Τι Ρωτούν οι Άνθρωποι για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στη Νιγηρία
ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ για τούς Μάρτυρες του Ιεχωβά; Κυρίως, σε πολλούς είναι γνωστοί ως οι άνθρωποι που κάνουν επισκέψεις από θύρα σε θύρα με την Αγία Γραφή. Επίσης, είναι ευρέως γνωστοί για τις μεγάλες συνελεύσεις τους. Αλλά η πρώτη απάντησις πολλών ατόμων είναι: «Δεν είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν δέχονται μεταγγίσεις αίματος και δεν χαιρετούν τη σημαία;»
Το γεγονός ότι αρνούνται μεταγγίσεις αίματος και δεν αποδίδουν τιμή στη σημαία, έχει δημιουργήσει σε πολλά μέρη μια μεγάλη αντιλογία σχετικά με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. ‘Γιατί λαμβάνουν μια τέτοια στάσι;’ διερωτώνται πολλοί. ‘Θέλουν απλώς να είναι διαφορετικοί, να ελκύσουν την προσοχή στον εαυτό τους; Αντιτίθενται στις κυβερνήσεις;’
Αυτό ωδηγήθηκαν να πιστεύουν πολλοί. Η εφημερίς Σάντεη Παντς της Νιγηρίας, στις 17 Ιουλίου 1977, παρουσίασε τις απόψεις μερικών ατόμων από διαφορετικά στρώματα της ζωής. Ένας σπουδαστής είπε: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι φανατικοί. Η Νιγηρία πρέπει ν’ απαλλαχθή απ’ αυτούς.» Ένας λογιστής τόνισε: «Είναι πολύ εσφαλμένο εκ μέρους οποιουδήποτε δόγματος του πληθυσμού ν’ αρνήται ν’ απαγγείλη τον Εθνικό Ύμνο. . . . Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πρέπει να εξαναγκασθούν να λέγουν τον ύμνο.» Μια γραμματεύς συμφωνώντας είπε: «Δεν είναι ορθό για κανένα δόγμα ανθρώπων υπό οποιαδήποτε πρόφασι να μη δείχνη σεβασμό στον εθνικό ύμνο. Είναι μια ιδέα εθνικής ασφαλείας.»
Οι θρησκευτικοί ηγέτες συχνά είναι υπεύθυνοι για τη διαμόρφωσι αυτής της κοινής γνώμης σχετικά με τους Μάρτυρες. Η ίδια έκδοσις του Σάντεη Παντς παρετήρησε: «Επιτιθέμενος εναντίον αυτού του δόγματος, ο Αγγλικανός Επίσκοπος του Ιμπαντάν, Θεοφιλέστατος Τίμοθυ Ολουφοσόγιε είπε ότι ‘τα βιβλία τους και τα έντυπά τους είναι γεμάτα μίσος . . . και άρνησι της απλής διδασκαλίας και της αγάπης του Θεού.’» Ένας άλλος θρησκευτικός ηγέτης ανεφέρθη ότι είπε τα εξής: «Η άρνησίς τους ν’ απαγγείλουν τον εθνικό ύμνο, είναι μια αμαρτία εκ μέρους τους, διότι αποτελεί έλλειψι σεβασμού για τους κοσμικούς κανόνες.»
Γιατί διατυπώνονται αυτές οι κατηγορίες; Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να χαιρετήσουν τη σημαία και να δεχθούν μεταγγίσεις αίματος; Μήπως, στην πραγματικότητα, ‘αρνούνται την απλή διδασκαλία του Θεού;’
Η Σάντεη Παντς έστειλε την ανταποκρίτριά της, τη Ντουπ Ολλουγκούννα, στο γραφείο τμήματος των Μαρτύρων εδώ στο Λάγος της Νιγηρίας. Η δημοσιογράφος άφησε αρκετές γραπτές ερωτήσεις στον Άλμπερτ Ν. Όλιχ, ένα μέλος του προσωπικού του γραφείου. Εκείνος απήντησε στα ερωτήματα αυτά και, στις 17 Ιουλίου 1977, η Σάντεη Παντς παρουσίασε τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις, εν μέρει, μαζί με τις απόψεις άλλων σχετικά με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Επειδή η αντιλογία γύρω από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι παγκόσμια και δεν περιορίζεται απλώς στη Νιγηρία, η εξέτασις αυτής της συνεντεύξεως θα είναι διαφωτιστική για τους ανθρώπους παντού.
