Όταν ένας Ινδουιστής Γίνεται Χριστιανός

Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στην Ινδία

ΣΤΟΝ δρόμο είναι παρατεταγμένοι αξιολύπητοι ζητιάνοι. Είναι ένα θέαμα που ο Πουρσχόθαμ Πάτελ δεν μπορεί να μη το αντιπαραβάλη με το μεγαλείο του κτιρίου στο οποίο πρόκειται να εισέλθη. Στο δοχείο που είναι στην πόρτα βυθίζει το δάχτυλο του και το βάζει στο μέτωπό του. Μέσα, τα φώτα που τρεμοσβύνουν μετριάζουν το μελαγχολικό σκοτάδι και μπορεί κανείς να δη τις τοποθετημένες σε εσοχές εικόνες των αγίων που λατρεύονται. Το θυμίαμα διαχέεται βαριά στον αέρα. Η ιερή μουσική ακούεται στο βάθος.

Ο Πάτελ κινείται προς τις εικόνες που επιθυμεί να προσκυνήση. Μερικές εικόνες έχουν τη μορφή γυναικών άλλες ανδρών. Εκεί γονατίζει δίπλα σε άλλους λάτρεις. Ο Πάτελ με θέρμη παρακαλεί για τα ζητήματα που έχει υπ’ όψιν, τα οποία, ως συνήθως, περιλαμβάνουν προσωπικά προβλήματα. Αγγίζει μια εικόνα τρεις φορές, επιστρέφοντας το χέρι στο μέτωπο και στο στήθος του. Ασφαλώς η πίστις του και η αφοσιωσίς του δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.

Μήπως θέλετε να μάθετε ποια είναι η θρησκευτική πίστις του Πάτελ; Ίσως να πήτε ότι προφανώς είναι Καθολικός. Αλλ’ αν είσθε Ινδός, μπορεί να πήτε ότι προφανώς είναι Ινδουιστής. Θα σας φαινόταν παράξενο να μάθετε ότι η προηγούμενη περιγραφή ταιριάζει και στα δυο μέρη;

Η λατρεία των Καθολικών και των Ινδουιστών στην Ινδία είναι τόσο όμοια που οι Ινδοί συνήθως λέγουν ότι είναι ένα και το αυτό, μόνον που οι θεοί έχουν διαφορετικά ονόματα. Στην πραγματικότητα, ο Πάτελ συνήθως πήγαινε και στον Ινδικό ναό και στην Καθολική εκκλησία, όπως συνηθίζουν πολλοί Ινδοί.

Ομοιότητες στη Λατρεία

Η Ινδική θρησκεία στην Ινδία, με τους άνω των 400 εκατομμυρίων πιστούς, έχει ασκήσει ισχυρή επίδρασι στα 10 εκατομμύρια των καθ’ ομολογίαν Χριστιανών στη χώρα. Οι εκκλησίες ισχυρίζονται ότι έχουν «εξινδιανίσει» τις λειτουργίες των, άλλα εκκλησιαστικά μέλη συχνά λέγουν ότι οι λειτουργίες έχουν «Ινδουιστοποιηθή.»

Σχολιάζοντας την εισαγωγή Ινδουιστών ιεροτελεστιών σε μια Καθολική εκκλησία, η Νότιος Ινδική εφημερίς Μαλανιάλα Μανοράμα έγραψε: «Η λειτουργία διεξήχθη στο αληθινό πρότυπο της Ινδικής λατρείας. Οι ύμνοι και τα άσματα έμοιαζαν σε λόγια και σε μελωδία με τους ύμνους της μαγείας των Ινδουιστών. Τα εμβλήματα που χρησιμοποιήθηκαν ήσαν τα ίδια με τα εμβλήματα των Ινδικών ναών.» Ομοίως, η Ντημπίκα, επίσημη ημερήσια εφημερίς της Καθολικής Εκκλησίας στην Κεράλα, ανέφερε ότι ένας εξέχων ιερεύς είπε: «Ακολουθούμε ακόμα τις συνήθειες των Βραχμανιστών με επίκαιρες αλλαγές.»

