Υποβοήθησις Ηλικιωμένων να Γνωρίσουν και Υπηρετήσουν τον Ιεχωβά
ΙΔΟΥ μερικές πείρες των μαρτύρων του Ιεχωβά που δείχνουν τ’ αποτελέσματα της υπομονής, της καλωσύνης και της εφευρετικότητας. Η πρώτη είναι από ένα Μάρτυρα στην Πολιτεία Μασσαχουσέττης (Η.Π.Α.):
«Είχα επιτύχει μια συνδρομή για το περιοδικό «Η Σκοπιά» από μια κυρία από τη Λιθουανία. Όταν επανήλθα για να την επισκεφθώ, πολλές υπόνοιες περνούσαν από το νου μου. Ήταν, βλέπετε, εβδομήντα περίπου ετών και μπορούσε να διαβάση πολύ λίγο εξαιτίας της κακής καταστάσεως της οράσεώς της. Επίσης, υπήρχε σε κάποιο βαθμό, και το εμπόδιο της γλώσσης, και ήταν εμποτισμένη με πολλές ψευδείς θρησκευτικές ιδέες.
«Παρά τις υπόνοιές μου, έκαμα την επίσκεψί μου και συζητήσαμε για τον αληθινό Θεό. Έκαμα διευθέτησι να την επισκεφθώ και πάλι. Την επομένη εβδομάδα, με περίμενε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο, λέγοντας : ‘Έχω τόσο μεγάλη χαρά που ήλθατε και πάλι. Ήμουν τόσο ευτυχής από την πρώτη σας επίσκεψι! Γιατί έπρεπε να περιμένω εξήντα εννέα χρόνια για να μάθω ότι ο Θεός έχει όνομα; Γιατί η εκκλησία δεν μου το είχε ειπεί αυτό προηγουμένως; Συνεχίσαμε να μελετούμε και σύντομα έφθασε στο σημείο να εκτιμήση την διδασκαλία της Γραφής όσον αφορά την κατάστασι των νεκρών και ότι οι διδασκαλίες για ένα πύρινο άδη και για καθαρτήριο είναι ψευδείς. Κάθε φορά ερωτούσε γιατί η εκκλησία δεν της είχε διδάξει την αλήθεια της Γραφής.
«Κατόπιν παρηκολούθησε μια δημοσία ομιλία η οποία είχε θέμα την προσευχή και είχα αμφιβολίες αν εννόησε όσα ελέχθησαν, εξαιτίας του προβλήματος της γλώσσης. Καθώς επιστρέφαμε σπίτι, διεπίστωσα ότι είχε κατανοήσει σαφώς αυτά που είχαν λεχθή. Την είχε ενοχλήσει το γεγονός ότι ο Ιεχωβά αποδοκιμάζει τη χρήσι του κομβολογίου στην προσευχή. Διότι—επί τέλους—το χρησιμοποιούσε αυτή σ’ όλη της τη ζωή, εφόσον έτσι είχε διδαχθή από τους γονείς της και από την εκκλησία της. ‘Τι πρέπει να πιστέψω;’ ερώτησε. Την εβεβαίωσα ότι για να ευαρεστήση τον Θεό οφείλει επάνω απ’ όλα να προσέξη τον Λόγο του. Εδαπανήσαμε την επομένη μας μελέτη συζητώντας περί προσευχής, αλλά εξακολουθούσε να είναι δυσαρεστημένη.
«Όταν επανήλθα για την επομένη μας μελέτη, και πάλι επανέφερε σε συζήτησι το ζήτημα της προσευχής και είπε, ‘Πήγα στο υπνοδωμάτιό μου χθες το βράδυ κι’ έπεσα στα γόνατα μου και είπα, «Ιεχωβά, Θεέ, είμαι απλώς μια πτωχή, κουτή, ηλικιωμένη γυναίκα και δεν γνωρίζω πώς να μιλήσω σ’ εσένα, αλλά ίσως αν θέλησης να εισακούσης . . . και τον ευχαρίστησα στο τέλος διότι με άκουσε.»’ Με δάκρυα στα μάτια, μ’ ερώτησε τότε, ‘Πιστεύετε ότι με άκουσε;’ Ασφαλώς την άκουσε, διότι, καθώς ελκύσθηκε πλησιέστερα σ’ Αυτόν και στον λαό Του, παρηκολούθησε την συνέλευσί μας περιοχής.»
