Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Πόσα χρήματα ήταν το δίλεπτο της χήρας;
Ο Ιησούς Χριστός είδε κάποτε μια πτωχή χήρα να ρίχνη δύο «λεπτά» στο γαζοφυλάκιο του ναού. (Μάρκ. 12:42) Σύμφωνα με το αρχαίο Ελληνικό κείμενο κάθε ένα απ’ αυτά τα «λεπτά,» αντιπροσώπευε το μικρότερο χάλκινο νόμισμα εκείνης της εποχής. Η συνεισφορά της χήρας από δύο λεπτά ισοδυναμούσε με το ένα εξηκοστό τέταρτο του ημερομισθίου. Μ’ αυτό το μικρό ποσόν ένα άτομο μπορούσε ν’ αγοράση μισό στρουθίο, το οποίο δεν ήταν αρκετό ούτε για ένα γεύμα. (Ματθ. 10:29· το νόμισμα που αναφέρεται σ’ αυτό το εδάφιο είναι το ασσάριον το αντίστοιχο των οκτώ λεπτών.) Αυτή η γυναίκα εξέφρασε έτσι την αγάπη της για τον αληθινό Θεό ο οποίος ελατρεύετο στο ναό. Αν συγκριθή με την οικονομική της κατάστασι το μικρό της δώρο ήταν πολύ μεγαλύτερο από εκείνα που προσέφεραν άλλοι γενναιόδωρα από το περίσσευμά τους.—Μάρκ. 12:43, 44.
● Ήταν ο αρχικός σκοπός του Θεού να υποτάσσεται η γυναίκα στον σύζυγό της; Ή μήπως μόνο μετά την αμαρτία του Αδάμ και της Εύας είπε ο Θεός στη γυναίκα «αυτός [ο σύζυγός σου] θέλει σε εξουσιάζει;»—Γεν. 3:16.
Είναι φανερό από την αφήγησι της Αγίας Γραφής ότι ο αρχικός σκοπός του Θεού ήταν να είναι ο άνδρας η κεφαλή της οικογενείας του και η σύζυγος να υποτάσσεται στον σύζυγό της.
Προτού δημιουργηθή η Εύα, ο Ιεχωβά Θεός είχε πει «Δεν είναι καλόν να ήναι ο άνθρωπος μόνος· θέλω κάμει εις αυτόν βοηθόν όμοιον με αυτόν.» (Γεν. 2:18) Επομένως, ο άνδρας θα είχε την πρωταρχική ευθύνη για την οικογένεια και η γυναίκα θα τον βοηθούσε.
Ο απόστολος Παύλος στην 1 Τιμόθεον 2:11-14, αναφέρει ότι ο Αδάμ δημιουργήθηκε πρώτος, για να δείξη ότι οι γυναίκες στη Χριστιανική εκκλησία πρέπει να υποτάσσωνται στους άνδρες που είναι επίσκοποι και ότι η γυναίκα δεν πρέπει «να αυθεντεύη επί του ανδρός.» Γιατί; «Διότι ο Αδάμ πρώτος επλάσθη, έπειτα η Εύα· και ο Αδάμ δεν ηπατήθη, αλλ’ η γυνή απατηθείσα έγεινε παραβάτις.»
Η Εύα έπρεπε να φροντίζη να συμβουλεύεται τον σύζυγό της για κάθε σπουδαία απόφασι που έπρεπε να ληφθή. Και ιδιαίτερα έπρεπε να ήταν άγρυπνη να τον ερωτήση όταν επειράζετο να φάγη από τον απαγορευμένο καρπό, εφ’ όσον η παρότρυνσις του όφεως ήταν να παρακούση την προηγούμενη εντολή του Θεού η οποία της είχε δοθή μέσω του συζύγου της Αδάμ να μη φάγη από τον απαγορευμένο καρπό. Αν ανεγνώριζε την ηγεσία του συζύγου της μ’ αυτόν τον τρόπο, αυτό θα ήταν γι’ αυτήν προστασία και ασφάλεια. Αν υπετάσσετο στο σύζυγό της με το να τον συμβουλεύεται και να συνεργάζεται μαζί του θα την είχε βοηθήσει να προσφέρη με την υπακοή της κατάλληλη λατρεία στον Θεό.