Οι Ινδουισταί εδώ μεταφέρουν τον Θεό των στους δρόμους με πομπή που συνοδεύεται από δυνατή μουσική και ζωηρό χορό, όπως ακριβώς οι Καθολικοί μεταφέρουν τις εικόνες των αγίων των. Σε μερικές εκκλησίες οι ιερείς φορούν κίτρινα ράσα και έχουν μακρυά μαλλιά. Στον καιρό της κυριότερης γιορτής των Ινδουιστών, που ονομάζεται Ντιβάλι χρησιμοποιούνται πάρα πολύ φανάρια και «άστρα.» Έπειτα, λίγο αργότερα, στον καιρό των Χριστουγέννων, αυτά τα ίδια διακοσμητικά φώτα τα χρησιμοποιούν στη γιορτή τους εκείνοι που ομολογούν ότι είναι Χριστιανοί.

«Χριστιανές» γυναίκες σημειώνουν τα μέτωπά των με ένα κύκλο από κόκκινη σκόνη, «Καμ-Καμ,» η οποία είναι μια Ινδική φυλετική διάκρισις. Στον Βωμό της Παναγίας της Βαηλανκάνι στη Βόρειο Ινδία, οι Καθολικοί που έχουν κάμει ευχές ξυρίζουν τα μαλλιά και τα γένεια τους, ακριβώς όπως οι Ινδοί που κάνουν ευχή στον ναό τους. Εδώ, επίσης, διεξάγονται θορυβώδεις τελετές και ειδικές ιεροτελεστίες για τα κορίτσια όταν ενηλικιωθούν. Για γάμο και άλλα σπουδαία γεγονότα, χρησιμοποιείται η Ινδική συνήθεια να συμβουλεύωνται τα ωροσκόπια για να καθορίσουν τον ευνοϊκό χρόνο για το γεγονός.

Αυτές και πολλές άλλες ομοιότητες στη λατρεία κάνουν τους Ινδούς να λέγουν στους Μάρτυρας του Ιεχωβά όταν τους επισκέπτωνται στο έργο του κηρύγματος: «Οι θρησκείες μας είναι ακριβώς ίδιες. Εσείς οι Χριστιανοί ονομάζετε τον Θεό σας Ιησού κι εμείς ονομάζομε τον ίδιο Θεό με άλλα ονόματα.»

Έτσι αισθανόταν ο Πουρσχόθαμ Πάτελ. Μολονότι γεννήθηκε Ινδός, εξήγησε γιατί έγινε Καθολικός: «Ήταν επιθυμία μου να πάω στον ουρανό. Στην Ινδική πίστι καταλάβαινα ότι γι’ αυτό μπορούσε να χρειασθή μια άγνωστη περίοδος χρόνου, αλλά στην Καθολική πίστι ο ιερεύς μού είπε ότι αυτό μπορούσε να συμβή στον καιρό του θανάτου μου. Έτσι έγινα Καθολικός για να συντομευθή απλώς ο αντικειμενικός μου σκοπός να πάω στον ουρανό.» Η αλλαγή, όμως, της θρησκείας του δεν είχε ως αποτέλεσμα αλλαγή στον τρόπο της ζωής του. Πράγματι, είπε: «Ως Καθολικός αισθανόμουν πιο ελεύθερος για κοσμική ζωή.»

Η Αλήθεια της Γραφής Αλλάζει τη Ζωή

Διαφέρει, όμως, όταν ένα άτομο γίνη αληθινός Χριστιανός. Πραγματικές αλλαγές τότε λαμβάνουν χώρα στη ζωή του. Αυτό φαίνεται από τη Λάθα, μια αφοσιωμένη Ινδή ηλικίας τριάντα ετών, η οποία ζούσε κοντά στο Ερνάκουλαμ της Κεράλα.

Η αφοσίωσίς της στη θεά Κάλι ήταν τόσο μεγάλη ώστε υπήρχαν καιροί που κατείχετο τελείως από το πνεύμα της θεάς. Επληροφορείτο εννέα μέρες προηγουμένως πότε η θεά θα την κατελάμβανε. Στη διάρκεια του χρόνου που μεσολαβούσε έτρωγε μόνο φρούτα. Προς το τέλος αυτής της περιόδου έτρωγε λίγη καρύδα του βετέλ, και αμέσως μετά απ’ αυτό η Κάλι την κατελάμβανε.

