Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Η Αγία Γραφή λέγει ότι ο Σαμψών εφόνευσε ανθρώπους και ζώα. Πώς μπορούσε να εγγίση νεκρά σώματα εφόσον ήταν Ναζηραίος;—Μ. Γκ., Αυστραλία.
Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο ένας Ισραηλίτης μπορούσε να κάμη ευχή να ζήση ως Ναζηραίος για ένα διάστημα. Όσον καιρό θα ευρίσκετο κάτω από την ευχή του, δεν μπορούσε να εγγίση νεκρά σώματα. Διαβάζομε: «Πάσας τας ημέρας της αφιερώσεως αυτού εις τον Ιεχωβά, δεν θέλει εισέλθει εις τεθνεώτα. Δεν θέλει μολυνθή δια τον πατέρα αυτού, ή δια την μητέρα αυτού, δια τον αδελφόν αυτού, ή δια την αδελφήν αυτού, όταν αποθάνωσιν· επειδή η προς τον Θεόν αφιέρωσις αυτού είναι επί της κεφαλής αυτού. (Αριθμ. 6:6, 7 ΜΝΚ) Αν ένας τέτοιος ήγγιζε κατά σύμπτωσιν ένα νεκρό σώμα έπρεπε να υποστή μια τελετή εξαγνισμού και να κάμη ωρισμένες προσφορές. Ο χρόνος που είχε παρέλθει δεν θα υπελογίζετο, και ώφειλε να διανύση πάλι από την αρχή την περίοδό του ως Ναζηραίου. (Αριθμ. 6:8-12) Έτσι ένας ο οποίος υπηρετούσε μ’ αυτή την ιδιότητα για μια προσωρινή περίοδο θα ήταν προσεκτικός να μη μολυνθή εγγίζοντας νεκρό σώμα.
Προτού γεννηθή ο Σαμψών, ο άγγελος του Ιεχωβά είπε στη μητέρα του: «Το παιδίον θέλει είσθαι Ναζηραίος εις τον Θεόν εκ κοιλίας μητρός αυτού.» (Κριτ. 13:5) Ο Σαμψών επρόκειτο να είναι Ναζηραίος όλη του τη ζωή. Επομένως, αν κατά σύμπτωσιν ήγγιζε νεκρό σώμα, δεν μπορούσε ν’ αρχίση εκ νέου μια ωρισμένη περίοδο ζωής Ναζηραίου. Μολονότι, ο Σαμψών χωρίς αμφιβολία εσέβετο τις απαιτήσεις για την ζωή ενός Ναζηραίου, το γεγονός ότι ήταν ένας ισόβιος Ναζηραίος έκανε τη θέσι του κάπως διαφορετική από τη θέσι εκείνων οι οποίοι υπηρετούσαν ως Ναζηραίοι για ένα βραχύ χρονικό διάστημα μόνο.
Μολονότι ο Σαμψών ήταν Ναζηραίος, ο Θεός τον εξέλεξε για να είναι κριτής και για ν’ ‘αρχίση να ελευθερόνη τον Ισραήλ εκ της χειρός των Φιλισταίων.’ (Κριτ. 13:5) Είναι κατανοητό ότι, σε αρμονία με τον διορισμό του, θα ήρχετο σ’ επαφή με νεκρά σώματα, και ήλθε. Επάταξε τριάντα Φιλισταίους και τους εγύμνωσε από τις στολές των. Αργότερα επάταξε τον εχθρόν, «και επάταξεν αυτούς κνήμην και μηρόν εν σφαγή μεγάλη.» Και με μια νωπή σιαγόνα όνου εφόνευσε χίλιους Φιλισταίους. Μήπως απεδοκίμασε ο Ιεχωβά τον Σαμψών, ένα Ναζηραίο, ο οποίος επάταξε μ’ αυτό τον τρόπο τους εχθρούς του Ισραήλ; Όχι, διότι, μόλις πριν από την τρίτη σφαγή «επήλθεν επ’ αυτόν πνεύμα Ιεχωβά», το οποίο έδωσε στον Σαμψών υπεράνθρωπη δύναμι. Και όταν ο Κριτής Σαμψών είχε εξαντληθή από τη μάχη, «έσχισεν ο Θεός το κοίλωμα» και με θαυματουργικό τρόπο επρομήθευσε νερό για να τον αναζωογονήση.—Κριτ. 14:19-15:19, ΜΝΚ.
Μια άλλη φορά ο Σαμψών επέδειξε τη Θεόδοτη δύναμί του διασπαράσσοντας με γυμνά χέρια και για την άμυνα του εαυτού του ένα ωρυόμενο σκύμνο λέοντος. (Κριτ. 14:5-9) Δεν μπορούμε να είμεθα βέβαιοι αν ο περιορισμός ενός Ναζηραίου σχετικά με την επαφή νεκρών σωμάτων εφηρμόζετο και σε πτώματα ζώων. Οι Ισραηλίται γενικώς, και οι ιερείς ιδιαιτέρως, ήσαν ήδη κάτω από ωρισμένες διατάξεις, οι οποίες καθιστούσαν το άγγιγμα νεκρών ακαθάρτων ζώων κάτι που έπρεπε ν’ αποφεύγεται, διότι είχε ως αποτέλεσμα την προσωρινή ακαθαρσία. (Λευιτ. 11:24, 25· 22:2-7) Είναι πιθανόν ότι οι Ναζηραίοι δεν είχαν περαιτέρω περιορισμούς όσον αφορά τα ζώα. Αν οι Ναζηραίοι έπρεπε ν’ αποφεύγουν να εγγίζουν κάθε νεκρό ζώο, αυτό θα τους έκανε χορτοφάγους, και δεν υπάρχει τίποτε στις Γραφές που να λέγη ότι ήσαν χορτοφάγοι.
Ο Σαμψών εξακολούθησε να κρίνη τον Ισραήλ επί είκοσι χρόνια, κι έτσι είναι καταφανές ότι ο Θεός παρέβλεπε το ότι αυτός ήγγιζε νεκρούς εχθρούς, όταν ήταν ανάγκη. (Κριτ. 15:20) Ο Ιεχωβά έκαμε εξαίρεσι στην περίπτωσι των Γαβαωνιτών, και μπορούσε να κάμη εξαίρεσι και σ’ αυτή την περίπτωσι έτσι ώστε ο Σαμψών να μπορή να εκπληρώση τον διορισμό του ως κριτού και απελευθερωτού του Ισραήλ. (Ιησ. Ναυή κεφ. 9) Το γεγονός ότι ο Σαμψών άφησε τα μαλλιά του να παραμείνουν μακριά δείχνει ότι εσέβετο τις απαιτήσεις για ένα Ναζηραίο τις οποίες μπορούσε να εκπληρώση. (Κριτ. 16:17) Είχε την εύνοια του Θεού και αναγράφεται στις Γραφές ως ένα παράδειγμα πίστεως για τους Χριστιανούς.—Εβρ. 11:32· 12:1.