Νομική Νίκη Ανοίγει Νέους Ορίζοντες
ΤΟΝ Απρίλιο του 1995, κατακτήθηκε μια σημαντική νίκη στο δικαστικό τομέα. Όλα άρχισαν στις 28 Ιανουαρίου 1992, όταν η Λους Νερέιντα Ασεβέντο Κουίλες, 24 ετών, μπήκε στο νοσοκομείο Ελ Μπουέν Πάστορ στο Πόρτο Ρίκο για μια προγραμματισμένη εγχείρηση. Κατά την εισαγωγή της, δήλωσε και προφορικά και εγγράφως ότι, ως Μάρτυρας του Ιεχωβά, δεν θα δεχόταν μετάγγιση αίματος. (Πράξεις 15:28, 29) Το προσωπικό του νοσοκομείου που περιλαμβανόταν, καθώς και ο θεράπων γιατρός, ήταν πλήρως ενήμεροι των επιθυμιών της.
Δυο μέρες μετά την εγχείρηση, η Λους έχασε πολύ αίμα και παρουσίασε οξεία αναιμία λόγω αιμορραγίας. Ο γιατρός που την παρακολουθούσε, ο Δρ Χοσέ Ροδρίγκεθ Ροδρίγκεθ, πίστευε ότι ο μόνος τρόπος για να τη βοηθήσει ήταν η μετάγγιση αίματος. Έτσι, χωρίς να το γνωρίζει η ίδια και χωρίς να έχει δώσει τη συγκατάθεσή της, εκείνος προσπάθησε να πάρει δικαστική εντολή για να κάνει μετάγγιση στη Λους.
Αν και η Λους είχε πλήρως τις αισθήσεις της και μπορούσε να μιλάει η ίδια για λογαριασμό της, ο Δρ Ροδρίγκεθ Ροδρίγκεθ επέμενε ότι, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της περίπτωσης, δεν υπήρχε καιρός για να πάρει τη συγκατάθεση κανενός. Ο εισαγγελέας, ο Εντουάρντο Πέρεθ Σότο, υπέγραψε το έντυπο, και ο περιφερειακός δικαστής, ο Αξιότιμος Άνγκελ Λουίς Ροδρίγκεθ Ράμος, εξέδωσε δικαστική εντολή για να γίνει η μετάγγιση αίματος.
Έτσι, στις 31 Ιανουαρίου 1992, η Λους οδηγήθηκε στο χειρουργείο, όπου της έκαναν μετάγγιση. Στη διάρκεια της μετάγγισης, άκουγε μερικούς από το προσωπικό του νοσοκομείου να γελάνε. Άλλοι την επέπλητταν, λέγοντας πως ό,τι γινόταν ήταν για το δικό της καλό. Εκείνη πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της—αλλά μάταια. Μέχρι το τέλος της μέρας, είχαν χορηγηθεί στη Λους τέσσερις μονάδες αίμα.
Η περίπτωση της Λους δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που περιλάμβανε τις μεταγγίσεις αίματος και τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Πόρτο Ρίκο. Πριν από τη δική της εμπειρία, είχαν εκδοθεί τουλάχιστον 15 δικαστικές εντολές για να γίνουν μεταγγίσεις αίματος ενάντια στις επιθυμίες ενηλίκων Μαρτύρων του Ιεχωβά, και ακόμη περισσότερες έχουν εκδοθεί από τότε και έπειτα. Το τραγικό είναι ότι σε μία περίπτωση η δικαστική εντολή εκτελέστηκε, και έγινε δια της βίας μετάγγιση αίματος σε μια ασθενή ενόσω εκείνη δεν είχε τις αισθήσεις της.
Ωστόσο, ο αγώνας της Λους δεν τέλειωσε στο χειρουργείο. Τον Οκτώβριο του 1993, κατατέθηκε αγωγή εναντίον της Κοινοπολιτείας του Πόρτο Ρίκο. Η υπόθεση εκδικάστηκε από το Ανώτερο Δικαστήριο, και στις 18 Απριλίου 1995 βγήκε απόφαση υπέρ της Λους. Το δικαστήριο δήλωσε ότι η εντολή να γίνει μετάγγιση αίματος ήταν «αντισυνταγματική, και στερούσε από την ενάγουσα το δικαίωμά της για ελεύθερη άσκηση της θρησκείας της, το απαραβίαστο της ιδιωτικής της ζωής και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, [και όλα αυτά] χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες».
Αυτή η απόφαση ήταν σημαντική, επειδή ήταν η πρώτη φορά που ένα δικαστήριο στο Πόρτο Ρίκο είχε αποφανθεί υπέρ των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε υπόθεση που αφορούσε μετάγγιση αίματος. Η απόφαση είχε τεράστιο αντίκτυπο. Δόθηκε συνέντευξη τύπου, και σε αυτήν παρευρέθηκαν δημοσιογράφοι μεγάλων εφημερίδων, καθώς και του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης.
Εκείνο το ίδιο βράδυ, σε κάποιο ραδιοφωνικό πρόγραμμα μεταδόθηκε μια συνέντευξη με έναν από τους δικηγόρους της Λους. Οι ακροατές προσκλήθηκαν να τηλεφωνήσουν και να κάνουν ερωτήσεις. Πολλοί γιατροί και δικηγόροι τηλεφώνησαν και εξέφρασαν την ευνοϊκή τους ανταπόκριση στην υπόθεση. Κάποιος που τηλεφώνησε είπε: «Η επιστήμη δεν έχει καταφέρει να εξακριβώσει ότι η μετάγγιση αίματος σώζει ζωές, και αποτελεί πλάνη το να σκέφτεται κάποιος έτσι». Επίσης δήλωσε: «Σύντομα, η μετάγγιση αίματος θα περάσει στην ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες παρεκτροπές και λάθη της σύγχρονης ιατρικής».
Ένας ιδιαίτερα ευυπόληπτος καθηγητής της νομικής τηλεφώνησε αργότερα στο γραφείο τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά και εξέφρασε τη βαθιά του ικανοποίηση για αυτό το οποίο αποκάλεσε «συνταρακτική νίκη». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η απόφαση του δικαστηρίου υπερασπίζεται τα συνταγματικά δικαιώματα, όχι μόνο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, αλλά όλων των πολιτών του Πόρτο Ρίκο.