Ερωτήσεις από Αναγνώστες

● Όταν ο αθώος από τους συζύγους επαναλαμβάνη τις σεξουαλικές του σχέσεις με τον μοιχό ή τη μοιχαλίδα σύζυγό του αφού έχει μάθει για τη μοιχεία, αποτελεί αυτή η επανάληψις σεξουαλικών σχέσεων απόδειξι συγχωρήσεως εκ μέρους του αθώου συζύγου;

Οι σεξουαλικές σχέσεις έξω απ’ τα πλαίσια του γάμου παρέχουν τη βάσι για διαζύγιο, αν το επιθυμή το αθώο μέλος· με το ίδιο αυτό τεκμήριο, εάν επαναληφθούν οι σεξουαλικές σχέσεις, πρέπει να θεωρηθή ότι δόθηκε συγχώρησις και θεραπεύτηκε το ρήγμα. Αλλιώς, δεν υπάρχει πραγματική αρμονία της ενέργειας αυτής με την έννοια της συγχωρητικότητας.​—Ματθ. 19:9· 5:37.

Όταν υπάρχει γνήσια μετάνοια εκ μέρους του μοιχού ή της μοιχαλίδας, και οι δυο σύζυγοι έχουν ειλικρινή επιθυμία να συνεργασθούν για να επιλύσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν, σίγουρα θα ήταν πάρα πολύ κατάλληλο να δειχθή έλεος και να συγχωρηθή το άτομο που έσφαλε. Πρέπει να γίνη κάθε λογική προσπάθεια να διατηρηθή η υπάρχουσα γαμήλια σχέσις, κατανοώντας παράλληλα ότι πιθανόν να υπάρξουν λίγο τεταμένες σχέσεις και προβλήματα τα οποία θα πρέπει να υπερπηδηθούν. Έτσι τα πράγματα θα μπορούσαν να καταλήξουν όχι μόνο στην ευλογία του ζεύγους και των παιδιών που πιθανόν να υπάρχουν στο σπίτι αλλά και προς ήττα του μεγάλου καταστροφέα του γάμου, Σατανά του Διαβόλου.

Σε μερικές περιπτώσεις, μπορεί να είναι πολύ δύσκολο για το αθώο άτομο να βρη μια πραγματική βάσι για τη συνέχισι του γάμου. Ακόμα και πριν η μοιχεία έλθη στο φως, ίσως να υπήρχαν πολύ σοβαρά προβλήματα στην εφαρμογή Βιβλικών αρχών σχετικά με το θέμα της κεφαλής της οικογένειας και της υποταγής. Ίσως να υπήρχε ελάχιστη επικοινωνία και η αγάπη και ο αλληλοσεβασμός να ήσαν σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Η πικρία και η μνησικακία ή άλλοι παράγοντες μπορεί να επηρέαζαν την μεταξύ τους απόδοσι της σεξουαλικής οφειλής. Θα υπάρξη καμμιά πραγματική βελτίωσι στην προσπάθεια υπερνικήσεως, αυτών των σοβαρών, βαθιά ριζωμένων προβλημάτων αν δειχθή συγχωρητικότητα; Το αθώο μέλος μπορεί να αισθάνεται ότι οι πιθανότητες βελτιώσεως είναι μηδαμινές και ίσως διαλέξη το διαζύγιο, έστω κι αν αυτό σημαίνη διαρρυθμίσεις στη ζωή του, όπως η αντιμετώπισις του τραύματος του διαζυγίου, η πιθανή ανάγκη να μετακομίση, να φροντίζη για τα παιδιά που πιθανόν υπάρχουν και λοιπά. Επίσης, πρέπει να μη μας διαφεύγη ότι ο Ιεχωβά ‘μισεί το διαζύγιο.’​—Μαλ. 2:16

Όλα αυτά είναι παράγοντες που πρέπει να ζυγίση το αθώο άτομο όταν αποφασίζη αν θα συγχωρήση ή όχι. Και αυτό πρέπει να γίνη πριν επαναλάβη τις σεξουαλικές σχέσεις, πριν επαναληφθούν οι ιδιαίτερες οικειότητες που είναι προνόμιο των εγγάμων. Η ανασκόπησις του ζητήματος, η συζήτησις επί των προβληματικών θεμάτων, η προσπάθεια να επιτευχθή αλληλοκατανόησις και να καθορισθή η προθυμία και των δύο ατόμων να εργασθούν για να αναπτυχθή αγάπη και σεβασμός για το γάμο, όλα αυτά είναι πράγματα που μπορούν να γίνουν χωρίς να σημαίνουν ότι δόθηκε συγχώρησις. Αλλά όταν το αθώο άτομο φθάση σ’ εκείνο το συναισθηματικό σημείο όπου μπορεί να έχη πάλι σχέσεις σεξουαλικές με τον μοιχό ή τη μοιχαλίδα, πρέπει να θεωρηθή ότι το αθώο άτομο δίνει ανεπιφύλακτη συγχώρησι και δεν θα χρησιμοποιήση τη γνωστή απιστία σαν βάσι ενός Γραφικού διαζυγίου που θα του επιτρέψη να ξαναπαντρευτή.

