Ερωτήσεις από Αναγνώστες

● Το τεύχος της Σκοπιάς 1 Μαρτίου 1980 χαρακτηρίζει τα Ηνωμένα Έθνη ως την ‘ογδόη παγκόσμια δύναμι.’ Δεν είναι η Αγγλο-Αμερικανική Εβδόμη Παγκόσμια Δύναμις, η τελευταία παγκόσμια δύναμις;

Τα Ηνωμένα Έθνη, έχοντας διαδεχθή την παλαιά Κοινωνία των Εθνών, αποτελούν μια «παγκόσμια δύναμι» διότι τα έθνη-μέλη, η επιρροή και η οργάνωσίς τους είναι σε παγκόσμια κλίμακα.

Το Αγγλο-Αμερικανικό συγκρότημα, όμως, συνεχίζει την ισχυρή κυριαρχική του θέσι ως η Εβδόμη Παγκόσμια Δύναμις. Και η Σοβιετική Ένωσις ακόμη δεν την έχει ξεπεράσει εξ αιτίας της ανώτερης στρατιωτικής, πολιτικής και εμπορικής της δυνάμεως. Η Αγία Γραφή τονίζει ότι θα υπάρξουν μόνο επτά παγκόσμιες δυνάμεις μ’ αυτή την έννοια, για να αντιστοιχούν στις επτά κεφαλές του θηρίου. (Αποκ. 13:1) Υπάρχει αντιμαχία και ανταγωνισμός μεταξύ της Αγγλο-Αμερικανικής παγκόσμιας δυνάμεως ως του ‘βασιλέως του νότου’ και του ‘σοσιαλιστικού βασιλέως του βορρά,’ αλλά δεν υπάρχει ένδειξις στην Αγία Γραφή ότι η δεύτερη αυτή δύναμις θα αντικαταστήση την πρώτη ως ογδόη παγκόσμια δύναμις προτού φθάσουν και οι δύο στο τέλος τους.​—Δαν. 11:40-45.

Εν τούτοις, και οι δύο «υπερδυνάμεις,» συνεργάσθηκαν με άλλα έθνη του κόσμου, με λίγες εξαιρέσεις, για να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν σε ύπαρξι τον οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Αυτό είναι σε εκπλήρωσι προφητείας διότι το κόκκινο θηρίο, που συμβολίζει τον οργανισμό Ηνωμένων Εθνών λέγεται ότι είναι «και αυτός ο όγδοος, [βασιλεύς, ΜΝΚ] και είναι εκ των επτά, και υπάγει εις απώλειαν.» (Αποκ. 17:9-11) Αυτό το θηρίο έχει επίσης επτά κεφαλές που συμβολίζουν τις επτά παγκόσμιες δυνάμεις που πέρασαν από την παγκόσμια σκηνή τους περασμένους αιώνες ως σήμερα. Αλλά ολόκληρο το κόκκινο θηρίο, περιλαμβανομένων και των κεφαλών του, γίνεται σαν ένας ‘όγδοος βασιλεύς’ διότι τα Ηνωμένα Έθνη αποτελούν ένα όργανο που χρησιμοποιείται από τα έθνη μέλη στην προσπάθεια να επιβάλουν συλλογικά το θέλημά τους στα έθνη σαν σύνολο, ενώ εμμένουν στις αντίστοιχες κυριαρχίες τους.

Τα Ηνωμένα Έθνη δεν έχουν πολλή δύναμι καθ’ εαυτά, ούτε καν έχουν στρατό, εκτός εκεί όπου τα μέλη κάνουν ειδική διάταξι προς τούτο. Στην πραγματικότητα αντλούν την ύπαρξι και δύναμί τους από τα έθνη που αποτελούν την ολομέλειά τους. Αυτό ιδιαίτερα αληθεύει για την Αγγλο-Αμερικανική παγκόσμια δύναμη που ανέλαβε την πρωτοβουλία να φέρει σε ύπαρξι πρώτα την Κοινωνία των Εθνών και ύστερα τα Ηνωμένα Έθνη. (Αποκ. 13:11-15) Προτού πάη σε καταστροφή μαζί με όλα τα έθνη στα οποία οφείλει την ύπαρξί της, οι Γραφές τονίζουν ότι αυτή η ‘ογδόη’ παγκόσμια δύναμις, με τα εξέχοντα κυριαρχούντα στοιχεία που αναλαμβάνουν την ηγεσία ως τα «δέκα κέρατα» του θηρίου, θα στραφούν στη ‘Βαβυλώνα τη Μεγάλη,’ την παγκόσμια αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας, και θα την καταστρέψουν.​—Αποκ. 17:12-18.

