Χριστιανική Καθαρότητα—Τι Περιλαμβάνει;
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ δεν βρίσκονται κάτω από το Νόμο και τις απαιτήσεις του περί καθαρότητας, μολονότι αυτός ο Νόμος και τα έθιμά του εξακολουθούσαν να ισχύουν στις μέρες που ήταν στη γη ο Ιησούς. (Ιωάννης 11:55) Ο Νόμος είχε «σκιάν των μελλόντων αγαθών»· ‘η πραγματικότητα ανήκει στον Χριστό’. (Εβραίους 10:1· Κολοσσαείς 2:17, ΜΝΚ) Γι’ αυτό, ο Παύλος έγραψε σχετικά μ’ αυτά τα περί εξαγνισμού θέματα: «Και σχεδόν με αίμα καθαρίζονται πάντα [σχεδόν όλα τα πράγματα καθαρίζονται με αίμα, ΜΝΚ] κατά τον νόμον [ο Μωυσής ράντιζε το βιβλίο, το λαό, τη σκηνή και τα σκεύη με αίμα], και χωρίς χύσεως αίματος δεν γίνεται άφεσις. Ανάγκη λοιπόν ήτο οι . . . τύποι των επουρανίων να καθαρίζωνται δια τούτων». «Διότι εάν το αίμα των ταύρων και τράγων και η σποδός της δαμάλεως ραντίζουσα τους μεμολυσμένους αγιάζη προς την καθαρότητα της σαρκός, πόσω μάλλον το αίμα του Χριστού, όστις δια του Πνεύματος του αιωνίου προσέφερεν εαυτόν άμωμον εις τον Θεόν, θέλει καθαρίσει την συνείδησίν σας από νεκρών έργων εις το να λατρεύητε τον ζώντα Θεόν;»—Εβραίους 9:19-23, 13, 14.
Άρα το αίμα του Κυρίου Ιησού Χριστού είναι εκείνο που καθαρίζει τους Χριστιανούς απ’ όλες τις αμαρτίες και τις αδικίες. (1 Ιωάννου 1:7, 9) Ο Χριστός «ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής, δια να αγιάση αυτήν, καθαρίσας [αυτήν] με το λουτρόν του ύδατος δια του λόγου» ώστε να είναι ακηλίδωτη, άγια και άμωμη, ‘λαός εκλεκτός, ζηλωτής καλών έργων’. (Εφεσίους 5:25-27· Τίτον 2:14) Συνεπώς, κάθε μέλος αυτής της Χριστιανικής εκκλησίας πρέπει να μη ‘λησμονή τον καθαρισμόν των παλαιών αυτού αμαρτιών’, αλλά να εξακολουθεί να εκδηλώνει την καρποφορία του πνεύματος του Θεού (2 Πέτρου 1:5-9), ενθυμούμενος ότι «παν το φέρον καρπόν, [ο Θεός] καθαρίζει αυτό, δια να φέρη πλειότερον καρπόν».—Ιωάννης 15:2, 3.
Συνεπώς, οι Χριστιανοί πρέπει να διακρατούν ένα υψηλό επίπεδο σωματικής, ηθικής και πνευματικής καθαρότητας, φυλαγόμενοι από «παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος». (2 Κορινθίους 7:1) Με βάση τα όσα είπε ο Ιησούς, ότι δηλαδή ‘δεν μολύνουν αυτά τα οποία εισέρχονται στον άνθρωπο αλλά αυτά που εξέρχονται απ’ αυτόν’, εκείνοι οι οποίοι δέχονται το αίμα του Χριστού, που αποτελεί μέσο καθαρισμού, θέτουν τη μεγαλύτερη έμφαση στην πνευματική καθαρότητα. Διατηρούν ‘καθαρή καρδιά’ και ‘καθαρή συνείδηση’ ενώπιον του Θεού. (Μάρκος 7:15· 1 Τιμόθεον 1:5· 3:9· 2 Τιμόθεον 1:3) Για τέτοια άτομα που έχουν καθαρή συνείδηση «πάντα είναι καθαρά», σε αντίθεση με τα άπιστα άτομα που έχουν μολυσμένη συνείδηση, για τα οποία «ουδέν καθαρόν». (Τίτον 1:15) Εκείνοι που θέλουν να παραμείνουν καθαροί και αγνοί στην καρδιά λαβαίνουν σοβαρά υπόψη τους τη συμβουλή του εδαφίου Ησαΐας 52:11, το οποίο λέει: ‘Μη εγγίσητε ακάθαρτον· . . . καθαρίσθητε σεις οι βαστάζοντες τα σκεύη του Ιεχωβά’. (Ψαλμός 24:4· Ματθαίος 5:8) Κάνοντάς το αυτό, καθαρίζονται ‘τα χέρια’ τους με μια συμβολική έννοια (Ιακώβου 4:8), και ο Θεός τούς αντιμετωπίζει ως καθαρά άτομα.—2 Σαμουήλ 22:27· Ψαλμός 18:26· βλέπε επίσης Δανιήλ 11:35· 12:10.
Σε μια περίπτωση ο απόστολος Παύλος, μολονότι δεν ήταν πλέον υπό το Νόμο, τήρησε τις απαιτήσεις του Νόμου καθαρίζοντας τελετουργικά τον εαυτό του στο ναό. Μήπως αυτό ήταν ασυνέπεια από μέρους του; Ο Παύλος δεν εναντιωνόταν στο Νόμο ή στις διαδικασίες του· απλώς έδειχνε ότι η υπακοή σ’ αυτόν δεν αποτελούσε θεϊκή απαίτηση για τους Χριστιανούς. Εκεί που οι διαδικασίες του δεν παραβίαζαν τις νέες Χριστιανικές αλήθειες, δεν υπήρχε ουσιαστική αντίρρηση να κάνει κάποιος αυτό το οποίο είχε ορίσει ο Θεός στο Νόμο. Ο Παύλος ενήργησε με τον τρόπο που ενήργησε για να μην εμποδίσει άσκοπα τους Ιουδαίους να ακούσουν τα καλά νέα σχετικά με τον Ιησού Χριστό. (Πράξεις 21:24, 26· 1 Κορινθίους 9:20) Με παρόμοιο πνεύμα ο απόστολος πρόβαλε επίσης το επιχείρημα ότι η τροφή αυτή καθαυτή μπορεί να είναι καθαρή, αλλά αν το γεγονός ότι εκείνος την τρώει γινόταν πρόσκομμα για τον αδελφό του, τότε δεν θα την ξανάτρωγε. (Ρωμαίους 14:14, 15, 20, 21· 1 Κορινθίους 8:13) Σε όλα αυτά, ο Παύλος έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τη σωτηρία άλλων και κατέβαλλε όσες προσπάθειες μπορούσε για να την κάνει εφικτή. Γι’ αυτό, ήταν σε θέση να λέει: «Είμαι καθαρός από του αίματος πάντων».—Πράξεις 20:26· 18:6.