Ήταν Πιο Αργά απ’ Ό,τι Νόμιζαν!
ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, 609 Π.Κ.Χ. Ομιλητής, ο Ιερεμίας ο προφήτης. Αυτός προείπε την καταστροφή της πολυαγαπημένης του άγιας πόλης, της Ιερουσαλήμ, μια καταστροφή που θα ερχόταν επειδή οι Ιουδαίοι είχαν περιφρονήσει τον Ιεχωβά και είχαν αναμειχθεί στη λατρεία ψεύτικων θεών. Επιδίδονταν σε ακόλαστη λατρεία του σεξ στους υψηλούς τόπους, πρόσφεραν σπονδές στους ειδωλολατρικούς θεούς, λάτρευαν τον ήλιο και το φεγγάρι και τα άστρα, έκαιγαν θυμίαμα στον Βάαλ και θυσίαζαν τα παιδιά τους στον Μολόχ.—1 Βασιλέων 14:23, 24, ΛΧ· Ιερεμίας 6:15· 7:31· 8:2· 32:29, 34, 35· Ιεζεκιήλ 8:7-17.
Στα μάτια τους ο Ιερεμίας ήταν ένας κινδυνολόγος, ένας φανατικός, δυσαρεστημένος με τους πάντες και τα πάντα. Επί 38 χρόνια ο Ιερεμίας τούς προειδοποιούσε· επί 38 χρόνια οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ τον κορόιδευαν. Μέχρι εκείνον τον καιρό, οι άνθρωποι απέρριπταν τον Ιεχωβά, λέγοντας ότι δεν αποτελούσε μια δύναμη με την οποία χρειαζόταν να ασχοληθούν. Έλεγαν: ‘Ο Ιεχωβά δεν θέλει αγαθοποιήσει ουδέ θέλει κακοποιήσει’ και ‘Ο Ιεχωβά εγκατέλιπε την γην, και, Ο Ιεχωβά δεν βλέπει’.—Σοφονίας 1:12· Ιεζεκιήλ 9:9.
Οι προφήτες Ιερεμίας και Ιεζεκιήλ κήρυτταν αρκετό καιρό την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, αλλά τίποτα δεν είχε συμβεί. Γι’ αυτό οι Ισραηλίτες απέκλεισαν την πιθανότητα εκπλήρωσης ενός τέτοιου οράματος στον καιρό τους, λέγοντας: «Αι ημέραι μακρύνονται και πάσα όρασις εχάθη». Αλλά η απάντηση του Ιεχωβά σ’ αυτό ήταν: ‘Πλησιάζουσιν αι ημέραι. Διότι εγώ είμαι ο Ιεχωβά· εγώ θέλω λαλήσει και ο λόγος τον οποίον θέλω λαλήσει θέλει εκτελεσθή· δεν θέλει πλέον μακρυνθή· [δεν θα υπάρξει πια αναβολή, ΜΝΚ] διότι εν ταις ημέραις υμών, οίκος αποστάτης, θέλω λαλήσει λόγον και εκτελέσει αυτόν’.—Ιεζεκιήλ 12:22-25.
Το έτος 609 Π.Κ.Χ. είχε έρθει ο καιρός για να εκπληρώσει ο Ιεχωβά το λόγο του. Αφού ο Ιερεμίας είχε διακηρύξει την προειδοποίηση επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, η πόλη της Ιερουσαλήμ πολιορκήθηκε από τα βαβυλωνιακά στρατεύματα. Δεκαοχτώ μήνες αργότερα τα τείχη γκρεμίστηκαν, ο ναός κάηκε και οι περισσότεροι κάτοικοι εξορίστηκαν στη Βαβυλώνα. Όπως προειπώθηκε, η πόλη καταστράφηκε «δια μαχαίρας και δια πείνης και δια λοιμού».—2 Βασιλέων 25:7-17· 2 Χρονικών 36:17-20· Ιερεμίας 32:36· 52:12-20.
Ο Ιερεμίας είχε δίκιο. Ο λαός είχε άδικο. Ήταν πιο αργά απ’ ό,τι νόμιζαν! Το όραμα δεν είχε σχέση με το απώτερο μέλλον. Ήταν για τον καιρό τους.
Αυτό δεν είναι απλώς ιστορία. Ό,τι συνέβη στην Ιερουσαλήμ ήταν προφητικό. Προσκίαζε κάτι που επρόκειτο να έρθει. Ο σύγχρονος Χριστιανικός κόσμος ονομάζεται με το όνομα του Χριστού και ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε σχέση διαθήκης με τον Θεό· ωστόσο ακολουθεί τα βήματα των κατοίκων της αρχαίας Ιερουσαλήμ. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου διδάσκουν ειδωλολατρικές δοξασίες, έχουν μολυνθεί από σεξουαλική ανηθικότητα, αγωνίζονται υπέρ πολιτικών προγραμμάτων, υποστηρίζουν τους πολέμους που γίνονται στον κόσμο, ασπάζονται την εξέλιξη και παραμερίζουν τον Θεό ως τον Δημιουργό, κλείνουν τα μάτια στη θυσία εκατομμυρίων αγέννητων παιδιών για να μη θυσιάσουν τη δική τους ησυχία, και γενικά υιοθετούν ανθρώπινες φιλοσοφίες ενώ ισχυρίζονται ότι η Αγία Γραφή είναι μύθος και θρύλος.
Όπως οι άνθρωποι στην Ιερουσαλήμ χλεύαζαν τον Ιερεμία, έτσι και ο Χριστιανικός κόσμος χλευάζει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα. Η προειδοποίηση που δίνουν οι Μάρτυρες για την επερχόμενη καταστροφή στον Αρμαγεδδώνα απορρίπτεται ως ανώφελη. ‘Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για τη γη’, λέει ο Χριστιανικός κόσμος. ‘Ας κυβερνήσει εκείνος τον ουρανό· εμείς θα κυβερνήσουμε τη γη. Και αν έρθει ο Αρμαγεδδώνας, δεν θα έρθει στη γενιά μας. Αυτή την ιστορία την έχουμε ξανακούσει. Δεν θα εξαπατηθούμε απ’ αυτήν!’
Μήπως θα επαναληφθεί η ιστορία; Μήπως για άλλη μια φορά εκατομμύρια άτομα θα ανακαλύψουν ότι ήταν πιο αργά απ’ ό,τι νόμιζαν;