Γίνονται Ακόμη Θαυματουργικές Θεραπείες;
«ΔΕΞΟΥ τον Ιησού και θεραπεύσου!» Σλόγκαν σαν και αυτό έκαναν τον Αλεσάντρε, μέλος μιας Ευαγγελικής Εκκλησίας, να πιστεύει ότι το να πάρει φάρμακα για την αρρώστια του θα πρόδιδε έλλειψη πίστης. Αυτός ήταν βέβαιος ότι η πίστη του και μόνο θα έφερνε τη θαυματουργική θεραπεία που χρειαζόταν. Η Μπενεντίτα, μια ένθερμη Καθολική, συγκινήθηκε βαθιά όταν άκουσε ότι λάβαιναν χώρα θαυματουργικές θεραπείες στο ιερό Απαρεσίντα ντου Νόρτε, στην πολιτεία Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Χρησιμοποιώντας κάποια μαγικά λόγια που της είχε μάθει η θεία της, η Μπενεντίτα προσευχήθηκε στην Παναγία της Απαρεσίντα, στον Αντώνιο και σε άλλους «αγίους» να της δώσουν δύναμη να θεραπεύει τους αρρώστους.
Όπως φαίνεται, ακόμη και στα τέλη του 20ού αιώνα, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν στις θαυματουργικές θεραπείες—γιατί όμως; Πιθανόν μερικοί να απογοητεύονται όταν οι γιατροί δεν μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα για να ανακουφίσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, και ιδιαίτερα τα παιδιά τους, από τις αρρώστιες, τον πόνο και τα παθήματα. Όσοι πάσχουν από χρόνιες ασθένειες πιθανώς νιώθουν ότι, λαβαίνοντας υπόψη το υψηλό κόστος της σύγχρονης ιατρικής, δεν έχουν τίποτα να χάσουν με το να στραφούν στη θεραπεία μέσω πίστης. Μερικοί βλέπουν στην τηλεόραση διάφορες εκκλησίες και άτομα που προσφέρουν θεραπεία για το AIDS, την κατάθλιψη, τον καρκίνο, τις διανοητικές διαταραχές, την υπέρταση και πολλές άλλες παθήσεις. Είτε πιστεύουν σε τέτοιους ισχυρισμούς είτε όχι, μπορεί να καταφεύγουν σε αυτούς ως έσχατη λύση. Επίσης, άλλοι που πιστεύουν ότι πίσω από την αρρώστια τους βρίσκονται κάποια πονηρά πνεύματα μπορεί να θεωρούν ότι η συμβατική ιατρική δεν έχει τη δύναμη να τους βοηθήσει.
Από την άλλη μεριά, υπάρχουν εκείνοι που αντιτίθενται σφοδρά στην ιδέα των θαυματουργικών θεραπειών από νεκρούς «αγίους» ή ζωντανούς θεραπευτές, ή ακόμη και την καταδικάζουν. Σύμφωνα με την εφημερίδα Ζορνάλ ντα Τάρντε (Jornal da Tarde), ο ανοσολόγος Ντράουζιου Βαρέλα έχει την άποψη ότι αυτή η πεποίθηση «εκμεταλλεύεται την πίστη των αφελών και των απελπισμένων». Ο ίδιος προσθέτει: «Ελπίζοντας σε θαύματα, πολλοί μπορεί να εγκαταλείψουν κάποια σοβαρή ιατρική αγωγή εξαιτίας αυτών των απατεώνων». Και η Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα εξηγεί: «Στο παρελθόν, μη ορθόδοξες θεραπευτικές μέθοδοι είχαν συνδεθεί με ιερούς τόπους και θρησκευτικές τελετές. Η ιατρική επιστήμη τείνει να αποδίδει όλες αυτές τις θεραπείες στην φυσική διαδικασία τής υποβολής, όταν συντρέχουν ευνοϊκές συνθήκες». Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι όντως θεραπεύτηκαν από θαύμα. Για αυτούς, η θεραπεία απέδωσε!
Όσοι είναι εξοικειωμένοι με την Αγία Γραφή γνωρίζουν ότι ο Ιησούς Χριστός θεράπευσε αρρώστους σε πολλές περιπτώσεις, κάνοντάς το αυτό με τη «δύναμη του Θεού». (Λουκάς 9:42, 43) Έτσι, μπορεί να αναρωτιούνται: ‘Άραγε βρίσκεται ακόμη σε δράση η δύναμη του Θεού, και επιτελεί θαυματουργικές θεραπείες σήμερα;’ Αν είναι έτσι, τότε γιατί οι απόπειρες θεραπείας δεν φέρνουν τα υποσχόμενα αποτελέσματα; Μήπως αυτό οφείλεται στο ότι ο ασθενής δεν έχει αρκετή πίστη ή στο ότι η συνεισφορά που έκανε δεν είναι αρκετά μεγάλη; Είναι σωστό να στραφεί ένας Χριστιανός σε κάποια θαυματουργική θεραπεία όταν υποφέρει από μια επώδυνη ή ίσως και ανίατη ασθένεια; Και θα γίνουν άραγε ποτέ ξανά θαυματουργικές θεραπείες που να έχουν απόλυτη επιτυχία, θεραπείες όπως εκείνες που έκανε ο Ιησούς; Μπορείτε να βρείτε τις απαντήσεις σε αυτά τα ζωτικά ερωτήματα στο επόμενο άρθρο.