Μια Τελετουργία Χωρίς Νόημα;
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ της εξομολόγησης εφαρμόζεται από τους Καθολικούς επί αιώνες. Ωστόσο, για πολλούς αυτό αποτελεί ρουτίνα χωρίς σκοπό. Αναπολώντας τα νεανικά του χρόνια, κάποιος λυκειάρχης ονόματι Μπομπ λέει: «Ήμουν έφηβος, και ακόμη και τότε δεν το έπαιρνα στα σοβαρά». Γιατί όχι; Για αυτόν, η εξομολόγηση είχε γίνει μια τελετουργία χωρίς νόημα. Ο ίδιος εξηγεί: «Η εξομολόγηση ήταν σαν να φέρνεις όλες τις αποσκευές σου γεμάτες με αμαρτίες στον τελωνειακό υπάλληλο στο αεροδρόμιο. Εκείνος σου κάνει ερωτήσεις σχετικά με τις αμαρτίες σου και κατόπιν σε αφήνει να περάσεις αφού πληρώσεις κάτι για τα είδη πολυτελείας που αγόρασες ενώ βρισκόσουν στο εξωτερικό».
Παρόμοια, ο Φρανκ Γουέσλινγκ, γράφοντας στο περιοδικό Ο Καθολικός των Η.Π.Α. (U.S. Catholic), περιγράφει την εξομολόγηση ως «έναν υπερβολικά απλοποιημένο οδηγό ο οποίος προχωράει βήμα-βήμα, από τη διαγραφή συνηθισμένων αμαρτημάτων μέσω αποστηθισμένης προσευχής για μετάνοια μέχρι την τελετουργική επιβολή επιτιμίου που γίνεται για τους τύπους». Το συμπέρασμα του Γουέσλινγκ; «Είμαι πεπεισμένος ότι η Εξομολόγηση ωφελεί την ψυχή», λέει. «Αλλά ο τρόπος με τον οποίο κάνουν την εξομολόγηση οι Καθολικοί είναι πρόβλημα».
Η Αγία Γραφή παρουσιάζει την εξομολόγηση με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο. Η πιο σημαντική είναι η εξομολόγηση στον Θεό. (Ψαλμός 32:1-5) Επίσης ο Χριστιανός μαθητής Ιάκωβος έγραψε: «Είναι κανείς μεταξύ σας άρρωστος; Ας καλέσει τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και ας προσευχηθούν για αυτόν, αλείφοντάς τον με λάδι στο όνομα του Ιεχωβά. Να ομολογείτε, λοιπόν, φανερά τις αμαρτίες σας ο ένας στον άλλον και να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον, για να γιατρευτείτε».—Ιακώβου 5:14, 16.
Ο Χριστιανός που βαρύνεται με κάποια αμαρτία μπορεί να καλέσει τους επισκόπους της εκκλησίας, οι οποίοι είναι σε θέση να δώσουν προσωπική και πρακτική συμβουλή από την Αγία Γραφή για να βοηθήσουν τον παραβάτη να εγκαταλείψει την αμαρτωλή του πορεία. Οι επίσκοποι μπορούν να δώσουν κατάλληλη ενθάρρυνση καθώς παρακολουθούν την πρόοδο εκείνου που ασθενεί πνευματικά. Τι αντίθεση με την τυπικιστική τελετουργία της εξομολόγησης η οποία εφαρμόζεται από τις εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου σήμερα! Ενισχυμένοι από την προσωπική βοήθεια των πρεσβυτέρων της εκκλησίας, οι μετανοημένοι παραβάτες μπορούν να αποκτήσουν την ανακούφιση που αισθάνθηκε ο Δαβίδ, όπως εκφράστηκε σε έναν ψαλμό: ‘Την αμαρτίαν μου εφανέρωσα προς σε, και την ανομίαν μου δεν έκρυψα· είπα, εις τον Ιεχωβά θέλω εξομολογηθή τας παραβάσεις μου· και συ συνεχώρησας την ανομίαν της αμαρτίας μου’.—Ψαλμός 32:5.