οι σύντροφοί μου κι εγώ μεταφέραμε Γραφές και Γραφικά βοηθήματα για τους αγρότες που ζουν βαθιά μέσα στη λοφώδη χώρα.—Από Συνεργάτη μας.

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 14]

Ο φόβος πέρασε σαν αστραπή από το μυαλό μου, «Παγιδευτήκαμε από την αστυνομία συνόρων!»

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 15]

Είναι υποκριτικό να λες ότι αγαπάς τον Θεό, όταν απεργάζεσαι τη βλάβη των συνανθρώπων σου

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 16]

Έμεινα σταθερός στην απόφασή μου – δεν θα ξανάκανα λαθρεμπόριο ναρκωτικών!

[Εικόνα στη σελίδα 15]

Από το παράνομο λαθρεμπόριο ναρκωτικών στη μεταφορά Βιβλικών βοηθημάτων

[Εικόνες στη σελίδα 16]

Να κάνεις, λαθρεμπόριο σ’ αυτά . . . ή να κηρύττεις αυτό;

Φύλλα κόκας