Επειδή η Κάλι ήταν θεά του αίματος, οι αδελφές της Λάθα της έκοβαν τα πόδια ώσπου το αίμα έτρεχε ελεύθερα. Η περίοδος της καταλήψεως ήταν για μια ώρα, και στη διάρκεια αυτού του χρόνου έφερναν σ’ αυτήν τους ασθενείς για να θεραπευθούν, περιλαμβανομένων και διανοητικώς ασθενών. Έδινε επίσης σωστές πληροφορίες σχετικά με κλεμμένα αντικείμενα. Επί δεκαοκτώ έτη οι υπερανθρώπινες ικανότητες της ήσαν η κυρία συντήρησις γι’ αυτήν και την οικογένειά της, αν και ήταν επίσης μια γνωστή διδασκάλισσα χορού.

Εν τούτοις, μια μελέτη της Βίβλου άρχισαν οι μάρτυρες του Ιεχωβά με μια από τις αδελφές της Λάθα. Με τον καιρό ενώθηκε και η Λάθα στη μελέτη και έκαμε καλή πρόοδο αποκτώντας Γραφική γνώσι. Αντελήφθη ότι δεν ήταν ένας θεός κατασκευασμένος από χώμα που την κατελάμβανε, αλλά στην πραγματικότητα ήσαν αόρατες πονηρές πνευματικές δυνάμεις.—Εφ. 6:11, 12.

Πέταξε μακρυά τις πέτρες που ήσαν γύρω στον φράξο, ένα δένδρο του κήπου της, που τις χρησιμοποιούσε σε συνδυασμό με τη λατρεία της Κάλι. Αμέσως το δένδρο ξεράθηκε, και οι γείτονες έμαθαν ότι η Κάλι το είχε εγκαταλείψει. Μια καταθλιπτική πίεσις ασκήθηκε από ολόκληρη την οικογένεια.

Η Λάθα σταμάτησε να δίνη μαθήματα χορού ώστε ν’ αφιερώνη περισσότερο χρόνο για να μάθη την υπόσχεσι της Γραφής για τη δίκαιη νέα τάξι του Θεού που πλησιάζει. (2 Πέτρ. 3:13) Τώρα για να συντηρηθή κατασκευάζει κουτάλες και κουτάλια από ινδική καρύδα. Είναι ευγνώμων που βρήκε τον αληθινό Θεό και την ευτυχία που της έχει φέρει.

Διόρθωσις Οικογενειακών Προβλημάτων

Πολλοί διώρθωσαν τις ατυχείς οικογενειακές καταστάσεις των. Μεταξύ αυτών είναι ο Β. Τ. Ντεβάζια, από τη Νότιο Ινδία, και η Ινδή σύντροφος του Σαβίτρι. Μετά από μια περίοδο μελέτης της Βίβλου, έφθασαν στο σημείο να επιθυμούν ν’ αφιερώσουν τη ζωή τους στον Ιεχωβά Θεό. Ο Ντεβάζια, όμως, είχε νυμφευθή προηγουμένως με μια Καθολική, τη Μαίρη. Είχε δυο παιδιά απ’ αυτήν προτού την εγκαταλείψη για να ζήση με τη Σαβίτρι, από την οποία απέκτησε επίσης δυο παιδιά.

Όταν οι πρεσβύτεροι της τοπικής εκκλησίας των μαρτύρων του Ιεχωβά εξήγησαν τη Γραφική αρχή ότι ένας σύζυγος είναι κατάλληλο να έχη μόνο μια σύζυγο, ο Ντενβάζια απεφάσισε να επανασυνδεθή με τη σύζυγό του Μαίρη. Αυτό εσήμαινε ότι θα έπρεπε ν’ αφήση τη Σαβίτρι, μολονότι κι αυτή τώρα είχε προοδεύσει μαζί μ’ αυτόν στην κατανόησι της αληθείας του Λόγου του Θεού. Και οι δυο, ο Ντεβάζια και η Σαβίτρι, προσευχήθηκαν θερμά στον Ιεχωβά για καθοδηγία.

