Έχει ο Άνθρωπος Καθόλου Ανάγκη του Θεού;
ΣΤΙΣ 20 Ιουλίου 1969, καθώς δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι παρακολουθούσαν την τηλεόρασι, δυο άνθρωποι εξήλθαν από το διαστημόπλοιό τους, στην επιφάνεια της σελήνης. Ήταν το επιστέγασμα του τεχνολογικού κατορθώματος.
Βέβαια το θαυμάσιο κατόρθωμα να διανυθούν 240.000 περίπου μίλια στο διάστημα απέδειξε τη νοημοσύνη και την ευφυΐα του ανθρώπου. Και μερικοί μπορεί να παρατηρήσουν, ότι ‘Επετελέσθη χωρίς καμμιά ανάγκη του Θεού.’
Αλλά συνέβη έτσι πράγματι; Πώς πήγε ο άνθρωπος στη σελήνη;
Απαιτείται Γνώσις των Νόμων
Χρειάσθηκαν έτη προετοιμασίας, μάλιστα αιώνες. Πώς έτσι; Η Παγκόσμιος Εγκυκλοπαιδεία του Βιβλίου παρατηρεί:
«Στις αρχές της δεκαετίας του 1600, ο Γιοχάνες Κέπλερ, Γερμανός επιστήμων, ανέπτυξε τους νόμους της πλανητικής κινήσεως που διαγράφουν τις τροχιές των σωμάτων στο διάστημα. Σήμερα, οι νόμοι αυτοί χρησιμοποιούνται για να καθορίσουν τις τροχιές των τεχνητών δορυφόρων και για να σχεδιάσουν τις πτήσεις των διαστημοπλοίων.
Το 1687, ο Σερ Ισαάκ Νεύτων εδημοσίευσε το έργο του ‘Νόμοι της Κινήσεως’ στο οποίο χρησιμοποίησε ως βάσι το έργο του Κέπλερ. Οι νόμοι του Νεύτωνος, καθώς και του Κέπλερ, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του σχεδιασμού των διαστημικών πτήσεων.»
Ο Κέπλερ και ο Νεύτων δεν κατεσκεύασαν τους προαναφερθέντας νόμους. Απλώς τους ανεκάλυψαν, δηλαδή έδωσαν μια εξήγησι της λειτουργίας των. Αλλά γιατί η διαστημική πτήσις εξαρτάται απ’ αυτούς τους νόμους;
Αυτό συμβαίνει επειδή τα σώματα στο διάστημα προσκολλώνται αυστηρά σ’ αυτούς τους νόμους. Έτσι, όταν ο άνθρωπος κατανοήση τους νόμους αυτούς, μπορεί με μαθηματικούς υπολογισμούς να καθορίση πού μπορεί να ευρίσκεται στο διάστημα ένα ειδικό σώμα σε δεδομένο χρόνο. Τέτοιοι υπολογισμοί γίνονται με την εύτακτη και συνεπή κίνησι των ουρανίων σωμάτων.
Η σελήνη, παραδείγματος χάριν, κινείται γύρω από τη γη σε μια τροχιά, που μπορεί πάντα να προλεχθή, με ταχύτητα κατά μέσον όρο 2.300 μιλίων την ώρα. Κάνει μια διαδρομή γύρω από τη γη κάθε 29 μέρες, 12 ώρες, 44 λεπτά και 2,8 δευτερόλεπτα. Ομοίως, η γη τρέχει ολοταχώς γύρω από τον ήλιο με 66.600 περίπου μίλια την ώρα. Συμπληρώνει μια διαδρομή γύρω από τον ήλιο κάθε 365 μέρες, 6 ώρες, 9 λεπτά και 9.54 δευτερόλεπτα.
Έτσι, στις πτήσεις προς τη σελήνη ο άνθρωπος από τη γη κατευθύνει το διαστημόπλοιό του σ’ ένα σημείο μέσα στο διάστημα 165.000 μίλια μπροστά από τη σελήνη και την τροχιά της. Με διαφόρους υπολογισμούς γνωρίζει ότι η σελήνη είναι βέβαιον ότι θα βρίσκεται στο σημείο εκείνο στον προκαθωρισμένο χρόνο. Και αν δοθή στο διαστημόπλοιο η κατάλληλη κατεύθυνσις και ενέργεια, θα βρεθή και αυτό στο σημείο εκείνο, καθιστώντας δυνατή μια προσεδάφισι στη σελήνη.