Θα βρήτε τις ερωτήσεις της ανταποκρίτριας της Παντς και τις απαντήσεις του Άλμπερτ Όλιχ κατωτέρω.
ΠΑΝΤΣ: Γιατί έχετε τέτοιο ‘κόμπλεξ’ διωγμού;
Κος ΟΛΙΧ: Αν μ’ αυτό θέλετε να μάθετε αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χαίρωνται να διώκωνται, πρέπει να σας διαβεβαιώσω ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν θέλουν να διώκωνται. Ωστόσο, αν μερικοί άνθρωποι θέλουν να μας διώκουν επειδή έχομε διαφορετική άποψι σχετικά με ωρισμένα Γραφικά ζητήματα, δεν μπορούμε να τους εμποδίσωμε να το κάνουν αυτό. Πρέπει απλώς να υποστούμε τον διωγμό και να υπομείνωμε. Προσπαθούμε να ενεργούμε σύμφωνα με την Αγία Γραφή, διότι η οργάνωσίς μας βασίζεται στην Αγία Γραφή· τώρα, αν οι άνθρωποι θέλουν να μας διώκουν επειδή ζούμε σύμφωνα μ’ αυτό που πιστεύομε ότι απαιτούν οι Γραφικές αρχές, τότε αφήνομε απλώς το ζήτημα στα χέρια του Ιεχωβά Θεού.—Ψαλμ. 83:18.
Η Αγία Γραφή λέγει: «Έχοντες συνείδησιν, αγαθήν, ίνα, ενώ σας καταλαλώσιν ως κακοποιούς, καταισχυνθώσιν οι συκοφαντούντες την καλήν σας εν Χριστώ διαγωγήν. Διότι καλήτερον να πάσχητε, εάν ήναι ούτω το θέλημα του Θεού, αγαθοποιούντες παρά κακοποιούντες.» (1 Πέτρ. 3:16, 17) Και, επίσης: «Ενθυμείσθε τον λόγον, τον οποίον είπον προς εσάς· Δεν είναι δούλος μεγαλήτερος του κυρίου αυτού. Εάν εμέ εδίωξαν, και σας θέλουσι διώξει.»—Ιωάν. 15:20.
ΠΑΝΤΣ: Γιατί αποστρέφεσθε τόσο πολύ την εξουσία; Στο κάτω-κάτω, ο Ιησούς μάς είπε ότι πρέπει να ‘αποδίδωμε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα και στον Θεό αυτά που ανήκουν στον Θεό.’
Κος ΟΛΙΧ: Η αλήθεια είναι ότι ως Μάρτυς του Ιεχωβά, δεν αποστρέφομαι την εξουσία της κυβερνήσεως και μπορώ να πω ότι το ίδιο αληθεύει και για όλους τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ενεργούμε σε αρμονία μ’ αυτό που έχει γραφή στο εδάφιο Τίτον 3:1: ‘Να υποτάσσεσθε εις τας αρχάς και εξουσίας.’ Είναι αλήθεια ότι μερικοί, προτού γίνουν Μάρτυρες του Ιεχωβά, μπορεί να συμμετείχαν σε παράνομες δραστηριότητες. Ίσως είχαν κλέψει πράγματα που ανήκαν σε άλλους. Ίσως θεωρούσαν την υπακοή σε ωρισμένους νόμους σπουδαία, μόνον, όταν τους έβλεπε η αστυνομία. Ωστόσο, κατενόησαν από την Αγία Γραφή ότι για ν’ αναλάβουν την αληθινή λατρεία του Ιεχωβά, θα εχρειάζοντο μια πολύ διαφορετική άποψι για τη ζωή.
