Ερωτήσεις από Αναγνώστες
● Ο Ιησούς, μιλώντας για «το σημείον της παρουσίας του και της συντελείας του αιώνος,» είπε στους μαθητές του: «Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα.» (Ματθ. 24:3, 34) Πώς πρέπει να το κατανοήσωμε αυτό;
Αυτή η προφητεία, που ελέχθη το 33 μ.Χ., είχε μια αξιοσημείωτη τυπική εκπλήρωσι στο έτος 70 μ.Χ., όταν το Ιουδαϊκό σύστημα πραγμάτων καταστράφηκε, και ο ναός της Ιερουσαλήμ γκρεμίστηκε και ‘δεν αφέθηκε λίθος επί λίθον.’ Στην Ιερουσαλήμ μόνο πέθαναν 1.100.000 Ιουδαίοι σύμφωνα με τον ιστορικό Ιώσηπο. Μολονότι πολλοί από τους πρώτους μαθητές του Ιησού είχαν πεθάνει στους διωγμούς που έγιναν μέχρι τότε, μερικοί από τη γενεά που είχαν ζήσει με τον Ιησού και είχαν γίνει μάρτυρες των κραταιών έργων του παρέμειναν επίσης για να δουν το τέλος αυτής της «συντελείας του αιώνος [του συστήματος πραγμάτων, ΜΝΚ].» (Ματθ. 24:2, 3) Ήσαν άτομα της γενεάς του Ιησού, σύγχρονοί του.
Ωστόσο, από την προφητεία του Ιησού κατανοούμε ότι τα λόγια του πρόκειται να έχουν μια μελλοντική και μεγαλύτερη εκπλήρωσι, στην οποία θα είναι «θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ’ αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει.» Αυτή ‘η μεγάλη θλίψις’ πρόκειται να περιλάβη όχι μόνο ένα Ιουδαϊκό «σύστημα πραγμάτων» αλλά ολόκληρο τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους, ναι, «πάντα τα έθνη,» στα οποία οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πρέπει να ‘κηρύξουν τούτο το ευαγγέλιον της Βασιλείας προτού έλθη το τέλος.’ Οι «αρχές ωδίνων» που άρχισαν να επηρεάζουν τη γη, αρχίζοντας με τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δείχνουν ότι το «σημείον» του Ιησού λαμβάνει τη μεγάλη αντιτυπική του εκπλήρωσι από το 1914 και έπειτα.—Ματθ. 24:3-8, 14, 21.
Ποια λοιπόν, είναι η «γενεά» που «δεν θέλει παρέλθει . . . εωσού γείνωσι πάντα ταύτα»; Δεν αναφέρεται σε μια χρονική περίοδο, που μερικοί έχουν προσπαθήσει να ερμηνεύσουν ως 30, 40, 70 ή ακόμη και 120 χρόνια, αλλά, μάλλον, αναφέρεται σε ανθρώπους, σε ανθρώπους που έζησαν στην ‘αρχή των ωδίνων’ αυτού του καταδικασμένου παγκόσμιου συστήματος. Πρόκειται για τη γενεά των ανθρώπων που είδε τα καταστρεπτικά γεγονότα που ξέσπασαν σε συνδυασμό με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο από το 1914 και μετά.
Όπως έδειχνε ένα άρθρο στη σελίδα 56 του U.S. Νιους εντ Γουώρλντ Ρηπόρτ στις 14 Ιανουαρίου 1980, «Αν λάβετε υπ’ όψι σας ότι δέκα είναι η ηλικία ενός ατόμου στην οποία ένα γεγονός δημιουργεί μόνιμη εντύπωσι στη μνήμη του,» τότε υπάρχουν σήμερα 13.000.000 και πλέον Αμερικανοί που «θυμούνται τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.» Κι αν το πονηρό σύστημα αυτού του κόσμου επιζούσε ως τη στροφή του αιώνα, πράγμα πολύ απίθανο αν λάβωμε υπ’ όψι τις παγκόσμιες τάσεις και την εκπλήρωσι της Βιβλικής προφητείας, θα υπήρχαν ακόμη επιζώντες από τη γενεά του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, το γεγονός ότι ο αριθμός τους μειώνεται αποτελεί άλλη μια απόδειξι ότι η συντέλεια του συστήματος πραγμάτων προχωρεί γοργά στον τερματισμό της.
Σχετικά μ’ αυτό, το περιοδικό Δη Εκόνομιστ της 15ης Μαρτίου, 1980, έκανε μια ενδιαφέρουσα ανασκόπησι ενός βιβλίου με τίτλο «Η Γενεά του 1914,» υπό Ρόμπερτ Γουώλ. Έκανε το εξής σημαντικό σχόλιο: «Τελικά ο Κος Γουώλ εκφράζει τις δικές του απόψεις για τη γενεά του 1914. Σ’ ένα σαφές και σύντομο τελευταίο κεφάλαιο υποδεικνύει ότι οι γενεές δεν μπορούν να προσδιορισθούν μαθηματικά με αρίθμησι ετών, αλλά συνδέονται γύρω από μεγάλες ιστορικές κρίσεις, από τις οποίες ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν το ύψιστο παράδειγμα.» Αυτό εναρμονίζεται πολύ ωραία με τη Γραφική άποψι που δέχονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά για τη «γενεά του 1914.»
Ναι, υπήρξε μια γενεά ανθρώπων που έζησε το 1914 και που είδε τις μεγάλες ιστορικές αλλαγές από μια εποχή συγκριτικής ηρεμίας ως την παρούσα εποχή των πολέμων, της ανομίας και της διαφθοράς. Πολλοί που είναι τώρα Μάρτυρες του Ιεχωβά ήσαν μεταξύ αυτών. Πράγματι, το 1914, σημείωσε «το ύψιστο παράδειγμα» αλλαγής, διότι εκείνο το έτος σημείωσε το ξεκίνημα στην προλεχθείσα ‘αρχή των ωδίνων’ μεταξύ των εθνών. Πολλά άτομα που ζουν τώρα μπορούν να μας πουν πόσο καταστρεπτικά άλλαξαν οι συνθήκες της γης το 1914. Και ο κόσμος εξακολουθεί να βυθίζεται από το κακό στο χειρότερο. Μπορούμε να είμαστε ευτυχείς, λοιπόν, διότι ο Ιησούς μάς διαβεβαιώνει ότι θα υπάρξουν επιζώντες από «τη γενεά του 1914»—ότι αυτή η γενεά δεν θα παρέλθη τελείως—όταν η ‘μεγάλη θλίψις’ σημάνη το κλείσιμο της αυλαίας αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων.