Εδάφια της Ημέρας για τον Μήνα Φεβρουάριο
1 Ο ζήλος του Ιεχωβά των δυνάμεων θέλει εκτελέσει αυτό.—Ησ. 9:7, ΜΝΚ. Σ 1/11/68 1-3
2 Όσα προεγράφησαν, δια την διδασκαλίαν ημών προεγράφησαν, δια να έχωμεν την ελπίδα δια της υπομονής και της παρηγορίας των γραφών.—Ρωμ. 15:4. Σ 1/5/68 29, 30
3 Την αυτήν νύκτα εφονεύθη ο Βαλτάσαρ ο Βασιλεύς των Χαλδαίων.—Δαν. 5:30. Σ 15/11/68 11, 12
4 Ο Εζεκίας . . . συνεβουλεύθη μετά των αρχόντων αυτού, και μετά των δυνατών αυτού, να εμφράξη τα ύδατα των πηγών των έξω της πόλεως· και συνήργησαν μετ’ αυτού.—2 Χρον. 32:2, 3. Σ 15/6/68 10, 11
5 Είδεν ενύπνιον, και ιδού, κλίμαξ εστηριγμένη εις την γην, της οποίας η κορυφή έφθανεν εις τον ουρανόν· και ιδού, οι άγγελοι του Θεού ανέβαινον και κατέβαινον επ’ αυτής.—Γέν. 28:12. Σ 1/9/68 5
6 Αιτείτε, και θέλει σας δοθή· ζητείτε, και θέλετε ευρεί· κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή.—Ματθ. 7:7. Σ 15/8/68 18, 19
7 Αλλ’ έκαστος ημών ας αρέσκη εις τον πλησίον δια το καλόν προς οικοδομήν. Επειδή και ο Χριστός δεν ήρεσεν εις εαυτόν.—Ρωμ. 15:2, 3. Σ 1/7/68 8α
8 Λέγω δε, εφ’ όσον χρόνον ο κληρονόμος είναι νήπιος, δεν διαφέρει δούλου, αν και ήναι κύριος πάντων.—Γαλ. 4:1. Σ 15/5/68 6, 7
9 Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αυτή, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα.—Ματθ. 24:34. Σ 1/8/68 6, 7α
10 Πρέπει . . . ο επίσκοπος να ήναι . . . κυβερνών καλώς τον εαυτού οίκον, έχων τα τέκνα αυτού εις υποταγήν μετά πάσης σεμνότητος.—1 Τιμ. 3:2, 4. Σ 15/5/68 8-10
11 Έβαλεν επ’ αυτού τα εφόδ, και έζωσεν αυτόν την κεντητή ζώνην του εφόδ, και περιέζωσεν αυτόν με αυτήν.—Λευιτ. 8:7. Σ 1/10/68 9
12 Απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος· μη έχων μήτε αρχήν ημερών, μήτε τέλος ζωής· αλλ’ αφομοιωμένος με τον Υιόν του Θεού· μένει ιερεύς πάντοτε. Όθεν δύναται και να σώζη εντελώς τους προσερχόμενους εις τον Θεόν δι’ αυτού.—Εβρ. 7:3, 25. Σ 15/9/68 6, 5
13 Ο Θεός είναι πνεύμα· και οι προσκυνούντες αυτόν, εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι.—Ιωάν. 4:24. Σ 15/10/68 14
14 Κατά το πνεύμα ζέοντες· τον Ιεχωβά δουλεύοντες.—Ρωμ. 12:11, ΜΝΚ. Σ 1/11/68 7, 8
15 Ανακαλών εις την μνήμην μου την εν σοι ανυπόκριτον πίστιν, ήτις πρώτον κατώκησεν εν τη μάμμη σου Λωίδι, και εν τη μητρί σου Ευνίκη· είμαι δε πεπεισμένος και εν σοί.—2 Τιμ. 1:5. Σ 15/7/68 2, 3