Όταν Ένας Ιερεύς Προσεύχεται

Σε μια προσευχή γυμνασίου, στο Γκλέντεηλ της Αριζόνας, ο Ρωμαιοκαθολικός ιερεύς Ουίλλιαμ Χήλυ είπε: «. . . Ευλογημένες οι ψεκαστικές βαφές τριχών, οι μίνι φούστες, τα κλειστά ως το λαιμό πουκάμισα . . . Με τη χάρι σου, Θεέ, ευλόγησε τα κόμματά μας, τα θρησκευτικά μας καθήκοντα . . . Τα ζητούμε αυτά διότι κατανοούμε ότι είσαι ένας νοήμων Θεός, ένας ενεργός Θεός, ένας Θεός που πλήττει τον στόχο.» Η τελευταία φράσις προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών. Μερικοί είπαν ότι η παρατήρησις ήγγιζε τα όρια της βλασφημίας. Ο ιερεύς είπε ότι προσπαθούσε να συσχετίση τον Θεό με τον νεαρό κόσμο, ότι «προσηύχετο από καρδιάς, όχι απλώς με τα λόγια.» Τι το παράδοξο αν οι νέοι δυσκολεύωνται να σχετίσουν τη θρησκεία μ’ ένα στοργικό Θεό.