Ο Καθένας ας Λαμβάνη το Ύδωρ της Ζωής Δωρεάν
«ΕΠ’ ΑΛΗΘΕΙΑΣ γνωρίζω ότι δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός, αλλ’ εν παντί έθνει, όστις φοβείται αυτόν και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν.» Αυτά είναι τα λόγια που ο απόστολος Πέτρος είπε όταν είδε ότι ο Θεός έκαμε φανερή την πρόθεσί του να δεχθή τον Ρωμαίο εκατόνταρχο Κορνήλιο και την οικογένειά του στη Χριστιανική εκκλησία. (Πράξ. 10:34, 35) Πραγματικά το θέλημα του Θεού είναι να «σωθώσι πάντες οι άνθρωποι και να έλθωσιν εις επίγνωσιν της αληθείας.» (1 Τιμ. 2:4) Σήμερα, σε μια πολύ μεγαλύτερη έκτασι από τις ημέρες του αποστόλου Πέτρου, ο Θεός δείχνει εύνοια σε άνδρες και γυναίκες «εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών.» (Αποκάλ. 7:9) Επίσης ελκύει ανθρώπους από όλες τις κοινωνικές θέσεις και όλες τις συνθήκες να βαδίσουν στην οδό της αιωνίου ζωής.—Ιωάν. 12:32.
Η Αφρικανική χώρα της Νιγηρίας δίνει ένα ωραίο παράδειγμα αυτής της συνάξεως κάθε είδους ανδρών και γυναικών που υπηρετούν τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία.» (Ιωάν. 4:24) Στη διάρκεια του έτους 1975, εβαπτίσθησαν 16.291 άτομα, και το σύνολο των 112.164 δραστήριων μαρτύρων του Ιεχωβά έγινε το δεύτερο σε μέγεθος σώμα αυτών των Χριστιανών μέσα στα σύνορα κάθε άλλου έθνους. Στη Νιγηρία υπάρχουν εικοσάδες φυλές και πολλές γλωσσικές ομάδες—οι Χάουζας, οι Γιορούμπας και οι Ίμπος, για να κατονομάσωμε μερικές.
Σ’ αυτές τις Νιγηριανές φυλές, εκείνος που επιθυμεί να συμμορφωθή με τον Χριστιανικό τρόπο ζωής έχει να υπερνικήση πολυάριθμα εμπόδια, όπως είναι η πολυγαμία, ο φετιχισμός, ο αποκρυφισμός και άλλα. Επίσης, όπως και στις άλλες χώρες, οι άνθρωποι, προτού έλθουν σε επίγνωσι της αληθείας της Αγίας Γραφής, ακολουθούσαν γενικά συνήθειες που δεν ήσαν σε αρμονία με τις Χριστιανικές αρχές της αγάπης, της ειρήνης και της ηθικής. Πρέπει να κάμουν αλλαγές για να υπηρετούν τον Θεό μ’ έναν ευπρόσδεκτο τρόπο.
Επί παραδείγματι, υπήρχε ένας Νιγηριανός που ήταν φύλαρχος και πρόεδρος του τοπικού τελωνειακού δικαστηρίου. Επειδή ήταν πλούσιος, συντηρούσε έξη συζύγους και τριάντα τέσσερα παιδιά. Μεγάλωσε την εξουσία του ως αρχηγού με το να εγγραφή ως μέλος σε μια μυστική οργάνωσι και σε αρκετές αποκρυφιστικές εταιρίες, ενώ παράλληλα ήταν μέλος της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Τότε άρχισε να μελετά την Αγία Γραφή με μάρτυρες του Ιεχωβά. «Άρχισα ν’ αντιλαμβάνωμαι,» λέγει, «ότι η κοσμική δόξα είναι παροδική. Παραιτήθηκα από αρχηγός της φυλής και έπαυσα να είμαι μέλος στις μυστικές οργανώσεις και στην Αγγλικανική Εκκλησία.»
Αυτός ο άνδρας δυσκολεύθηκε να τακτοποιήση την υπόθεσι του γάμου του για ν’ ανταποκρίνεται στις αρχές της Αγίας Γραφής. Αλλά μολονότι αυτό εσήμαινε πολλά έξοδα για κείνον, εναρμόνισε τη ζωή του με τη Γραφική συμβουλή να έχη μόνο μία σύζυγο—την πρώτη του σύζυγο για την οποία η Αγία Γραφή ομιλεί ως την ‘γυναίκα της νεότητός σου.’ (Παροιμ. 5:18· Ματθ. 19:4-9) Κατεχώρισε νόμιμα τον γάμο του με την πρώτη του σύζυγο και εχώρισε τις άλλες πέντε, κάνοντας ταυτόχρονα διευθετήσεις ώστε αυτές και τα τέκνα των να μην υποφέρουν οικονομικώς. Τώρα, αφού έγινε κατάλληλος από Γραφική άποψι, βαπτίσθηκε ως αληθινός ακόλουθος του Ιησού Χριστού.
