Ο Ιησούς Ως Ρυθμιστής Ήχου

Το βιβλίο του Αυγούστου Ράε «Ηχομόνωσις και Ακουστική Αρχιτεκτονική» περιέχει ένα κεφάλαιο για την ομιλία σε υπαίθριους χώρους. Ενδιαφέρει να σημειωθούν τα επόμενα κάτω από τον τίτλο «Κήρυξις του Ευαγγελίου»:

«Τα εδάφια του Ευαγγελίου αναγράφουν: ‘Εμβάς δε εις εν των πλοίων, . . . παρεκάλεσεν αυτόν τον Σίμωνα να απομακρύνη αυτό ολίγον από της γης . . . και καθήσας εδίδασκεν εκ του πλοίου τους όχλους.’—Λουκ. 5:3.

«Δεν υπάρχει τίποτε που να δείχνη ότι έγιναν σημαντικές αλλαγές στις κατωφερείς όχθες της λίμνης της Γεννησαρέτ, από τότε που συνέβησαν αυτά τα γεγονότα. Ας εφαρμόσωμε λοιπόν αυτά τα εδάφια στις πιο συνήθεις περιφέρειες των σημερινών οχθών της λίμνης. . . .

«Τα περισσότερα ευνοϊκά στοιχεία ηχοληψίας είναι παρόντα. Πρώτον, ολόκληρο το ακροατήριο μπορεί να βλέπη τον ομιλητή και να δέχεται άμεσα τον ήχο της φωνής. Λόγω της κατωφέρειας του εδάφους, όσο περισσότερο απέχουν οι άνθρωποι από τον ομιλητή, τόσο ψηλότερα είναι τοποθετημένοι στις όχθες. Έπειτα, η ήρεμη επιφάνεια των νερών μιας λίμνης αποτελεί τον καλύτερο ανακλαστήρα. Ο ανακλώμενος έτσι ήχος, ακολουθεί μια παραβολική τροχιά πολύ κοντά σ’ εκείνη του άμεσου ήχου. . . . Η ευκρίνεια είναι αμείωτη, με ενίσχυσι έξι βαθμών ντεσιμπέλ. Αυτός ο ανακλαστήρας είναι τοποθετημένος προς την κατεύθυνσι της φωνητικής διαχύσεως, δηλαδή, μπροστά στον ομιλητή.

«Τέλος έχομε εδώ ένα παράδειγμα που αποδεικνύει έναν ουσιώδη πρακτικό κανόνα: ο ομιλητής δεν πρέπει να είναι πολύ κοντά στο ακροατήριό του,»

Όταν η Βιβλική Σχολή της Σκοπιάς Γαλαάδ βρισκόταν στην άνω Νέα Υόρκη, ο εκπαιδευτής στις δημόσιες ομιλίες συνήθιζε να προβάλλη αυτές τις αρχές μιλώντας απέναντι από μια μικρή λίμνη στους μαθητές του που κάθονταν στο απέναντι αμφιθέατρο.