Ένας άλλος Μάρτυς ανέφερε την εξής πείρα σε μια συνέλευσι περιοχής στη Νέα Υόρκη: «Μια μέρα είδα μια γυναίκα να σπρώχνη ένα καροτσάκι με ψώνια γεμάτο είδη παντοπωλείου. Επειδή εφαίνετο να δυσκολεύεται μ’ αυτό, την επλησίασα και προσεφέρθηκα να την βοηθήσω να το πάγη σπίτι. Δέχθηκε την προσφορά μου ευχαρίστως, διότι κατοικούσε επτά οικοδομικά τετράγωνα πιο μακριά.
«Καθώς βαδίζαμε παραπλεύρως ο ένας με τον άλλον, εχρησιμοποίησα αυτή την ευκαιρία για να συζητήσω μαζί της τη Γραφή. Ανταποκρίθηκε στην καλωσύνη μου με το να δεχθή την προσφορά μου να την επισκεφθώ και πάλι αργότερα για να συνεχίσωμε την συζήτησι.
«Όταν πήγα, αρχίσαμε να μελετούμε μαζί την Αγία Γραφή και προχωρούσε γοργά. Τώρα παρακολουθεί τις περισσότερες συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας και συμμετέχει στη μελέτη της «Σκοπιάς.» Αυτή η κυρία είναι ογδόντα επτά ετών και αποτελεί ένα πολύ ευτυχισμένο πράγμα να την βοηθή ένας να γνωρίση τον Ιεχωβά.»
Στο Περού μια ιεραπόστολος είχε αρχίσει να βοηθή μια κατάκοιτη ηλικιωμένη γυναίκα ογδόντα εννέα ετών να μάθη την Αγία Γραφή. Με τον καιρό αυτή η γυναίκα έφθασε στο σημείο να εκτιμήση την αλήθεια του Θεού και την οργάνωσί του. Αντελήφθη ότι το κήρυγμα ήταν μια απαίτησις στην οποία έπρεπε ν’ ανταποκριθή για να ευαρεστήση τον Ιεχωβά. Εν τούτοις, δεν εγνώριζε πώς να το πράξη, διότι είχε πολύ λίγες επισκέψεις, δεν διέθετε τηλέφωνο και δεν μπορούσε να γράψη μ’ ένα σταθερό χέρι. Η προοπτική ήταν πράγματι πενιχρή. Η ιεραπόστολος την ενεθάρρυνε να προσεύχεται στον Ιεχωβά, και να τον παρακαλή συνεχώς να της ανοίξη την οδό για να μπορή να κάνη κάτι και να είναι μια πραγματική Μάρτυς.
Ο δρόμος άνοιξε γρήγορα. Χωρίς εύλογη αιτία, η οικογένειά της, η οποία είχε διορίσει μια γυναίκα για να την περιποιήται, άλλαξε αυτή τη γυναίκα. Η νέα που ήλθε παρετήρησε την Αγία Γραφή καθώς και τα άλλα έντυπα δίπλα στο κρεββάτι της και άρχισε να κάνη ερωτήσεις. Πόσο γεμάτη χαρά ήταν όταν ήλθε η ιεραπόστολος για να μελετήση μαζί της! Εκεί, ακριβώς μέσα στο δωμάτιό της, βρήκε ένα πρόσωπο μ’ ευδίδακτη καρδιά. Πώς μπορούσε να την βοηθήση; Η ιεραπόστολος την εβοήθησε να λάβη φροντίδα γι’ αυτό το ενδιαφερόμενο άτομο με το να γράφη στη γραφομηχανή ερωτήσεις με όλα τα γράμματα κεφαλαία σ’ ένα χαρτί για να τα διαβάζη στη γυναίκα που την εφρόντιζε. Στη διάρκεια της μελέτης των, η ιεραπόστολος σπανίως έβλεπε την ανάγκη να κάνη επιπρόσθετες παρατηρήσεις. Με τον καιρό αυτή η νέα υμνήτρια του Ιεχωβά μπόρεσε να βοηθήση αυτό το ενδιαφερόμενο άτομο. Τώρα, μολονότι είναι κατάκοιτη, κι’ αυτή επίσης με χαρά συμμετέχει στην επίδοσι μαρτυρίας.