Η Γενναιοδωρία Γεννά Γενναιοδωρία
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ της γενναιοδωρίας διαποτίζει όλες τις σχέσεις του Θεού με τα γήινα πλάσματά του. Πριν από τρεις χιλιάδες περίπου χρόνια ένας άνθρωπος με ικανότητα διακρίσεως έκαμε την εξής παρατήρησι: «Ο Ιεχωβά υποστηρίζει πάτνας τους πίπτοντας, και ανορθοί πάντας τους κεκυρτωμένους. Οι οφθαλμοί πάντων αποβλέπουσι προς σε [Ιεχωβά]· και συ δίδεις εις αυτούς την τροφήν αυτών εν καιρώ. Ανοίγεις την χείρα σου, και χορταίνεις την επιθυμίαν παντός ζώντος.» (Ψαλμ. 145:14-16, ΜΝΚ) Συμφωνείτε μ’ αυτή τη θεόπνευστη αναγνώρισι;
Υπάρχουν κι’ εκείνοι που δεν συμφωνούν. Ουσιαστικά ολόκληρη η ανθρωπίνη οικογένεια έχει λησμονήσει τον Θεό. Τουλάχιστον αποφεύγουν να λαμβάνουν υπ’ όψιν τις αρχές του της δικαιοσύνης στη ζωή τους. Πλήθη αρνούνται και αυτή την ύπαρξι του Ιεχωβά και αρνούνται επίσης να λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν τον Λόγο του, την Αγία Γραφή. Εν τούτοις, η στάσις τους δεν διαψεύδει το γεγονός ότι ο Θεός είναι γενναιόδωρος. Πραγματικά αποκαλύπτει το βάθος της γενναιοδωρίας του, διότι ακόμη και οι άνθρωποι που δεν έχουν εκτίμησι ωφελούνται απ’ αυτήν. Ο Ιεχωβά Θεός «ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει επί δικαίους και αδίκους.»—Ματθ. 5:45.
Και υπάρχουν ακόμη περισσότερα. Ο Θεός συνιστά και εντυπώνει στους λάτρεις του το ίδιο έξοχο πνεύμα—του να είναι γενναιόδωροι και ανοιχτοχέρηδες. Χαρακτηριστικά της διδασκαλίας του στους επιγείους δούλους του είναι και τα εξής λόγια: «Η αγαθοποιός ψυχή θέλει παχυνθή· και όστις ποτίζει, θέλει ποτισθή και αυτός.» (Παροιμ. 11:25) Και στον νόμο που ο Θεός έδωσε μέσω του Μωυσέως ως μεσίτου περιλαμβανόταν και η εξής συμβουλή: «Θέλεις δώσει εξάπαντος εις αυτόν [τον αδελφόν σου που έχει πλήξει η φτώχεια], και η καρδία σου δεν θέλει πονηρευθή όταν δίδης εις αυτόν· επειδή διά τούτο θέλει σε ευλογεί Ιεχωβά ο Θεός σου εις πάντα τα έργα σου και εις πάσας τας επιχειρήσεις σου.»—Δευτ. 15:10, ΜΝΚ.
Κατόπιν, όταν απέστειλε τον Υιόν του στον κόσμο, για να δώση στους αμαρτωλούς ανθρώπους την ευκαιρία για ζωή, ο Ιεχωβά Θεός συνέχισε να εντυπώνη την ανάγκη της αγαθωσύνης και της γενναιοδωρίας. Ο Υιός του Θεού, Ιησούς Χριστός, παρώτρυνε τους μαθητάς του: «Δίδετε, και θέλει δοθή εις εσάς· μέτρον καλόν, πεπιεσμένον και συγκεκαθισμένον και υπερεκχυνόμενον θέλουσι δώσει εις τον κόλπον σας. Διότι με το αυτό μέτρον με το οποίον μετρείτε, θέλει αντιμετρηθή εις εσάς.»(Λουκ. 6:38) Ο Ιησούς, εκτός του ότι μετέδιδε τη διδασκαλία για τη γενναιοδωρία που είχε λάβει από τον Πατέρα του, εξεδήλωνε και τη δική του σταθερή προσκόλλησι σ’ αυτήν. Ελεύθερα προσέφερε τον εαυτό του στο έργο της προσελκύσεως ανθρώπων στον Θεό, θυσιάζοντας τελικά την ανθρώπινη ζωή του προς όφελος όλων των ανθρώπων.