Η πείρα αυτού του φύλαρχου είναι όμοια με την πείρα ενός πρώην αρχηγού φυλής και προέδρου του δικαστηρίου της φυλής. Η πρώτη επαφή με την αλήθεια της Αγίας Γραφής έγινε στη δεκαετία του 1940, αλλ’ ήταν τόσο απορροφημένος από τις υποθέσεις της φυλής του ώστε δεν έδωσε προσοχή. Αυτή όμως η αλήθεια παρέμεινε μέσα του. Το 1962 άρχισε να σκέπτεται σοβαρά τις υποχρεώσεις του απέναντι στον Θεό. Διέκρινε ότι έπρεπε να τακτοποιήση το πρόβλημα του γάμου του (είχε ένδεκα συζύγους). Τα χρόνια περνούσαν και κατόπιν το 1970 διάβασε ένα άρθρο στο περιοδικό Ξύπνα! με τίτλο «Η Ζωή μου ως Πολυγάμου.» Και λέγει: «Είδα ότι ο αφηγητής ήταν αποφασιστικός και ότι εσκέπτετο σοβαρά και ότι επειδή ακριβώς ήταν τέτοιος, ο Θεός του έδωσε τη δύναμι να υπερνίκηση το πρόβλημά του. Ο Θεός μπορούσε, επίσης, να κάμη το ίδιο και για μένα, αν ήμουν σοβαρός και αποφασιστικός. Έτσι, εχώρισα τις επί πλέον συζύγους μου και κατεχώρισα νομίμως τον γάμο μου με την πρώτη μου σύζυγο.» Αργότερα, αφού εναρμόνισε και άλλες πλευρές της ζωής του με τις αρχές της Αγίας Γραφής, βαπτίσθηκε και σήμερα είναι ένας πρεσβύτερος της Εκκλησίας Ουμουελεμόχα.
Ανάμεσα στους Νιγηριανούς που τώρα υπηρετούν ως μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ένας πρώην μεγάλος επιχειρηματίας που είχε πλουτήσει με πολιτικές λοβιτούρες. Υπάρχει επίσης ένας πρώην έμπορος καπνού ο οποίος είχε πλουτήσει σε τέτοιο βαθμό ώστε είχε γίνει γνωστός ως ο «μαγνήτης του χρήματος.» Ένας άλλος εγνώρισε την αλήθεια όταν ήταν αχθοφόρος σε μια αγορά του Εμουγκού. Ένας νεαρός πρωταθλητής του Μποξ της Ανατολικής Κεντρικής Πολιτείας, προετοιμαζόταν να κερδίση το παγκόσμιο πρωτάθλημα, όταν έμαθε την αλήθεια ότι «ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται.» (2 Τιμ. 2:24) Παρά την εναντίωσι και τις κατηγορίες ότι ‘επρόδιδε το έθνος του,’ αυτός εγκατέλειψε τη λαμπρή σταδιοδρομία του ως μποξέρ, βαπτίσθηκε ως μάρτυς του Ιεχωβά και τώρα είναι αποφασισμένος ‘ν’ αγωνισθή τον καλόν αγώνα της πίστεως’ για ν’ αποκτήση την ‘όντως ζωήν.’—1 Τιμ. 6:12, 19.
Μια πείρα που μας υπενθυμίζει την πείρα του Ρωμαίου αξιωματούχου Κορνηλίου είναι η πείρα ενός λοχαγού του νικημένου στρατού της Μπιάφρα. Αυτός είχε παρατηρήσει την εντιμότητα και τη σταθερότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, στη διάρκεια του οποίου πολλοί από αυτούς είχαν γίνει αντικείμενα μίσους και κακομεταχειρίσεως. Την πρώτη εβδομάδα μετά τον πόλεμο άρχισε να παρακολουθή τις συναθροίσεις βιβλίου των μαρτύρων του Ιεχωβά και τώρα είναι ένα βαπτισμένο μέλος της εκκλησίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Άμπα.
Ομοίως ένας υπολοχαγός του στρατού της Μπιάφρα, ένας αφωσιωμένος Καθολικός, επίστευε ακράδαντα στην ειλικρίνεια του κλήρου. ‘Αλλά’ λέγει, ‘οι ενέργειές τους στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου με συνεκλόνισαν. Ήλθαν στο μέτωπο του πολέμου για να ευλογήσουν τα όπλα μας και χρησιμοποίησαν τους άμβωνες ως κέντρα επιστρατεύσεως για το στρατό, κατόπιν άλλαξαν στάσι στο τέλος του πολέμου για να καταδικάσουν την πλευρά την οποία προηγουμένως είχαν υποστηρίξει, για να εξασφαλίσουν έτσι την εύνοια από την πλευρά που είχε νικήσει. Δεν μπορούσα να συμβιβάσω αυτή την αδιάντροπη υποκρισία με την αληθινή Χριστιανοσύνη. Άρχισα να εκτιμώ την ουδέτερη πορεία που είχαν λάβει οι Μάρτυρες του Ιεχωβά! Όταν ο πόλεμος τελείωσε, αυτός ο άνδρας άρχισε να μαθαίνη την αλήθεια της Αγίας Γραφής και να λαμβάνη μια σταθερή στάσι για τις αρχές της Αγίας Γραφής.
Ομοίως σε όλες τις χώρες, μια καλή κατάστασις καρδιάς απέναντι του Θεού υπερνικά όλα τα εμπόδια και λαμβάνει την εύνοιά Του, άσχετα με την ηλικία, το επάγγελμα ή την προηγούμενη ζωή. Το άγγελμα του Λόγου του Θεού έχει δύναμι και ενισχύει το άτομο πνευματικώς και ηθικώς. (Εβρ. 4:12· Φιλιππ. 4:13) Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο, σε ολόκληρο τον κόσμο, λέγουν σ’ εκείνους που κηρύττουν τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού: «Θέλομεν υπάγει με σας· διότι ηκούσαμεν ότι ο Θεός είναι με σας.» (Ζαχ. 8:23) Αυτοί μεταμορφώνουν τη ζωή τους και ανακαινίζουν την προσωπικότητά τους για ν’ απολαύσουν την αιώνια ζωή. (Ρωμ. 12:2· Εφεσ. 4:23, 24) Ναι, σ’ αυτούς τους σοβαρούς καιρούς η εγκάρδια πρόσκλησις του Θεού προς τον καθένα μας είναι: «Όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής.»—Αποκάλ. 22:17.