Προέλευσις του Νόμου και της Τάξεως
Τι είναι εκείνο που ευθύνεται για τις ακριβείς κινήσεις των ουρανίων σωμάτων που καθιστούν δυνατά τα ταξίδια του διαστήματος; Έχετε κάμει ποτέ αυτή τη σκέψι; Ο πρώτος Αμερικανός αστροναύτης που περιέγραψε τροχιά πέριξ της γης, ο Τζων Γκλεν, παρακινήθηκε να αναφωνήση:
«Η ευταξία του όλου σύμπαντος είναι γύρω μας . . . γαλαξίες εκατομμυρίων ετών φωτός απέναντί μας, όλοι κινούνται σε προδιαγεγραμμένες τροχιές σχετικά ο ένας με τον άλλον.
«Θα μπορούσε αυτό να συμβή μόνο του; Ήταν μήπως τυχαίο το ότι μια δέσμη από πεταγμένα αντικείμενα σαν ναυάγια άρχισαν να κινούνται ξαφνικά σ’ αυτές τις τροχές από δική τους θέλησι; Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό. . . . Κάποια Δύναμις τα έθεσε όλα αυτά σε τροχιά και τα κρατεί εκεί.»
Ο διαστημικός επιστήμων Δρ. Βέρνερ Φον Μπράουν εντυπωσιάσθηκε επίσης από την «παρουσία μιας ανωτέρας λογικότητος πίσω από την ύπαρξι του σύμπαντος.» Και εξήγησε:
«Οι επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις είναι καταπληκτικό κατόρθωμα. Αλλ’ άνοιξαν εκεί για μας πολύ μικρή θύρα για να βλέπωμε τις τρομερές αποστάσεις του διαστήματος. Η ενατένισίς μας, μέσω αυτής της θυρίδος, των απεράντων μυστηρίων του σύμπαντος επιβεβαιώνει μόνον την πίστι μας στο δημιουργό Του.»
Μάλιστα, ένα απέραντο σύμπλεγμα ουρανίων σωμάτων που κυβερνάται με αφάνταστη μαθηματική ακρίβεια, ανεκαλύφθη στο διάστημα. Ένας καθηγητής των Μαθηματικών, από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, ο Π. Ντίρακ, έγραψε στο Σαϊεντίφικ Αμέρικαν: «Θα μπορούσε ίσως να περιγράψη κανείς την κατάστασι λέγοντας ότι ο Θεός είναι ένας μαθηματικός πολύ υψηλής τάξεως, και ότι εχρησιμοποίησε πολύ ανώτερα μαθηματικά στην κατασκευή του σύμπαντος.»
Δεν είναι φανερό ότι οι νόμοι που ευθύνονται για μια τέτοια εύτακτη κίνησι της γης, της σελήνης και των αστέρων πρέπει να έχουν κάποιο νομοθέτη; Χωρίς την ύπαρξι αυτών των νόμων, τα διαστημικά ταξίδια θα ήταν αδύνατα, επειδή τα ουράνια σώματα θα βρίσκονταν σε χάος! Δεν είναι λοιπόν ολοφάνερο ότι χωρίς τον Θεό, ο οποίος εδημιούργησε και συντηρεί αυτούς τους νόμους, οι προσεδαφίσεις του ανθρώπου στη σελήνη θα ήσαν αδύνατες;
Αλλά μήπως ο άνθρωπος εξαρτάται από τον Θεό μόνον όταν ταξιδεύη στο διάστημα;
Προμήθεια Τροφής
Προσφάτως, ενθουσιώδεις εκθέσεις έκαμαν λόγο για την καλουμένη «πράσινη επανάστασι» η οποία πραγματοποιήθηκε με το ότι ο άνθρωπος άρχισε να αναπτύσση «θαυμαστές» ποικιλίες σίτου και ρυζιού. Έτσι, μερικές αυθεντίες λέγουν ότι μέσω της ευφυΐας του ανθρώπου, ο αυξανόμενος πληθυσμός της γης θα προμηθεύεται άφθονη τροφή.
