Ένα Μάθημα Περί Ανθρωπίνης Διακυβερνήσεως

Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στην Αυστραλία

«ΔΕΝ μπορεί να συμβαίνη αυτό στη χώρα μας.» Αυτή ήταν η αντίδρασις πολλών εκπλήκτων κατοίκων της Αυστραλίας όταν έμαθαν ότι ο πρωθυπουργός τους παύθηκε από το αξίωμά του στις 11 Νοεμβρίου 1975. Αυτός ο πρώην αξιωματούχος ήταν ο αρχηγός του κόμματός του και είχε εκλεγή το 1972 και επανεξελέγη το 1974.

Ο Σερ Τζων Κερ, Γενικός Διοικητής της Αυστραλίας και εκπρόσωπος της βασίλισσας της Αγγλίας, διέταξε την παραίτησι του πρωθυπουργού. Ο Γενικός Διοικητής της Αυστραλίας ώρκισε αμέσως ως προσωρινό πρωθυπουργό τον αρχηγό της αντιπολιτεύσεως.

Η πράξις αυτή του Γενικού Διοικητού περιελάμβανε μια άνευ προηγουμένου ενέργεια. Προχώρησε αυθαιρέτως στην διάλυσι της Βουλής της Αυστραλίας, περιλαμβανομένης και της Γερουσίας και της Βουλής των αντιπροσώπων. Αυτή η ενέργεια ωδήγησε αναπόφευκτα σε γενικές εκλογές που έλαβαν χώρα στις 13 Δεκεμβρίου 1975.

Τα γεγονότα που επακολούθησαν μετά τη διάλυσι της Βουλής περιγράφονται ως «τα πιο βρώμικα, και πιο δυσάρεστα και τα πιο πικρά» γεγονότα στην ιστορία της Αυστραλίας. Γράμματα με βόμβες ταχυδρομήθηκαν στον γενικό διοικητή, τον προσωρινό πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Πολιτείας Κουήνσλαντ. Έγιναν βίαιες διαδηλώσεις, απεργίες και απειλές βιομηχανικής αναρχίας.

Αλλά γιατί να επαναλαμβάνωμε κάτι που συνέβη πριν 2 περίπου χρόνια; Μπορούμε να διδαχθούμε κάτι χρήσιμο από το γεγονός αυτό; Ναι· αλλά ας εξετάσωμε πρώτα τις αιτίες αυτής της κρίσεως που εκδηλώθηκε στην Αυστραλία.

Οι Αιτίες του Χάσματος

Από το 1972 η απολυθείσα κυβέρνησις σχεδίαζε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις μεγάλης κλίμακος. Εν τούτοις, πολλοί γερουσιασταί δεν συμφωνούσαν μ’ αυτές τις προτάσεις. Η Βουλή των Αντιπροσώπων δύο φορές ενέκρινε ένα νομοσχέδιο με εικοσιένα αιτήματα που καταψηφίσθηκαν από τη Γερουσία. Σύμφωνα με την εφημερίδα Χέραλντ της Μελβούρνης, το νομοσχέδιο αυτό αποσκοπούσε στη «συγκέντρωσι κάθε είδους δυνάμεως στην Κανμπέρα [την πρωτεύουσα της Αυστραλίας και έδρα της Βουλής] και την ελάττωσι της εξουσίας του Κράτους καθώς και της εξουσίας των ιδιωτών και των εταιριών.»

Επί πλέον, ωρισμένα μέλη της κυβερνήσεως είχαν αναμιχθή σε μια σειρά ενεργειών που θεωρήθηκαν σκανδαλώδεις από πολλά άτομα. Αυτό κατέληξε σε παραίτησι πολλών υπουργών. Επιπρόσθετα, η κυβέρνησις μελετούσε το θέμα ενός μεγάλου δανείου σε ξένο συνάλλαγμα χωρίς την παρέμβασι του Υπουργείου των Οικονομικών, ούτε τον έλεγχο της Νομισματικής Επιτροπής που αντιπροσωπεύει τις πολιτείες.

Τελικά επήλθε ρήξις μεταξύ Γερουσίας και Βουλής των αντιπροσώπων και απειλήθηκαν να ‘παγώσουν’ όλες τις πιστώσεις. Για να παύση η ρήξις ο γενικός διοικητής, που εκ παραδόσεως, δεν ενεργούσε ποτέ χωρίς τη συμβουλή του πρωθυπουργού, προχώρησε χωρίς να τον συμβουλευθή και ανάγκασε την κυβέρνησι να παραιτηθή.