Η στάσις που πρέπει να έχουν οι Χριστιανοί ως προς την κυβέρνησι του «Καίσαρος,» αναφέρεται στο εδάφιο Ρωμαίους 13:1: «Πάσα ψυχή ας υποτάσσηται εις τας ανωτέρας εξουσίας. Διότι δεν υπάρχει εξουσία ειμή από Θεού.» Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός εγκαθίδρυσε αυτές τις κυβερνήσεις ή ότι επιδοκιμάζει την πορεία τους. Μερικές απ’ αυτές καθαρά λέγουν ότι είναι αθεϊστικές. Ωστόσο, ο Θεός επιτρέπει να υπάρχουν. Δεν θα μπορούσαν ν’ ασκούν καμμιά εξουσία αν ο Θεός δεν το επέτρεπε. «Απεκρίθη ο Ιησούς στον [Πόντιο Πιλάτο]· Δεν είχες ουδεμίαν εξουσίαν κατ’ εμού, εάν δεν σοι ήτο δεδομένον άνωθεν δια τούτο ο παραδίδων με εις σε έχει μεγαλητέραν αμαρτίαν.» (Ιωάν. 19:11) Έτσι, ακολουθούμε την εντολή που λέγει: «Απόδοτε λοιπόν τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν.»—Ματθ. 22:21.
ΠΑΝΤΣ: Στην περίπτωσι των παιδιών στο σχολείο που αρνήθηκαν να πουν τον «εθνικό ύμνο,» δεν προσβάλλετε με πολύ σκληρό τρόπο την κρατική εξουσία; Γιατί δεν ακολουθείτε την εντολή, ‘Ν’ αποδίδετε στον Καίσαρα αυτά που του ανήκουν;’
Κος ΟΛΙΧ: Καλό είναι να μη λησμονούμε ότι η εντολή λέγει ν’ αποδίδωμε τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν.’ Είναι απαραίτητο να καθορίσουμε τα πράγματα που ανήκουν στον Θεό, έτσι ώστε ένα άτομο να μην αποδίδη στον Καίσαρα τα πράγματα που ανήκουν στον Θεό.
Επίσης, καλό είναι να μην ξεχνούμε ότι ο Ιησούς απαντούσε σε ερωτήματα σχετικά με την πληρωμή φόρων. Χαιρόμεθα που η κυβέρνησις του «Καίσαρος,» υπό την οποία ζούμε, προμηθεύει δρόμους για ταξίδια, σχολεία για μόρφωσι, προστασία κατά της πυρκαϊάς, έλεγχο των τροφίμων και πολλά άλλα πράγματα, περιλαμβανομένων και δικαστηρίων και προστασία από το έγκλημα. Πώς ανταποδίδομε αυτές τις εργασίες που παρέχει ο Καίσαρ;
Αυτό το κάνομε με την πληρωμή φόρων. Η Αγία Γραφή λέγει: «Δια τούτο είναι ανάγκη να υποτάσσησθε ουχί μόνον δια την οργήν [που εκδηλώνεται με την τιμωρία των ατόμων που παραβιάζουν τον νόμον], αλλά και δια την συνείδησιν. Επειδή δια τούτο πληρώνετε και φόρους· διότι υπηρέται του Θεού είναι εις αυτό τούτο ενασχολούμενοι. Απόδοτε λοιπόν εις πάντας τα οφειλόμενα, εις όντινα οφείλετε τον φόρον τον φόρον, εις όντινα τον δασμόν τον δασμόν.» (Ρωμ. 13:5-7) Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πληρώνουν τους φόρους των.
Αλλά, από την άλλη πλευρά, ο Ιησούς λέγει ν’ αποδίδουμε εις τον Θεόν τα πράγματα που του ανήκουν. Ποια είναι τα πράγματα που ανήκουν στον Θεό; Η Αγία Γραφή, στο εδάφιο Ψαλμός 36:9, λέγει: «Διότι μετά σου είναι η πηγή της ζωής· εν τω φωτί σου θέλομεν ιδεί φως.» Σ’ ένα άλλο σημείο, διαβάζομε: «Ο Θεός, όστις έκαμε τον κόσμον και πάντα τα εν αυτώ . . . δίδει εις πάντας ζωήν.»—Πράξ. 17:24, 25.