Αλλά μπορεί να δοθή στον άνθρωπο η τιμή για την προμήθεια αυτής της τροφής; Η παραγωγή της εξαρτάται, πράγματι, από τις προσπάθειές του και την τεχνολογία;
Στην πραγματικότητα, οι καλούμενοι «θαυμαστοί» κόκκοι, δεν έχουν δημιουργηθή από τον άνθρωπο. Ήταν απλώς η εκλεκτική καλλιέργεια υπαρχόντων τύπων σίτου και ρυζιού για το ότι ανεπτύχθησαν πιο παραγωγικές ποικιλίες. Είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος εργάσθηκε σκληρά για να φυτεύση και να ποτίση το σπόρο και κατόπιν εκοπίασε για να θερίση τον καρπό του. Αλλά την ανάπτυξι δεν την έκαμε ο άνθρωπος, έτσι δεν είναι; Όχι, τα φυτά κάνουν την τροφή.
Το κάνουν αυτό μέσω του αξιοσημειώτου φαινομένου που είναι γνωστό ως φωτοσύνθεσις. Προ πολλών ετών ο καθηγητής της Βιολογίας Φριτς Β. Γουέντ έγραψε σχετικά:
«Αναφερόμενοι στην ενέργεια, δεν υπάρχει τίποτε που να συγκρίνεται μαζί της. Κάνει τα πράσινα φυτά να αναπτύσσωνται—όλα τα πράσινα φυτά, παντού σε όλο τον κόσμο . . . Και αναφερόμενοι στη χωρητικότητα, η παραγωγή τους κάνει τη βιομηχανική παραγωγή του ανθρώπου να φαίνεται μηδαμινή. Κάθε χρόνο η παγκόσμια παραγωγή χάλυβος ανέρχεται σε 350 εκατομμύρια τόννους και η παγκόσμια παραγωγή τσιμέντου σε 325 εκατομμύρια τόννους. Η παγκόσμια παραγωγή των φυτών, όμως, ανέρχεται σε 150 δισεκατομμύρια τόννους ζάχαρη κάθε χρόνο.»
Μπορείτε λοιπόν ν’ αντιληφθήτε γιατί η φωτοσύνθεσις έχει ονομασθή «το πιο σπουδαίο μοναδικό χημικό φαινόμενον στον κόσμο»; Κάθε ζωή στη γη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εξαρτάται απ’ αυτήν. Αλλά ποιος ευθύνεται για τη φωτοσύνθεσι; Μήπως θα μπορούσε να συμβή από μόνη της;
Είναι πολύ γνωστό το τι χρησιμοποιούν τα πράσινα φυτά για να κατασκευάσουν την τροφή—διοξείδιον του άνθρακος από τον αέρα, νερό από το έδαφος και φως από τον ήλιο. Όλα αυτά εισχωρούν στο εσωτερικό των κυττάρων του φυτού, όπου υπάρχει η αξιοσημείωτη ουσία που ονομάζεται χλωροφύλλη. Η σκηνή τώρα έχει στηθή για το καταπληκτικό φαινόμενον της φωτοσυνθέσεως. Και το Σάιενς Νιους Λέττερ εξηγεί:
«Εδώ είναι που οι ‘θεότητες’ κάνουν το θαύμα τους. Το ηλιόφως προμηθεύει ενέργεια για τη μεγάλη χημική μετατροπή και η χλωροφύλλη ενεργεί ως «πίναξ ηλεκτρικού διακόπτου,» ο οποίος ελέγχει την αντίδρασι. Κάτω από την επίδρασι αυτών των δύο, το διοξείδιο του άνθρακος και το νερό τώρα συνδυάζονται για να δημιουργήσουν τη βάσι κάθε τροφής, απλό σάκχαρο.»Χρησιμοποιώντας το σάκχαρο αυτό, τα πράσινα φυτά κατασκευάζουν επίσης περισσότερο πολύπλοκους υδατάνθρακες, λίπη, πρωτεΐνες και βιταμίνες.
Γιατί το ως άνω επιστημονικό περιοδικό λέγει ότι οι ‘θεότητες’ κάνουν τη θαυμασία αυτή μετατροπή; Διότι μόνο μια υπέρτατη διάνοια θα μπορούσε να συλλάβη και να δημιουργήση μια τέτοια θαυμάσια λειτουργία. Είναι μια «λειτουργία που κανείς δεν μπόρεσε ακόμη να επαναλάβη σ’ ένα δοκιμαστικό σωλήνα,» εξήγησε ο καθηγητής Γουέντ.
