Οι Μεγαλειώδεις Κέδροι του Λιβάνου
ΟΙ ΚΕΔΡΟΙ του Λιβάνου είναι δένδρα αειθαλή. Ανήκουν στην ίδια οικογένεια των κοινών κέδρων δεοδάρα που φύονται στα Ιμαλάια όρη και των ατλαντικών κέδρων που φύονται στο όρος Άτλας της Αφρικής. Σχετίζονται επίσης με τα δένδρα σεκόγια της Καλιφόρνιας.
Στην κέδρο δίδεται περισσότερη σημασία στην Αγία Γραφή από οποιοδήποτε άλλο δένδρο του δάσους και αναφέρεται εβδομήντα φορές περίπου. Οι κέδροι του Λιβάνου φύονται ακόμη στις πλαγιές των ορέων του Λιβάνου όπως και στους Βιβλικούς χρόνους, σε ύψος περίπου 6.000 ποδών (1.800 μέτρων περίπου) πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Οι Βασιλείς Δαβίδ και Σολομών έστειλαν να ζητήσουν από τον Λίβανο ξυλεία κέδρων, και μετά από αιώνες το ίδιο έκαμαν και οι υιοί της αιχμαλωσίας για την ανοικοδόμησι του ναού του Ιεχωβά μετά την επάνοδό τους από τη Βαβυλώνα. Οι Φοίνικες και οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν την κέδρο για τους ιστούς των πλοίων των καθώς και για τα ίδια τα πλοία—2 Σαμ. 5:11· 1 Βασ. 5:8· Έσδρας 3:7· Ιεζ. 27:5.
Στους αρχαίους χρόνους αυτοί οι κέδροι εκάλυπταν τα όρη του Λιβάνου, αλλά σήμερα παραμένουν μόνο λίγα μικρά δασύλλια, που αποτελούνται από τετρακόσια περίπου δένδρα και πλέον και των οποίων η ηλικία κυμαίνεται από 200 έως 1.000 έτη. Οι λεηλασίες των πολέμων, αρχαίων και νεωτέρων, η Τουρκική κυριαρχία καθώς και τα γίδια συνετέλεσαν στον αποδεκατισμό τους. Η Λιβανική κυβέρνησις για να προστατεύση τα δενδρύλλια των κέδρων από τη βλάβη που προξενούν τα γίδια ανήγειρε ένα προστατευτικό λίθινο τοίχο.—Ησ. 14:5-8.
Σύμφωνα με το περιοδικό Αμερικανικά Δάση, του Ιανουαρίου 1969, η κέδρος του Λιβάνου αποτελεί την πιο μεγάλη δόξα του φυτικού κόσμου ως προς την ομορφιά, τη μεγαλοπρέπεια και τη δύναμι. «Έξοχος» και «μεγάλη» είναι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται στις Γραφές για να περιγράψουν τις κέδρους.—Άσμα Ασμ. 5:15· Ιεζ. 17:23.
Η Εβραϊκή λέξις έρεζ, που σημαίνει κέδρος, προέρχεται από μια ρίζα που σημαίνει «σταθερός,» όνομα που είναι πολύ κατάλληλο λόγω του συμπαγούς κορμού και του ριζώματος της κέδρου. Μια κέδρος μπορεί να φθάση σε ύψος 120 ποδών (36 μ. περίπου) και να έχη ένα κορμό με περιφέρεια 47 ποδών (14 μ. περίπου). Οι κλάδοι της εκτείνονται εντελώς οριζόντιος σε σειρές που έχουν μάκρος από τον κορμό έως πενήντα πόδια (15 μ. περίπου), ώστε οι κλάδοι ενός τέτοιου δένδρου να έχουν περιφέρεια τριακοσίων ποδών περίπου (90 μ. και πλέον). Η κέδρος έχει κώνους χρώματος καφέ που έχουν μάκρος περίπου τεσσάρων ιντσών (10 εκατοστών). Τα φύλλα της φύονται ανά δεσμίδες μάκρους περίπου δύο ιντσών και η καθεμιά αποτελείται από 20 περίπου βελόνες μήκους μισής ίντσας (1.27 εκατοστά).
