Άλλαξε Γνώμη για το Φυλετικό Ζήτημα

ΠΟΣΟ μεγάλη μπορεί να είναι η αλλαγή στη σκέψι και στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου; Η Γραφή λέγει «να απεκδυθήτε τον παλαιόν άνθρωπον τον κατά την προτέραν διαγωγήν, τον φθειρόμενον κατά τας απατηλάς επιθυμίας· και να ανανεόνησθε εις το πνεύμα του νοός σας, και να ενδυθήτε τον νέον άνθρωπον, τον κτισθέντα κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας.» (Εφεσ. 4:22-24) Μπορεί αυτό να συμβή σήμερα;

Προσφάτως σε μια περιφερειακή συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά ένας άνθρωπος από το Νιου Τζέρσεϋ αφηγήθηκε τι συνέβηκε στην περίπτωσί του:

‘Έγινα μανιώδης όταν η σύζυγός μου μού είπε ότι επρόκειτο να διδαχθή τη Γραφή από μια έγχρωμη γυναίκα η οποία είχε έλθη στο σπίτι μας τον Φεβρουάριο του 1966. Απλούστατα, δεν μπορούσα ούτε να ιδώ ένα έγχρωμο άτομο να έρχεται στο σπίτι μου.

‘Στη διάρκεια της μελέτης προσπάθησα να δημιουργήσω περισπασμούς για ν’ αποθαρρύνω την μελέτη. Άρχισα επίσης να έρχωμαι στο σπίτι μεθυσμένος το βράδυ που είχαν τη μελέτη για να τη διακόψω πιο πολύ. Σε μια περίοδο τριών μηνών η σύζυγός μου και εγώ είχαμε πολλές συζητήσεις όσον αφορά το να έρχεται σπίτι μας μια έγχρωμη διάκονος των μαρτύρων του Ιεχωβά και να διδάσκη εκείνο που εγώ θεωρούσα μια «ευτελή θρησκεία». Προσπαθούσα να πω στη σύζυγό μου ότι δεν ήταν ανάγκη να ερευνά τη θρησκεία, ότι όλες οι θρησκείες φρόντιζαν για τον εαυτό τους.

‘Η πείρα που είχα από τη θρησκεία ήταν πάντοτε αηδιαστική. Όταν ήμουν νέος και η μητέρα μου κόντευε να πεθάνη, καλέσαμε τον ιερέα της οικογενείας. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την απάντησί του, «Θα έρθω αργότερα.» Αλλά δεν ήλθε ποτέ. Στη σύγχυσι που είχα τα επόμενα χρόνια ύστερα απ’ αυτή την πείρα, ενώθηκα με μια πολιτική κίνησι της άκρας δεξιάς. Άρχισα να συγκεντρώνω όπλα για να προστατεύσω τον εαυτό μου και τη χώρα μου από την εξέγερσι που νόμιζα ότι προέβλεπα. Η συλλογή μου αύξησε σε εννέα περίστροφα, μια καραμπίνα των 30, μ’ ένα εξάρτημα που την έκανε αυτόματη, και διάφορα κυνηγετικά όπλα. Είχα αρχίσει μάλιστα να διδάσκω τη χρήσι των όπλων στη σύζυγό μου και στα παιδιά μου. Χρησιμοποιούσαμε αυτοσχέδιες σιλουέττες ανθρώπων με τα ζωτικά των όργανα τονισμένα σ’ αυτές τις παραστάσεις. Είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν θα ξεσπούσε ο εμφύλιος πόλεμος που προέβλεπα, η οικογένειά μας θα διέφευγε στα βουνά και θα έπαιρνα με τη βία κάθε τι που νόμιζα ότι θα χρειαζόμαστε.

