Γυναίκες—Άνθρωποι Δεύτερης Κατηγορίας;

ΔΕΝ έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που εμφανίστηκε κάποιος άνδρας στο δικαστήριο σε μια Ασιατική χώρα που παρέχει νομική ισότητα στους άνδρες και στις γυναίκες. Κατηγορείτο ότι σκότωσε τη μοιχαλίδα γυναίκα του και θεωρήθηκε ένοχος. Η τιμωρία; Καταδικάστηκε με αναστολή. Σχεδόν αμέσως μετά απ’ αυτό, εμφανίστηκε στο ίδιο δικαστήριο μια νοικοκυρά μπροστά στον ίδιο δικαστή. Κατηγορείτο ότι σκότωσε τον άνδρα της επειδή κυνηγούσε άλλες γυναίκες. Θεωρήθηκε ένοχη και καταδικάστηκε—σε 15 χρόνια φυλάκιση!

Πολλές γυναίκες παραπονιούνται ότι συχνά τις βλέπουν σαν δεύτερης κατηγορίας ανθρώπους, χωρίς τα ίδια δικαιώματα, προστασία ή παροχές που λαμβάνουν οι άνδρες. Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι σε πολλές χώρες οι γυναίκες δεν θεωρούνται ισάξιες ούτε εκτιμούνται το ίδιο όπως οι άνδρες. Το παραπάνω παράδειγμα το δείχνει αυτό. Υπάρχουν και πολλά άλλα.

Ανάμεσα σε μερικούς Βεδουίνους, όταν γεννιέται ένα μωρό κάποιος αναλαμβάνει να το πει στον πατέρα. Αν το μωρό είναι αγόρι το αναγγέλλουν στον πατέρα με μια λέξη που σημαίνει «καλά νέα.» Συνήθως ο πατέρας δίνει κι ένα μικρό δώρο σ’ αυτόν που φέρνει το μήνυμα και θυσιάζει ένα αρνί ή αν μπορεί κάνει μια γιορτή. Αλλά αν είναι κορίτσι, δεν είναι «καλά νέα,» δεν δίνει κανένα δώρο και δεν γίνεται καμία γιορτή. Την ώρα του φαγητού, σ’ αυτή τη φυλή, οι μεγαλύτεροι άνδρες τρώνε πρώτοι, μετά οι νεότεροι και τα αγόρια, και τελευταία απ’ όλους οι γυναίκες και τα κορίτσια.

Υπάρχουν και χώρες που οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να οδηγούν αυτοκίνητο. Δεν μπορούν να ταξιδέψουν χωρίς τη συγκατάθεση των συζύγων τους ή των κηδεμόνων τους αλλά και τότε μόνο με τη συνοδεία συγγενών. Ούτε μπορούν να πάνε σε ανάμικτες συντροφιές σε κοινωνικές συγκεντρώσεις ή να εργάζονται σε εργασία που τις φέρνει σε επαφή με τους άνδρες. Και μολονότι έχουν την ευθύνη να φροντίζουν τα μικρά παιδιά, δεν έχουν ευκαιρίες για να μορφωθούν.

Εξετάστε, επίσης, αυτή τη θλιβερή είδηση. Στην Ινδία, στη δεύτερη σε πληθυσμό χώρα στον κόσμο, «συνηθίζεται σήμερα ν’ ακούς για εγκαταλειμμένα μωρά σε υπονόμους της πόλεως, σε ζούγκλες ή έξω από κάποιο ναό ή σε σπίτια με έκθετα παιδιά. Για κάθε αγόρι-μωρό εγκαταλειμμένο υπάρχουν πέντε μωρά κορίτσια. Πεπειραμένες νοσοκόμες σε δημόσια νοσοκομεία αναφέρουν ότι η επιθυμία να απαλλαγούν μερικές μητέρες από τα μωρά τους που είναι κορίτσια είναι τόσο έντονη ώστε αναγκάζουν δια της βίας τις μητέρες να τα ταΐζουν για να μην τ’ αφήσουν να πεθάνουν. Μερικές φορές αυτό οδηγεί τους γονείς στη βρεφοκτονία των θηλυκών μωρών.»—Η Ινδία Σήμερα, 1-15 Αυγούστου 1980.

Σ’ αυτή τη χώρα τα κορίτσια θεωρούνται σαν οικονομικό βάρος, γι’ αυτό κατατρομάζουν οι γονείς όταν γεννιούνται. Ο γάμος τους στοιχίζει πολλά λεφτά, και όταν παντρεύονται, είναι στο έλεος των πεθερικών τους. Το ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη δυστυχία φαίνεται από τον τίτλο μιας τελευταίας εφημερίδας: «Η αυτοκτονία των γυναικών παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις στην Ινδία.»

Φυσικά, οι γυναίκες δεν καταπιέζονται παντού. Υπάρχουν χώρες όπου οι γυναίκες έχουν μεγάλη επιρροή και είναι σχεδόν ίσες με τους άνδρες. Και μάλιστα εκεί που δεν είναι ίσες, συχνά τα δικαιώματά τους προστατεύονται. Ωστόσο, εκατομμύρια γυναίκες ζουν σε πολύ μειονεκτική θέση. Μερικές φορές λυγίζουν από την πολύ σκληρή δουλειά.

