Οι Κήρυκες της Βασιλείας Αναφέρουν
Η Βιβλική Αλήθεια Ελευθερώνει από τον Πνευματισμό
Η ΑΠΟΨΗ του Ιεχωβά για τον πνευματισμό διατυπώθηκε κατάλληλα στον Ισραήλ με τα εξής λόγια: «Να μη ασκήτε μαντείαν ή οιωνοσκοπίαν». (Λευιτικόν 19:26, ΛΧ) Πώς, όμως, κάποιος που έχει αναμειχτεί στη μαγεία και στον πνευματισμό μπορεί να απελευθερωθεί από τη δύναμη των δαιμόνων; Ο Ιησούς είπε: «Θέλετε γνωρίσει την αλήθειαν. Και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει». (Ιωάννης 8:32) Αυτό αποδείχτηκε αληθινό, όπως φαίνεται στην ακόλουθη εμπειρία που είχε μια Μάρτυρας στη Γαλλία.
«Όταν μετακόμισα στο καινούριο μου σπίτι, με το που εγκαταστάθηκα ήρθε μια φιλική γειτόνισσα και προσφέρθηκε να συντάξει το ωροσκόπιό μου. Αμέσως αποφάσισα να μην έχω καμιά σχέση μαζί της, πράγμα που δεν ήταν εύκολο γιατί εκείνη ήταν πάρα πολύ κοινωνικός τύπος.
»Το Νοέμβριο του 1980 αρρώστησα και ήρθε να με βοηθήσει. Εκτίμησα την καλή καρδιά της. Τη συμπάθησα ακόμη πιο πολύ όταν μου εξομολογήθηκε ότι συχνά ξύπναγε πνιγμένη στην αγωνία. Τότε κατάλαβα πως δεν ήταν όσο ευτυχισμένη φανταζόμουνα. Πώς μπορούσε, όμως, να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του πνευματισμού; Πίστευα ότι δεν μπορούσα να περιμένω άλλο, και γι’ αυτό αποφάσισα να της μιλήσω για την αλήθεια.
»Αρχίσαμε να συζητάμε τα ιδιόμορφα οικονομικά προβλήματα που έχουμε εμείς οι ανύπαντρες. Τότε, μου είπε: ‘Εγώ έχω βρει τη λύση. Βγάζω λεφτά διαβάζοντας τα χαρτιά ταρώ’. Έπιασα, λοιπόν, τη Γραφή μου και της έδειξα πόσο επικίνδυνο είναι να έχει σχέσεις με ισχυρές πονηρές δυνάμεις.
»Αυτό ήταν η αρχή μιας σοβαρής συζήτησης για τον πνευματισμό. Μου εξήγησε πως ό,τι πρόβλεπε έβγαινε αληθινό. Προσπάθησα να τη βοηθήσω να δει τα πράγματα λογικά. Προχώρησα και της έδειξα τα λόγια του Μωυσή στα εδάφια Δευτερονόμιον 18:10, 11: ‘Δεν θέλει ευρεθή εις σε ουδείς . . . μαντευόμενος μαντείαν ή προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος . . . ή ανταποκριτής δαιμονίων [ο οποίος να συμβουλεύεται πνευματιστικό μέντιουμ (ΜΝΚ)] . . . ή νεκρόμαντις’. Την ώρα που έφευγα, είπε: ‘Και να φανταστείς πως νόμιζα ότι είχα βρει τη λύση στα προβλήματά μου’. Πόσο θάρρος μου έδωσαν τα λόγια εκείνα, γιατί, μετά από μια και μόνο συζήτηση, μιλούσε σε παρελθοντικό χρόνο για τον πνευματισμό! Αυτό μου έλεγε πως βαθιά μέσα της είχε στ’ αλήθεια συλλάβει το σημείο.
»Η ακόρεστη όρεξη που είχε για πνευματική τροφή την έκανε να διαβάζει την Αγία Γραφή μέχρι τις τρεις με τέσσερις τα ξημερώματα. Από την αρχή κάναμε μελέτη δυο φορές τη βδομάδα. Παρακολουθούσε τις συναθροίσεις και έκανε γρήγορη πρόοδο. Φυσικά, εξετάσαμε εξονυχιστικά το θέμα του πνευματισμού, χρησιμοποιώντας την Αγία Γραφή και τις εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά, και αποφάσισε από μόνη της να κάψει όλα της τα πράγματα που είχαν σχέση με το δαιμονισμό.
»Η κυρία αυτή συνέχισε τις προσπάθειές της και σύντομα άρχισε να κηρύττει τα ‘καλά νέα’ σε άλλους. Πού και πού της τηλεφωνούν πρώην πελάτες της, και αφού τους εξηγεί ότι εγκατέλειψε κάθε πνευματιστική της δραστηριότητα, τους προσκαλεί να ακούσουν κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον. Βαφτίστηκε και είναι τώρα αδελφή μας».