Όταν απήγγειλε την ποινή της Εύας, ο Ιεχωβά είπε: «Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου, και αυτός θέλει σε εξουσιάζει.»—Γέν. 3:16.
Δεν φαίνεται ότι ο Ιεχωβά έφερε σε ύπαρξι απ’ ευθείας αυτές τις συνθήκες σαν μια τιμωρία επάνω στην Εύα και, λόγω της κληρονομικότητος, πάνω σε όλες τις θυγατέρες της που ήταν απόγονοί της. Μάλλον, με το να στερήση τη γυναίκα και τον άνδρα από τη θεία εύνοια, ο Ιεχωβά ετόνιζε τις συνέπειες και τις βλάβες που θα προέκυπταν. Η γέννησις τέκνων θα ήταν πολύ δύσκολη κάτω από ατελείς συνθήκες. Ο Ιεχωβά προεγνώριζε ότι μέσα στη διευθέτησι του γάμου τώρα, οι ατέλειες συχνά θα ωδηγούσαν σε στενοχώριες, ανησυχία και αναταραχή. Θα ήταν επομένως φυσική επιθυμία να ζητή η γυναίκα ένα σύζυγο όχι μόνο για σεξουαλική ικανοποίησι, αλλά λόγω της επιθυμίας της να έχη οικογένεια και τέκνα, ασφάλεια και συντροφιά. Αυτές οι επιθυμίες θα ήσαν πολύ ισχυρές στη γυναίκα, ακόμη και αν η εκπλήρωσίς τους θα εσήμαινε να εξουσιάζεται από έναν ατελή σύζυγο.
Αυτή η εξουσία του συζύγου θα μπορούσε μερικές φορές να υπερβή τη φυσική άσκησι ηγεσίας. Θα κατέληγε μερικές φορές σε μια απόπειρα της γυναίκας να σφετερισθή την ηγεσία του συζύγου της, ενώ ο σύζυγός της θα ανθίστατο σ’ αυτόν τον σφετερισμό. Επίσης ο σύζυγος συχνά θα έκανε κακή χρήσι της ηγεσίας του.
Ακόμη και σ’ ένα Χριστιανικό γάμο, ο απόστολος Παύλος προειδοποίησε ότι κατά καιρούς θα υπήρχαν περιπτώσεις που θα προξενούσαν «θλίψιν εν τη σαρκί.» (1 Κορ. 7:28) Εν τούτοις, κάτω από τις ατελείς συνθήκες, ένα καλό μέτρον ευτυχίας και επιτυχίας μπορεί να επιτευχθή σ’ ένα Χριστιανικό γάμο. Όταν κυριαρχή η αγάπη και ο σύζυγος και η σύζυγος εκτιμούν και εκπληρώνουν τους αντίστοιχους ρόλους των, κάθε τάσις για εξουσία από μέρους της συζύγου ή για κατάχρησι της ηγεσίας από μέρους του συζύγου θα κρατήται στο ελάχιστο. Η Χριστιανή σύζυγος βλέπει πόσο φρόνιμο είναι να υποτάσσεται στην ηγεσία του συζύγου της με βαθύ σεβασμό, και ο Χριστιανός σύζυγος ξέρει ότι πρέπει ν’ αγαπά τη σύζυγό του όπως το σώμα του.—Εφεσ. 5:21-23.
Δεν είναι ανάγκη η Χριστιανή σύζυγος να στενοχωρήται ή να αισθάνεται ότι είναι υπερβολικά περιωρισμένη επειδή υποτάσσεται κατάλληλα στον σύζυγό της. Με τον ίδιο τρόπο όσοι βρίσκονται στη Χριστιανική εκκλησία υποτάσσονται στους πρεσβυτέρους της εκκλησίας οι οποίοι, έχουν την ηγεσία. (Εβρ. 13:17) Οι πρεσβύτεροι έχουν μεγαλύτερη ευθύνη, μολονότι δεν είναι ανώτεροι από τους αδελφούς των τους οποίους υπηρετούν. Με τον ίδιο τρόπο, ο σύζυγος έχει τη θέσι της κεφαλής μέσα στην οικογένειά του, μολονότι αυτό δεν τον κάνει ανώτερο από τη σύζυγό του. Είναι και οι δύο συγκληρονόμοι της ζωής.—1 Πέτρ. 3:7.