Εντιμότητα—Θέμα Τύχης ή Επιλογής;
‘ΑΝ ΚΑΙ δεν είμαι εκ φύσεως έντιμος, μερικές φορές είμαι κατά τύχη’. Αυτά λέει ο αχρείος Αυτόλυκος στο Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Γουίλιαμ Σέξπιρ. Αυτό δείχνει μια βασική ανθρώπινη αδυναμία—την τάση που έχουμε προς την αδικοπραγία, η οποία προέρχεται από μια ‘απατηλή καρδιά’. (Ιερεμίας 17:9· Ψαλμός 51:5· Ρωμαίους 5:12) Μήπως όμως αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή σε αυτό το ζήτημα; Είναι η ενάρετη συμπεριφορά απλώς θέμα τύχης; Σε καμία περίπτωση!
Πριν από την είσοδο των γιων Ισραήλ στην Υποσχεμένη Γη, ο Μωυσής τούς μίλησε ενώ είχαν στρατοπεδεύσει στις πεδιάδες Μωάβ. Έθεσε ενώπιόν τους δύο σαφείς επιλογές. Μπορούσαν να υπακούσουν στις εντολές του Θεού και να λάβουν την ευλογία του ή να τις απορρίψουν και να θερίσουν την πικρή καρποφορία της αμαρτίας. (Δευτερονόμιον 30:15-20) Η επιλογή ήταν δική τους.
Ως ελεύθεροι ηθικοί παράγοντες, έχουμε και εμείς δυνατότητα επιλογής. Κανένας—περιλαμβανομένου και του Θεού—δεν μας εξαναγκάζει να κάνουμε το καλό ή να κάνουμε το κακό. Ωστόσο, μερικοί μπορεί δικαιολογημένα να ρωτήσουν: ‘Αν η καρδιά μας έχει τάση προς την κακία, πώς μπορούμε να πράττουμε το καλό;’ Ένας οδοντίατρος εξετάζει τα δόντια για να εντοπίσει κάποια διάβρωση ή φθορά προτού αυτή προχωρήσει πολύ. Παρόμοια, εμείς χρειάζεται να εξετάζουμε σε βάθος τη συμβολική μας καρδιά ερευνώντας μήπως υπάρχουν κάποιες αδυναμίες και ηθική φθορά. Γιατί; Επειδή «από την καρδιά εξέρχονται πονηροί διαλογισμοί, φόνοι, μοιχείες, πορνείες, κλοπές, ψευδομαρτυρίες, βλασφημίες», είπε ο Ιησούς.—Ματθαίος 15:18-20.
Για να σώσει ένα δόντι, ο οδοντίατρος πρέπει να αφαιρέσει τελείως οποιαδήποτε φθορά βρίσκει. Παρόμοια, χρειάζεται αποφασιστική δράση για να καθαριστεί η καρδιά από ‘πονηρούς διαλογισμούς’ και εσφαλμένες επιθυμίες. Με το να διαβάζουμε το Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή, και να κάνουμε σκέψεις γύρω από αυτόν, όχι μόνο γνωρίζουμε τις οδούς του Δημιουργού μας, αλλά επίσης μαθαίνουμε να κάνουμε το σωστό.—Ησαΐας 48:17.
Ο Δαβίδ, ο βασιλιάς του Ισραήλ, επωφελήθηκε από την επιπρόσθετη αναγκαία βοήθεια την οποία έλαβε στον αγώνα που διεξήγε για να κάνει το σωστό. Ο ίδιος προσευχήθηκε: ‘Δημιούργησε μέσα μου μια αγνή καρδιά, ω Θεέ, και βάλε μέσα μου ένα καινούριο πνεύμα, ένα σταθερό πνεύμα’. (Ψαλμός 51:10, ΜΝΚ) Ναι, με το να βασιζόμαστε στον Ιεχωβά Θεό με προσευχή, μπορούμε και εμείς να υπερνικούμε την τάση που έχουμε να κάνουμε το κακό, και να καλλιεργούμε ένα ‘καινούριο πνεύμα’ προκειμένου να κάνουμε το καλό. Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα αφήσουμε την εντιμότητα στην τύχη. Θα είναι θέμα επιλογής.
[Εικόνα στη σελίδα 21]
Όπως στην περίπτωση του Δαβίδ, η προσευχή στον Ιεχωβά μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε το καλό