Παρηγορία των Πενθούντων στις Κηδείες
ΤΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙ κάνει μια υπηρεσία κηδείας που γίνεται από μάρτυρας του Ιεχωβά στα θλιμμένα μέλη της οικογενείας που ανήκουν σε διαφορετική πίστι; Διαβάστε την κατωτέρα επιστολή που έγραψαν μέλη μιας οικογενείας σε μάρτυρας του Ιεχωβά στο Οχάιο:
«Το 1335 πέθανε ο πατέρας μου, αφήνοντας τη μητέρα μου στην απογοήτευσι και τη θλίψι που μόνο μια χήρα μπορεί να γνωρίζη. Τότε ήταν που είχε στραφή στην οργάνωσί σας, η οποία, την εποχή εκείνη, είχε μεγάλη δραστηριότητα στις ραδιοφωνικές εκπομπές, φέρνοντας το άγγελμά σας σ’ εκατομμύρια ανθρώπων. Έπρεπε να είχαμε αντιληφθή τότε τι θαυμάσιος όμιλος ανθρώπων είσθε, αλλά δυστυχώς δεν το επράξαμε. Εσείς είχατε αλλάξει την σκοτεινή απελπιστική ζωή της σε μια ζωή ειρήνης και ικανοποιήσεως. Έζησε αυτή τη ζωή της γαλήνης επί τριάντα και πλέον χρόνια, απολαμβάνοντας κάθε στιγμή της, έως ότου την πήρε ο θάνατος την περασμένη εβδομάδα.
«Τότε διδαχθήκαμε το μάθημά μας της απελπισίας. Όπως πλείστοι από σας γνωρίζετε, όταν ένα άτομο φθάση σε ηλικία ογδόντα τεσσάρων ετών, όπως ήταν η ηλικία της μητέρας μου, πλείστοι από τους στενούς φίλους και συγγενείς έχουν παρέλθει πριν απ’ αυτούς. Τουλάχιστον έτσι νομίζαμε!
«Αυτά μας έγινε γνωστό από την ιστορία που μας αφηγήθηκε ένας εργολάβος κηδειών, την προηγουμένη νύκτα της κηδείας της μητέρας. Μας αφηγήθηκε ένα επεισόδιο που είχε συμβή πριν από όχι πάρα πολύν καιρό σ’ ένα πλούσιο και εξέχοντα άνθρωπο, ο οποίος ήλθε στην πόλι μας και την έκαμε μόνιμη κατοικία του. Ζούσε σχεδόν σε απομόνωσι αρκετά χρόνια σ’ ένα από τα μεγάλα, αποκλειστικά ξενοδοχεία της κάτω πόλεως, όπου και τελικά πέθανε. Στη διαθήκη του είχε παρακαλέσει να ταφή στην πόλι που είχε αγαπήσει τόσο πολύ. Λόγω της σφοδράς χιονοθυέλλης, δεν υπήρχε κανένας επισκέπτης την πρώτη ημέρα μετά τον θάνατό του. Την δεύτερη ημέρα, ήλθε τελικά μέσα στα χιόνια ένας ανεψιός από το Πίτσμπουργκ. Ήταν ο μόνος που είχε έλθει. Εκείνη τη νύχτα αυτός και ο εργολάβος κηδειών εκράτησαν την μακρά και μοναχική αγρυπνία. Την επομένη ημέρα αυτός ο ανεψιός ήταν ο μόνος που είχε παρακολουθήσει την κηδεία αυτού του πλουσίου.
«Μολονότι η δική μας κατάστασις δεν ήταν τόσο κακή, ήμεθα λίγο ανήσυχοι τη νύχτα προτού εναποτεθή η μητέρα στον τόπο αναπαύσεως. Διερωτώμεθα αν θα παρακολουθούσαν έστω την επομένη πολλοί ή κανένας την κηδεία.
«Αυτό το αίσθημα φόβου το είχαμε το πρωί της επομένης ωσότου ήλθε ο λειτουργός των μαρτύρων του Ιεχωβά ακολουθούμενος από ομίλους των θαυμασίων εκείνων ανθρώπων που αποτελούν τις εκκλησίες των μαρτύρων του Ιεχωβά. Το πνεύμα και η φιλικότης που έφεραν μαζί των είναι δύσκολο να περιγραφή. Γαλήνη είναι η καλύτερη λέξις που μπορώ να σκεφθώ. Καθώς εγέμιζαν τα δωμάτια κι εξέφραζαν το άγγελμά των συμπαθείας, η μελαγχολία αιφνιδίως διελύθη και ολόκληρος ο κόσμος εφαίνετο πιο λαμπρός. Δεν μπορούσαμε παρά να σκεφθούμε πόσο πιο πλούσια ήταν η μητέρα μας μ’ όλους αυτούς τους θαυμάσιους φίλους από εκείνον τον εξέχοντα άνθρωπο με όλα τα πλούτη του, για τον οποίον είχαμε ακούσει την προηγουμένη νύχτα. Μια συγγενής μας που ήταν εκεί είπε, με πολύ θαυμασμό, ότι δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ μια τέτοια εμπνευσμένη υπηρεσία κηδείας.
«Σεις ίσως να μην αντιλαμβάνεσθε ποτέ πλήρως τι κάνετε για μας με τα δώρα σας των ωραίων λουλουδιών και με την καλωσύνη των κυρίων οι οποίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες των για να κρατήσουν τις ταινίες του φερέτρου καθώς επίσης και με την θέρμη της φιλικής σας παρουσίας. Όλ’ αυτά δεν θα τα λησμονήσωμε γρήγορα και το μόνο που μπορούμε να προσφέρουμε είναι ειλικρινείς ευχαριστίες, και είθε ο Θεός να ευλογή τον καθένα σας.»
Πράγματι οι κηδείες προσφέρουν έξοχη ευκαιρία για την παρηγοριά των πενθούντων με το Θείον άγγελμα της ελπίδος αναστάσεως και με τη Χριστιανική αγάπη και συμπεριφορά του λαού του.