Κάμετε την Χριστιανοσύνη Οδόν της Ζωής Σας

ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ του Ιησού Χριστού του πρώτου αιώνος εχαρακτηρίζοντο ως ανήκοντες εις την «Οδόν.» (Πράξ. 9:2) Αυτό μπορεί ακόμη να λέγεται για τους αληθινούς Χριστιανούς. Γιατί; Διότι ο τρόπος της ζωής των συγκεντρώνεται γύρω από την πίστι στον Χριστό. Και αυτοί, όπως ο Ιησούς, είναι αφωσιωμένοι με όλη την καρδιά τους στον Ιεχωβά Θεό. Αυτή είναι η οδός της ζωής των.

Ίσως να έχετε μελετήσει τη Γραφή με Χριστιανούς μάρτυρες του Ιεχωβά και παρακολουθήτε συναθροίσεις στην τοπική τους Αίθουσα Βασιλείας. Αν είναι έτσι, θα είσθε ίσως ευτυχείς για τα πνευματικά πράγματα που λαμβάνετε. Αλλ’ είναι πολύ πιθανόν να κατανοήτε ότι το να είναι κανείς λάτρης του Ιεχωβά δεν είναι απλώς ζήτημα να συμφωνήση με ωρισμένες δοξασίες και να συναθροίζεται μ’ εκείνους που πιστεύουν στο Θεό και στο Χριστό. Μάλλον, η αληθινή θρησκεία επηρεάζει κάθε άποψι της ζωής τον Χριστιανού.

Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι το να ασχολούνται τόσο πολύ με πνευματικά πράγματα είναι πολύ περιοριστικό. Μπορεί να σκέπτωνται ότι είναι ήδη υπόλογοι στους φορολογικούς κανόνες του «Καίσαρος,» στους κανονισμούς κυκλοφορίας και σε πολλούς άλλους κανόνες, και ότι αυτό τους είναι αρκετό. Αυτά τα άτομα λέγουν ότι θέλουν να είναι ελεύθερα. Δεν κατανοούν ακόμη ότι «όπου είναι το πνεύμα του Ιεχωβά εκεί ελευθερία.» Πρέπει ακόμη να δοκιμάσουν ότι «αι εντολαί αυτού βαρείαι δεν είναι.»—2 Κορ. 3:17, ΜΝΚ· 1 Ιωάν. 5:3.

Στην πραγματικότητα, μεγάλη ελευθερία και ευτυχία προκύπτουν από το να συμμορφώνεται κανείς με τις θείες απαιτήσεις και με το να κάνη τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής του. Παραδείγματος χάριν, εξετάστε το θέμα της εργασίας. Αφού η Γραφή καταδικάζει την οκνηρία, ένα άτομο που είναι πραγματικός Χριστιανός εργάζεται με επιμέλεια. (Παροιμ. 20:4) Με το να είναι εργατικός, μπορεί ν’ αποκτήση μεγάλη επιδεξιότητα. Έπειτα, η αυξημένη αποδοτικότης μπορεί να καταστήση την εργασία του πιο ασφαλή, ή να έχη ως αποτέλεσμα την προαγωγή του. Αν ένας εργοδότης χρειασθή να ελαττώση τον αριθμό των εργατών του, ένα τέτοιο άτομο είναι πιθανόν να κρατηθή. Υπάρχει ζήτησις ευσυνείδητων και επιδεξίων εργατών. Κατάλληλα ο λόγος του Θεού λέγει: «Είδες άνθρωπον επιτήδειον εις τα έργα αυτού; αυτός θέλει παρασταθή ενώπιον βασιλέων· δεν θέλει παρασταθή ενώπιον ουτιδανών.»—Παροιμ. 22:29.

Αλλά υποθέστε ότι ο εργοδότης σας θέλει να είσθε ανέντιμοι στις συναλλαγές σας με τους πελάτες του. Η Αγία Γραφή λέγει ότι «Δολία πλάστιγξ [είναι] βδέλυγμα εις τον Ιεχωβά.» Ο Θεός μισεί «γλώσσαν ψευδή,» και ότι «καλήτερος ο πτωχός παρά τον ψεύστην.» (Παροιμ. 11:1· 6:16, 17· 19:22) Ως άνθρωπος, λοιπόν, που προσπαθεί να ευαρεστήση τον Θεό, ασφαλώς θα πήτε με σεβασμό στον εργοδότη σας ότι ούτε θα απατήσετε ούτε θα ψευσθήτε κατά τη διαταγή του. Μήπως αυτό θα κατέληγε σε απώλεια της εργασίας σας; Όχι κατ’ ανάγκην, διότι συχνά ένας άνδρας ή γυναίκα που έχει αρχές αποκτά μεγαλύτερο σεβασμό. Επίσης, πολλοί εργοδόται θα ήσαν ευχαριστημένοι να έχουν εργάτες που δεν θα τους λέγουν ψέματα ούτε θα κλέβουν πράγματα στον τόπο της εργασίας των.

Είναι πιθανόν, φυσικά, η σταθερή σας στάσις για ό,τι είναι ορθό να καταλήξη σε απώλεια της εργασίας σας. Σ’ αυτή την περίπτωσι, πρέπει να αναζητηθή άλλη εργασία που δεν απαιτεί να παραβήτε τη Χριστιανική σας συνείδησι. Αλλά το χέρι του Ιεχωβά δεν σμικρύνθηκε. «Νέος ήμην,» είπε ο ψαλμωδός Δαβίδ κάτω από θεία έμπνευσι, «και ήδη εγήρασα, και δεν είδον δίκαιον εγκαταλελειμμένον, ουδέ το σπέρμα αυτού ζητούν άρτον.»—Ψαλμ. 37:25.