Ένα Βασικό Ελάττωμα Κάθε Ανθρώπινης Διακυβερνήσεως

Είναι αλήθεια ότι τίποτε δεν είναι καινούργιο σχετικά με τις πολιτικές αναταραχές. Το κυνήγι του χρήματος και της εξουσίας εκ μέρους των πολιτικών είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Εν τούτοις, η απρόβλεπτη πολιτική κρίσις που ξέσπασε στην Αυστραλία αντικατοπτρίζει για μια ακόμη φορά μια σπουδαία αλήθεια σχετικά με την ανθρώπινη διακυβέρνησι. Εξετάστε τα εξής:

Ένας σοφός βασιλεύς ο οποίος ‘έδωκεν την καρδίαν του εις το να ερευνήση δια της σοφίας περί πάντων των γινομένων υπό τον ουρανόν’ έγραψε κάτω από θεία έμπνευσι:

«Εάν ίδης κατάθλιψιν πένητος, και παραβίασιν κρίσεως και δικαιοσύνης εν τη χώρα, μη θαυμάσης δια τούτο· διότι ο επί τον υψηλόν υψηλότερος επιτηρεί· και επί τούτους υψηλότεροι.»—Εκκλ. 1:13· 5:8.

Αυτό δείχνει ότι οι κατώτεροι αξιωματούχοι επιβλέπονται από ανώτερους κι αυτοί, με τη σειρά τους από άλλους με ακόμη ανώτερη εξουσία. Οι ‘μικροί,’ που βρίσκονται στον πάτο, να το πούμε έτσι, νοιώθουν τη μεγαλύτερη πίεσι από τους άρχοντες οι οποίοι επιδιώκουν προσωπικά οφέλη εις βάρος των υπηκόων τους.

Γιατί άραγε η ανθρώπινη διακυβέρνησις καταλήγει σε γενική καταπίεσι; Ένας λόγος είναι ότι συχνά, άτομα που κερδίζουν εξουσία είναι διεφθαρμένα, ιδιοτελή και ανίκανα. Απ’ την άλλη μεριά, άτομα γενναιόδωρα και ικανά συνήθως παραμερίζονται. Ο εν λόγω έξυπνος μονάρχης σχολιάζει επ’ αυτού ως εξής: «Είναι κακόν το οποίον είδον υπό τον ήλιον, λάθος, λέγω προερχόμενον από του εξουσιαστού· ότι ο άφρων βάλλεται εις μεγάλας αξίας, οι δε πλούσιοι κάθηνται εν ταπεινώ τόπω. Είδον δούλους εφ’ ίππων, και άρχοντας περιπατούντας ως δούλους επί της γης.»—Εκκλ. 10:5-7.

Δεν συμφωνείτε κι εσείς, επί τη βάσει της δικής σας πείρας, μ’ αυτές τις Γραφικές παρατηρήσεις όσον αφορά την ανθρώπινη διακυβέρνησι; Το υπό συζήτησιν πρόβλημα είναι ένα βασικό ελάττωμα στην ανθρώπινη φύσι που εμποδίζει κάθε είδους ανθρώπινη διακυβέρνησι να προσφέρη διαρκή οφέλη. Ο Βασιλεύς Δαυίδ, αφού έκαμε μια σειρά από σοβαρά λάθη που προξένησαν βαρειά προβλήματα, τόνισε το ακόλουθο ψεγάδι λέγοντας: «Ιδού, συνελήφθην εν ανομία, και εν αμαρτία με εγέννησεν η μήτηρ μου.» (Ψαλμ. 55:5) Οι κληρονομημένες αμαρτωλές τάσεις ωθούν όλους τους ανθρώπους προς την ιδιοτέλεια και την πλεονεξία. (Ρωμ. 5:12) Αυτό γίνεται ιδιαίτερα φανερό στα άτομα που κερδίζουν εξουσία πάνω στους άλλους.

Δεν Διαφέρει η Λαϊκή Εξουσία

Αληθεύει αυτό και στις σύγχρονες δημοκρατίες όπως και στις παλαιότερες διακυβερνήσεις; Εξετάστε ως παράδειγμα το σύστημα διακυβερνήσεως της Αυστραλίας, που είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το κοινοβούλιον εδώ συνίσταται από τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Σε κάθε πολιτεία εκλέγονται δέκα Γερουσιασταί. Τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε πολιτείας.

