Αμείφθηκε με το να Υπερνικήση τους Φόβους Της

Μια φοιτήτρια του γυμνασίου στην Ινδονησία γράφει: «Η ζωή μου ήταν γεμάτη με φόβο και μυστήριο επί τρία έτη. Ήμουν επίσης μέλος ενός απηγορευμένου πολιτικού κόμματος.» Μολονότι δέχθηκε το βιβλίο Παράδεισος από ένα μάρτυρα, εσκόπευε να κρυφθή η ίδια εξ αιτίας φόβου και αβεβαιότητος, αν ο αδελφός επίστρεφε καθώς υπεσχέθη. Αυτός ήλθε χωρίς αυτή να τον περιμένη. Η φιλικότης του και πρόσκλησις ωδήγησε σε μια τακτική οικιακή συμμελέτη. Γρήγορα έλαβε πείραν απειλών και προκλήσεων από τις συμμαθήτριές της, τον διδάσκαλο και την Βουδδιστική οικογένειά της, οι οποίοι με φανατισμό ήσαν προσκολλημένοι στον πνευματισμό και στην παράδοσι. Όταν η πειθώ και οι απειλές απέτυχαν, η οικογένεια αρνήθηκε να της ομιλή, και μόνο της έρριχναν βλέμματα περιφρονητικά. Το κορίτσι αφηγείται: «Εγνώριζα ότι αυτό περιελάμβανε τη μέλλουσα ζωή μου και συνέχισα τη Βιβλική συμμελέτη μολονότι η οικογένειά μου μού είπε ότι αυτό θα με εμπόδιζε από το να μεταβώ στο κολλέγιο. Ενθυμήθηκα τα λόγια του Ιησού ότι εκείνοι που τον ακολουθούσαν ως αληθινοί διάκονοι θα υπέφεραν εναντίωσι και καταδίωξι. Τελικά, απεφάσισα ν’ αφιερώσω την ζωή μου στον Ιεχωβά και να βαπτισθώ για να γίνω μια αληθινή διάκονος του Θεού. Τώρα είμαι γεμάτη χαρά, υπηρετώντας ως σκαπανεύς διακοπών. Το αίσθημα του φόβου μ’ έχει εγκαταλείψει γιατί γνωρίζω ότι ο Ιεχωβά είναι πάντοτε μαζί μου για να με βοηθή.»