Πραγματικά δεν είναι μόνον η φωτοσύνθεσις που είναι πέρα από την ικανότητα του ανθρώπου να την αναπαραγάγη, αλλ’ ούτε καν κατανοεί πώς αυτή επιτυγχάνεται! Ο επιστήμων συγγραφεύς Τζων Πφάιφφερ είπε: «Οι ερευνηταί συχνά αναφέρονται στη φωτοσύνθεσι ως ‘το μαύρο κουτί’—και μ’ αυτό δείχνουν ότι γνωρίζουν τι μπαίνει και τι βγαίνει, αλλά δεν είναι βέβαιοι για το κάθε τι που γίνεται μέσα.»
Βεβαίως, είναι ασύλληπτο να πιστέψη κανείς ότι μια τέτοια πολυσύνθετη λειτουργία, λειτουργία που ξεπερνά την ανθρώπινη κατανόησι, θα μπορούσε να συμβή κατά τύχην. Μια ισχυρή ‘Θεότης’ ήταν πράγματι υπεύθυνη! Δεν είναι φανερό ότι εξαρτώμεθα απ’ αυτή για την προμήθεια της τροφής μας;
Αλληλοεξαρτώμενος Ιστός της Ζωής
Γνωρίζετε ότι η φωτοσύνθεσις επίσης μας προμηθεύει το οξυγόνο που συντηρεί τη ζωή; Όταν τα φυτικά κύτταρα διασπούν τα μόρια του ύδατος, που αποτελούνται από υδρογόνο και οξυγόνο, χρησιμοποιούν το υδρογόνο για την κατασκευή τροφής και αποβάλλουν το οξυγόνο ως άχρηστο. Αλλ’ ο άνθρωπος αναπνέει το οξυγόνο. Το χρειάζεται για να ζήση.
Από το άλλο μέρος, τα φυτά εξαρτώνται από τη λειτουργία εκείνη μέσα στα κύτταρα του σώματός μας που παράγει ενέργεια. Πώς γίνεται αυτό; Το διοξείδιο του άνθρακος παράγεται ως άχρηστο προϊόν κατά τη διάρκεια τής λειτουργίας αυτής των ανθρώπων και των ζώων που παράγει ενέργεια. Τα πράσινα φυτά χρειάζονται αυτό το διοξείδιο του άνθρακος για να δημιουργήσουν τη φωτοσύνθεσι, που είναι η πηγή κάθε τροφής επάνω στη γη!
Αλήθεια, η ζωή εξαρτάται από την καταπληκτική ανταλλαγή του διοξειδίου του άνθρακος και του οξυγόνου μεταξύ των ζώντων οργανισμών! Αν κατά κάποιον τρόπο διεκόπτετο, ο άνθρωπος θα χανόταν από τη γη·
Αλλ’ ο άνθρωπος εξαρτάται επίσης και από πολλές άλλες θαυμάσιες λειτουργίες που συνεχώς λαμβάνουν χώρα γύρω του. Το ταπεινό σκουλήκι, λόγου χάριν, κάνει το έδαφος εύφορο. Μέσα σ’ ένα χρόνο, υπολογίζεται ότι τα σκουλήκια της γης, μέσα σ’ ένα στρέμμα, κάνουν να περάσουν μέσω των σωμάτων τους δέκα τόννοι χώμα, παρασκευάζοντας ζωτικό έδαφος επιφανείας που χρειάζονται τα φυτά για την ανάπτυξί τους.
Επίσης χωρίς τις μέλισσες που γονιμοποιούν τα άνθη «πολλοί καρποί και λαχανικά θα εξαφανίζονταν,» αναφέρει μια εγκυκλοπαιδεία. Όπου και αν κυττάξη κανείς επάνω στη γη, υπάρχει ένας σύνθετος ιστός σχέσεων με θαυμαστή συνεργασία. Δεν είναι φανερό ότι εξαρτώμεθα από τον Θεό για ζωή;—Πράξ. 14:16, 17.