Έτσι, οφείλομε τη ζωή μας στον Ιεχωβά Θεό και αυτός μόνο έχει το δικαίωμα ν’ αποφασίση πώς θα χρησιμοποιήσουμε τη ζωή μας. Του οφείλομε τη λατρεία μας, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να θεωρούμε τους νόμους του ως υπέρτατους. Έτσι, αν ‘ο Καίσαρ’ ζητήση από ένα Χριστιανό να παραβιάση τους νόμους του Θεού, τότε ο Χριστιανός πρέπει ν’ ακολουθήση το παράδειγμα που έθεσε ο απόστολος Πέτρος και οι άλλοι απόστολοι όταν είπαν: «Πρέπει, να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους.»—Πράξ. 5:29.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν «προσβάλλουν» την κρατική εξουσία. Μιμούνται τον Ιησού Χριστό και τους αποστόλους με το να δείχνουν σεβασμό στα άτομα που έχουν την εξουσία, ενώ συγχρόνως, χρησιμοποιούν τη ζωή τους για να κάνουν τα πράγματα που είναι σε αρμονία με το θέλημα του Θεού. Ενεργώντας έτσι, αποδίδομε πράγματι στον Θεό αυτά που ανήκουν στον Θεό και στον Καίσαρα, αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα.—1 Κορ. 7:23.
Τώρα, σχετικά με την απαγγελία του ύμνου: Όπως θα έχετε παρατηρήσει από τις πολλές εκθέσεις που ανέφεραν οι εφημερίδες σχετικά με πρόσφατα συμβάντα που περιλαμβάνουν παιδιά των Μαρτύρων του Ιεχωβά, τα παιδιά αυτά δεν είπαν ότι κάποιος τους έχει πει ότι δεν πρέπει να επαναλαμβάνουν τα λόγια του ύμνου. Σε κάθε περίπτωσι είπαν ότι η Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησίς τους δεν τους επέτρεπε να επαναλάβουν τα λόγια του ύμνου.
Αυτά τα παιδιά πρέπει να είχαν διαβάσει την αφήγησι σχετικά με τους τρεις νεαρούς Εβραίους, τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδέ-νεγώ, και το πώς αυτοί αρνήθηκαν να μετέχουν σε μια τελετή που διέταξε ο βασιλεύς. Γιατί αρνήθηκαν; Διότι η τελετή αυτή περιελάμβανε λατρεία, και η λατρεία τους ανήκε στον Ιεχωβά Θεό. Ο Θεός επεδοκίμασε αυτό που έκαναν. Αλλά πώς αντέδρασε ο βασιλεύς της Βαβυλώνας; Στην αρχή θύμωσε πολύ. Ωστόσο, μετά, είδε το χέρι του Ιεχωβά Θεού στο ζήτημα. Αντιλαμβανόμενος ότι τα άτομα αυτά δεν αποτελούσαν κίνδυνο για το κράτος, εξέδωσε ένα διάταγμα που προστάτευε την ελευθερία τους, (Δαν. 3:1-30) Δεν θαυμάζετε την πιστότητά τους στον Θεό; Δεν θα θέλατε και σεις να είσθε τόσο σταθεροί όπως εκείνοι στην απόδοσι λατρείας αποκλειστικά στον Θεό;
Αυτά τα παιδιά πρέπει επίσης να είχαν διαβάσει τη αφήγησι στον Μάρκο 12:29-31: «Ιεχωβά ο Θεός ημών είναι είς Ιεχωβά· και θέλεις αγαπά Ιεχωβά τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου· αύτη είναι η πρώτη εντολή. Και δευτέρα ομοία, αύτη· θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως εαυτόν. Μεγαλητέρα τούτων άλλη δεν είναι.»
Ασφαλώς, αν τα παιδιά αυτά έχουν ανατραφή ν’ αγαπούν τον Ιεχωβά Θεό με όλη τους την καρδιά, την ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμι, και ν’ αγαπούν τον πλησίον τους όπως αγαπούν τον εαυτό τους, δεν θ’ αποτελούν κίνδυνο για το έθνος. Δεν θα κλέπτουν, δεν θα εξαπατούν, δεν θα ενωθούν σε σχέδια για την ανατροπή της κυβερνήσεως, δεν θ’ αποφεύγουν ν’ αποδώσουν εργασία άξια για τον μισθό που λαμβάνουν, ούτε θα κάνουν κάτι που θα δυσφημήση τη χώρα τους και την κυβέρνησί τους. Ποιος θα μπορούσε να πη ότι τα άτομα που είναι πρόθυμα να υπακούσουν στον νόμο του Θεού και να ζουν σύμφωνα μ’ αυτόν αποτελούν κίνδυνο για το κοινό;
Αν αυτή η άρνησις να χαιρετήσουν τη σημαία ήταν κάτι που συνέβαινε μόνο στη Νιγηρία, τότε θα μπορούσε κανείς να συμπεράνη ότι αυτά τα παιδιά αντιτίθενται στην κυβέρνησι της χώρας. Αλλά τα παιδιά των Μαρτύρων του Ιεχωβά λαμβάνουν αυτή τη θέσι οποτεδήποτε αντιμετωπίζουν όμοια ζητήματα.
