Ημερολόγιο ενός Αγέννητου Παιδιού

5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ:

Σήμερα άρχισε η ζωή μου. Οι γονείς μου δεν το ξέρουν ακόμη, αλλά εγώ ήδη υπάρχω. Και θα είμαι κορίτσι. Θα έχω ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια. Όλα είναι κανονισμένα, ακόμη και το ότι θα αγαπώ τα λουλούδια.

19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ:

Μερικοί λένε ότι δεν είμαι ακόμη ένα πραγματικό πρόσωπο, ότι μόνο η μητέρα μου υπάρχει. Αλλά είμαι ένα πραγματικό πρόσωπο, όπως ένα ψιχουλάκι ψωμιού είναι πραγματικό ψωμί. Η μητέρα μου υπάρχει. Κι εγώ υπάρχω.

23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ:

Το στόμα μου μόλις τώρα αρχίζει ν’ ανοίγη. Σκεφθήτε, σ’ ένα χρόνο περίπου θα γελώ και αργότερα θα μιλώ. Ξέρω ότι η πρώτη μου λέξις θα είναι: ΜΑΜΑ.

25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ:

Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά σήμερα εντελώς μόνη της. Από τώρα και στο εξής θα χτυπά σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή μου, χωρίς να σταματήση ποτέ για να ξεκουραστή! Και μετά από πολλά χρόνια θα κουραστή, θα σταματήση και τότε θα πεθάνω.

2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ:

Μεγαλώνω λίγο κάθε μέρα. Τα χέρια μου και τα πόδια μου άρχισαν να σχηματίζωνται. Πρέπει όμως να περιμένω πολύ, μέχρις ότου αυτά τα ποδαράκια θα με σηκώσουν στα χέρια της μητέρας μου, και αυτά τα χεράκια θα μπορούν να μαζεύουν λουλούδια και ν’ αγκαλιάζουν τον μπαμπά μου.

12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ:

Στα χέρια μου άρχισαν να σχηματίζωνται μικροσκοπικά δάχτυλα. Είναι αστείο που είναι τόσο μικρά! Θα μπορώ ν’ αρπάζω μ’ αυτά τα μαλλιά της μαμάς μου.

20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ:

Μόλις σήμερα είπε ο γιατρός στη μανούλα ότι ζω εδώ κάτω από την καρδιά της. Πόσο ευτυχισμένη πρέπει να είναι! Είσαι ευτυχισμένη μανούλα;

25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ:

Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου σκέφτονται προφανώς το όνομα που θα μου δώσουν. Αλλά δεν ξέρουν ακόμη ούτε καν ότι είμαι κοριτσάκι, θέλω να με ονομάσουν Κάθυ. Και είμαι κιόλας πολύ μεγάλη.

10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ:

Τα μαλλιά μου μεγαλώνουν. Είναι μαλακά, λαμπερά και γυαλιστερά. Αναρωτιέμαι πώς είναι τα μαλλιά της μαμάς μου;

13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ:

Μόλις άρχισα να βλέπω. Είναι σκοτάδι γύρω μου. Όταν η μαμά μου με φέρη στον κόσμο, θα υπάρχη παντού λιακάδα, και λουλούδια. Αλλά εκείνο, που θέλω πιο πολύ απ’ όλα είναι να δω τη μαμά μου. Πώς είσαι άραγε μανούλα;

24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ:

Άραγε ακούει η μανούλα το ψιθύρισμα της καρδίας μου; Μερικά παιδιά γενιούνται λίγο άρρωστα. Αλλά η δική μου καρδιά είναι γερή και υγιής. Χτυπάει πολύ κανονικά; τακ-τακ, τακ-τακ. Μανούλα, θα αποκτήσης μια υγιή, μικρή κόρη!

28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Σήμερα η μαμά μου με σκότωσε.