Αν το αθώο άτομο ενεργήση έτσι σε αρμονία με την έννοια της συγχωρητικότητας, τότε μιμείται τον Ιεχωβά στην συγχωρητικότητα, χωρίς να επικρεμά πάνω απ’ το κεφάλι του ενόχου τις παλιές του αμαρτίες και, χωρίς να του θυμίζη συνέχεια τι συνέβη στο παρελθόν. (Ψαλμ. 103:3, 8-14· Ησ. 55:7· Εφεσ. 4:32· 1 Πέτρ. 4:8· 1 Ιωάν. 1:9 ) Φυσικά, αυτό καθιστά το συγχωρούμενο άτομο υπεύθυνο να εκτιμήση τη συγχώρησι και να αποφύγη επανάληψι της αδικοπραγίας.

Πρέπει να παραδεχτούμε, ότι κατά καιρούς παρουσιάζονται αργότερα τραγικά, απρόβλεπτα προβλήματα που, αν ήσαν γνωστά, ίσως να μην έδινε συγχώρησι το αθώο άτομο ούτε και να επαναλάμβανε τις σεξουαλικές σχέσεις. Ωστόσο αντί η πιθανότητα τέτοιων προβλημάτων να προμηθεύση βάσι για διάλυσι του γάμου, αντίθετα δίνει έμφασι ακόμη περισσότερο στο πόσο προσεκτικά πρέπει το αθώο άτομο να ζυγίση όλους τους παράγοντες και να μην αποφασίση βιαστικά όταν βρεθή προ της αποφάσεως να συγχωρήση ή όχι.

Η κατάστασι είναι η ίδια κι όταν ακόμη προκύψη εγκυμοσύνη απ’ τη μοιχεία της συζύγου και η εγκυμοσύνη αυτή δεν ήταν γνωστή όταν επαναλήφθηκαν οι σεξουαλικές σχέσεις του άνδρα με τη σύζυγό του. Η πιθανότητα εγκυμοσύνης είναι ασφαλώς κάτι που ο σύζυγος θα πρέπει να λάβη σοβαρά υπ’ όψιν όταν αποφασίζη αν θα συγχωρήση τη σύζυγό του και να την πάρη πίσω. Η πρακτική σοφία θα απαιτούσε να περιμένη μέχρι που οριστικά να μπορή να καθορισθή αν αυτή έμεινε έγκυος με το παιδί κάποιου άλλου. Αν τη συγχωρήση και έχη σεξουαλικές σχέσεις μαζί της πριν το μάθη, τότε τι γίνεται; Θα έπρεπε να έχη εκ των προτέρων αποφασίση ότι είναι διατεθειμένος να δεχθή την πιθανότητα να είναι η σύζυγός του έγκυος από κάποιον άλλον και ότι, αν γεννιόταν το παιδί, θα δεχόταν αυτό το παιδί στο σπίτι του και θα το φρόντιζε σαν δικό του.

Εννοείται ότι όταν έρθη στο φως «πορνεία» ενός πιστού γαμήλιου συντρόφου, αυτό πρέπει να γνωστοποιηθή στο σώμα των πρεσβυτέρων της εκκλησίας. (Ματθ. 19:9) Αν το ένοχο άτομο δεν το κάνη αυτό, τότε το αθώο άτομο έχει την ευθύνη να αναφέρη την αδικοπραγία από ενδιαφέρον για τη διατήρησι της καθαρότητας της εκκλησίας του Ιεχωβά. Αν ο ένοχος μετανοήση ειλικρινά, τότε μπορεί να μην αποβληθή απ’ την εκκλησία έστω κι αν το αθώο άτομο μπορή να διαλέξη να μη δώση συγχώρησι. Αν δεν υπάρχη μετάνοια, ο ένοχος θα αποκοπή, έστω κι αν ο αθώος διαλέξη να δώση συγχώρησι και να συνεχίση να ζη με τον αποκομμένο σύντροφο.

Όλα αυτά τονίζουν ότι οι γαμήλιες ευθύνες δεν μπορούν να παίρνωνται στα ελαφρά. Μόνο η «πορνεία» του γαμήλιου συντρόφου δίνει στον αθώο ή την αθώα σύζυγο Γραφική βάσι για διάλυσι του γάμου και δικαίωμα να ξαναπαντρευτή. Αλλά όταν επαναληφθούν οι γαμήλιες σεξουαλικές σχέσεις, η Χριστιανική εκκλησία πρέπει να είναι συνεπής όπως και το ζευγάρι πρέπει να είναι συνεπές, με το να θεωρούν ότι η παρελθούσα γνωστή «πορνεία» δεν αποτελεί πια βάσι για διάλυσι του γάμου. Το ζευγάρι, αποβλέποντας στον Ιεχωβά, πρέπει να εργασθή με επιμέλεια για να οικοδομηθή η αγάπη κι ο σεβασμός στη σχέσι τους, ώστε να έχουν ένα καλό μέτρο ευτυχίας και επιτυχίας στο γάμο τους.