‘Όταν η σύζυγός μου είχε μελετήσει τρεις περίπου μήνες τη Γραφή με τους μάρτυρας του Ιεχωβά, μετακόμισα την οικογένεια στην επαρχία για να τελειώση η μελέτη. Τότε ακριβώς στην εργασία μου κάποιος άφησε ένα αντίτυπο του περιοδικού η «Σκοπιά» στο τραπέζι του φαγητού. Ωργίσθηκα και ζητούσα να μάθω ποιος το είχε αφήσει. Ένας έγχρωμος υπάλληλος απήντησε ήρεμα ότι αυτός το είχε αφήσει.

‘Επί ένα περίπου χρόνο σε διάφορες ευκαιρίες προσπαθούσα να συζητώ με τον Μάρτυρα, αλλά πάντοτε απαντούσε ήρεμα, τονίζοντας τι έλεγε η Γραφή. Τελικά άρχισα να παρατηρώ ότι αυτός ήταν διαφορετικός από τους άλλους ανθρώπους με τους οποίους εργαζόμουν. Δεν έπαιρνε μέρος στα πολιτικά ζητήματα. Συμφωνούσε ότι επέκειτο ένας πόλεμος, αλλά με βεβαίωνε ότι σκεπτόταν κάτι τελείως διαφορετικό απ’ αυτό που είχα εγώ υπ’ όψιν. Είπε ότι μόνο οι πραείς, εκείνοι που θα είχαν την προστασία του Θεού, θα επιζούσαν απ’ αυτόν τον πόλεμο που επρόκειτο να έλθη.

‘Στο σπίτι συζητούσα με τη σύζυγό μου μερικά σημεία απ’ αυτά που έλεγε ο Μάρτυς στην εργασία. Μου είπε ότι της άρεσε να μελετά τη Γραφή μαζί τους διότι δεν ήσαν προκατειλημμένοι. Στο τέλος ενός έτους ακόμη είχα αρχίσει να διαβάζω τη «Σκοπιά». Ο Μάρτυς που εργαζόταν μαζί μου προσεφέρθη να μελετήση μαζί μου τη Γραφή, αλλά όλο ανέβαλλα την απόφασι.

‘Μια μέρα αυτός ο έγχρωμος Μάρτυς και ένας λευκός σύντροφός του μ’ επεσκέφθηκαν στο σπίτι. Θα ήταν παράξενο το θέαμα που συνήντησαν. Δυο τοίχοι στο δωμάτιο υποδοχής ήσαν διακοσμημένοι με διασταυρωμένα κυνηγετικά όπλα και ξιφολόγχες. Υπήρχαν επίσης θρησκευτικές εικόνες, σταυροί και άλλα.

‘Μετά από τρεις μήνες τακτικής μελέτης της Γραφής άρχισα να κάνω αλλαγές στη ζωή μου. Μοίρασα τα όπλα μου. Οι προηγούμενοι φίλοι μου νόμιζαν ότι τρελλάθηκα και έπαυσαν να με συναναστρέφωνται τώρα που ήμουν άοπλος. Οι θρησκευτικές διακοσμήσεις απεμακρύνθησαν από την αίθουσα υποδοχής. Μέσα σ’ ένα χρόνο παρακολουθούσα τις συναθροίσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αίθουσα Βασιλείας και άρχισα μάλιστα να συμμετέχω μ’ αυτούς στη διακονία του αγρού. Τελικά βαπτίσθηκα, και έγινα κι’ εγώ ένας χειροτονημένος διάκονος.

‘Τώρα είμαι ευτυχής που διεξάγω τη δική μου Γραφική μελέτη με την οικογένειά μου, εκτός του ότι διδάσκω τη Γραφή σε άλλες οικογένειες. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι μέσα στην καρδιά μου δεν κάνω πια φυλετική διάκρισι, αλλ’ αντιθέτως αισθάνομαι τελείως άνετα με τους πνευματικούς αδελφούς μου όλων των φυλών. Ιδιαίτερα τρέφω μεγάλη αγάπη για τους δύο αδελφούς που διέθεσαν τόσο πολύ χρόνο για να με βοηθήσουν σε σημείο που να μπορώ να έχω καλές σχέσεις με τον Ιεχωβά και με την οικογένειά μου.’