Ποιος Εργάζεται Περισσότερο;

Πρώτα απ’ όλα, σε πολλές από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, η περισσότερη εργασία που αφορά την παραγωγή της τροφής γίνεται από γυναίκες. Μια μελέτη των Ηνωμένων Εθνών για μια Αφρικανική περιοχή διαπίστωσε ότι οι άνδρες εργάζονταν κατά μέσο όρο 1.800 ώρες το χρόνο στη γεωργία, και λίγο πολύ η δουλειά τους τελείωνε εδώ. Οι γυναίκες, από την άλλη πλευρά, εργάζονταν κατά μέσο όρο 2.600 ώρες το χρόνο στους αγρούς, και μόλις είχε αρχίσει η δουλειά τους. Εκτός απ’ αυτή έπρεπε να κάνουν και τις συνηθισμένες δουλειές στο σπίτι.

Έτσι, οι γυναίκες εκεί εργάζονται κατά μέσο όρο οκτώ ώρες τη μέρα, σχεδόν κάθε μέρα, 52 εβδομάδες το χρόνο, προτού μπορέσουν ν’ αρχίσουν το μαγείρεμα, το πλύσιμο, το καθάρισμα και τις άλλες δουλειές του σπιτιού τους—για τις οποίες, φυσικά, συνήθως δεν έχουν τις σύγχρονες ευκολίες. Στην Αφρική οι γυναίκες κάνουν το 60 με 80 τα εκατό όλης της γεωργικής δουλειάς, συν το 50 τα εκατό της κτηνοτροφίας, και το 100 τα εκατό της ετοιμασίας για την τροφή.

Μία μελέτη σ’ ένα χωριό της Ασίας αποκάλυψε ότι για τις γυναίκες η μέση μέρα εργασίας είναι 16 ώρες. Όταν οι γυναίκες είναι νεότερες, αυτό το φορτίο της εργασίας συνδυάζεται με τις συχνές εγκυμοσύνες, τους τοκετούς και το θηλασμό—δουλειές που είναι εξαντλητικές γι’ αυτές.

Φαινομενικά, πολλή από την εξωτερική βοήθεια που δίνεται στις φτωχές χώρες δυσκολεύει μόνο αυτό το πρόβλημα, επειδή συχνά προσφέρεται στις εργασίες που γίνονται παραδοσιακά από άνδρες. Μια συγκεκριμένη Αφρικανική χώρα, για παράδειγμα, εισήγαγε 100 τρακτέρ αλλά μόνο ένα μηχανικό βοτανιστή. Το αποτέλεσμα; Ο χρόνος για το όργωμα—ανδρική δουλειά—μειώθηκε ριζικά, ενώ ο χρόνος για τη σπορά και το βοτάνισμα—γυναικεία δουλειά—αυξήθηκε αντίστοιχα. Φαίνεται ότι πολλές γυναίκες χρειάζονται όλη αυτή την εσωτερική αντοχή απλώς για να επιζήσουν!

Φυσικά, στις φτωχότερες χώρες η ζωή όλων είναι σκληρή. Υπάρχει αθλία φτώχεια, κακή διατροφή, τρομερές αρρώστιες και βαθιά άγνοια. Συχνά, και οι άνδρες και οι γυναίκες παγιδεύονται από τις καταπιεστικές παραδόσεις που τους εμποδίζουν να ενεργούν μ’ έναν πιο ανθρώπινο και λογικό τρόπο μεταξύ τους. Αλλά πρέπει όλοι να παραδεχτούν ότι σε πολλές περιπτώσεις οι γυναίκες πρέπει να φέρουν το μεγαλύτερο φορτίο. Είναι, πραγματικά κατόρθωμα το να μπορέσει κανείς ν’ αντέξει σε τέτοιες δυσκολίες.

Τι θα πούμε, όμως, για τις χώρες που η κατάσταση των γυναικών είναι πιο εύκολη;

[Πλαίσιο στη σελίδα 6]

Διδάσκει η Βίβλος ότι οι γυναίκες είναι κατώτερης φύσεως, σε σύγκριση με τους άνδρες;

Όχι. Ο Αδάμ αποκάλεσε την Εύα: «Οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου.» (Γένεσις 2:23) Η Εύα ήταν «συμπλήρωμα» του Αδάμ.—Γένεσις 2:18, ΜΝΚ.

Στη Γραφή αναφέρονται γυναίκες που έκαναν πράγματα τα οποία χρειάζονταν διανοητική ικανότητα. Η Όλδα υπηρέτησε σαν προφήτισσα στο Βασιλιά Ιωσία. (2 Χρονικών 34:22) Η Δεβόρρα ήταν και προφήτισσα και κριτής των Ισραηλιτών. (Κριτές 4:4, 5) Η Αβιγαία συμβούλευσε τον Δαβίδ, όταν ήταν βασιλιάς, και τον έσωσε από αιματοχυσία. (1 Σαμουήλ 25:23-35) Η «ικανή γυναίκα» περιγράφεται ότι είναι επιδέξια στις αγορές. Οργανώνει και ελέγχει ένα μεγάλο σπιτικό, τον οικονομικό προϋπολογισμό και κάνει σχέδια για το μέλλον, συναλλάσσεται στο εμπόριο, αγοράζει ακίνητα και κάνει γεωργικές επιχειρήσεις. Κατέχει την ιδιότητα της σοφίας.—Παροιμίες 31:10-31, ΜΝΚ.

Επίσης, οι γυναίκες στις έσχατες ημέρες επρόκειτο να λάβουν το άγιο πνεύμα και να προφητεύουν. (Ιωήλ 2:28) Γυναίκες υπήρχαν ανάμεσα στα πρώτα μέλη της Χριστιανικής εκκλησίας, και επρόκειτο να παίξουν εξέχοντα ρόλο στην κήρυξη του «ευαγγελίου.»—Πράξεις 1:14· 2:4· Ψαλμός 68:11.