● Πότε λαμβάνει χώρα η «φανέρωση των υιών του Θεού», όπως μνημονεύεται στην επιστολή προς Ρωμαίους 8:19, και για ποιο σκοπό;

Όταν ο Παύλος αναφέρη «την δόξα την μέλλουσα να αποκαλυφθή εις ημάς,» αναφερόμενος στον εαυτό του και στους άλλους κεχρισμένους ‘υιούς του Θεού,’ προφανώς μιλεί για τη δόξα που έρχεται σ’ αυτούς όταν αναστηθούν σε ουράνια ζωή. (Ρωμ. 8:18) Εν τούτοις, μόνον όταν αυτοί οι δοξασμένοι ‘υιοί του Θεού’ αρχίσουν να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους προς όφελος των ανθρώπων επάνω στη γη, μόνο τότε οι επίγειοι αυτοί υπήκοοι της βασιλείας αρχίζουν να δοκιμάζουν τη ‘φανέρωσι των υιών του Θεού.’

Ο Παύλος λέει ότι «η μεγάλη προσδοκία της κτίσεως προσμένει την φανέρωσιν των υιών του Θεού.» Άνδρες πίστεως, λοιπόν, σε όλους τους αιώνες ποθούσαν τον καιρό της ‘φανερώσεώς’ τους, γνωρίζοντας την ανακούφισι που θα επακολουθούσε. Στον Αρμαγεδδώνα θα υπάρξει ‘ανακούφισις’ «όταν ο Κύριος Ιησούς αποκαλυφθή απ’ ουρανού μετά των αγγέλων της δυνάμεως αυτού,» και θα «ανταποδώσει θλίψη εις τους όσοι σας θλίβουσιν» εσάς τους λάτρεις του Θεού. Αυτό θα σημάνη την καταστροφή αυτών των διωκτών και εναντιουμένων. (2 Θεσ. 1:6-10) Τα εδάφια Αποκάλυψις 2:26, 27 δείχνουν ότι οι αναστημένοι κεχρισμένοι, ως μέρος του ‘σπέρματος’ της ουράνιας, όμοιας με σύζυγο οργανώσεως του Θεού, θα ενωθούν με τον Χριστό Ιησού επιφέροντας αυτή την καταστροφή στους ασεβείς. (Γέν. 3:15· Γαλ. 3:16, 29· Αποκ. 16:14, 16· 19:11-21) Μετά απ’ αυτό, ο Διάβολος και οι δαίμονές του θα ριφθούν στην άβυσσο. (Αποκ. 20:1-3) Όταν απομακρυνθούν οι πνευματικοί και ανθρώπινοι εχθροί, θα υπάρξη απροσμέτρητη ανακούφισις από την καταδυνάστευσι, τους πειρασμούς και την παραπλανητική προπαγάνδα. Τότε θα εκπληρωθή η από πολλού χρόνου αναμενόμενη αποκάλυψις των υιών του Θεού, και ο ‘πολύς όχλος’ των επιζώντων από τη ‘μεγάλη θλίψι’ θα χαίρη σ’ αυτή την αποκάλυψι.

