Σώθηκε από Αυτοκτονία

Μερικοί μάρτυρες του Ιεχωβά μόλις τελείωναν τη δράσι του κηρύγματός τους σ’ ένα μικρό Γερμανικό χωριό, όταν πέρασε δίπλα τους ένας ηλικιωμένος άνδρας με μια Γραφή στο χέρι. Προσπάθησαν να του μεταδώσουν τα «αγαθά νέα», αλλά η επανειλημμένη απάντησίς του ήταν, ‘θέλω να μείνω μόνος.’ Τελικά όμως, δέχθηκε μια πρόσκλησι να δειπνήση μαζί μ’ ένα από τους μάρτυρες. Την επόμενη μέρα, ένας άλλος Μάρτυς πήγε να συζητήση για την Αγία Γραφή μ’ αυτόν τον άνθρωπο στο μέρος της κατοικίας του, σ’ έναν οίκο ευγηρίας.

Στη διάρκεια αυτής της επισκέψεως, ο κύριος είπε στον επισκέπτη: «Σώσατε τη ζωή μου. Χθες πήγαινα στον τάφο της συζύγου μου. . . . όπου επρόκειτο να τερματίσω τη ζωή μου. Προτού σας συναντήσω χθες, περπατούσα άσκοπα στα δάσος επί τέσσερις ώρες. Έψαχνα για παρηγοριά στο υμνολόγιό μου αλλά δεν τη βρήκα. Ήλθατε ακριβώς στην κατάλληλη στιγμή και είμαι πάρα πολύ ευγνώμων στο Θεό γι’ αυτό.»

Με τον καιρό, διαπιστώθηκε ότι πονηρές πνευματικές δυνάμεις ωδηγούσαν αυτόν τον ηλικιωμένο στην αυτοκτονία. Αλλά η γνώσις των Αγίων Γραφών τον βοήθησε να ελευθερωθή απ’ αυτή την επιρροή. (Εφεσ. 6:11-18) Επίσης, προς μεγάλη παρηγοριά του, έμαθε ότι «μέλλει να γείνη ανάστασις νεκρών, δικαίων τε και αδίκων.» (Πράξ. 24:15) Σύντομα, έκανε αφιέρωσι στον Ιεχωβά Θεό και τη συμβόλισε με το εν ύδατι βάπτισμα σε ηλικία 81 ετών. Τα φιλάγαθα λόγια και έργα, μαζί με την ‘παρηγορία των Γραφών,’ έσωσαν αυτόν τον ηλικιωμένο από την αυτοκτονία και τον ωδήγησαν στην ενθαρρυντική ελπίδα της αιώνιας ζωής.—Ρωμ. 6:23· 15:4.