ΠΑΝΤΣ: Θα μπορούσατε να πήτε ότι η τελετουργική έκφρασις του ύμνου είναι ένας αποφασιστικός δείκτης για τη μέτρησι του βάθους της υποταγής και της πιστότητος στο κράτος;
Κος ΟΛΙΧ: Όπως φαίνεται, αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να καθορίσουν τα άτομα που βρίσκονται στην εξουσία. Ωστόσο, υπάρχει ένα παράδειγμα στην Αγία Γραφή που μπορεί να βοηθήση το άτομο να δώση μια απάντησι σ’ αυτό το ερώτημα. Βρίσκεται στον Ματθαίο 21:28-31: «Τι σας φαίνεται; Άνθρωπος τις είχε δύο υιούς, και ελθών προς τον πρώτον είπε· Τέκνον, ύπαγε σήμερον εργάζου εν τω αμπελώνι μου. Ο δε αποκριθείς είπε· Δεν θέλω· ύστερον όμως μετανοήσας υπήγε. Και ελθών προς τον δεύτερον είπεν ωσαύτως. Και εκείνος αποκριθείς είπεν· Εγώ υπάγω, κύριε· και δεν υπήγε. Τις εκ των δύο έκαμε το θέλημα του πατρός; Λέγουσι προς αυτόν· Ο πρώτος. Λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Αληθώς σας λέγω ότι οι τελώναι και αι πόρναι υπάγουσι πρότερον υμών εις την βασιλείαν του Θεού.»
Τι θέλουν, λοιπόν, οι άνθρωποι; Θέλουν εκείνους που κάνουν πράξεις ή εκείνους που λένε λόγια; Σεις τι θα προτιμούσατε; Εκείνον που με τις ενέργειές του δείχνει, πιστότητα στο έθνος με το να υπακούη στους νόμους του έθνους, όπως το να μη κλέπτη, να μη διαπράττη φόνο ούτε με οποιονδήποτε τρόπο να σχεδιάζη την ανατροπή της κυβερνήσεως ούτε να ενασχολήται σε λαθρεμπόριο ή σε αποθησαυρισμό εις βάρος της κυβερνήσεως και σε άλλες ενέργειες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν δυσκολίες και περιττό κίνδυνο στους ανθρώπους, ή εκείνον που πράττει όλα αυτά τα πράγματα, αλλά εύγλωττα διακηρύσσει ότι είναι πολύ πιστός στο έθνος;
ΠΑΝΤΣ: Δεν νομίζετε ότι ως πολίτες της Νιγηρίας, τα μέλη του δόγματός σας οφείλουν ωρισμένες γενικές πολιτικές υποχρεώσεις στη χώρα;
Κος ΟΛΙΧ: Ασφαλώς οι Μάρτυρες του Ιεχωβά που είναι πολίτες της Νιγηρίας γνωρίζουν την πολιτική τους υποχρέωσι να υπακούουν στους νόμους αυτής της χώρας. Όπως ανεφέρθη ήδη, αποδίδουν ‘τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν.’ (Ματθ. 22:21) Στη συνομιλία μας αναφέρατε το ζήτημα της ψήφου. Σ’ ένα κύριο άρθρο στην εφημερίδα «Νιού Ναϊτζίριαν» της 18ης Οκτωβρίου 1976, ανεφέρθησαν μερικά κατάλληλα σχόλια σχετικά μ’ αυτό όταν εσυζητούντο οι εκλογές της τοπικής κυβερνήσεως. Ανεφέρθη ότι ο βαθμός της δημοκρατίας που επικρατεί σε μια κοινότητα μετράται συχνά από τον βαθμό στον οποίο δίδεται το δικαίωμα της ψήφου. Αλλά τι θα λεχθή αν «οι πολίτες εξαναγκάζωνται ν’ ασκήσουν αυτό το δικαίωμα;»