Το πολιτικό κόμμα που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή σχηματίζει την κυβέρνησι και διορίζει τον πρωθυπουργό. Ο γενικός διοικητής, ενώ διαθέτει μεγάλη εξουσία ως εκπρόσωπος της Αγγλικής μοναρχίας, εν τούτοις, ενεργεί κατόπιν συμβουλών από τους υπουργούς του κράτους, που εκλέγονται από τους βουλευτάς του κόμματος ή του συνασπισμού των κομμάτων που διαθέτουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Εν τούτοις, τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου στην Αυστραλία αποδεικνύουν ότι μπορούν να ανακύψουν σοβαρές αναταραχές, ακόμη και εκεί όπου η διοίκησις στηρίζεται κατά μέγα μέρος στην εκλογή του λαού. Σχολιάζοντας τις βόμβες που ταχυδρομήθηκαν σε αξιωματούχους κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ένας διακεκριμένος εγκληματολόγος παρετήρησε: «Τα γράμματα-βόμβες μάς υπενθύμισαν σοβαρά τη σχέσι μεταξύ πολιτικής και εγκλήματος.» Αυτό δεν αληθεύει μόνο εδώ. Η φράσις «διεφθαρμένη πολιτική» είναι μια κοινή φράσις σε πολλές χώρες. Ένα άρθρο των Τάιμς της Νέας Υόρκης της 10ης Ιουνίου 1976 ανέφερε τα εξής σχετικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες: «Το δημόσιο αίσθημα κυνισμού σχετικά με την πολιτική είναι μια παλαιά ιστορία σ’ αυτή τη χώρα, αλλά τον τελευταίο χρόνο φαίνεται ότι έχει ιδιαίτερα ισχυροποιηθή. Στατιστικοί που τηλεφωνούσαν σε μελλοντικούς ψηφοφόρους στις κυριώτερες πολιτείες επανειλημμένως συνήντησαν την εξής αντίδρασι: ‘Μη με ρωτάτε για πολιτικούς. Είναι όλοι τους το ίδιο.’»

Μολονότι οι κυβερνήσεις που εκλέγονται από τον λαό έχουν επιφέρει ωρισμένα οφέλη, εν τούτοις, πολύ λίγα πέτυχαν για μια μόνιμη ικανοποίησι του ανθρώπου. Το άπληστο ιδιοτελές συμφέρον υπάρχει και στην ομαδική ηγεσία καθώς επίσης και στην ατομική ηγεσία. Αξίζει να αναφέρουμε εδώ τα σχόλια του Βρεταννού ιστορικού Αλεξάντερ Τάιλερ:

«Μια δημοκρατία δεν μπορεί να επιζήση ως διαρκής τύπος διακυβερνήσεως. Υπάρχει μέχρις ότου οι ψηφοφόροι ανακαλύψουν ότι μπορούν να εγκρίνουν για τον εαυτό τους μεγαλύτερα κονδύλια από το δημόσιο ταμείο. Έκτοτε η πλειοψηφία ψηφίζει πάντοτε εκείνους τους υποψηφίους που υπόσχονται τα μεγαλύτερα οφέλη από το δημόσιο χρήμα, με αποτέλεσμα η δημοκρατία να ξεπέφτη πάντοτε σε μια χαλαρή οικονομική πολιτική.»

Μια Αληθινά Ικανοποιητική Διευθέτησις

Προς ποία, λοιπόν, κατεύθυνσι πρέπει να στραφούν οι άνθρωποι για μια κυβέρνησι που αληθινά θα τους ικανοποιήση; Γνωρίζατε ότι η Αγία Γραφή προείπε ότι ο Θεός σύντομα θ’ απομακρύνη το παγκόσμιο πολιτικό κατεστημένο και θα το αντικαταστήση με τη διακυβέρνησι της δικής του ουράνιας Βασιλείας;—Δαν. 2:34, 44· 7:13, 14, 22, 27.

Ο βασιλεύς αυτής της ουράνιας διοικήσεως δεν είναι κάποιος πεινασμένος για δύναμι πολιτικός. Είναι ο Ιησούς Χριστός, κάποιος που δεν κληρονόμησε ανθρώπινες αδυναμίες. Διαβάζομε σχετικά με τη διακυβέρνησί του τα εξής: «Δεν θέλει κρίνει κατά την θεωρίαν των οφθαλμών αυτού, ουδέ θέλει ελέγχει κατά την ακρόασιν των ωτίων αυτού· αλλ’ εν δικαιοσύνη θέλει κρίνει τους πτωχούς και εν ευθύτητι θέλει υπερασπίζεσθαι τους ταπεινούς της γης.» (Ησ. 11:3, 4) Τι θαυμάσια εμπειρία θα είναι αυτή, να ζη κανείς εδώ στη γη κάτω από εκείνο το θείο σύστημα διακυβερνήσεως!

Αλλά πότε και πώς θ’ απομακρύνη η βασιλεία του Θεού τις παρούσες κυβερνήσεις και θ’ αναλάβη τη διακυβέρνησι όλων των ανθρωπίνων υποθέσεων; Τι πρέπει να κάνετε για ν’ αποδειχθήτε ένας επιδοκιμασμένος υπήκοος αυτής της θείας κυβερνήσεως; Η Βίβλος παρέχει ικανοποιητικές απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, που είναι αυστηρά ουδέτεροι ως προς την ανθρώπινη πολιτική, θα είναι ευτυχείς να σας βοηθήσουν να βρήτε τις απαντήσεις διεξάγοντας μαζί σας μια δωρεάν Γραφική μελέτη είτε στο σπίτι σας είτε οπουδήποτε αλλού σας εξυπηρετεί.