Σ’ αυτό το διάστημα οι πρεσβύτεροι πλησίασαν τη Μαίρη για να της εξηγήσουν την κατάστασι. Η χαρά της ήταν απερίγραπτη όταν έμαθε ότι επρόκειτο να επιστρέψη ο αγαπητός της σύζυγος. Αυτό ήταν κάτι που ποτέ δεν είχε φαντασθή ότι θα γινόταν, εφόσον ούτε ο Καθολικός ιερεύς ούτε η αστυνομία είχαν προσφέρει καμμιά βοήθεια όταν ο σύζυγός της την είχε εγκαταλείψει.

Όταν ο Ντεβάζια και η Σαβίτρι απεφάσισαν να χωρίσουν, η Σαβίτρι έγραψε στη Μαίρη. Εξήγησε ότι, επειδή ήθελε να είναι μια μάρτυς του Ιεχωβά, ήταν προετοιμασμένη να χωρίση από τον Ντεβάζια πρόθυμα και επιθυμούσε να τον δη να επιστρέψη στη νόμιμο σύζυγό του. Ήλθε ο καιρός για τον χωρισμό. Ήταν στιγμή βαθιάς συγκινήσεως καθώς και οι δύο η Μαίρη και η Σαβίτρι αγκαλιάσθηκαν με θερμή αγάπη.

Διευθετήθηκε μια Γραφική μελέτη με τη Μαίρη, η οποία παρακολουθεί τις συναθροίσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά μαζί με τον σύζυγό της και τα παιδιά της. Μπορεί κανείς να φαντασθή πολύ καλά τα αισθήματα της Σαβίτρι όταν βλέπη τον άνδρα που θεωρούσε σύζυγό της να κάθεται στην ίδια αίθουσα με τη νόμιμη σύζυγό του. Η Γραφική αλήθεια μπορεί βεβαίως να ξανασυνδέση διασπασμένες οικογένειες με τον δεσμό της αγάπης.

Η Αλλαγή της Θρησκείας Δύσκολη

Οικογενειακές πιέσεις συχνά κάνουν δύσκολο για έναν Ινδό ν’ αλλάξη τη θρησκεία του. Αυτό αλήθευε στην περίπτωσι του Γ. Ν. Μπουσάν από το Μπανγκαλόρ. Ως Ινδός ήξερε ότι εκείνοι που εθεωρούντο κακοί θα πήγαιναν σε μια «κόλασι» όπου θα υπέφεραν βασανιστήρια. Αυτά τα βασανιστήρια περιελάμβαναν να τον αναγκάζουν να περπατή στη φωτιά, να τον βάζουν σ’ ένα δοχείο με βρασμένο νερό, και να κόβουν το σώμα του σε δυο μέρη από πάνω ως κάτω. Αλλ’ ο Μπουσάν δεν μπορούσε να καταλάβη πώς μπορούσε κανείς να υποφέρη τέτοια σωματικά βασανιστήρια όταν το σώμα έχη αποτεφρωθή και έχει επιστρέψει στο χώμα.

Τέτοιες συγκεχυμένες Ινδουιστικές διδασκαλίες έκαμαν τον Μπουσάν να ερευνήση για την αλήθεια μέσω Γραφικής μελέτης. Οι απλές και σαφείς δηλώσεις της Γραφής φαίνονταν λογικές σ’ αυτόν και είχαν ως αποτέλεσμα ν’ αλλάξη τον τρόπο της λατρείας του, μολονότι αυτό εσήμαινε να χάση την εύνοια των συγγενών του.—Εκκλησ. 9:5, 10· Ιωάν. 5:28, 29.

Αυτή η δυσκολία να σπάση τις οικογενειακές θρησκευτικές παραδόσεις δοκίμασε ο Βεεραμάνι Ίγιερ. Ήταν από Βραχμανιστική (ιερατική) οικογένεια και ο πεθερός του ήταν Βραχμάνος ιερεύς. Είπε ότι η αλλαγή του στην αληθινή Χριστιανοσύνη προκάλεσε θλίψι στους γονείς του. «Αλλά,» είπε, «αγαπούσα τις Γραφικές αρχές πολύ περισσότερο από το να ευχαριστήσω τους συγγενείς μου.»

