Η Ελληνική Γλώσσα και οι Γραφές

Τα Βιβλικά χειρόγραφα που γράφτηκαν στην ελληνική γλώσσα (είτε είναι μεταφράσεις των Εβραϊκών Γραφών, είτε είναι αντίγραφα των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, ή και τα δύο) μπορούν να χωριστούν ή να καταταχθούν ως προς το είδος της Γραφής τους, το οποίο είναι επίσης ένα βοήθημα για την χρονολόγησή τους. Το παλαιότερο είδος (που χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα μέχρι τον ένατο αιώνα μ.Χ.) είναι τα χειρόγραφα στρογγυλής γραφής γραμμένα με μεγάλα, κεφαλαία και ξεχωριστά γράμματα. Γενικά σ’ αυτό το είδος γραφής οι λέξεις δεν χωρίζονται και δεν υπάρχουν σημεία στίξης. Ο Σιναϊτικός κώδικας είναι ένα τέτοιο χειρόγραφο στρογγυλής γραφής. Τον έκτο αιώνα άρχισαν να παρουσιάζονται αλλαγές στο είδος γραφής που τελικά οδήγησαν (τον 9ο αιώνα μ.Χ.) στα χειρόγραφα συνηθισμένης κυρτής ή μικρογράμματης γραφής, γραμμένα με μικρότερα γράμματα, μερικά από τα οποία ήταν ενωμένα με ένα συνεχιζόμενο ή αβίαστο τρόπο. Τα περισσότερα από τα χειρόγραφα των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών που έχουν σωθεί είναι συνηθισμένης κυρτής γραφής. Τα χειρόγραφα συνηθισμένης κυρτής γραφής παρέμειναν δημοφιλή μέχρι την έναρξη της τυπογραφίας.

Οι Χριστιανικές Γραφές γράφτηκαν στην κοινή ελληνική. Παρ’ όλο που δεν είναι γνωστό αν υπάρχουν σήμερα αυθεντικά πρωτότυπα χειρόγραφα, μέχρι τώρα, σύμφωνα μ’ έναν υπολογισμό, υπάρχουν πάνω από 4.600 αντίγραφα χειρογράφων που έχουν σωθεί, ολόκληρα ή αποσπάσματα, αυτών των Γραφών στα ελληνικά. Επιπρόσθετα, σώζονται πάνω από 8.000 χειρόγραφα μεταφράσεων των Χριστιανικών Γραφών στα λατινικά και περίπου 1.000 ακόμα σε άλλες γλώσσες.