Ο Παύλος τονίζει ότι υπάρχουν περισσότερα από μια απλή απαλλαγή από τους εναντιουμένους. Σχετικά με τη ‘φανέρωσι των υιών του Θεού,’ είπε ότι «και αυτή η κτίσις θέλει ελευθερωθή από της δουλείας της φθοράς και μεταβή εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού.» (Ρωμ. 8:21) Όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός και οι κεχρισμένοι συγκληρονόμοι του στους ουρανούς αρχίσουν να παρέχουν τα οφέλη της λυτρωτικής θυσίας στη διάρκεια της χιλιετούς βασιλείας, τότε οι ανθρώπινοι υπήκοοι της βασιλείας θα αρχίσουν να αισθάνονται απελευθέρωσι από τα αποτελέσματα της αμαρτίας και του θανάτου. Στο τέλος αυτής της χιλιετούς βασιλείας, όλοι οι ευπειθείς επίγειοι υπήκοοι θα έχουν βοηθηθή από τον Ιησού και τους συμβασιλείς και ιερείς του να φθάσουν σε τελειότητα. Τα ονόματα εκείνων που εξακολουθούν να μένουν πιστοί στον Θεό στη διάρκεια της δοκιμασίας από τον ελευθερωμένο Διάβολο και τους δαίμονές του, θα γραφτούν στο ‘βιβλίο της ζωής’. (Αποκ. 20:12-15) Τότε θα απολαμβάνουν πλήρως «την ελευθερία της δόξης των τέκνων του Θεού». (Ρωμ. 8:19-22) Έτσι λοιπόν ο μεγαλειώδης σκοπός της ‘φανερώσεως των υιών του Θεού’, θα έχη εκπληρωθή.

● Όταν ένας φίλος μου έγινε Χριστιανός, η σύζυγός του τον διεζεύχθη και αρνείται ακόμη και να τον δη. Μολονότι αντιλαμβάνεται από τη Γραφή ότι δεν είναι ελεύθερος να ξαναπαντρευθή, βγαίνει ‘ραντεβού’ με κάποιο άλλο πρόσωπο. Τι δείχνει η Γραφή γι’ αυτά τα ‘ραντεβού’ και πώς μπορώ εγώ να τον βοηθήσω καλύτερα;

Είναι λυπηρό το ότι η σύζυγός του μ’ ένα αδικαιολόγητο διαζύγιο τον εξέθεσε σε μοναξιά και πειρασμό. Εν τούτοις, ενόσω δεν είναι Γραφικά ελεύθερος να ξαναπαντρευθή, τα ‘ραντεβού’ του είναι εσφαλμένα και επικίνδυνα. Χρειάζεται φιλάγαθη αλλά σταθερή βοήθεια, και κάποια τέτοια βοήθεια ίσως μπορείτε να την προσφέρετε εσείς.

Σήμερα παραχωρούνται νόμιμα διαζύγια για πολλούς λόγους. Ενώπιον του κράτους, όταν οριστικοποιήται ένα τέτοιο διαζύγιο, τα δύο άτομα θεωρούνται πάλι «άγαμα.» Ο Λόγος του Θεού, όμως παρουσιάζει μια διαφορετική άποψι. Ο Ιησούς είπε: «Όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού εκτός δια πορνείαν [χονδροειδής σεξουαλική ανηθικότης] και νυμφευθή άλλην, γίνεται μοιχός.» (Ματθ. 19:9) Αν λοιπόν ένα κράτος παραχωρήση νόμιμο διαζύγιο ενώ δεν υπάρχει Γραφική βάσις γι’ αυτό και δεν έγινε από τότε ανηθικότης, ο Θεός θεωρεί ακόμη και τους δύο σαν συζύγους.

Αυτή η γνώσις βοηθεί τους Χριστιανούς να κατανοήσουν πώς πρέπει να διάγη ένα άτομο, που δεν είναι Γραφικά ελεύθερο να ξαναπαντρευθή. Θα εθεωρείτο σαν να ήταν νόμιμα έγγαμος και ζούσε μ’ ένα γαμήλιο σύντροφο. Τα εδάφια Παροιμίες 5:15-21, ενώ, αναφέρονται ιδιαίτερα στις συζυγικές σχέσεις, διασαφηνίζουν ότι ένας έγγαμος άνδρας δεν πρέπει να αναζητή ρομαντισμούς σε άλλες γυναίκες: «Ευφραίνου μετά της γυναικός της νεότητος σου. . . . Ευφραίνου πάντοτε εις την αγάπην αυτής. Και διατί, υιέ μου, θέλεις θέλγεσθαι υπό ξένης και θέλεις εναγκαλίζεσθαι κόλπον αλλοτρίας; Διότι του ανθρώπου αι οδοί είναι ενώπιον των οφθαλμών του Κυρίου.» Ναι, ένα άτομο που είναι νυμφευμένο ενώπιον του Θεού, πρέπει ν’ αποφεύγη άλλες ρομαντικές επιδόσεις. Ο πιστός Ιωσήφ αρνήθηκε να αναμιχθή σε ανηθικότητα με μια έγγαμη γυναίκα.​—Γέν. 39:10-12.

