Στολισμός με Χρυσό Σκουλαρίκι

ΑΠΟ τα πολύ παλιά χρόνια, οι άνθρωποι έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση για τα χρυσά κοσμήματα λόγω της αξίας τους και της ομορφιάς τους. Όταν ο Ιωσήφ έγινε πρωθυπουργός της Αιγύπτου, έλαβε ένα χρυσό περιδέραιο από τον Φαραώ. (Γένεση 41:42) Στη Ρεβέκκα δόθηκε ένας χρυσός κρίκος για τη μύτη και δύο χρυσά βραχιόλια, αξίας περίπου 1.400 δολαρίων (περ. 380.000 δρχ.) σε σημερινές τιμές. (Γένεση 24:22) Αναμφίβολα, αυτά τα πολύτιμα δώρα τα δέχονταν με ευγνωμοσύνη και τα φορούσαν με ευχαρίστηση.

Η Αγία Γραφή μιλάει για συμβολικά κοσμήματα τα οποία αξίζουν πολύ περισσότερο από εκείνα που φορούσε ο Ιωσήφ και η Ρεβέκκα. Το εδάφιο Παροιμίες 25:12 δηλώνει: «Σκουλαρίκι χρυσό και στολίδι από εξαιρετικό χρυσάφι είναι για το ευήκοο αφτί ο σοφός που παρέχει έλεγχο». Όταν εκείνος που δίνει νουθεσία βασίζεται στο Λόγο του Θεού και όχι στην προσωπική του άποψη, δίνει πράγματι ένα πολύτιμο δώρο. Γιατί; Επειδή μια τέτοια συμβουλή στην ουσία προέρχεται από τον ίδιο τον Ιεχωβά. Η Αγία Γραφή μάς λέει: «Τη διαπαιδαγώγηση του Ιεχωβά, γιε μου, μην την απορρίπτεις· και μην αποστρέφεσαι τον έλεγχό του, επειδή αυτόν που αγαπάει ο Ιεχωβά τον ελέγχει, όπως ο πατέρας το γιο στον οποίο ευαρεστείται». (Παροιμίες 3:11, 12) Όταν ο ακροατής ταπεινά δέχεται και εφαρμόζει τη συμβουλή, είναι σαν να στολίζεται με χρυσό σκουλαρίκι. Συμβαίνει αυτό ακριβώς που λέει η θεόπνευστη Γραφική παροιμία: «Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που βρήκε σοφία και ο άνθρωπος που αποκτάει διάκριση, γιατί αυτή αποτελεί κέρδος καλύτερο από το ασήμι και σοδειά καλύτερη και από το χρυσάφι».—Παροιμίες 3:13, 14.