Μήπως εκείνο το άγγελμα της γενναιοδωρίας πήγε χαμένο ανάμεσα στους ανθρώπους που ζούσαν τότε; Για τη μεγάλη πλειονότητα ναι. Αλλά οι απόστολοι και οι μαθηταί του Ιησού προθύμως δέχθηκαν την πρόσκλησί του ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμά του, ναι, να μιμηθούν τη γενναιοδωρία του. Πώς το γνωρίζομε αυτό; Απ’ όσα συνέβησαν στην Ιερουσαλήμ ύστερ’ από την έκχυσι του αγίου πνεύματος του Θεού την ημέρα της Πεντηκοστής του έτους 33 μ.Χ. Ένα πλήθος Ιουδαίων και προσηλύτων, που είχαν επισκεφθή την Ιερουσαλήμ από μακρυνές χώρες επίστευσαν στο Χριστό Ιησού. Όταν απεφάσισαν να παραμείνουν στην πόλι όσο το δυνατόν περισσότερο για ν’ αποκτήσουν πληρέστερη κατανόησι της αληθινής Χριστιανικής Οδού, προέκυψε ανάμεσά τους η ανάγκη για τα χρειώδη της ζωής. Δεν υπήρχαν αρκετά χρήματα για να παρατείνουν την παραμονή τους. Ωστόσο μπόρεσαν να παραμείνουν στην Ιερουσαλήμ με τη γενναιοδωρία των ομοίων μ’ αυτούς πιστών οι οποίοι διέμενα εκεί και στην Ιουδαία. Εκείνοι οι Χριστιανοί της Ιερουσαλήμ και της Ιουδαίας ευχαρίστως προσέφεραν οτιδήποτε μπορούσαν να εξοικονομήσουν για να ωφεληθούν οι αδελφοί των και οι αδελφές των εν Χριστώ.—Πράξ. 4:32-35.
Μήπως ήταν αυτό απλώς μια απρόθυμη ελεημοσύνη; Όχι, ήταν μια γενναιόδωρη πράξις προς το συμφέρον της διαδόσεως του ευαγγελίου της βασιλείας που ο Χριστός είχε διατάξει τους ακολούθους του να μεταδώσουν σε όλα τα έθνη. (Ματθ. 24:14· 28:19, 20) Αυτή η έκφρασις της γενναιοδωρίας εξεπλήρωσε καλά το σκοπό της. Χιλιάδες επέστρεψαν τελικά στη γενέτειρά τους με αρκετή γνώσι και κατανόησι για να διαδώσουν το «ευαγγέλιον» σε άλλους. Πόσο ευτυχείς ήσαν που είχαν λάβει δωρεάν και που μπορούσαν επίσης να δώσου δωρεάν!
Αλλά τι μπορεί να λεχθή για την κατάστασι σήμερα; Ανάμεσα σ’ ένα παγκόσμιο πληθυσμό που σε μεγάλο βαθμό ωθείται από το πνεύμα της ανεξαρτησίας, υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να είναι όπως ο γενναιόδωρος Θεός των; Ναι, πολλοί έχουν παρατηρήσει αυτό το πνεύμα της γενναιοδωρίας ανάμεσα στους Χριστιανούς μάρτυρας του Ιεχωβά. Τους κάνει κατάπληξι να βλέπουν τους μάρτυρας του Ιεχωβά να δίνουν από τον χρόνο τους και από τα μέσα τους για να μπορούν οι άλλοι ν’ αποκτήσουν γνώσι της Γραφής.
