Η Κτίσις Αντανακλά Θεία Σοφία

μικροί κυνηγοί σπιτιών

Πώς βρίσκουν ένα καινούργιο σπίτι τα σμήνη των μελισσών που φεύγουν από τις αρχικές αποικίες τους; «Μερικοί ανιχνευτές πετούν σε αναζήτησι καταλλήλων κοιλωμάτων στα οποία θα στήσουν μια νέα κυψέλη,» απαντά το περιοδικό «Φυσική Ιστορία.» (Ιούνιος/Ιούλιος 1979, σελ. 75). «Το κοίλωμα πρέπει να επιλεγή με μεγάλη φροντίδα επειδή η ικανότητά του να διατηρή τους κατοίκους του ζεστούς και στεγνούς στη διάρκεια του μακρού και κρύου χειμώνα είναι ένας κρίσιμος παράγων για την επιβίωσι της αποικίας. Οι ανιχνευτές επιστρέφουν και διαφημίζουν ό,τι βρήκαν με τον ίδιο χορό που χρησιμοποιούν για να γνωστοποιήσουν την εύρεσιν ενός τόπου με τροφή. Αρχικά, μπορεί να αναφερθούν αρκετές υποψήφιες τοποθεσίες, αλλά γρήγορα, συνήθως μέσα σε μια ή δύο ημέρες, όλοι οι χοροί υποδεικνύουν την ίδια ακριβώς τοποθεσία.» Τι κάνει τους ανιχνευτές να συμφωνούν σ’ αυτό το ζωτικό θέμα; Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι «ο κάθε ανιχνευτής, διαφημίζει το εύρημά του μ’ ένα βαθμό ενθουσιασμού που αντανακλά την ποιότητα της τοποθεσίας σαν πιθανής κατοικίας,» λέει το περιοδικό «Φυσική Ιστορία.» Ωστόσο, «ο ανιχνευτής σταματά και παρατηρεί τους χορούς που υποδεικνύουν άλλες τοποθεσίες. Έπειτα τις επισκέπτεται, ίσως μάλιστα επιθεωρώντας πάλι τη δική του ανακάλυψι και κατόπιν επιστρέφει στο σμήνος και χορεύει υπέρ της καλύτερης τοποθεσίας. Η μέλισσα έχει ελέγξει όλους τους διαθέσιμους χώρους, τους έχει συγκρίνει και κατόπιν αποφασίζει. Όταν όλοι ουσιαστικά οι ανιχνευτές συμφωνούν—δηλαδή, όταν όλοι οι χοροί υποδεικνύουν το ίδιο σημείο—ξεσηκώνεται το σμήνος και οδηγείται στο επιλεγμένο κοίλωμα».

μικροσκοπικός κατασκευαστής

Πρόσφατα, οι μικροβιολόγοι ανακάλυψαν βακτηρίδια που περιέχουν στα μικροσκοπικά τους σώματα αλυσίδες μαγνητικών σωματιδίων. Υποθέτουν ότι αυτά τα σωματίδια σχηματίζουν ενσωματωμένες «πυξίδες» που ίσως βοηθούν τους μικροοργανισμούς να βρουν ποια κατεύθυνσις είναι προς τα κάτω, για να εντοπίσουν τα υποστρώματα που είναι απαραίτητα για την ύπαρξί τους. Αυτό που είναι συγκλονιστικό σχετικά με τα μικροσκοπικά σωματίδια είναι το ότι αν ήσαν ελάχιστα μικρότερα ή μεγαλύτερα δεν θα μπορούσαν να λειτουργούν σαν μια αποτελεσματική «πυξίδα.» Ο Ρίτσαρντ Μπ. Φράνκελ του Εθνικού Εργαστηρίου Μαγνητών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέτης λέει ότι «τα βακτηρίδια έχουν λύσει ένα ενδιαφέρον πρόβλημα της φυσικής με το να παραγάγουν σωματίδια μαγνητίτη με το σωστό ακριβώς μέγεθος για μια πυξίδα διαστάσεων 500 άνγκστρομς (0,000002 της ίντσας ή 0,000005 του εκατοστού). Σχετικά με το να αποδοθή μια τέτοια ιδιοφυΐα στο ταπεινό βακτηρίδιο, ο Στήβεν Τζαίη Γκουλντ βιολόγος επί της εξελίξεως στο Χάρβαρντ, το χαρακτηρίζει σαν ένα «οργανισμό που κατασκευάζει μια λεπτεπίλεπτη μηχανή μέσα στο ίδιο του το σώμα.» Και το άρθρο του στο Βρεταννικό περιοδικό «Νέος Επιστήμων» φέρει τον τίτλο «Ένας Φυσικός Κατασκευαστής Ακριβείας» με υπότιτλο «Τα βακτηρίδια με ενσωματωμένους μαγνήτες αποκαλύπτουν την λεπτεπίλεπτη μηχανολογία της βιολογίας». Ποιος ήταν πράγματι ο σχεδιαστής και μηχανικός; Η βιολογία; Τα βακτηρίδια; Ή μήπως ένας νοήμων πάνσοφος Δημιουργός; Κρίνατε.

προκαλεί πόνο το αγκίστρι;

Είναι σωστή η προ πολλού επικρατούσα άποψις των ψαράδων ότι το σκουλήκι που καρφώνεται πάνω σ’ ένα αγκίστρι δεν αισθάνεται πόνο; Σουηδοί επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι όπως οι άνθρωποι και τα ζώα έτσι και τα σκουλήκια παραγάγουν χημικές ουσίες που ως γνωστόν βοηθούν στο να υποφέρεται ο πόνος. Εφ’ όσον αυτές οι ουσίες υπάρχουν στον «εγκέφαλο» που κοινού σκουληκιού της γης, εγείρεται το ερώτημα αν τα σκουλήκια αισθάνωνται πράγματι το αγκίστρι. Φυσικά, το είδος και ο βαθμός ενός τέτοιου πόνου αποτελούν επίσης ένα αμφισβητούμενο ζήτημα.

«κατανόησις του κόσμου»

Το βιβλίο «Υπάρχει Θεός; Ναι» εκφράζει την εξής γνώμη του φυσιοδίφη Καθηγητή Γκρασσέ: «Ένας κόσμος χωρίς Θεό είναι μωρία. Ο άνθρωπος χωρίς τον Θεό χάνει κάθε σημασία· ίσως και να μην είναι καν άνθρωπος πια. Εν πάσει περιπτώσει, ένας άνθρωπος χωρίς Θεό είναι ελλειπής. Πιστεύω ότι ένας ερευνητής ή επιστήμονας που δεν παραδέχεται τον Θεό δεν έχει ουδεμία κατανόησι του σύμπαντος. Ο Θεός αποτελεί το μοναδικό κλειδί για την κατανόησι του κόσμου.»—Παράβαλε με Παροιμίες 1:7.