Αναζωογόνησε την Οικογένειά μας Πνευματικά
Πέρυσι τον Σεπτέμβριο μια γυναίκα 28 ετών εξήγησε με μια επιστολή της πώς η πρόσφατη έκδοσις «Το Βιβλίο Μου με τις Βιβλικές Ιστορίες» μπόρεσε να φέρη πνευματική αναζωογόνησι στα περισσότερα μέλη της οικογενείας της. Έγραψε:
«Το 1963 η οικογένειά μου έμαθε την αλήθεια για τη βασιλεία του Ιεχωβά από δύο Μάρτυρες στο από σπίτι σε σπίτι έργο. Μέσα σε τρία χρόνια, και τα επτά μέλη της οικογενείας μας—ο πατέρας μου και η μητέρα μου και εμείς τα πέντε παιδιά—αφιερώσαμε τη ζωή μας στον Θεό και βαπτισθήκαμε.
«Ωστόσο, γύρω στο 1970 όλα τα μέλη της οικογενείας μου σταμάτησαν να παρακολουθούν τις Χριστιανικές συναθροίσεις—όλοι, δηλαδή, εκτός από μένα. Αυτό μου δημιούργησε μεγάλη στενοχώρια, επειδή δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί σταμάτησαν. Κανείς δεν ήθελε να μου πη. Απλώς έλεγαν ότι δεν ήθελαν να πηγαίνουν πια. Τους ρώτησα αν πίστευαν ακόμη ότι αυτή ήταν η αλήθεια, κι εκείνοι έλεγαν, ‘Ναι, βεβαίως αυτή είναι.’
«Αυτό με αναστάτωνε ακόμη περισσότερο επειδή δεν μπορούσα να καταλάβω πώς μπορούσαν να πιστεύουν ότι αυτή ήταν η αλήθεια κι όμως να μην κάνουν τίποτε για να υπηρετούν τον Ιεχωβά. Το 1973 ο πατέρας μου έκανε δυο φορές εγχείρησι ανοιχτής καρδιάς, και αρνήθηκε να δεχθή αίμα λόγω του τι λένε οι νόμοι του Θεού. (Λευιτ. 17:12-14· Πράξ. 15:28, 29) Επίσης, η μητέρα μου έκανε εγχειρήσεις στη σπονδυλική της στήλη και αρνήθηκε αίμα για τον ίδιο λόγο. Ωστόσο, εξακολουθούσαν να αρνούνται να συναναστρέφονται με την εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
«Το 1975 αρρώστησα. Μερικοί γιατροί μου είπαν ότι θα ζούσα το πολύ μόνο δυο χρόνια. Ευτυχώς έχω ζήσει περισσότερο. Λίγο προτού αρρωστήσω, ο μεγαλύτερος αδελφός μου παντρεύθηκε ένα αφιερωμένο μέλος της Εκκλησίας του Χριστού. Ο αδελφός μου προσπάθησε να δώση μαρτυρία σ’ αυτή σχετικά με τις Βιβλικές διδασκαλίες που εξακολουθούσε να πιστεύη αλλά δεν κατάφερε τίποτε. Εκείνη αρνείτο απόλυτα ν’ ακούση οτιδήποτε γι’ αυτά τα πράγματα.
«Το 1978 είχα το θαυμάσιο προνόμιο να παρακολουθήσω τη συνέλευσι Νικηφόρος Πίστις στη Νέα Ορλεάνη. Με τη βοήθεια δύο στοργικών Μαρτύρων μπόρεσα να πάω, παρά την κατάστασί μου. Ήμουν το μόνο μέλος από την οικογένειά μου που πήγε. Ήμουν τόσο ευτυχισμένη που μου ερχόταν να φωνάξω από τη χαρά μου· η καρδιά μου φαινόταν ότι θα σπάση από εκτίμησι. Αισθάνθηκα το πνεύμα του Ιεχωβά εκεί τόσο έντονα.
«Όταν παρουσιάσθηκε ‘Το Βιβλίο Μου με τις Βιβλικές Ιστορίες’, ένας αδελφός με ρώτησε αν μπορούσε να μου φέρη κι εμένα ένα δικό μου επειδή ήμουν ανάπηρη. Είπα, ‘ναι.’ Έτσι πήγε κι έφερε 12 βιβλία, ένα για κάθε μέλος της οικογενείας μου, στα οποία συγκαταλέγονται οι ανεψιές και οι ανεψιοί μου.
«Δεν ήξερα αν η οικογένειά μου θα εκτιμούσε ή όχι το ότι θα τους έδινα ένα. Έτσι, τους είπα ότι τα βιβλία ήταν ένα δώρο αγάπης. Η νύφη μου που ανήκει στην Εκκλησία του Χριστού είπε ότι δεν την πείραζε να πάρη ένα αντίτυπο. Η μικρή ανεψιά μου Ομπρ είναι τριών ετών και μπορεί ήδη να διαβάζη λίγο.
«Μια μέρα η Ομπρ ρώτησε τη μητέρα της αν μπορούσε να της διαβάση. Η μητέρα της είπε ότι μπορούσε, έτσι η μικρή Ομπρ πήγε να της φέρη το βιβλίο ‘Βιβλικές Ιστορίες’ και άρχισε να διαβάζη. Μετά από λίγο η νύφη μου διαπίστωσε ότι άκουγε τη μικρή της κόρη με πραγματικό ενδιαφέρον. Αφού έβαλε την Ομπρ στο κρεββάτι, κάθησε και διάβασε όλο το βιβλίο.
«Εκείνο το βράδυ, όταν ο αδελφός μου γύρισε σπίτι από τη δουλειά, του είπε ότι, ό,τι είχε διαβάσει στο βιβλίο ήταν αλήθεια. ‘Είναι τόσο απλό,’ είπε, ‘δεν ξέρω πώς μπόρεσα να είμαι τόσο τυφλή και να μην το έχω δει.’ Ο αδελφός μου είπε ότι είχε προσπαθήσει να της εξηγήση αυτά τα πράγματα στο παρελθόν. Εκείνη είπε ότι χρειάσθηκε ένα παιδί τριών ετών μ’ ένα βιβλίο σχετικά με τη Βίβλο, για να την κάνη να δη πώς ταιριάζει το κάθε τι, επειδή ο Ιεχωβά Θεός είχε πραγματικά ένα σκοπό για τη γη.
«Τώρα, μετά από ένα χρόνο, πέντε από τα επτά αρχικά μέλη της οικογενείας μου υπηρετούν πάλι τον Ιεχωβά με όλη τους την καρδιά, αλλά υπολογίζοντας τις ανεψιές και τους ανεψιούς, ο αριθμός φθάνει τους 11. Ευχαριστώ τον Ιεχωβά που μού έδωσε τη δύναμι να υπομείνω και να πάω στη συνέλευση, και για την επίκαιρη παρουσίασι ενός θαυμάσιου βιβλίου. Τώρα, όταν κοιμηθώ στο θάνατο, η καρδιά μου θα χαίρεται με την ελπίδα να δω την οικογένειά μου στην ανάστασι. Ω, τι χαρά αποδείχθηκε ότι είναι το βιβλίο ‘Βιβλικές Ιστορίες’!»