Λόγω της δραστηριότητός των, τα τελευταία τριάντα χρόνια είδαν να επεκτείνεται σε μεγάλο βαθμό η διακήρυξις του αγγέλματος της Βασιλείας. Το 1941 μ.Χ. 106.137 άτομα συμμετείχαν σ’ αυτό το έργο. Αλλά το 1971, υπήρχαν 1.510.245 οι οποίοι έκαναν αυτό το έργο. Σ’ αυτούς τους αριθμούς περιλαμβάνονταν και χιλιάδες ιεραπόστολοι οι οποίοι είχαν εκπαιδευθή και διδαχθή να μιλούν κάποια άλλη γλώσσα και να διορισθούν σε νέους αγρούς για την επέκτασι του έργου της Βασιλείας. Η επέκτασις εσήμαινε την απόκτησι και συντήρησι χιλιάδων τόπων συναθροίσεως ή αιθουσών βασιλείας σ’ όλη τη γη. Πρόσφατα γραφεία τμημάτων της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά (του νομικού οργάνου των μαρτύρων του Ιεχωβά) παρέστη ανάγκη να ιδρυθούν σε πολλές χώρες. Νέα και μεγαλύτερα κτίρια τμημάτων και εργοστάσια έχουν ετοιμασθή και συνεχίζουν να ετοιμάζωνται γι’ αυτόν το σκοπό.
Όλη αυτή η επέκτασις εσήμαινε τεράστια χρηματική δαπάνη. Μήπως αυτή η απόκτησις αυτών των χρημάτων έγινε με κάποια μέθοδο αντίθετη με τη διδασκαλία του Ιησού ότι όταν δίνη κανείς δεν πρέπει ‘να βλέπεται από τους ανθρώπους’; (Ματθ. 6:1-4) Όχι, συγκεντρώθηκαν από μικρές ιδιωτικές δωρεές ανθρώπων με συνήθως μέτρια μέσα. Αυτές οι προσφορές προσεφέροντο ανώνυμα στα κυτία εισφορών που βρίσκονται στις Αίθουσες Βασιλείας ή σε άλλους τόπους συναθροίσεως των μαρτύρων του Ιεχωβά. Αποτελούνταν επίσης από δωρεές που εστάλησαν με άμεσο τρόπο στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά, 124 Columbia Heights, Brooklyn, New York 11201, ή στα γραφεία των τμημάτων της. Όλες αυτές οι εισφορές ήσαν αυτοπροαίρετες. Είχαν γίνει από άτομα που αισθάνονταν την ανάγκη να συμμετάσχουν γενναιόδωρα στη δαπάνη της επεκτάσεως και συντηρήσεως αυτής της δραστηριότητος του έργου της Βασιλείας σε νέες χώρες σε όλη τη γη.
Το ότι αυτές οι εισφορές υπήρξαν πάντοτε επαρκείς πρέπει ασφαλώς ν’ αποδοθή στον Ιεχωβά Θεό. Εκείνος γεμίζει τους δούλους του με πνεύμα γενναιοδωρίας.
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι βέβαιοι ότι το έργο του κηρύγματος της Βασιλείας είναι ένα έργο που κατευθύνεται από τον Θεό. Εκτιμούν το ότι ο Ιεχωβά μπορούσε να το κάμη αυτό με θαυματουργό τρόπο. Ωστόσο, γενναιόδωρα ευνόησε ατελείς ανθρώπους δίνοντάς τους την ευκαιρία να συμμετάσχουν σ’ αυτό ως «συνεργοί» του. (1 Κορ. 3:9) Έτσι οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν σοβαρούς λόγους να θεωρούν προνόμιό τους να συνεισφέρουν τον χρόνο τους, τις δυνάμεις τους και τα οικονομικά τους μέσα στο έργο της διαδόσεως του «ευαγγελίου» της βασιλείας του Θεού, και να φέρνουν παρηγορία σε χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι στενάζουν για τα παθήματα, τις αδικίες και την καταπίεσι που υφίστανται πολλοί κάτοικοι της γης.
«Ο ελεών πτωχόν δανείζει εις τον Κύριον· και θέλει γίνει εις αυτόν η ανταπόδοσις αυτού.» (Παρ. 19:17). Όστις δίδει εις τους πτωχούς, δεν θέλει ελθεί εις ένδειαν· αλλ’ όστις αποστρέφει τους οφθαλμούς αυτού, θέλει έχει πολλάς κατάρας.»—Παρ. 28:27.