Η εφημερίς «Νιού Ναϊτζίριαν» λέγει: «Ο ισχυρισμός αυτής της κοινότητος ότι είναι δημοκρατική είναι κενός. Γι’ αυτό, όλος ο δικολαβισμός που έλαβε χώρα σε μερικά κέντρα σχετικά με την άρνησι μελών των Μαρτύρων του Ιεχωβά να ψηφίσουν . . . φαίνεται περιττός.» Το κύριο άρθρο συνεχίζει: «Πιστεύομε ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα. Ενόσω ένα άτομο, ή μια ομάδα ατόμων, . . . πληρώνει τους φόρους του, δεν ασχολείται σε παράνομη δραστηριότητα και δεν διασαλεύει την ειρήνη και την τάξι, η δημοκρατία απαιτεί ν’ αφήνεται ανενόχλητο αυτό το άτομο, ή η ομάδα ατόμων, και να του παρέχεται η προστασία του κράτους, ακόμη κι αν αυτό το άτομο, ή η ομάδα, προτιμήση να μην ψηφίση.»
ΠΑΝΤΣ: Τι θα λεχθή για την έγκυο γυναίκα στο Εμεκούκου η οποία πέθανε μαζί με το αγέννητο παιδί της επειδή αρνήθηκε μετάγγισι αίματος, λόγω «δυσπιστίας στη φυσική ιατρική»; Πού λέγει η Αγία Γραφή ότι δεν πρέπει να δεχώμεθα μεταγγίσεις αίματος;
Κος ΟΛΙΧ: Είναι δύσκολο να πιστέψωμε ότι αυτή η γυναίκα δεν πίστευε στη φυσική ιατρική. Αλλιώς, γιατί πήγε στο νοσοκομείο; Μήπως περίμενε να της δώσουν εκεί ένα μπουκάλι μπύρα ή λίγο ουίσκυ ή μπράντυ; Ασφαλώς πήγε στο νοσοκομείο για να λάβη ιατρική περίθαλψι. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν αρνούνται τη φυσική ιατρική.
Τώρα, ως προς την άμεση ερώτησι που κάνατε σχετικά με το γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν δέχονται μετάγγισι αίματος. Ο νόμος του Θεού απαγορεύει σ’ ένα άτομο να κλέψη, να φονεύση, να διαπράξη μοιχεία, να λατρεύση είδωλα· έτσι, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν κάνουν αυτά τα πράγματα. Ο νόμος του Θεού επίσης απαγορεύει τη βρώσι αίματος. Στα εδάφια Γένεσις 9:3, 4 ο Ιεχωβά έδωσε την εξής εντολή στον Νώε: «Παν κινούμενον, το οποίον ζη, θέλει είσθαι εις σας προς τροφήν· ως τον χλωρόν χόρτον έδωσα τα πάντα εις εσάς· κρέας όμως με την ζωήν αυτού, με το αίμα αυτού, δεν θέλετε φάγει.» Επίσης, ο Ιεχωβά είπε στον λαό του, στους Ισραηλίτας: «Ουδεμία ψυχή από σας θέλει φάγει αίμα· ουδέ ο ξένος, ο παροικών μεταξύ σας, θέλει φάγει αίμα. . . . όθεν είπα προς τους υιούς Ισραήλ, Δεν θέλετε φάγει αίμα ουδεμιάς σαρκός· διότι η ζωή πάσης σαρκός είναι το αίμα αυτής· πας ο τρώγων αυτό θέλει εξολοθρευθή.» (Λευιτ. 17:12-14) Έτσι, σύμφωνα μ’ αυτά τα εδάφια, ο Θεός δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να φάγη αίμα.
Μετά τον θάνατο του Ιησού Χριστού, οι απόστολοι αντιμετώπισαν αυτό το ζήτημα του αίματος όταν οι μη Ιουδαίοι άρχισαν να δέχωνται τη Χριστιανοσύνη. Το ζήτημα αυτό ανεφέρθη στο κυβερνών σώμα της Χριστιανικής εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ και αυτοί εξέδωσαν μια απόφασι βάσει του Λόγου του Θεού με τη βοήθεια του αγίου πνεύματος, Ποια ήταν η απόφασίς τους;
Στα εδάφια Πράξεις 15:28, 29 η αφήγησις αναφέρει: «Διότι εφάνη εύλογον εις το άγιον πνεύμα και εις ημάς να μη επιβάλλωμεν εις εσάς μηδέν πλειότερον βάρος εκτός των αναγκαίων τούτων, να απέχητε από ειδωλοθύτων και αίματος και πνικτού και πορνείας· από των οποίων φυλάττοντες εαυτούς θέλετε πράξει καλώς. Έρρωσθε.»
Έτσι, υπακούοντας στην εντολή του Θεού, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απέχουν από τη λήψι αίματος. Σε περιπτώσεις επειγούσης ανάγκης, θα χρησιμοποιήσουν εκτατήρες όγκου πλάσματος, όπως είναι ο φυσιολογικός ορός (αλατούχον διάλυμα), το ντεξτράν, και λοιπά, τα οποία είναι πολύ πιο ασφαλή από τις μεταγγίσεις αίματος. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν καταδικάζουν τις ιατρικές θεραπείες· υπάρχουν πολλοί ιατροί και οδοντίατροι μεταξύ τους. Αν κάνετε μια έρευνα στα νοσοκομεία εδώ στο Λάγος και σε άλλα μέρη της χώρας, θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν Μάρτυρες του Ιεχωβά οι οποίοι εργάζονται ως νοσοκόμοι και χημικοί, και υπάρχουν μερικοί απ’ αυτούς οι οποίοι έχουν καταστήματα που πωλούν φάρμακα. Αλλά δεν παραβιάζουν τον νόμο του Θεού απλώς για να συμφωνήσουν με τη δημοφιλή συνήθεια της μεταγγίσεως αίματος.
Για να είμαστε ειλικρινείς, ποιο άτομο στον ιατρικό τομέα μπορεί εντίμως να πη ότι οι μεταγγίσεις αίματος δεν ενέχουν κινδύνους; Με τα λόγια αυτά δεν θέλω να πω ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται τις μεταγγίσεις κυρίως για ιατρικούς λόγους. Όχι, ας μην έχη κανείς αυτή την εντύπωσι. Η θεμελιώδης αιτία για την οποία δεν μπορούμε πράγματι να δεχθούμε μεταγγίσεις αίματος είναι ότι ο Λόγος του Θεού τις απαγορεύει. Η αντίρρησίς μας είναι βασικώς θρησκευτική. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι υπάρχουν τόσο πολλοί κίνδυνοι στη λήψι αίματος υπογραμμίζει τη λογικότητα της θέσεώς μας ακόμη και από μια ιατρική άποψι.
Είναι θαυμάσιο που δίδεται η ευκαιρία, όπως συνέβη με την εφημερίδα Σάντεη Παντς εδώ στη Νιγηρία, να διασαφηνισθή η θέσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Όπως μπορείτε να διακρίνετε, η θέσις τους δεν είναι φανατική παράλογη, αλλ’ αντιθέτως βασίζεται εξ ολοκλήρου στις διδασκαλίες του Λόγου του Θεού, της Αγίας Γραφής.
Λόγω της κακοπαραστάσεως που έχει εξαπλωθή από τους θρησκευτικούς ηγέτας, θα ήταν εσφαλμένο να πάρετε μια ακριβή εικόνα του τι πιστεύουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και γιατί το πιστεύουν απλώς από φήμες. Δεν θ’ αναμέναμε να πάρωμε από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους μια ορθή εικόνα του τι πίστευε ο Ιησούς, έτσι δεν είναι;
Έτσι, αν έχετε κάποιο ερώτημα σχετικά με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και το τι πιστεύουν, γιατί δεν τους ρωτάτε προσωπικά; Θα χαρούν ν’ απαντήσουν σε οποιοδήποτε ερώτημα που μπορεί να έχετε.
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 3]
Πώς βλέπουν οι Μάρτυρες τον Ιεχωβά την υπακοή στις κυβερνήσεις; Αντιτίθενται στην ιατρική θεραπεία;