Προέλευσις της Ζωής
Μερικοί άνθρωποι, εν τούτοις, μπορεί να ρωτούν, αν πράγματι χρειαζώμεθα τον Θεό για ζωή. Μπορεί να πουν: «Είδα επικεφαλίδες στις εφημερίδες να διακηρύττουν, ‘ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ ΣΩΛΗΝΑ.’» Είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος δημιούργησε ζωή;
Όχι, δεν είναι. Εκείνο που έκαμε ο άνθρωπος ήταν να κατασκευάση μερικές ουσίες που είναι συστατικά ουσιών που αποτελούν τη βασική μονάδα της ζωής, το ζωντανό κύτταρο. Οι επιστήμονες παρήγαγαν στα εργαστήριά τους μόνον τέτοια μόρια σαν τα αμινοξέα, που αποτελούνται, το πολύ, από ολίγα άτομα. Αλλά μπορούν να υπάρχουν χιλιάδες αμινοξέα σε μια μόνο πρωτεΐνη που αποτελείται από εκατομμύρια άτομα! Και ακόμη ένα ζωντανό κύτταρο έχει εκατοντάδες πρωτεΐνες καθώς και άλλες πολυσύνθετες ουσίες!
Το ζωντανό κύτταρο είναι, πράγματι, ένα περίπλοκο μυστήριο. Ο Τζ. Α. Β. Μπάτλερ, στο πρόσφατο βιβλίο του Η Λειτουργία της ζωής αναφέρει: «Ακόμη και οι απλούστεροι πλήρεις οργανισμοί που γνωρίζομε σήμερα, είναι απίστευτα πολύπλοκοι. Είναι δύσκολο να οραματισθούμε τις βαθμίδες από τις οποίες μπορεί να έχουν προέλθει.» Έτσι, η Ενσυκλοπέντια Αμερικάνα του 1971 σημειώνει: «Οι Επιστήμονες απέχουν πολύ από το να μπορέσουν να συνθέσουν ζωή στο εργαστήριο.»
Είναι προφανές ότι ένα ζωντανό κύτταρο είναι τόσο πολύπλοκο ώστε οι επιστήμονες είναι ανίκανοι να πλησιάσουν στο να το κατασκευάσουν και, επί πλέον, ο άνθρωπος και άλλα πολυκύτταρα πλάσματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα από τους μονοκύτταρους οργανισμούς.
Η Γέννησις Ενός Ανθρώπου
Ένα απλό γονιμοποιημένο κύτταρο μιας γυναίκας αναπτύσσεται, σύμφωνα μ’ ένα εύτακτο σχέδιο, σ’ ένα ανθρώπινο μωρό. «Είναι, απλούστατα, ένα θαύμα,» είπε το Νιούσγουηκ της 25 Οκτωβρίου 1965, προσθέτοντας: «Καμμιά τεχνική δεν μπορεί να σημειώση ακριβώς τον βαρυσήμαντο χρόνο της συλλήψεως. Κανένας επιστήμων δεν μπορεί να πη ποιες θαυματουργικές δυνάμεις αναλαμβάνουν κατόπιν να αναπτύξουν τα όργανα και τις μυριάδες των νευρικών δικτύων ενός ανθρωπίνου εμβρύου.»
Μέσα στο μικροσκοπικό αρχικό γονιμοποιημένο κύτταρο βρίσκονται όλες οι οδηγίες και η μέθοδος για να δημιουργηθή ένα τελείως ανεπτυγμένο άτομο! Οι οδηγίες αυτές, αν καταγράφονταν στην Αγγλική γλώσσα, θ’ απαιτούσαν αρκετές σειρές των εικοσιτεσσάρων τόμων της Βρεττανικής Εγκυκλοπαιδείας! Και όμως το καθένα από τα δισεκατομμύρια των κυττάρων που δημιουργεί το σώμα περιέχει όλες αυτές τις οδηγίες!
Κατά κάποιον τρόπο, όμως, όλες οι άλλες οδηγίες μέσα σε κάθε κύτταρο περιορίζονται, εκτός από αυτές που το ιδιαίτερο εκείνο κύτταρο χρειάζεται για την ανάπτυξι τής ειδικότητός του. Έτσι μερικά γίνονται κύτταρα μυών, άλλα κύτταρα νεύρων, ακόμη άλλα γίνονται κύτταρα οστών και ούτω καθ’ εξής. Τότε αυτές οι εκατοντάδες διαφόρων τύπων κυττάρων οργανώνονται από κάποια θαυμαστή κατευθυντήρια δύναμι σ’ ένα ανθρώπινο μωρό, τόσο θαυμαστά και περίτεχνα κατασκευασμένο ώστε καταπλήσσει τη φαντασία του ανθρώπου.