Το ξύλο της κέδρου είναι αρωματικό, έχει μια υπέρυθρη χροιά, είναι σημαντικά απηλλαγμένο από ρόζους και επιδέχεται μεγάλη στίλβωσι. Είναι ιδεώδες για λεπτές επιπλώσεις. Επειδή περιέχει μεγάλη ποσότητα ρυτίνης, δεν φθείρεται εύκολα και δεν το πλησιάζουν τα έντομα. Η αντοχή του ξύλου της κέδρου οφείλεται προφανώς στο ότι οι κέδροι φυτρώνουν σε τραχέα μεγάλα ύψη. Αυτό φαίνεται να συμπεραίνεται από το γεγονός ότι δενδρύλλια κέδρων που μεταφυτεύθηκαν σε πάρκα της Αγγλίας απέδωσαν ξύλο κατωτέρας ποιότητος. Ένεκα της αντοχής και της ομορφιάς της κέδρου, οι αρχαίοι οικοδόμοι την χρησιμοποιούσαν για δοκάρια, στύλους, πλαίσια, επιστρώσεις καθώς και ιστία πλοίων.—1 Βασ. 6:9-20· 7:2-12.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους Χριστιανούς έχει η μεταφορική χρήσις των κέδρων του Λιβάνου στην Αγία Γραφή. Λόγω του ύψους των οι κέδροι χρησιμοποιούνται ως σύμβολα των υπερήφανων, υψηλών και ισχυρών του κόσμου τούτου, οι οποίοι θα ταπεινωθούν από τον Ιεχωβά Θεό. (Ησ. 2:13· Ιερ. 22:23· Ιεζ. 31:2, 3· Αμώς 2:9· Ζαχ. 11:1, 2) Η δύναμις των κέδρων του Λιβάνου υπογραμμίζεται από το ότι χρησιμοποιούνται για να δείξουν πόσο ισχυρή είναι η φωνή του Ιεχωβά: «Η φωνή του Ιεχωβά είναι δυνατή· η φωνή του Ιεχωβά είναι μεγαλοπρεπής. Η φωνή του Ιεχωβά συντρίβει κέδρους· και συντρίβει ο Ιεχωβά τας κέδρους του Λιβάνου· και κάμνει αυτάς να σκιρτώσιν ως μόσχος.»—Ψαλμ. 29:4-6.
Επίσης, το αποτέλεσμα της ευλογίας του Ιεχωβά στον δίκαιο τον κάνει να παραβάλλεται με τη σταθερά ριζωμένη κέδρο: «Ο δίκαιος ως φοίνιξ θέλει ανθεί· ως κέδρος του Λιβάνου θέλει αυξάνει.» (Ψαλμ. 92:12) Όταν το πνεύμα του Θεού ήλθε στον Βαλαάμ ώστε να ευλογήση τον Ισραήλ, ο Βαλαάμ είπε: «Πόσον ωραίαι είναι αι κατοικίαι σου, Ιακώβ, αι σκηναί σου, Ισραήλ . . . Ως κέδροι πλησίον των υδάτων.» (Αριθμ. 24:5, 6) Ο Μεσσίας, ο Υιός του Θεού, εικονίζεται επίσης ως κέδρος φυτευμένη από τον ίδιο τον Θεό.—Ιεζ. 17:22.
Οι κέδροι που φυτρώνουν σήμερα στον Λίβανο υπογραμμίζουν την ακρίβεια της αφηγήσεως της Αγίας Γραφής εν σχέσει με αυτά τα δένδρα. Η αφήγησις αυτή μας βεβαιώνει ότι οι άρχοντες αυτού του κόσμου, μολονότι είναι μεγαλειώδεις, υψηλοί και ισχυροί όπως οι κέδροι, θα ταπεινωθούν από την ισχυρή φωνή του Ιεχωβά Θεού. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί επίσης αποτελούν διαβεβαίωσι ότι οι δούλοι του Θεού, ακολουθώντας μια πορεία δικαιοσύνης, θα είναι όπως η κέδρος, ισχυροί, καρτερικοί, μεγαλοπρεπείς, που αντέχουν στις πιέσεις του περιβάλλοντός των. Ακριβώς όπως το γεγονός ότι οι κέδροι αντέχουν στα τραχέα μεγάλα ύψη, και αυτό αιτιολογεί τη δύναμί τους, έτσι και οι Χριστιανοί υπομένοντας θλίψεις γίνονται πιο ισχυροί στη δοκιμασία και κάνουν πιο σταθερή την ελπίδα.—Ρωμ. 5:3-5.