Τι θα σας Υποκινήση η Ανάμνησις να Κάμετε;
1 Τι αγαλλίασι φέρνει στην καρδιά η ευκαιρία της Αναμνήσεως! Είναι πολύ καλό να διαθέσωμε αυτή την ώρα στο να συγκεντρώσωμε τις σκέψεις μας σ’ εκείνον που ο Θεός έκαμε Κύριόν μας και Σωτήρα μας, ανασκοπώντας εκείνο που έκαμε ο Θεός για μας μέσω αυτού. Τώρα που καθήμεθα εκεί μπορούμε να σκεφθούμε τη μεγάλη αυτή γήινη σφαίρα να στρέφεται γύρω από τον άξονά της και πώς οι εκκλησίες που είναι ανατολικά από μας έχουν ήδη συναθροισθή, ενώ εκείνες που είναι δυτικά από μας θα κάμουν σε λίγο το ίδιο, ώστε ο λαός του Ιεχωβά που είναι διεσπαρμένος στο πρόσωπο της γης να κάμη τα ίδιο που κάνομε κι εμείς, όλοι το ίδιο βράδυ. Αυτό μας συνδέει μ’ ένα ειδικό τρόπο.
2 Και τι είναι εκείνο που μας μένει μετά το τέλος του εορτασμού της Αναμνήσεως; Είναι αλήθεια ότι είμεθα χαρούμενοι όταν είναι μεγάλος ο αριθμός των παρόντων, όπως συμβαίνει πολύ συχνά. Σκεφθήτε, πέρυσι παρευρέθηκαν 3.226.000 άτομα απ’ όλον τον κόσμο. Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό, διότι δείχνει την ευλογία του Θεού σ’ εμάς. Αλλ’ όσο κι αν μας ενθουσιάζη ένας τόσο μεγάλος αριθμός παρόντων, το κυριότερο πράγμα στη μνήμη μας πρέπει να είναι, και ασφαλώς είναι: εκείνο που έκαμε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός για την εκπλήρωσι του σκοπού του Πατρός του. Συναθροισθήκαμε ‘εις ανάμνησιν αυτού’.—1 Κορ. 11:24, 25.
3 Ειλικρινά λοιπόν θέλομε να είναι οι γλώσσες μας μεταξύ εκείνων που ομολογούν ότι ‘ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, εις δόξαν Θεού Πατρός’. (Φιλιππησ. 2:10, 11) Πώς μπορούμε να είμεθα βέβαιοι ότι το πράττομε αυτό στη διάρκεια του μηνός της Αναμνήσεως;
4 Κάθε μέρα θέλομε να διάγωμε καλή, καθαρή, ευπρεπή ζωή, δείχνοντας ότι πράγματι ξέρομε τον Υιόν του Θεού και τον μιμούμεθα. Θέλομε να δείχνωμε αγάπη στους συζυγικούς συντρόφους μας και στις οικογένειές μας κατά πάντα, αλλά πάνω απ’ όλα σε πνευματικά πράγματα. Και ‘ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως’. (Γαλ. 6:10)
5 Ασφαλώς θέλομε επίσης να ενθυμούμεθα τον Υιόν του Θεού δείχνοντας συμπάθεια σαν τη δική του στους έξω, στους μη ‘οικείους της πίστεως’. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε αυτοί είναι πράγματι ‘πρόβατα άνευ ποιμένος’. (Ματθ. 9:36) Τι καλό είναι να έχωμε τεύχη περιοδικών καθώς και βιβλιάρια για να τα παρουσιάζωμε σ’ αυτούς όταν τους επισκεπτώμεθα ή οπουδήποτε αλλού έχομε την ευκαιρία να μιλήσωμε μαζί τους. Και πόσο ευκολώτερο είναι για μας να τους διεγείρωμε να το μελετήσουν με ενδιαφέρον επειδή θα έχωμε τέτοια επίκαιρη ύλη όπως το άρθρο περί «Αποκαταστάσεως Πάντων Όσα Ελάλησεν ο Θεός» στη Σκοπιά και άλλη επίσης ενδιαφέρουσα ύλη στο Ξύπνα!
6 Μερικοί απ’ αυτούς συμμελετούν τώρα μ’ εμάς σε οικιακές Γραφικές μελέτες. Δείχνουν ότι θέλουν να ανήκουν στην μεγάλη οικογένεια του Θεού, να είναι υπό την ηγεσία του Κυρίου Ιησού Χριστού. Από την αρχή του υπηρεσιακού έτους τον περασμένο Σεπτέμβριο, χιλιάδες τέτοια άτομα εδαπάνησαν ένα εξάμηνο σε Γραφική μελέτη. Είναι αυτοί έτοιμοι τώρα να χρησιμοποιήσουν τις γλώσσες των στην ομολογία του Χριστού Ιησού ως Κυρίου και σε άλλους ακόμη; Χωρίς αμφιβολία πολλοί θα δεχθούν ευχαρίστως την πρόσκλησί σας να σας συντροφεύσουν στο να συμμερισθούν τον λόγο της ζωής με άλλους.
7 Τι θα λεχθή για κείνους που δεν είναι ακόμη έτοιμοι; Εμείς που συμμελετούμε με αυτούς μπορούμε με την ευκαιρία της Αναμνήσεως να εξετάσωμε τη σημασία του να είναι κανείς μαθητής του Χριστού για να εκτιμήσουν το πώς αλήθειες τις οποίες μαθαίνουν πρέπει να επηρεάσουν τη ζωή και τη δράσι των.
8 Θέλομε να ενθυμούμεθα τον Κύριον Ιησού Χριστό κάθε μέρα της ζωής μας και αυτή η ειδική βραδυά της αναμνήσεως μάς αναζωογονεί και ανανεώνει την απόφασί μας ν’ ακολουθήσωμε την ηγεσία του. Χαίρομε να κατανοούμε ότι μας κατευθύνει και μας καθοδηγεί ενεργώς στο έργο της μαθητεύσεως, διότι γνωρίζομε ότι αυτό σημαίνει βέβαιη επιτυχία των προσπαθειών μας. Είθε ο τρόπος με τον οποίον διαθέτομε τον χρόνο μας να αντανακλά ότι τον ενθυμούμεθα.