Εγκατάλειψις των Θρησκευτικών Συνηθειών

Είναι συχνά ιδιαίτερα δύσκολο να εγκαταλείψη κανείς δημοφιλείς θρησκευτικές συνήθειες. Επί παραδείγματι, οι έγγαμες Ινδές φορούν στο λαιμό τους ένα σφιχτό περιδέραιο που ονομάζεται «θάλι.» Αυτό έχει μεγάλη σημασία.

Εφόσον η λέξις «θάλι» σημαίνει «δένω,» αυτό το περιδέραιο, που δίδεται στον καιρό του γάμου, γίνεται ορατό σημείο ότι αυτή που το φορεί είναι παντρεμένη. Η αφαίρεσίς του μπορούσε να δείξη ότι η γυναίκα δεν είναι καλό παράδειγμα, ή ότι ο γάμος διελύθη. Το θάλι, όμως έχει επίσης γραμμές χαραγμένες επάνω του για να δείξουν ποιον θεό λατρεύει αυτή που το φορεί. Επομένως η αφαίρεσις του θάλι δείχνει ότι αυτή που το φορεί έχει παραμερίσει τον θεό της. Αυτό το θάλι φοριέται επίσης από μερικά εκκλησιαστικά μέλη, αλλά, αντί να είναι σύμβολο ενός Ινδικού θεού, έχει χαραχθή επάνω του ένας σταυρός.

Λόγω της θρησκευτικής του σημασίας, εκείνη που γίνεται Χριστιανή πρέπει να πάρη την απόφασι αν πρόκειται να συνεχίση να φορή το θάλι. Αυτή είναι μια αιτία για την οποία οι μάρτυρες του Ιεχωβά προσπαθούν να παρακολουθή και ο σύζυγος όταν διεξάγεται Γραφική μελέτη σ’ ένα Ινδικό σπίτι. Το αποτέλεσμα θα είναι να καταλάβη ότι η σύζυγός του δεν έχει πρόθεσι να διαλύση τον γάμο όταν θ’ αφαιρέση το θάλι επειδή έμαθε τη θρησκευτική του σημασία. Αφαιρώντας το θάλι δείχνει απλώς ότι τώρα λατρεύει τον Ιεχωβά και δεν επιδοκιμάζει τη λατρεία ειδώλων.

Μια άλλη θρησκευτική συνήθεια που οι Χριστιανές γυναίκες εδώ εγκαταλείπουν είναι το σημείωμα του μετώπου των με ένα στίγμα από χρωματιστή σκόνη, συνήθως κόκκινη, που ονομάζεται «Καμ-Καμ.» Αρχικά αυτό ήταν για φυλετική διάκρισι, αλλά σήμερα πολλές σύγχρονες Ινδές το φορούν για διακοσμητικούς σκοπούς. Εξαιτίας, όμως, της σχέσεώς του με την Ινδική θρησκεία, οι Χριστιανές γυναίκες προτιμούν να μη το χρησιμοποιούν.

Διατήρησις Τοπικών Συνηθειών

Συγχρόνως, για να γίνη κανείς μάρτυς του Ιεχωβά δεν απαιτείται να εγκαταλείψη τα έθιμα της χώρας του που δεν έρχονται σε σύγκρουσι με την Αγία Γραφή. Οι περισσότερες Χριστιανές γυναίκες στην Ινδία, σε αρμονία με την τοπική συνήθεια, δεν τρώγουν τα γεύματά των με τους συζύγους των. Μόνον αφού ο σύζυγος τελειώση το γεύμα του θα φάγη η σύζυγος. Επίσης, όταν μπαίνουν οι άνδρες κάπου και υπάρχουν γυναίκες, οι γυναίκες καλύπτουν τα κεφάλια των με τα σαρί των.