Μια όμοια επιθυμία να συμπεριφέρωνται «κατά πάντα καλώς» υποκινεί τους μαθητάς των σχολείων που κάνουν τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής των. (Εβρ. 13:18) Αφού δεν απατούν στη διάρκεια των εξετάσεων, αποκομίζουν περισσότερη ωφέλεια από τη διδασκαλία που παρέχεται παρά οι σπουδασταί που απατούν στη διάρκεια των εξετάσεων. Η Χριστιανική πορεία, λοιπόν, είναι πιο πρακτική. Εκτός απ’ αυτό, οι ειλικρινείς Χριστιανοί μπορούν να ‘πλαγιάζουν χορτασμένοι’ αντί να μη μπορούν να κοιμηθούν καλά λόγω μιας ένοχης συνειδήσεως.—Παροιμ. 19:23.

Εκείνοι που κάνουν τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής των αποφεύγουν επίσης τη σεξουαλική ανηθικότητα, διότι θέλουν να ευαρεστούν τον Ιεχωβά και κατανοούν ότι ‘ο Θεός θα κρίνη τους πόρνους και τους μοιχούς’ με δυσμενή τρόπο. (Εβρ. 13:4) Σήμερα πολλοί άνθρωποι επιθυμούν μια δήθεν σεξουαλική ελευθερία και δεν θέλουν τους Γραφικούς περιορισμούς. Αλλά ποιος έχει αληθινή ελευθερία από ανησυχίες συζυγικής απιστίας και από ένα σωρό άλλες ενοχλήσεις; Εκείνοι που κάνουν τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής των.

Το βιβλίο των Παροιμιών παρουσιάζει ένα νέον «ενδεή φρενών,» δηλαδή που δεν έχει καλό κίνητρο, επειδή παρασύρεται από μια ανήθικη γυναίκα. «Ευθύς» όπως λέγει, «ακολουθεί αυτήν κατόπιν, καθώς ο βους υπάγει εις την σφαγήν, ή καθώς η έλαφος πήδα εις τον βρόχον, εωσού βέλος διαπεράση το ήπαρ αυτής· καθώς το πτηνόν σπεύδει εις την παγίδα, και δεν εξεύρει ότι είναι εναντίον της ζωής αυτού.» (Παροιμ. 7:6-23) Όπως συμβαίνει, η σύφιλις μερικές φορές προσβάλλει το συκώτι όπως και άλλα όργανα του σώματος. Οι συνέπειες αυτού του αφροδισίου νοσήματος μπορούν να είναι μοιραίες, αλλ’ εκείνος που κάνει πραγματικά τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής του απέχει από ανήθικη διαγωγή που είναι επιβλαβής σωματικώς, διανοητικώς και πνευματικώς.

Τώρα, σκεφθήτε την οικογενειακή σας ζωή. Παραδείγματος χάριν, εξετάστε τη σχέσι των συζύγων. Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Έκαστος την εαυτού γυναίκα ούτως ας αγαπά ως εαυτόν· η δε γυνή ας σέβηται τον άνδρα.» (Εφεσ. 5:33) Φυσικά, για να αγαπάται και να εκτιμάται μια γυναίκα από τον σύζυγό της, πρέπει να συμπεριφέρεται με τρόπους που κάνουν να εκδηλωθούν, αυτά τα αισθήματα. Επίσης ένας σύζυγος δεν θα τυγχάνη μεγάλου σεβασμού αν δεν ενεργή μ’ ένα τρόπο ο οποίος αποκτά αυτή την εκτίμησι.

Ασφαλώς ο Χριστιανικοί τρόποι θα ωφελούσαν οποιονδήποτε γάμο. Και η οικογενειακή ζωή γενικά πηγαίνει καλά όταν εκείνοι που αποτελούν την οικογένεια έχουν ευσεβείς τρόπους. Προφανώς, κάθε οικογένεια έχει λόγους να είναι ευτυχισμένη όταν τα μέλη της εκδηλώνουν ιδιότητες, όπως είναι η αγάπη, η συμπάθεια, η καλοσύνη, η ταπεινοφροσύνη, η πραότης και η μακροθυμία.—Κολ. 3:12-14.

Το να κάνη κανείς τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής του ασφαλώς καταλήγει σε πολλά οφέλη. Ωστόσο δεν απαιτείται ασκητισμός ή υπερβολική αυταπάρνησις. Λόγου χάριν, η κατάλληλη αναψυχή έχει τη θέσι της μεταξύ των Χριστιανών. Η Αγία Γραφή λέγει: «Χρόνος είναι εις πάντα, και καιρός παντί πράγματι υπό τον ουρανόν. . . . καιρός του κλαίειν και καιρός του γελάν καιρός του πενθείν και καιρός του χορεύειν.»—Εκκλ. 3:1, 4.

Καθόσον προχωρείτε και γνωρίζετε τον Λόγον του Θεού, την Αγία Γραφή, θα εκτιμάτε ολοένα περισσότερο το γεγονός ότι μια Χριστιανική ζωή είναι πραγματικά ισορροπημένη, χαρούμενη και ευχάριστη. Εκείνος που συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του Ιεχωβά δεν αισθάνεται φορτωμένος με καταθλιπτικούς κανόνες. Αντιθέτως, γνωρίζει την πραγματική ελευθερία και ευτυχία, διότι μπόρεσε ‘να γνωρίση την αλήθεια και η αλήθεια τον ελευθέρωσε.’ (Ιωάν. 8:32) Αυτή είναι η μερίς όλων εκείνων οι οποίοι πραγματικά κάνουν τη Χριστιανοσύνη οδόν της ζωής των.