Η αντίθετη πορεία θα έδειχνε ανευλάβεια για τη διάταξι περί γάμου και για τον Πρωτουργό της, τον Ιεχωβά, και θα έθετε ένα κακό παράδειγμα για τη Χριστιανική διαγωγή. Επίσης, αν ένα τέτοιο ζεύγος διατηρούσε ρομαντική συντροφιά, θα αντιμετώπιζαν έντονη πίεσι να εμπλακούν σε σεξουαλικές πράξεις που είναι κατάλληλες μόνο στα πλαίσια του γάμου. Διαβάζομε: «Τίμιος έστω ο γάμος εις πάντας, και η κοίτη αμίαντος· τους δε πόρνους και μοιχούς θέλει κρίνει ο Θεός.»​—Εβρ. 13:4.

Οι πνευματικά ικανοί πρέπει να παρέχουν Γραφικές συμβουλές σ’ εκείνον που βγαίνει ‘ραντεβού’ ενόσω δεν είναι Γραφικά ελεύθερος να παντρευθή, προσπαθώντας να τον διορθώσουν. (Γαλ. 6:1) Αν αυτός δεν ανταποκρίνεται, πρέπει να εμμείνουν στις προσπάθειές τους να τον βοηθήσουν, να τον προειδοποιήσουν και να τον επιπλήξουν, μάλιστα ‘ελέγχοντας αυτόν αποτόμως.’​—Παρ. 29:1· Τίτος 1:10, 13.

Ίσως μπορέσουν να ενισχύσουν την αγάπη του για τον Θεό και την εκτίμησί του για τη βαθειά ευαρέσκεια και ικανοποίησι να τον αγαπά και να τον ευλογή ο Θεός. (Ρωμ. 8:35-39· 2 Κορ. 4:16-18) Αυτοί, καθώς και άλλοι μέσα στην εκκλησία ίσως μπορέσουν να τον βοηθήσουν να υπερνικήση τη μοναξιά με το να έχη κατάλληλη, εποικοδομητική συναναστροφή και με το να ενασχολήται σε καλά έργα. (Τίτον 2:14) Έτσι, ίσως μπορέσουν να τον μεταστρέψουν από μια πορεία που θα μπορούσε να τον οδηγήση να παραβή το νόμο του Θεού περί μοιχείας, διότι τότε ίσως θα πρέπει να αποκοπή από την εκκλησία.​—1 Κορ. 5:9-11.

Αν κάποιος επιμένη στο να βγαίνη ‘ραντεβού’ εκεί όπου δεν υπάρχει Γραφική ελευθερία για γάμο, είναι πιθανόν πολλοί μέσα στην εκκλησία να αισθανθούν την υποχρέωσι να εφαρμόσουν τη Γραφική συμβουλή που παρέχεται για κάποιον που αρνείται να εργασθή: «Εάν τις δεν υπακούη εις τον λόγον ημών. . . , τούτον σημειώνετε· και μη συναναστρέφεσθε μετ’ αυτού, δια να εντραπή. Πλην μη θεωρείτε αυτόν ως εχθρόν, αλλά νουθετείτε ως αδελφόν.» (2 Θεσ. 3:14, 15) Πολλοί Χριστιανοί που σέβονται πολύ τη γαμήλιο διάταξι του Θεού δεν θα έπρεπε να συναναστρέφωνται κάποιον που ατιμάζει εσκεμμένα αυτή τη διάταξι. Με το να αρνούνται οι Χριστιανοί να έχουν τέτοια κοινωνική επαφή μ’ αυτό το άτομο, και με τα όσα λένε μέσα στην εκκλησία ως προς την αποδοχή της σοφής συμβουλής του Θεού, ίσως μπορέσουν να τον υποκινήσουν να εγκαταλείψη την εσφαλμένη πορεία του.​—Ιούδ. 23.