Υπάρχουν πολλά άλλα τοπικά έθιμα που διατηρούνται επίσης στα Χριστιανικά σπίτια. Επί παραδείγματι, όταν μπαίνουν στο σπίτι, ο οικοδεσπότης και οι επισκέπται βγάζουν συνήθως τα υποδήματά των και τ’ αφήνουν στην είσοδο της θύρας. Όταν τρώγουν, τα μέλη της οικογενείας κάθονται συνήθως στο πάτωμα, χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά των, αλλά μόνον τα δάχτυλα του δεξιού χεριού, για να φάνε. Σε μερικές περιοχές της Ινδίας, όπως στην Ταμίλ Ναντού, υπάρχει μεγάλη εναντίωσις για τη βρώσι βωδινού. Όταν οι άνθρωποι απ’ αυτή την περιοχή γίνωνται Χριστιανοί, παρατηρείται ότι γενικώς συνεχίζουν να δείχνουν αντιπάθεια στη βρώσι βωδινού. Ο τυπικός Ινδικός χαιρετισμός «Ναμαστάη,» που γίνεται κρατώντας τα χέρια σε μια στάσι όμοια με στάσι προσευχής, χρησιμοποιείται συνήθως. Έτσι με αυτά και πολλά άλλα τοπικά έθιμα, ο Χριστιανός διατηρεί την Ινδική του ταυτότητα.

Ένας Νέος Τρόπος Ζωής

Ενώ, σε γενική εμφάνισι, μπορεί να μη διακρίνεται αν κανείς είναι Ινδουιστής η αληθινός Χριστιανός, αυτό θα φανή από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στη ζωή του. Αυτό έγινε αντιληπτό από τον Πουρσχόθαμ Πάτελ όταν άρχισε να μελετά τη Βίβλο τακτικά με τον φίλο του.

Ο Πάτελ σύντομα έμαθε ότι οι κοσμικές του συνήθειες της χαρτοπαιξίας και του υπερβολικού ποτού, στις οποίες δεν έθετε φραγμούς ως Ινδός ούτε ως Καθολικός, δεν είχαν θέσι στη λατρεία του Ιεχωβά Θεού. Αυτό εσήμαινε ένα νέο τρόπο ζωής γι’ αυτόν, ένα νέο είδος φίλων, αλλά επίσης πρόοδο στο να έχη μια καλή σχέσι με τον αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά. Τώρα η ελπίδα του δεν βασίζεται στη Νιρβάνα της ανυπαρξίας, αλλά στο να ζήση για πάντα σ’ αυτή τη γη όταν επιστρέψη σε παραδεισιακές συνθήκες σύμφωνα με τον στοργικό σκοπό του Ιεχωβά Θεού.—Ψαλμ. 37:29· Αποκάλ. 21:3, 4.

Οι Ινδοί είναι ευαίσθητοι σε «προσηλυτισμούς.» Γνωρίζουν ότι οι εκκλησίες στο παρελθόν χρησιμοποίησαν βία για να προσηλυτίσουν Ινδούς στην πίστι των. Στα πρόσφατα έτη δωρεές τροφίμων, όπως τυρί, σκόνη γάλακτος και όμοια προϊόντα, χρησιμοποιήθηκαν συχνά για να επηρεάσουν τους πτωχούς και πεινασμένους να συνταυτισθούν με τις εκκλησίες, και οι Ινδοί, όπως είναι φυσικό, εναντιώνονται σ’ αυτό. Όταν όμως ένα άτομο γίνεται μάρτυς του Ιεχωβά, το κάνει αυτό λόγω της επιθυμίας του να λατρεύη τον αληθινό Θεό και όχι από εξαναγκασμό ή για ιδιοτελείς λόγους.

Σήμερα, σε πολλά μέρη της Ινδίας και σε άλλα μέρη του κόσμου, οι Ινδουισταί γίνονται Χριστιανοί μάρτυρες του αληθινού Θεού Ιεχωβά. Αυτό συχνά δεν είναι εύκολο, λόγω της πιέσεως από την οικογένεια και την κοινότητα, αλλά η ευχαρίστησις να γνωρίζουν και να υπηρετούν τον Μεγάλο Δημιουργό, ο οποίος υπόσχεται αιώνιο ζωή στους λάτρεις του, είναι εκείνο που τους υποκινεί.—Ιωάν. 17:3.