Το περίπλοκο της κατασκευής του ανθρώπου εκτιμάται, ίσως, καλύτερα με το να παρατηρήση κανείς πόσο πολύπλοκα είναι ακόμη και τα κατώτερα ζώα. Καταδεικνύοντας, παραδείγματος χάριν, τα θαυμάσια ενός μυρμηγκιού, ο επιστήμων υπολογιστών, Δρ. Γουώρρεν Σ. ΜακΚάλοκ, είπε: «Στην πραγματικότητα, οι υπολογισταί είναι αδέξια και ηλίθια ζώα . . . Δεν έχουν το μυαλό ενός καθυστερημένου μυρμηγκιού.» Επίσης το Βιβλίο Φυσική Ιστορία παρετήρησε: «Το νευρικό σύστημα ενός απλού αστερία, με όλα του τα διάφορα νευρικά γάγγλια και τις ίνες, είναι πιο πολύπλοκο από το τηλεφωνικό κέντρο του Λονδίνου.»
Μήπως το εκπληκτικό περίπλοκο των ασήμαντων μυρμηγκιών και αστεριών δεν τονίζουν εμφατικώς το μεγαλείο του Θεού στη δημιουργία του κατά πολύ ανωτέρου ανθρώπινου οργανισμού; Διότι το ανθρώπινο νευρικό σύστημα αναγράφει κάπου 100 εκατομμύρια εντυπώσεις το δευτερόλεπτον, οι οφθαλμοί του παίρνουν τέλεια συντονισμένες κινούμενες εικόνες σε τρισδιάστατο χρωματισμό, το συκώτι του πραγματοποιεί εκατοντάδες απαραίτητες ζωτικές χημικές μετατροπές, και τα πολλά άλλα όργανά του επιτελούν ομοίως θαυμαστές λειτουργίες! Δεν συμφωνείτε μήπως με τον Βιβλικό συγγραφέα ο οποίος ανεφώνησε, «Φοβερώς και θαυμασίως επλάσθην;»—Ψαλμ. 139:14.
Επομένως, δεν μπορούμε ν’ αποφύγωμε το συμπέρασμα ότι και τώρα εξαρτώμεθα από τον Θεό για ζωή και για τις απαραίτητες για τη ζωή λειτουργίες της, όπως πάντοτε εξηρτάτο ο άνθρωπος. Τα θαυμάσια δημιουργήματα του Θεού έχουν, πράγματι, αποσπάσει το θαυμασμό λόγω της τάξεως και της τελειότητός των.
Από την άλλη πλευρά όμως, οι ανθρώπινες υποθέσεις είναι πολύ ανώμαλες και ατελείς! Υπάρχουν θλίψεις, στενοχώριες και πονηρία πραγματικά παντού. ‘Γιατί;’ μπορεί να ρωτήσετε. ‘Γιατί ο Θεός δεν κάνει κάτι γι’ αυτά τα πράγματα; Μήπως η ανοχή του για την πονηρία δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται ή ότι έχει λησμονήσει τον άνθρωπο;’
[Εικόνα στη σελίδα 5]
Το διαστημικό ταξίδι του ανθρώπου εξαρτάται από τους νόμους που κυβερνούν τα ουράνια σώματα. Ποιος είναι ο δημιουργός αυτών των νόμων;
[Εικόνα στη σελίδα 6]
Φως από τον ήλιο, διοξείδιο του άνθρακος από τον αέρα και νερό από το έδαφος συνδυάζονται θαυματουργικά για να παράγουν τροφή για τον άνθρωπο
[Εικόνα στη σελίδα 7]
Οι άνθρωποι και τα ζώα εισπνέουν οξυγόνο και εκπνέουν διοξείδιο του άνθρακος· τα φυτά εισπνέουν διοξείδιο του άνθρακος και εκπνέουν οξυγόνο. Δεν επενόησε ο άνθρωπος αυτόν τον κύκλο.
[Εικόνα στη σελίδα 8]
‘Ο σχηματισμός ενός μωρού είναι απλούστατα ένα θαύμα. Κανένας επιστήμων δεν μπορεί να κατανοήση τις θαυμάσιες δυνάμεις που περιλαμβάνονται.’